The Education of » a Modern Major General»


Major General William F. Burns, U.S. Army, Retired

For my military knowledge, though I’m plucky and adventury,
Has only been brought down to the beginning of this century;
But still in matters vegetable, animal, and mineral,
I am the model of a modern Major-General. THE PIRATES OF PENZANCE

Over a century ago, Gilbert and Sullivan developed a caricature of a contemporary general officer of the British service in their operetta Pirates of Penzance. Almost three decades ago, Colonel Donald F. Bletz of the U.S. Army War College faculty published an article using this caricature, Major General Stanley, as a model of what should not be the typical general officer of the future.1 Since that future is now, it is useful to examine the factors that contribute to and influence the development of a professional military officer, particularly an officer who has achieved general or flag rank and so can be considered a strategic leader. Continue reading «The Education of » a Modern Major General»»

Στρατιωτική Κοινωνιολογία στην Ελλάδα: Ειδικά θέματα. Τριάντα χρόνια προβληματισμού, έρευνας και διδασκαλίας

Στρατιωτική Κοινωνιολογία στην Ελλάδα: Ειδικά θέματα. Τριάντα χρόνια προβληματισμού, έρευνας και διδασκαλίας

Δρ. Δημήτριος Σμοκοβίτης, Εκδόσεις Βεργίνα, Αθήνα: 2011,  Σελίδες: 317

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη και ολοκληρώνεται με ένα παράρτημα – οδηγό για την στρατιωτική κοινωνιολογία γενικώς.

Το πρώτο μέρος ασχολείται με την στρατιωτική κοινωνιολογία ως εφαρμοσμένος κλάδος και καλύπτει μια σειρά ζητημάτων, από την στρατιωτική κοινωνιολογία στην Ελλάδα και στις Η.Π.Α. σε πιο θεωρητικά ζητήματα όπως στις συμμετοχές 3, 5, 7, αλλά και την ανατομία του στρατιωτικού ως κάτι περισσότερο από ένα επάγγελμα.

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου όπου εξετάζεται και αναλύεται ο διεθνής ρόλος των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σε σχετικά πρόσφατες ειρηνευτικές αποστολές, και όχι μόνο. Το εν λόγω μέρος αρχίζει με τη συμβολή της Ελλάδος στον πόλεμο της Κορέας, συνεχίζει με τις αποστολές σε: Σομαλία – Βοσνία – Αλβανία – Κοσσυφοπέδιο- Αφγανιστάν.

Στο τρίτο μέρος εξετάζονται τα ακανθώδη ζητήματα του σύγχρονου επαγγελματισμού και της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Θίγονται θέματα όπως η σχέση επαγγελματισμού και ηγεσίας, η εθνική άμυνα και τα ελληνικά πανεπιστήμια, η επαγγελματοποίηση των φοιτητών στρατιωτικών σχολών, οι νέες τάσεις στην ελληνική στρατιωτική οργάνωση και εκπαίδευση, η δεύτερη καριέρα του αξιωματικού.

Το τέταρτο μέρος καλύπτει τις εφαρμογές της στρατιωτικής κοινωνιολογίας στον ελληνικό στρατό. Ενδιαφέροντα θέματα αναλύονται, όπως ο ρόλος των γυναικών στον ελληνικό στρατό, οι αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα, η επικοινωνιακή πολιτική των ενόπλων δυνάμεων, ο επαγγελματικός προσανατολισμός και η συμβουλευτική στον ελληνικό στρατό. Το τέταρτο μέρος κλείνει με την κοινωνιολογία της αστυνομίας. Ειδικά το άρθρο για την κοινωνιολογία της αστυνομίας, τομέας, λίγο αναπτυγμένος στην Ελλάδα, καλύπτει κάθε πτυχή του ζητήματος σε σχέση με την κοινή γνώμη, την δίωξη του εγκλήματος. Continue reading «Στρατιωτική Κοινωνιολογία στην Ελλάδα: Ειδικά θέματα. Τριάντα χρόνια προβληματισμού, έρευνας και διδασκαλίας»

Δώδεκα μήνες θητεία στα 18, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ


του Γεωργίου Μαλούχου, ΤΟ ΒΗΜΑ 12-8-2011

Η υπό συζήτηση αύξηση της στρατιωτικής θητείας την οποία επεξεργάζεται ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Μπεγλίτης σε συνεργασία με τη στρατιωτική ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ασφαλώς θα είναι μία ορθή, χρήσιμη, αλλά μάλλον, τελικά, όχι και επαρκής απόφαση. Παρά τα όσα πρεσβεύουν πολλοί, η αύξηση πρέπει οπωσδήποτε να γίνει γιατί το απαιτούν άμεσα οι αμυντικές ανάγκες της χώρας. Γι’ αυτό, δεν υπάρχει θέμα, για όποιον τουλάχιστον έχει μια στοιχειώδη εικόνα του προβλήματος. Όμως, αυτό δεν θα είναι αρκετό. Γιατί η αποτελεσματικότητα της στράτευσης υπονομεύεται έντονα από το – ιδιαίτερα άδικο κοινωνικά – σύστημα των απαλλαγών, κάτι που θα συνεχίσει να συμβαίνει και μετά την αύξηση.Για την Ελλάδα, όπως ορθά έχει αντιληφθεί ο υπουργός Αμυνας, ο επαγγελματικός στρατός δεν αποτελεί ρεαλιστική λύση, αν μη τι άλλο, επειδή η χώρα δεν είναι σε καμία περίπτωση σε θέση να αντεπεξέλθει στο τεράστιο κόστος του. Αυτό, έχει πλέον τελειώσει οριστικά. Σίγουρα λοιπόν η αύξηση της θητείας, σε συνδυασμό με την επίσης ορθώς δρομολογούμενη επαναφορά των κληρωτών στην Πολεμική Αεροπορία και στο Πολεμικό Ναυτικό, θα βοηθήσει ως ένα βαθμό στο οξύ πρόβλημα επάνδρωσης που παρουσιάζεται και στα τρία όπλα. Όμως δεν θα λύσει το πρόβλημα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον με την καθιέρωση της καθολικής θητείας στα 18. Από τη στιγμή που ο στρατός δεν μπορεί  – και δεν πρέπει – να γίνει πλήρως επαγγελματικός, δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Continue reading «Δώδεκα μήνες θητεία στα 18, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ»

Τι είδους αξιωματικό και στρατό θέλουμε;


Προσωπική Παρέμβαση (http://www.drougos.gr/?p=12701)

 Γραφεί ο Δρ Αθανάσιος .E. Δρουγος

 Με το θέμα του αξιωματικού του 21ου αιώνα έχω ασχοληθεί από το 1997 με άρθρα-διαλέξεις-παρεμβάσεις σε συμπόσια-συζητήσεις με διαδοχικές στρατιωτικές ηγεσίες-εκατοντάδες αξιωματικούς-ειδική έκδοση στην στρατιωτική επιθεώρηση προ χρόνων κλπ. Δεν χρειάζεται να τα καταθέσω γιατί εκατοντάδες αξιωματικοί τα έχουν διαβάσει και παρακολουθήσει. Μιλούσα για αυτά και για ασύμμετρες απειλές, όταν δεν μιλούσε άνθρωπος. Μετά τα τραγικά γεγονότα της 9/11 άρχισαν δειλά-δειλά να μιλούν κάποιοι για τα μη-γραμμικά.(διαχρονικά έχω συλλέξει τέτοια στοιχεία/συζητήσεις επί διαδοχικών ηγεσιών που όταν κάποια στιγμή αποφασίσω να τα παρουσιάσω θα είναι σοκ. Με όλη την σημασία της λέξης. Δεν ανήκω σε αυτούς που καταπίνουν τις λέξεις τους. Έχω κρυστάλλινες απόψεις και επιζητώ την διαφάνεια. Παστρικές κουβέντες. Όχι πλαστική γλώσσα-άνετα γραφεία-καναπεδολογια-ανερμάτιστη θεωρητικολογία-σχετικό παραλήρημα-μπουρδολογια-μη ανοχή στην κατακρήμνιση της αξιοκρατίας κλπ. Το έχω πει ότι ο μακαρίτης ο πατέρας μου ως αξιωματικός μου έλεγε επί χρόνια να μιλώ με ακρίβεια επί των θεμάτων και με στοιχεία. έτσι έμαθα . Και ο πατέρας μου είχε εμπειρίες και έλαβε μέρος σε πραγματικό πόλεμο προερχόμενο από ξενοβουλη-αποσταθεροποιητική απειλή κατά εθνικού εδάφους, και αμυνόμενος εθνικού εδάφους και η πατρίδα(την οποία τόσο πολύ έχουμε υποβιβάσει και καθημερινοποιησει) τον τίμησε με χρυσόν αριστείο ανδρείας και πολεμικούς σταυρούς. Γιατί –όπως το συζητώ πολλές φορές και με τους φίλους και συμμάχους σε Ιράκ (μέχρι τελευταία) και Αφγανιστάν «δεν μπορεί να σας πει κανένας τίποτα γιατί πολεμάτε σκληρά και χύνετε αίμα». Continue reading «Τι είδους αξιωματικό και στρατό θέλουμε;»

Το κλειδί της κερκόπορτας το έχετε στη τσέπη σας


Λιάννα Κανέλλη, Ελληνικό Κοινοβούλιο, Δεκέμβριος 2010

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτόν τον προϋπολογισμό εγώ θα σας μιλήσω μόνο για την πατρίδα και με αριθμούς, γιατί υποτίθεται ότι ο προϋπολογισμός αφορά την πατρίδα. Και δεν υποτίθεται απλώς, οφείλει να είναι έτσι, ακόμη και με αυτές τις συνθήκες, ακόμη και με τον τρόπο με τον οποίο συζητάμε σήμερα, ακόμη και με αυτούς τους παράλληλους μονόλογους που δεν παίρνουν απαντήσεις.

Σας καλώ ευθέως –την Κυβέρνηση, ευθέως όμως- να απολογηθείτε εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου, εντός εκτός Προϋπολογισμού, για τη συνειδητή απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Δεν μπορούμε να παίξουμε άλλο το παιχνίδι. Ξέρουμε ότι κάνατε διάψευση για τις μυστικές συμφωνίες με τους Τούρκους. Ε, δεν θα σας μιλήσω για τις μυστικές, σας μιλάω για τις φανερές. Δεν θα ασχοληθώ ούτε καν με τον κ. Νταβούτογλου, ο οποίος δηλώνει: «Μα, ποιες; Εμείς ήδη κάνουμε μπίζνες στο Αιγαίο με το Γιώργο». Continue reading «Το κλειδί της κερκόπορτας το έχετε στη τσέπη σας»

Ελληνικός Στρατός: Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Αξιωματικών

Ελληνικός Στρατός: Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Αξιωματικών

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 11/11/2006

Προσφορά για χορήγηση 8 υποτροφιών σε αξιωματικούς  (δωρεάν φοίτηση) έκανε στο ΥΠΕΘΑ το ιδιωτικό ινστιτούτο ΑΛΜΠΑ, το οποίο υποστηρίζεται από τις βιομηχανίες της χώρας και εκπαιδεύει στελέχη, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, θέματα διοικήσεως  επιχειρήσεων, οικονομικά, logistics κ.ά. Οσοι θα επιλέγοντο να παρακολουθήσουν δωρεάν τα μαθήματα θα μπορούσαν να το κάνουν σε ώρες εκτός απασχολήσεώς τους, δεδομένου ότι για τους εργαζομένους το ινστιτούτο παρέχει την δυνατότητα να φοιτήσουν Παρασκευή και Σάββατο. Δηλαδή, το ΓΕΣ δεν θα πλήρωνε τίποτε και οι αξιωματικοί θα διέθεταν εκείνοι, όσοι ήθελαν, τον ελεύθερο χρόνο τους για να επιμορφωθούν.
Το υπουργείο ενημέρωσε όπως ήταν φυσικό τα Επιτελεία για το θέμα και ιδού η απάντηση επ’αυτού  του Α΄Υπαρχηγού ΓΕΣ: «Δεν κρίνεται σκόπιμη η συμμετοχή Αξιωματικών του ΓΕΣΣ στα μεταπτυχιακά προγράμματα του Εργαστηρίου Ελευθέρων Σπουδών ΑLBA, καθόσον τα αντικείμενα που πραγματεύονται δεν αναγκαιούν στον Στρατό Ξηράς».
Τι έγινε τελικά; Τις 8 υποτροφίες τις παίρνουν ισάριθμοι αξιωματικοί του Π.Ν. Προφανώς διότι αυτός που αποφάσισε να τους στείλει ξέρει ότι (και) στην εποχή μας, περιττή γνώση δεν υπάρχει.

Η απλή λογική στην εκπαίδευση, Arthur S. Collins

Η απλή λογική στην εκπαίδευση, Arthur S. Collins

εκδόσεις ΤΟΥΡΙΚΗ ISBN 960-86839-2-0

«Η εκπαίδευση εμπεριέχει τα πάντα και οφείλει να συσχετίζεται με οτιδήποτε κάνει μια Μο­νάδα ή με οτιδήποτε μπορεί να της συμβεί». Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα tου βιβλίου.

Αν σε μια Μονάδα συμβαίνουν ατυχήματα, αυτό αντανακλά το χαμηλό επίπεδο εκ­παίδευσης των στρατιωτών. Κάποιος ευθύνεται γι’ αυτό. Ο συγγραφέας δεν διστάζει να εντοπίσει τα αίτια: αξιωματικοί που καλλιεργούν περισσότερο τις προοπτικές της σταδιοδρομίας τους παρά τις σχέσεις με τους άνδρες τους· στελέχη που αποφεύγουν να τους ανατεθεί διοίκηση τμήματος- αξιωματικοί και οπλίτες που υπηρετούν υπό την απόλυτη βεβαιότητα της διαρκούς ειρήνης· στρατιώτες χωρίς ενδιαφέρον για μια εκ­παίδευση που διεξάγεται με το πνεύμα της κλειστής αίθουσας διαλέξεων και όχι στο ύπαιθρο με τη μελέτη του εδάφους.

Με γλώσσα ευθεία και χωρίς ωραιολογίες, ο συγγραφέας επισημαίνει τους κιν­δύνους που διατρέχει ανά πάσα στιγμή ένας εθνικός στρατός να βουλιάξει στην αδρά­νεια και να χάσει την ικανότητα να είναι ετοιμοπόλεμος [εάν η χώρα νικηθεί κάποτε σε κάποιον πόλεμο, τότε ούτε η Βουλή ούτε ο λαός θα εντυπωσιαστούν απ’ τα προ­γράμματα εκπαίδευσης και κοινωνικής επανένταξης των υπηρεσιών του στρατού) και υποβάλλει σειρά ιδεών και προτάσεων για μια ολοκληρωμένη και ριζική θεραπεία για τα κακώς κείμενα. Ο αναγνώστης, καλείται να εμβαθύνει στην ουσία και όχι στην επιφάνεια των λεγομένων και να κάνει τις σωστές αναγωγές, όπου χρειάζεται, με τη καθημερινή πραγματικότητα.

Εν κατακλείδι: εαν οι διαταγές, οι οδηγίες και οι παραινέσεις δεν μπορούν ν’ αλλάξουν τα κακώς κείμενα, ίσως μπορεί η απλή λογική.