Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ

Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ

ΦΑΡΜΑΚΑ-ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ:

1. -Καταργούνται οι ελάχιστες αποστάσεις μεταξύ φαρμακείων, ενώ διατηρούνται τα πληθυσμιακά κριτήρια.

2. -Καταργείται το ελάχιστο ποσοστό 50% που έπρεπε να κατέχει ο αδειούχος φαρμακοποιός στην κοινή εταιρεία με άλλο φαρμακείο ή φαρμακαποθήκη. Τα ποσοστά συμμετοχής σε εταιρείες φαρμακείων ή φαρμακαποθηκών θα καθορίζονται στο εξής ελεύθερα.

3. -Επιτρέπεται σε φαρμακοποιούς να ιδρύουν ή να διευθύνουν περισσότερα του ενός φαρμακεία.

4. -Αίρεται η απαγόρευση της συστέγασης φαρμακείων ή φαρμακοποιών με άλλα καταστήματα.

5. -Καταργείται το ελάχιστο εμβαδόν φαρμακαποθήκης και του χώρου εξυπηρέτησης του κοινού (φαρμακοπωλείο) σε περιπτώσεις συστέγασης φαρμακείων. Continue reading «Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ»

Advertisements

Επενδυτές δεν έρχονται ούτε ως τουρίστες


Τα κεφάλαια που διατέθηκαν σε όλο τον κόσμο για επενδύσεις το 2013 αυξήθηκαν κατά 11%, ξεπερνώντας το 1 τρισ. δολάρια. Η Ιρλανδία, παρά την κρίση, πήρε 46 δισ. δολ. και η Ισπανία 37 δισ. δολ. Στην Ελλάδα δεν μπήκε ούτε ένα δολάριο. Τι θα πούμε στους άνεργους και τους εργαζόμενους των 400 ευρώ; Continue reading «Επενδυτές δεν έρχονται ούτε ως τουρίστες»

Η αναδιοργάνωση της Διοίκησης: Ποιά είναι η πραγματικότητα (ΔΕΕ, Ιανουάριος 2014)


Εισαγωγή

Η παρούσα μελέτη αποτελεί συνέχεια προηγούμενων παρεμβάσεων του ΔΕΕ σχετικά με την μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης στη χώρα μας. Στόχος της είναι μια σύντομη και περιεκτική αποτίμηση των προσπαθειών που έχουν αναληφθεί από τις κυβερνήσεις μετά την έναρξη της κρίσης για την αναβάθμιση της Δημόσιας Διοίκησης. Χρήζει  άμεσης  απάντησης  το  ερώτημα,  κατά  πόσο  πέτυχαν  οι ‘’μεταρρυθμίσεις’’ αυτές τους διακηρυγμένους στόχους.  Γνώριζαν οι σχεδιαστές τους τι πραγματικά επιχειρούσαν να μεταρρυθμίσουν και ποιός ήταν ο στρατηγικός τους στόχος;   Επιδιώκονταν εντέλει η βελτίωση της αποτελεσματικότητας-διοικητικής ικανότητας της Δημόσιας Διοίκησης ή αποκλειστικά δημοσιονομικά οφέλη προκειμένου να ικανοποιηθούν οι επιταγές της Τρόικας; Continue reading «Η αναδιοργάνωση της Διοίκησης: Ποιά είναι η πραγματικότητα (ΔΕΕ, Ιανουάριος 2014)»

Το θεμελιώδες έλλειμμα της οικονομίας


Του Πασχου Μανδραβελη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29-10-2011

Αν φέτος όλα τα πράγματα πάνε καλά, η Ελλάδα θα έχει έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών περί τα 20 δισ. ευρώ. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι, αφού καταναλώσουμε τη δική μας παραγωγή, φάμε τα λεφτά των εξαγωγών, ξοδέψουμε ό,τι άφησαν οι τουρίστες, όσα έφερε η ναυτιλία, όσα εμβάσματα έστειλαν οι Ελληνες του εξωτερικού, όσες επιδοτήσεις πήραμε από την Ε.Ε. κ.ά., θα χρειαστούμε άλλα 20 δισ. ευρώ για να διατηρήσουμε το σημερινό επίπεδο διαβίωσης.

Πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά; Από τον εξωτερικό δανεισμό? κυρίως κρατικό, αλλά και ιδιωτικό. Οπότε έχει εν μέρει δίκιο ο κ. Καρατζαφέρης, ο οποίος διακηρύσσει ότι προτιμά να πεινάσουμε (εμείς, όχι αυτός) για να διατηρήσουμε την κατά τον ίδιο «εθνική ανεξαρτησία». Αν κάνουμε στάση πληρωμών, πρέπει να βρούμε 20 δισ. για να αναπληρώσουμε αυτά που δεν θα μπορούμε να βρούμε από τις αγορές ή τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Κι αυτά τα 20 δισ. δεν πάνε μόνο σε αυτοκίνητα και iPad. Xρειάζονται για να αγοράζουμε ένα εκατομμύριο τόνους σιτηρά και 500.000 τόνους καλαμπόκι κατ’ έτος. Ενα δισεκατομμύριο ευρώ δίνουμε για εισαγωγές κρέατος και 13,5 δισ. δώσαμε το 2010 για αγορές πετρελαιοειδών. Ακολουθώντας «φιλολαϊκές» πολιτικές όλα αυτά τα χρόνια και δίνοντας φθηνά το πετρέλαιο θέρμανσης, δημιουργούσαμε αντικίνητρα για εξοικονόμηση ενέργειας (π.χ. μόνωση σπιτιών) ή για υποκατάσταση του πετρελαίου από εναλλακτικές πηγές (γεωθερμία, ήλιος, αέρας). Continue reading «Το θεμελιώδες έλλειμμα της οικονομίας»

Η υπερφίαλη διανόηση


Τον τελευταίο αιώνα το μεγαλύτερο μέρος των βιομηχανικών χωρών του πλανήτη βυθίστηκε τέσσερις συνολικά φορές σε σοβαρότατες οικονομικές υφέσεις μεγάλης διάρκειας, οι οποίες διακρίνονταν από μία αυξανόμενη, δύσκολα διαχειρίσιμη ανεργία: οι Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1930, η δυτική ανεπτυγμένη Ευρώπη το ίδιο χρονικό διάστημα, η δυτική Ευρώπη ξανά τη δεκαετία του 1980 και, τέλος, η Ιαπωνία μετά το 1990. Δύο από τις οικονομικές καταρρεύσεις, αυτή της Ευρώπης το 1980 και της Ιαπωνίας το 1990, σκέπασαν εκ των προτέρων, με τη μακρόχρονη και οδυνηρή σκιά τους, τη μελλοντική ανάπτυξη της οικονομίας – εμποδίζοντας την ομαλή διαδικασία εξυγίανσης. Continue reading «Η υπερφίαλη διανόηση»

Αδαμάντιος Πεπελάση Συνέντευξη στον Κώστα Καραβίδα


στο καταφύγιο του στη Φιλοθέη. Διαπρεπής οικονομολόγος, χρόνια καθηγητής σε αμερικανικά πανεπιστήμια και με μακρά θητεία στη διοίκηση τραπεζών, είχε το προνόμιο να διατελέσει συνεργάτης και φίλος όλων σχεδόν των πρωθυπουργών της Μεταπολίτευσης. Τους έζησε όλους από κοντά, τους συμβούλευσε και συγκρούστηκε μαζί τους.  .

Για τον Κώστα Σημίτη: “Εγώ του μιλούσα ως οικονομολόγος και εκείνος απαντούσε σαν λογιστής.”

Μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο; Continue reading «Αδαμάντιος Πεπελάση Συνέντευξη στον Κώστα Καραβίδα»

Με το ζόρι στο σφαγείο


Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Φεβρουαρίου 9, 2012

Γράφει ο Δ. Βουλγαρίδης

Καθημερινά βλέπουμε το κύμα της λαϊκής οργής να φουσκώνει.  Μπορεί να μην είναι έντονα ορατό σε παραδοσιακές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας όπως διαδηλώσεις και συλλαλητήρια, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Η οργή της κοινωνίας είναι τεράστια και εκδηλώνεται από τις λαϊκές αγορές μέχρι τους χρηματιστηριακούς κύκλους. Μπορεί και στο παρελθόν ο λαός να ήταν δυσαρεστημένος με κυβερνήσεις και να ήθελε να “πέσουν”, αλλά σήμερα αυτό δεν του φτάνει… θέλει να πέσουν στα χέρια του. Continue reading «Με το ζόρι στο σφαγείο»