Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Αμυντική Πολιτική

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Αμυντική Πολιτική

Toυ Μάνου Ηλιάδη,Επίκαιρα (24-05-2012)

Η κρίση που κατατρώγει την Ελλάδα τα τελευταία δυόμισι περίπου χρόνια και η εξαθλίωση στην οποία οδηγείται βαθμιαίως ολοένα και μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού λαού, κατά τρόπο που… θυμίζει καταστάσεις που προσομοιάζουν με αυτές έπειτα από ατυχή και καταστροφικό πόλεμο, επισκιάζει μια ολόκληρη σειρά άλλων ζωτικής σημασίας προβλημάτων, μεταξύ των οποίων κυρίαρχη θέση έχει το πρόβλημα της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι τα προβλήματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας κατέχουν παραδοσιακά -σε ολόκληρο τον κόσμο- χαμηλότερη προτεραιότητα των ενδιαφερόντων και προτιμήσεων ενός λαού έναντι θεμάτων που αφορούν στη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεώς του. Είναι, δε, φυσικό σε περιόδους κρίσεων οι απαιτήσεις για την άμυνα να περιορίζονται υπό την πίεση της κοινωνίας και της απροθυμίας της να δεχθεί περαιτέρω υποβάθμιση του βιοτικού της επιπέδου, πιέσεις που γίνονται ιδιαίτερα έντονες σε χώρες χωρίς υπαρκτές απειλές ή ηγεμονικές φιλοδοξίες. Τα πράγματα είναι διαφορετικά σε περίπτωση που μια χώρα ευρίσκεται αντιμέτωπη με οξεία οικονομική κρίση, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει υπαρκτές απειλές. Η διεθνής εμπειρία εν προκειμένω δείχνει ότι χώρες με απειλές δεν υποβαθμίζουν τον αμυντικό τους μηχανισμό υπό το βάρος της κρίσεως, των λαϊκών πιέσεων για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου κ.λπ. Ο γενικός κανόνας, δηλαδή, είναι ότι οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών, εν γνώσει του γεγονότος ότι η οικονομική τους αδυναμία -που επηρεάζει δυσμενώς κάθε τομέα της λειτουργίας ενός κράτους- τις καθιστά ευάλωτες και ενθαρρύνει κάθε εξωτερική επιβουλή, προσπαθούν πάση θυσία να διατηρήσουν την επάρκεια του αμυντικού τους μηχανισμού και του εν γένει συστήματος ασφαλείας. Συνέχεια ανάγνωσης «Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την Αμυντική Πολιτική»

H στρατιωτική θητεία


Tου Δ. Σκαρβέλη*,H   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2-9-2012

Aφορμή για τα γραφόμενα έδωσε η πρόσφατη είδηση από άρθρο της εφημερίδας «H Kαθημερινή» της 11-8-12, με τίτλο «Διεύρυνση αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Eλλάδας – Iσραήλ» της Δ. Aντωνίου. Διαβάζουμε σ’ αυτό ότι… «ένα άλλο θέμα που συζητήθηκε στη διάρκεια της επίσκεψης Πέρες, από κοινού με του κ. Παναγιωτόπουλο και τον υπουργό Παιδείας Kων. Aρβανιτόπουλο είναι η εισαγωγή από το Iσραήλ τεχνογνωσίας σε σχέση με τη στρατιωτική θητεία».

Eίναι γνωστό και το έχουμε παρατηρήσει και σε πραγματικές καταστάσεις πολέμου, ότι το Iσραήλ έχει μελετήσει και εφαρμόζει σύστημα επιστράτευσης και θητείας απόλυτα προσαρμοσμένο στην ετοιμότητα των στρατιωτικών δυνάμεών του, που του επιβάλλουν οι ανάγκες ασφαλείας της χώρας. Oντως έχει τεχνογνωσία επί του θέματος και καλόν είναι να ενημερωθούμε πάνω σ’ αυτή, αν και δεν έχουμε ίδια προβλήματα ασφαλείας και η χώρα λόγω μικρής έκτασης κινητοποιείται ταχύτερα και κορυφώνει με ελάχιστη προειδοποίηση την ετοιμότητά της. Συνέχεια ανάγνωσης «H στρατιωτική θητεία»

Δώδεκα μήνες θητεία στα 18, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ


του Γεωργίου Μαλούχου, ΤΟ ΒΗΜΑ 12-8-2011

Η υπό συζήτηση αύξηση της στρατιωτικής θητείας την οποία επεξεργάζεται ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Μπεγλίτης σε συνεργασία με τη στρατιωτική ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ασφαλώς θα είναι μία ορθή, χρήσιμη, αλλά μάλλον, τελικά, όχι και επαρκής απόφαση. Παρά τα όσα πρεσβεύουν πολλοί, η αύξηση πρέπει οπωσδήποτε να γίνει γιατί το απαιτούν άμεσα οι αμυντικές ανάγκες της χώρας. Γι’ αυτό, δεν υπάρχει θέμα, για όποιον τουλάχιστον έχει μια στοιχειώδη εικόνα του προβλήματος. Όμως, αυτό δεν θα είναι αρκετό. Γιατί η αποτελεσματικότητα της στράτευσης υπονομεύεται έντονα από το – ιδιαίτερα άδικο κοινωνικά – σύστημα των απαλλαγών, κάτι που θα συνεχίσει να συμβαίνει και μετά την αύξηση.Για την Ελλάδα, όπως ορθά έχει αντιληφθεί ο υπουργός Αμυνας, ο επαγγελματικός στρατός δεν αποτελεί ρεαλιστική λύση, αν μη τι άλλο, επειδή η χώρα δεν είναι σε καμία περίπτωση σε θέση να αντεπεξέλθει στο τεράστιο κόστος του. Αυτό, έχει πλέον τελειώσει οριστικά. Σίγουρα λοιπόν η αύξηση της θητείας, σε συνδυασμό με την επίσης ορθώς δρομολογούμενη επαναφορά των κληρωτών στην Πολεμική Αεροπορία και στο Πολεμικό Ναυτικό, θα βοηθήσει ως ένα βαθμό στο οξύ πρόβλημα επάνδρωσης που παρουσιάζεται και στα τρία όπλα. Όμως δεν θα λύσει το πρόβλημα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον με την καθιέρωση της καθολικής θητείας στα 18. Από τη στιγμή που ο στρατός δεν μπορεί  – και δεν πρέπει – να γίνει πλήρως επαγγελματικός, δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Συνέχεια ανάγνωσης «Δώδεκα μήνες θητεία στα 18, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ»

Μονόδρομος η αύξηση της θητείας

Μονόδρομος η αύξηση της θητείας

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 11-12-2010

Ο «έξυπνος και ευέλικτος στρατός», που προαναγγέλλει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, απαιτεί καλά εκπαιδευμένους (και φθηνούς) εφέδρους, αλλά αυτό απαιτεί να φορούν το χακί πέραν του 9μήνου .Το θέμα της στρατιωτικής θητεί­ας αποτελεί το χαρακτηριστικό­τερο ίσως παράδειγμα των ζημιών, που μπορεί να προκαλέσει το περίφημο «πολιτικό κόστος», το ο­ποίο διέπει κάθε απόφαση της πολιτικής ηγεσίας.

Στο προηγούμενο φύλλο του «ΚτΕ», όπως και σε αρκετά άλλα πριν από αυτό, απεδείχθη το τεράστιο οικο­νομικό κόστος, που προκάλεσαν οι αλλεπάλληλες μειώσεις της θητείας και η υιο­θέτηση του «μοντέλου πολυτελείας» ενός ημιεπαγγελματικού στρατοί), το οποίο δια­τυμπανιζόταν για χρόνια ως το επαρκέστε­ρο για την αντιμετώπιση της λειψανδρίας.

Για όσο καιρό βέβαια η κατάσταση της οικονομίας ήταν εκτός κρίσεως, η προ­σκόλληση στο μοντέλο αιπό ήταν σχετικά α­νώδυνη, αν και ήταν σαφές ότι είχε αποτύ­χει, με τον τρόπο που εφαρμόσθηκε. Το α­ποτέλεσμα ήταν, αντί της επαναφοράς της _ θητείας σαι παλαιά της επίπεδα και της προ­σλήψεως ενός ρεαλιστικού αριθμού ΕΠΟΠ, με αποκλειστική χρήση τους στον τομέα για τον οποίο προσελήφθησαν, να δοκιμασθούν διάφορα υποκατάστατα, όπως οι περίφημοι έφεδροι υψηλής ετοιμότητας (ΕΦΥΕΣ) και οι οπλίτες βραχείας ανακατατάξεως (ΟΒΑ), τα οποία φυσικά απέτυχαν. Συνέχεια ανάγνωσης «Μονόδρομος η αύξηση της θητείας»

Μερικώς αμοιβόμενη θητεία για μεγαλύτερη οικονομία και μεγαλύτερο στρατό η λύση;

Μερικώς αμοιβόμενη θητεία για μεγαλύτερη οικονομία και μεγαλύτερο στρατό η λύση;

του Μάνου Ηλιάδη, Εν Αμύνη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 30/1/2010

Με την άμυνα να πιέζεται ασφυκτικά από τον κυρίαρχο παράγοντα της οικονομίας, η προσπάθεια για διατήρηση της αμυντικής ισχύος της χώρας ωθείται εκ των πραγμάτων στην αναζήτηση νέων λύσεων. Κατά την άποψη της στήλης, η όποια νέα λύση θα πρέπει να περιστραφεί γύρω από μία βασική  γενεσιουργό αιτία του προβλήματος που δεν είναι άλλη από την -παρά πάσα λογική- μείωση της θητείας στα σημερινά επίπεδα. Με την παραδοχή ότι  η θητεία μόνο μειώνεται και ουδέποτε αυξάνει -για λόγους πολιτικού κόστους, φυσικά-  είναι προφανές ότι η λύση θα πρέπει να αναζητηθεί με την δημιουργία κινήτρων επωφελών τόσο για τους στρατευόμενους όσο και για την άμυνα και την οικονομία της χώρας.

Μία  λύση που θα μπορούσε να μελετηθεί είναι η καθιέρωση ενός μικτού συστήματος στρατεύσεως, με μικρό αριθμό των πανάκριβων, όπως απεδείχθη στην προηγούμενη σελίδα, ΕΠΟΠ σε συνδυασμό με  όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό  εφέδρων με μερικώς αμειβόμενη θητεία μεγαλύτερης διάρκειας. Η βάση του συστήματος θα είναι η εκ των πραγμάτων αναγκαστική διατήρηση της παρούσας  θητείας των 9 μηνών με το σημερινό κόστος των 8,5 ευρώ ανά στρατιώτη, συμπληρούμενη, κατ΄επιλογή των στρατευμένων, με μία παράταση της θητείας για άλλους  6 μήνες (3+3 ή απλώς 6 ακόμη)  μετά αποδοχών. Κλειδί για την επιτυχία του συστήματος θα είναι ο καθορισμός των αποδοχών αυτών σε επίπεδα ικανά να αποτελέσουν κίνητρο  για όσους στρατευμένους δεν έχουν ή δεν διαβλέπουν άμεση πρόσβαση στην αγορά εργασίας όπως, π.χ., στην περίπτωση των εργαζομένων μέχρι πρόσφατα σε προγράμματα μαθητείας (stage), σε συνδυασμό με άλλα παράλληλα κίνητρα.

Αν, υποθετικά, ο μηνιαίος μισθός για τους επιπλέον 6 μήνες θητείας καθορισθεί στο ύψος του μισθού ενός δοκίμου αξιωματικού που ανέρχεται σε 680 ευρώ, το ποσό αυτό στην περίπτωση των εφέδρων θα μπορούσε να είναι  500 ευρώ το μήνα ως καθαρή αμοιβή, συν άλλα 180 ευρώ  για την ασφάλισή τους στο ΙΚΑ. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο ο χρόνος αυτός θα αναγνωρίζεται ως χρόνος συντάξιμος, αλλά ο Έλληνας στρατιώτης, που μέχρι τώρα υπηρετεί ανασφάλιστος, θα έχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, ιδίως σε περίπτωση ατυχήματος κ.λπ. Συνέχεια ανάγνωσης «Μερικώς αμοιβόμενη θητεία για μεγαλύτερη οικονομία και μεγαλύτερο στρατό η λύση;»

Πανάκριβη και καταστροφική η μείωση της θητείας

Πανάκριβη και καταστροφική η μείωση της θητείας

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 30/1/2010

Οι άκριτες και χωρίς καμία μελέτη μειώσεις  πρώτα της στρατιωτικής θητείας και τώρα και του αμυντικού προϋπολογισμού έχουν προκαλέσει μία ορατή πλέον στρέβλωση του αμυντικού μηχανισμού της χώρας, η οποία -εκτός από το εμφανές  έλλειμμα αμυντικής επάρκειας που έχει προκαλέσει- αντανακλάται και στον τρόπο κατανομής των αμυντικών δαπανών. Με βάση τα παραπάνω, η στήλη επιχειρεί μία πρώτη  προσέγγιση του προβλήματος κατανομής των δαπανών σε συνδυασμό με την θητεία και την προϊούσα επαγγελματικοποίηση των Ε.Δ.,  στο πλαίσιο ενός προβληματισμού για τον εντοπισμό των αιτίων που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση και την έναρξη συζητήσεως για ένα νέο μοντέλο αναπτύξεώς τους.

Υπό το πρίσμα αυτό, μία εξέταση των αμυντικών δαπανών με κριτικό βλέμμα, παρέχει μία ιδιαίτερα αποκαλυπτική  εικόνα: Σε ένα σύνολο αμυντικού προϋπολογισμού 5,6 δισ. ευρώ για το 2010, τα  2 δισ. από αυτά  προορίζονται για εξοπλισμούς (και τούτο όχι για καινούργιους, αλλά για εξόφληση παλαιών, όπως έχει αναφέρει κατ΄επανάληψιν η στήλη), τα 2,4 δισ. πάνε  για αμοιβές προσωπικού και τα 1,2 δισ. για λειτουργικές δαπάνες (καύσιμα, πυρομαχικά, συντήρηση, εκπαίδευση κ.λπ.) για όλους τους Κλάδους των Ε.Δ. Με δεδομένο, δηλαδή,  το  πάγωμα των εξοπλισμών, η χώρα διαθέτει στην ουσία μόλις 3,6 δις. ευρώ για να διατηρεί Ε.Δ.  συνολικής αριθμητικής δυνάμεως 140.000 περίπου ανδρών, καλύπτοντας με το ποσό αυτό  (3,6 δισ.) τόσο τις αμοιβές του προσωπικού όσο και την εκπαίδευση και διατήρηση σε επιχειρησιακή κατάσταση όλων των μέσων του Ε.Σ., του Π.Ν. και της Π.Α. Συνέχεια ανάγνωσης «Πανάκριβη και καταστροφική η μείωση της θητείας»

Παραιτήσεις αξιωματικών

Παραιτήσεις αξιωματικών

του Μάνου Ηλιάδη, Εν Αμύνη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 6/9/2007

ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ επικρατεί στις τάζεις πολλών ανώτε­ρων αξιωματικών, που σχεδιάζουν να υποβάλουν παραιτήσεις, λόγω των πληροφοριών ότι το ΓΕΣ προ­ωθεί μία απόφαση η οποία, στην κυριολεξία, τους πάγωσε, διότι άπτεται άμεσα του ύψους των συντάξεών τους κ.λπ.

Η ΣΥΜΦΩΝΑ με πληροφορίες, η απόφαση αυτή προ­βλέπει ότι οι παραιτούμενοι θα εγκαταλείπουν το στράτευμα με τον βαθμό που θα φέρουν κατά τον χρόνο της υποβολής της παραιτήσεώς τους, χωρίς δηλαδή να παίρνουν τον αμέσως επόμενο αποστρατευτικό βαθμό. Συνέχεια ανάγνωσης «Παραιτήσεις αξιωματικών»