Η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς σε 10 καθημερινά παραδείγματα»


Ακούμε συχνά για την ιδεολογική κυριαρχία/ ηγεμονία της Αριστεράς. Τι ακριβώς είναι; Σε τι βαθμό ισχύει; Υπάρχουν παραδείγματα που την αποδεικνύουν; Στο άρθρο αυτό παρατίθενται 10 απλά και καθημερινά παραδείγματα, και συμπεριφορές που επιβεβαιώνουν ότι η Αριστερά κυριαρχεί στο πολιτικό γίγνεσθαι στην Ελλάδα. Ο δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα ελέγχεται στο μεγαλύτερο μέρος του από την Αριστερά, της οποίας η κοσμοθεωρία θεωρείται κοινώς αποδεκτή ακόμη κι από ανθρώπους που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί- σαν να κουβαλάν την κοσμοθεωρία αυτή στις «εργοστασιακές τους ρυθμίσεις». Continue reading «Η ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς σε 10 καθημερινά παραδείγματα»»

Σοσιαλιστικά Μαθήματα Μακροοικονομίας της μεταπολίτευσης

Σοσιαλιστικά Μαθήματα Μακροοικονομίας της μεταπολίτευσης

1. Πως διανέμεις πλούτο που δεν υπάρχει και μοιράζεις δανεικά.
2. Πως φορολογείς ανύπαρκτα εισοδήματα και πλαστές (μη αγοραίες αξίες).
3. Πως δημιουργείς κρατικοδίαιτα επιχειρηματικά τζάκια καταδικάζοντας όσους δε διαπλέκονται.
4. Πως κλείνεις παραγωγικές δραστηριότητες με κοινωνικοποίηση(έτσι βαφτίσαμε τις κρατικοποιήσεις) δίνοντας τη διοίκηση στους ημέτερους ‘συνδικαλιστές’.
5. Πως κάνεις το φακελάκι και το γρηγορόσημο απαραίτητο χτυπώντας ταυτόχρονα τη γραφειοκρατία που εσύ ο ίδιος δημιουργείς.
6. Πως να διορίζεις άχρηστους ημέτερους στο δημόσιο, να τους αυξάνεις τους μισθούς σε δυσθεώρητα επίπεδα και μετά να σου φταίνε οι φοροφυγάδες που δε πληρώνουν τη συντήρησή τους. Continue reading «Σοσιαλιστικά Μαθήματα Μακροοικονομίας της μεταπολίτευσης»

Η κομμουνιστική ονείρωξη (Σύντομη ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος)

Η κομμουνιστική ονείρωξη (Σύντομη ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος)

 Η κομμουνιστική επανάσταση δεν είναι απλά και μόνο μια ονειρική ουτοπία. Eίναι ένας επικίνδυνος εφιάλτης.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 τα δικαστήρια, οι δήμιοι του Στάλιν δολοφόνησαν έναν προς έναν όλη την παλιά ηγεσία του κόμματος των Mπολσεβίκων- τους συντρόφους του Λένιν, τους πρωτεργάτες της Eπανάστασης του Oκτώβρη. O Mπουχάριν, ο Kάμενεφ και ο Zηνόβιεφ εξοντώθηκαν με τις διαβόητες δίκες της Mόσχας. O Tρότσκι δολοφονήθηκε, στην εξορία του στο Mεξικό, από έναν πράκτορα της Mόσχας.
Oι εκκαθαρίσεις δεν περιορίστηκαν στην παλιά ηγεσία. Eκατοντάδες χιλιάδες μέλη και στελέχη των Mπολσεβίκων, εξοντώθηκαν στην περίοδο των  Mεγάλων Eκκαθααρίσεων 1934-36. Continue reading «Η κομμουνιστική ονείρωξη (Σύντομη ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος)»

Τα 14 χαρακτηριστικά «πρωτοφασισμού» στον ΣΥΡΙΖΑ

Τα 14 χαρακτηριστικά «πρωτοφασισμού» στον ΣΥΡΙΖΑ

Η χθεσινή πρόταση της κυβέρνησης για πρόεδρο του ΕΣΡ, τον Βύρωνα Πολύδωρα, επιβεβαίωσε την επικινδυνότητα αυτών των ανθρώπων. Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να σχολιάσει κανείς περισσότερο, την επιλογή. Απλώς είναι μια ευκαιρία να αισθανθούμε ακόμα πιο ανήσυχοι απέναντι σ΄αυτό το «κρυπτοολοκληρωτικό» μόρφωμα που ο οργισμένος ελληνικός λαός ανέδειξε στην εξουσία, για να εκδικηθεί τον ίδιο του τον εαυτό.

Σύμφωνα με τον Ουμπέρτο Έκο, μπορεί κανείς να διακρίνει 14 χαρακτηριστικά σε ένα πρώτο επίπεδο ολοκληρωτισμού στις κοινωνίες. Όχι μόνο σε κόμματα αλλά και σε οποιοδήποτε σύστημα εξουσίας ή διαχείρισης θεσμών και κανόνων. Ο πρωτοφασισμός δεν είναι πάντα εξελίξιμος σε μία συγκεκριμένη φόρμα ολοκληρωτισμού, σε ό τι αφορά τα συστήματα (πχ Εκπαιδευτικό) αλλά μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνος, όταν υιοθετείται ως τρόπος  άσκησης πολιτικής και εξουσίας. Continue reading «Τα 14 χαρακτηριστικά «πρωτοφασισμού» στον ΣΥΡΙΖΑ»

Η αθλιότητα των φοιτητικών κύκλων


Οι κατηγορούμενοι δεν αρνήθηκαν ποτέ την κατηγορία περί υπεξαίρεσης του ταμείο» της Φοιτητικής Ένωσης του Στρασβούργου. Αντίθετα, παραδέχτηκαν ανοικτά ότι χρέωσαν στην Ενωση 5.000 φράγκα για το τύπωμα και τη διανομή 10.000 αντίτυπων της μπροσούρας [Για την αθλιότητα των φοιτητικών κύκλων], για να μην αναφέ­ρουμε το κόστος των υπόλοιπων δημοσιεύσεων που είχαν εμπνευστή τους την «Καταστασιακή Διεθνή». Αυτά τα κείμενα εκφράζουν ιδέες και βλέψεις που, το λιγότερο, δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με τους στόχους μιας φοιτητικής ένωσης. Αρκεί να διαβάσει κανείς τι έγραψαν οι κατηγορούμενοι για να καταλάβει πως αυτοί οι πέντε φοιτητές, που μόλις άφησαν πίσω τους την εφηβεία, που δεν έχουν καμιά πείρα από τη ζωή, με τα μυαλά τους μπερδεμένα από κακοχωνεμένες φιλοσοφικές, κοινωνι­κές, πολιτικές και οικονομικές θεωρίες, βαριεστημένοι από την γκρίζα μονοτονία της καθημερινής ζωής τους, φαντάζονται, γεμάτοι κενή ματαιοδοξία κι εμπάθεια, πως προσφέρουν ολοκληρωμένες κρίσεις κι απόψεις βρίζο­ντας τους συμφοιτητές τους, τους καθηγητές τους, το θεό, τη θρησκεία, τον Κλήρο, τις κυβερνήσεις και τα πο­λιτικά και κοινωνικά συστήματα όλου του κόσμου. Απορ­ρίπτοντας κάθε μορφή ηθικής και νόμιμου περιορισμού, αυτοί οι κυνικοί δεν διστάζουν να εγκωμιάζουν την κλο­πή, την καταστροφή του εκπαιδευτικού συστήματος, την κατάργηση της εργασίας, την πλήρη ανατροπή και μια αναπότρεπτη παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση με μόνο στόχο την «ανεμπόδιστη απόλαυση». Δικαστής Λαμπαντόρ, Στρασβούργο, 13 Δεκεμβρίου 1966 Continue reading «Η αθλιότητα των φοιτητικών κύκλων»

Ανατομία του Κομμουνισμού, Ζυλ Μοκ

Ανατομία του Κομμουνισμού, Ζυλ Μοκ

I. ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μπορούμε, χωρίς  να γλιστρήσουμε σέ μιά «θεωρητικολογία» σχολαστική και ελάχιστα σαφή για έναν αριθμό μή-είδικών,  να προσδιορίσουμε αυτό πού υπήρξε και αυτό πού ειναι το κομμουνιστικό καθεστώς, αυτό πού ξεχωρίζει τούς χτεσινούς από τούς σημερινούς κομμουνιστές, αυτούς της ΕΣΣΔ από κείνους των άλλων χωρών, τέλος αυτό πού, παρά τις εκλογικές συμπτώσεις ή τις προσωπικές φιλοδοξίες, χωρίζει μόνιμα τούς κομμουνιστές από τούς σοσιαλιστές;

Δύσκολη δουλειά, βέβαια, ιδιαίτερα γι αυτόν πού θέλει ν αποφύγει κάθε δογματική ανάπτυξη και πού, κατά συνέπειαν, εύχεται  να εκφραστεί σύμφωνα μέ την άπλή λογική. Continue reading «Ανατομία του Κομμουνισμού, Ζυλ Μοκ»

Η Αριστερά δεν έχει την παραμικρή γ@μημένη ιδέα για τον κόσμο στον οποίο ζει, José Saramago

Η Αριστερά δεν έχει την παραμικρή γ@μημένη ιδέα για τον κόσμο στον οποίο ζει, José Saramago

Πριν τρία ή τέσσερα χρόνια, κατά τη διάρκεια συνέντευξης σε μια λατινοαμερικάνικη εφημερίδα, θαρρώ αργεντίνικη, μέσα σε μια διαδοχή ερωτήσεων και των απαντήσεων, πέταξα μια δήλωση, για την οποία φανταζόμουν (τόσο αφελής ήμουν) ότι θα προκαλούσε αγανάκτηση, διαμάχες και σκάνδαλο: πρώτα-πρώτα στις τάξεις της τοπικής αριστεράς, και, ποιος ξέρει, θα διαδιδόταν, όπως ένας κυματισμός, στους διεθνείς χώρους που επικαλούνται την εν λόγω αριστερά, είτε αυτοί είναι πολιτικοί, είτε συνδικαλιστικοί, είτε πολιτιστικοί.

Η εφημερίδα αναπαρήγαγε ακριβώς την φράση μου, σε όλη την σκληρότητά της, χωρίς την παραμικρή υποχώρηση απέναντι στην αισχρότητά της: «Η αριστερά δεν έχει την παραμικρή γ@μημένη ιδέα για τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει». Στην πρόθεσή μου, που ήταν σκοπίμως προβοκατόρικη, η αριστερά που προκλήθηκε κατ’αυτόν τον τρόπο, απάντησε με την πιο παγερή σιωπή. Continue reading «Η Αριστερά δεν έχει την παραμικρή γ@μημένη ιδέα για τον κόσμο στον οποίο ζει, José Saramago»