Η δομή του έργου του


Το πρώτο βιβλίο αποτελεί το προοίμιο του όλου έργου. Τα κεφάλαια (2 – 19) που οι μελετητές τα ονομάζουν «Αρχαιολογία», περιλαμβάνουν ιστορική αναδρομή των σταδίων που πέρασαν οι Ελληνικές πόλεις και χώρες μέχρι να διαμορφωθεί η κατάσταση στην Ελλάδα κατά την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου. Τα κεφάλαια (20 – 22) αναφέρονται στην ιστορική μέθοδο που εφάρμοσε ο συγγραφέας στο έργο του. Τα κεφάλαια (24 – 146) αναφαίρονται στα αίτια του Πελοποννησιακού πολέμου, στην πεντηκονταετία 479 – 431 π. Χ. καθώς και στις δυνάμεις και τακτικές των αντιπάλων.

Περιλαμβάνει γεγονότα των ετών 431 – 428 π. Χ. και αναφέρεται στην επίθεση των Θηβαίων εναντίον των Πλαταιών, στον Αρχιδάμειο πόλεμο, στο λοιμό, στη νίκη του Φορμίωνα στη Ναύπακτο και στο θάνατο του Περικλή. Στο τέλος της διήγησης των γεγονότων του πρώτου χρόνου παραθέτει τον περίφημο » Επιτάφιο του Περικλή » που εκφώνησε προς τιμήν των πρώτων νεκρών του πολέμου. Αμέσως μετά έχουμε ένα ολόκληρο κεφάλαιο για τον Περικλή, ο οποίος αποτελεί γι’ αυτόν πρότυπο πολιτικού άνδρα.Επίσης εδώ κάνει μια προέκταση και δίνει περιγραφή του κράτους των Οδρυσών (Θράκη ) και του Περδίκκα της Μακεδονίας.

Το 3ο βιβλίο της ιστορίας του Θουκυδίδη εξιστορεί γεγονότα των ετών 428 – 425 π.Χ. και αναφέρεται στην αποστασία της Μυτιλήνης, στις Δημηγορίες του Κλέωνα και Διόδοτου, στις Δημηγορίες Πλαταιέων και Θηβαίων, στην πολιορκία και άλωση των Πλαταιών, στον εμφύλιο πόλεμο της Κέρκυρας, και την πρώτη εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία. Στο 3ο βιβλίο ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα κεφάλαια 82 – 83 που οι μελετητές τα ονόμασαν «Παθολογία του πολέμου» και αναφέρονται στα πάθη των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των πολέμων.

Περιγράφει τα γεγονότα από 425 – 415 π.Χ. και αναφέρεται στη νίκη των Αθηναίων στη Σφακτηρία, στην κατάληψη της Αμφίπολης από τον Βρασίδα, που είναι και αιτία της αυτοεξορίας του Θουκυδίδη, και στην εκστρατεία των Αθηναίων στην Κέρκυρα.

Περιλαμβάνονται τα γεγονότα από το 10ο έως τον 16ο χρόνο του πολέμου δηλαδή από το 422 – 415 π. Χ. αναφέρεται στη μάχη της Αμφίπολης, στο θάνατο των δύο φιλοπόλεμων στρατηγών του Αθηναίου Κλέωνα και του Σπαρτιάτη Βρασίδα, στη σύναψη της Ειρήνης του Νικία και τέλος στο διάλογο Αθηναίων και Μηλίων.

Ο Θουκυδίδης καταπιάνεται με την εκστρατεία της Σικελίας. Κάνοντας εισαγωγή στο θέμα παρουσιάζει τις γνώσεις που είχαν οι Αθηναίοι για τη Σικελία πριν ξεκινήσουν την εκστρατεία, καθώς και την ιστορία του αποικισμού της, όπου δίνεται σε γενικές γραμμές η ιστορία των εκεί πόλεων.

Το 7ο βιβλίο θεωρείται το αριστούργημα του Θουκυδίδη από άποψη γραφής. Σε αυτό συνεχίζεται η εξιστόρηση των γεγονότων του 19ου χρόνου και αρχίζει από την κατάληψη της Δεκέλειας από τους Πελοποννήσιους, που ήταν ένα θανάσιμο χτύπημα για την Αθήνα. Περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια την κάμψη της δύναμης της Αθήνας που επιτρέπει στους Συρακούσιους να περάσουν από τη θέση της άμυνας σε επίθεση.

Περιλαμβάνει τα γεγονότα από το 413 – 411 π. Χ. και είναι ημιτελές. Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνει την επικράτηση των ολιγαρχικών στην Αθήνα, η αποκατάσταση της Δημοκρατίας και τέλος την ανάμειξη των Περσών στον Πελοποννησιακό πόλεμο.

Advertisements