Η συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και το παράδειγμα της Τουρκίας


ΠΗΓΗ: strategyreports.gr

There is no longer such thing as strategy, only crisis management” Robert McNamara, υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ κατά τη κρίση των πυραύλων στη Κούβα (1962)

Άλλη μία παγκόσμια πρωτοτυπία: Στο ΚΥΣΕΑ συμμετέχει ως τακτικό μέλος ο Υπουργός Περιβάλλοντος όταν ο Α/ΓΕΕΘΑ παραμένει χωρίς δικαίωμα ψήφου ενώ αγνοείται εντελώς η ΕΥΠ.

Τη συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ) στα πρότυπα ανάλογων θεσμικών οργάνων ξένων κρατών προανήγγειλε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή. Όπως αναφέρθηκε σχετικά από τον υπουργό, το ΣΕΑ θα είναι το κατεξοχήν όργανο διαχείρισης κρίσεων και θα έχει ρόλο στην πρόληψη, την αποτροπή και την αντιμετώπιση κρίσεων στον τομέα της Eθνικής Aσφάλειας. Από τις δηλώσεις ωστόσο παραμένει ασαφές εαν το υπό συγκρότηση θεσμικό όργανο θα αντικαταστήσει ως κέντρο λήψης αποφάσεων το γνωστό ΚΥΣΕΑ, για το οποίο έχει αποδειχθεί πως εύκολα παρακάμπτεται ή επικυρώνει εκ των υστέρων τις αποφάσεις που λαμβάνει ο εκάστοτε Πρωθυπουργός, βασιζόμενος σε στενούς συνεργάτες και πρόσωπα εμπιστοσύνης ή ad hoc ομάδες διαχείρισης κρίσης όταν ο παράγοντας χρόνος είναι αμείλικτος. Η εμπειρία του παρελθόντος ωστόσο έχει δείξει ότι η διαχείριση των κρίσεων απαιτεί απόλυτα εξειδικευμένο προσωπικό που θα συμβάλλει στην ορθή λήψη αποφάσεων για διαφορετικής φύσης έκτακτες καταστάσεις ή κρίσεις, όπως η κρίση των Ιμίων το 1996, η υπόθεση Ocalan το 1999, η πιθανή κατάσταση Renegade στην μοιραία πτήση HCY522 της κυπριακής Helios το 2005, οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2007 και η λεηλασία του κέντρου των Αθηνών από ομάδες αναρχικών και λαθρομεταναστών το Δεκέμβριο του 2008. Continue reading «Η συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και το παράδειγμα της Τουρκίας»

Advertisements

ΕΜΠΑΕ 2006-2010: Το τέλος του μύθου των «υπέρογκων εξοπλιστικών δαπανών»


Το Ενιαίο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Εκσυγχρονισμού και Ανάπτυξης (ΕΜΠΑΕ) 2006-2010, πέρασε στην ιστορία, χωρίς για πρώτη φορά στην ιστορία των ΕΜΠΑΕ, να δαπανηθεί έστω ένα ευρώ (!) από όσα πομπωδώς εξαγέλλονταν στις 25 Ιουλίου 2006, από τον τότε ΥΕΘΑ Ευάγγελο Μεϊμαράκη.
Με τη μηδενική επένδυση στην ασφάλεια όλων μας, καταρρίπτονται αυτόματα και οι μύθοι, είτε των ξένων κέντρων που θέλουν τον αφοπλισμό της χώρας, είτε των εγχώριων επιχειρηματικών λόμπι που δεν θέλουν επενδύσεις στον χώρο της άμυνας, αλλά στους χώρους που δραστηριοποιούνται οι ίδιοι, περί «υπέρογκων εξοπλιστικών δαπανών».
Δεν πρέπει να υπάρχει χώρα στον πλανήτη που επί πέντε χρόνια δεν επένδυσε ούτε ένα ευρώ στην άμυνά της. Αναφερόμαστε βέβαια στις εξοπλιστικές, όχι στις λειτουργικές δαπάνες. Ούτε καν το Βέλγιο, η Πορτογαλία ή η Δανία. Και αυτές οι χώρες δεν απειλούνται από κανέναν, ούτε περνάνε τα εχθρικά μαχητικά επάνω από το έδαφος τους, ούτε τα πλοία του ρεβιζιονιστή αντιπάλου πλέουν λίγα μίλια έξω από τον ναύσταθμο, ούτε υπάρχει μια τέραστα αποβατική στρατιά που να τους απειλεί. Continue reading «ΕΜΠΑΕ 2006-2010: Το τέλος του μύθου των «υπέρογκων εξοπλιστικών δαπανών»»

Η κυβέρνηση θέλει, οι Ένοπλες Δυνάμεις πλέον δεν μπορούν…

Η κυβέρνηση θέλει, οι Ένοπλες Δυνάμεις πλέον δεν μπορούν…

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 9/10/2010

Οι στόχοι και οι αποστολές που θέτει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου δεν αντιστοιχούν στα μέσα που παρέχονται στο στράτευμα, ενώ αγνοούνται πλήρως νέες εστίες κινδύνου, όπως η λαθρομετανάστευση

Η περιορισμένη αναφορά του ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλου στη συνέντευξη της περασμένης Τρίτης στην ανάγκη αναθεωρήσεως, μεταξύ άλλων, και της νέας Πολιτικής Εθνικής Άμυνας επαναφέρει στο προσκήνιο το συγκεκριμένο θέμα, με το οποίο είχε ασχοληθεί ο «ΚτΕ» στις 25 Σεπτεμβρίου. Continue reading «Η κυβέρνηση θέλει, οι Ένοπλες Δυνάμεις πλέον δεν μπορούν…»

Μια Μοιραία Υπουργία

Μια Μοιραία Υπουργία

του Μάνου Ηλιάδη, Κόσμος του Επενδυτή 20/6/2009

Οι αποφάσεις του για μείωση της θητείας και περιορισμό των κονδυλίων, επιστέγασμα μιας πολιτικής που αποδομεί την θεσπισμένη «Εθνική Στρατιωτική Στρατηγική»

0 κ. Μεϊμαράκης ουδέποτε επισκέφθηκε στρατιωτική μονάδα, ουδέποτε μίλησε σε Λέσχη αξιωματικών, ουδέποτε παρενέβη για να ωθήσει τη στρατιωτική ηγεσία να ολοκληρώσει επιτέλους την περίφημη αναδιοργάνωση ή να προωθήσει τη διακλαδικότητα, πέρασε «ντούκου» την απόφαση για το αεροπορικό στρατηγείο της Λάρισας.

Οι αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ της περασμένης Τρίτης, το οποίο ε­νέκρινε τις προτάσεις του ΥΕΘΑ κ. Μέψαράκη για μείω­ση της θητείας στους εννέα μήνες και των οροφών (15% για το 2010 και 10% από το 2011 μέχρι το 2015) για τα χρονίζο­ντα και ουδέποτε υλοποιού­μενα εξοπλιστικά προγράμ­ματα των ΕΔ., ήταν το αποκο­ρύφωμα μίας σειράς κατα­στροφικών ενεργειών για την άμυνα, που ξεκίνησαν με τον κ. Σπήλιο Σηηλιωτόπουλο το 2004 και ολοκληρώθηκαν με τον διάδοχο του. Continue reading «Μια Μοιραία Υπουργία»

Ελληνικός Στρατός:Τα αδιέξοδα των ενδιάμεσων λύσεων

Ελληνικός Στρατός:Τα αδιέξοδα των ενδιάμεσων λύσεων

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 30/5/2009

Σε μία ατέρμονα διαδικασία αναζητήσεως λύσεων σε θέματα δομής δυνάμεων φαίνεται να έχει εμπλακεί  από το 2004 ο Ε.Σ. που, μετά την συνεχιζόμενη αναβολή εγκρίσεως από το ΚΥΣΕΑ της νέας του δομής, αναζητεί διέξοδο στο πρόβλημα προσφεύγοντας στις περίφημες ενδιάμεσες λύσεις.

Μετά το δημοσίευμα του ΚτΕ της 9.05.2009 σχετικά με τα προβλήματα της νέας δομής -που όπως προανεφέρθη δεν έχει εγκριθεί ακόμη από το ΚΥΣΕΑ- και τα προβλήματα της  προωθούμενης ενδιάμεσης λύσεως, είχαμε μία ακόμη σύγκληση, στις αρχές της εβδομάδας, του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου με σκοπό την συζήτηση επί μίας νέας ενδιάμεσης λύσεως. Η νέα υπό συζήτηση ενδιάμεση λύση λειτουργεί και αυτή ως προπρασκευαστική διαδικασία για την υλοποίηση της νέας οργανώσεως-δημής του Ε.Σ., σε περίπτωση που το ΚΥΣΕΑ την εγκρίνει.

Η νέα προσπάθεια για αναζήτηση άλλης ενδιάμεσης λύσεως μοιάζει με προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου ή, για να το πούμε με άλλους όρους, με αγώνα να κερδιθεί ο πόλεμος στο τακτικό επίπεδο όταν η όλη στρατηγική είναι λάθος. Και τούτο διότι το κεντρικό σημείο του προβλήματος είναι απλά η έλλειψη προσωπικού που προήλθε από την καταστροφική  προ ετών μείωση της θητείας στους δώδεκα μήνες, η οποία οδηγεί στην μικρή επάνδρωση και όλα τα προβλήματα που αυτή προκαλεί  σε σχέση με την εκπαίδευση, την ετοιμότητα των σχηματισμών και μονάδων κ.λπ.

Το πρόβλημα κατ’αρχήν και κατ’εξοχήν πολιτικό, διότι άπτεται της διάρκειας της θητείας, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να το επιλύσει ο Στρατός. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορούν να επικριθούν όλες οι ηγεσίες του από το 2004 και μετά, αυτό είναι ότι με τις εκάστοτε προτεινόμενες λύσεις δεν επέτυχαν να επιφέρουν ακόμη και τις οριακές βελτιώσεις που ήταν  σε θέση να  πραγματοποιήσουν. Και τούτο διότι αντί να γίνει μία συνεκτική προσπάθεια εξορθολογισμού της δομής του Στρατού, προτιμήθηκαν εμβαλωματικές λύσεις -γνωστές ως «ενδιάμεσες λύσεις»- οι οποίες ουσιαστικά  το μόνο που επέτυχαν ήταν να μειώσουν την ισχύ του Στρατού και να συντηρούν μία δύναμη στην οποία τα επίπεδα διοικήσεως (Σχηματισμοί) και οι εξ αυτών απορρέοντας στρατηγοί και εν γένει ανώτατοι  αξιωματικοί σε λίγο θα είναι πιο πολλοί από τους στρατιώτες.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η νέα ενδιάμεση λύση προβλέπει τα εξής:

-Υλοποίηση της 1ης φάσεως εισαγωγής του τετραγωνικού σχήματος στης Μηχανοκίνητες και Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες (π.χ., υπαγωγή της 34 ΕΜΑ της 34ης Μ/Κ ταξιαρχίας στην 33ης Μ/Κ ταξιαρχία, και του 526 Μ/Κ Τάγματος Πεζικού στην ΧΧΙΙΙ Τεθωρακισμένη ταξιαρχία. Σημ.: Αλλες αλλαγές παραλείπονται για ευνόητους λόγους).

-Σταδιακή μείωση των στρατηγικών εφεδρειών, με κατάργηση της 34ης Μ/Κ ταξιαρχίας και μίας ακόμη τεθωρακισμένης ταξιαρχίας, των οποίων το μέγιστο μέρος των δυνάμεών τους καθίσταται ανενεργό στη παρούσα φάση.

-Για την εξασφάλιση υψηλής επανδρώσεως (άνω του 80%) σε ορισμένες μονάδες, ώστε να δημιουργηθούν δυνατότητες αμέσως αντιδράσεως,  ένας σημαντικός αριθμός μονάδων σχηματισμών κρίσιμων τομέων, από βορρά προς νότο γίνονται ημιενεργές (μεταξύ αυτών αριθμός Μ/Κ ταγμάτων πεζικού, μοίρες αυτοκινούμενου πυροβολικού κ.λπ.).

Ορισμένα ερωτήματα επί των ανωτέρω:

α) Σε περίπτωση κρίσεως και ανάγκης για άμεση αντίδραση, εναντίον ενός αντιπάλου με επάνδρωση άνω του 100% και έχοντος την πρωτοβουλία της δημιουργίας κρίσεως, πότε θα υπάρχει χρονικά η εκ μέρους μας δυνατότητα αντιμετωπίσεως των επιθετικών ενεργειών του αντιπάλου;

β) Εχει υπολογισθεί ο απαιτούμενος χρόνος συμπληρώσεως και προετοιμασίας για επιχειρήσεις μίας μηχανοκίνητης ημιενεργού μονάδος;

γ) Εχουν ληφθεί υπ’όψιν οι απαιτήσεις συντηρήσεως του βαρέος υλικού των ημινεργών μονάδων; Ομοίως, έχουν μελετηθεί οι δουλείες και λοιπές υποχρεώσεις των μονάδων που θα γίνουν ημιενεργές και το γεγονός ότι το σύνολο αυτών των υποχρεώσεων θα χρεωθεί σε μονάδες με υψηλή επάνδρωση, με συνέπειες δυσμενείς για την εκπαίδευση και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των τελευταίων; Γιατί δεν κλείνουν τουλάχιστον 25 από τα υπάρχοντα 33 κέντρα εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων; Γιατί δεν καλύφθηκαν τα σημαντικά κενά που υπάρχουν σε υπαλλήλους, (τεχνίτες, εργάτες, αποθηκάριοι κ.λπ.) με αποτέλεσμα αυτά να καλύπτονται τώρα από στρατιωτικό προσωπικό;

δ) Γιατί δεν έγινε καμία προσπάθεια εκσυγχρονισμού του εκτεταμένου  και προσανατολισμένου ακόμη στα πρότυπα και την νοοτροπία των αποστολών της περιόδου του ψυχρού πολέμου συστήματος Διοικητικής Μερίμνης, που απορροφά  σημαντικό προσωπικό εις βάρος των επιχειρησιακών μονάδων;

ε) Να προσθέσουμε στα παραπάνω και την παρατήρηση ότι μονάδες σχηματισμών που μετέχουν σε ειδικά σχέδια μετατρέπονται σε ημιενεργές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ικανότητά τους για άμεση αντίδραση.

Εν όψει της ευαίσθητης φύσεως του θέματος, η στήλη δεν βρίσκει σκόπιμο να αναφέρει περισσότερα παραδείγματα μονάδων ή να προβεί σε περαιτέρω σχόλια. Επανέρχεται, όμως, για μία ακόμη φορά στο θέμα της ανάγκης για την δημιουργία μίας απλής και «σφιχτής» δομής, την οποία είχε παρουσιάσει προ μηνών η στήλη, χωρίς του πολυάριθμους μείζονες σχηματισμούς και το πλήθος των στρατηγών που τις επανδρώνουν, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το τελευταίο την ΑΣΔΥΣ, που διέθετει σήμερα 1 αντιστράτηγο και 6 υποστρατήγους.

Χωρίς πρόγραμμα

Χωρίς πρόγραμμα

Μία ματιά στις εξαγγελίες και στα διαμορφούμενο προγράμματα των δύο κομμάτων επαληθεύει του λόγου το αληθές. Αν και το σχετικό πρό­γραμμα του κυβερνώντος κόμμα­τος δεν έχει μέχρι στιγμής δημο­σιοποιηθεί, θεωρείται βέβαιο ότι θα κινηθεί στα αχνάρια αυτού που υπήρχε και υποτίθεται ότι εφαρ­μόζεται. Ενός προγράμματος, δη­λαδή, που ωθούσε κάθε γνώστη του χώρου να απαντήσει στο ερώ­τημα αν το χειρότερα ήταν το ίδιο το περιεχόμενο του προγράμματος ή ο τρόπος κατά τον οποίο εφαρ­μόσθηκε, στην έκταση που εφαρ­μόσθηκε, από τους δύο αρμόδιους υπουργούς.  Την απάντηση στο ερώτημα δί­νει η πραγματικότητα που επι­κρατεί στον ευαίσθητο αυτό χώρο για περίπου τριάμισι χρόνια και κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχι­σθεί, σε περίπτωση που οι εκλογές γίνουν πράγματι στην ώρα τους, για μία  ολόκληρη τετραετία, Continue reading «Χωρίς πρόγραμμα»

Ακριβές μπίζνες στο Πεντάγωνο..Αγορές όπλων, καί τό κόστος…..


Ν. Χασαπόπουλος, Το Βήμα, Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2000

Τα πηγαινέλα στο γραφείο του υπουργού, τα ανταλλάγματα και οι συμβάσεις που δεν υπογράφονται * Η καθυστέρηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων προκαλεί εκνευρισμό σε ξένες κυβερνήσεις, διπλωμάτες και… εμπόρους όπλων

Πρώτη φορά, από τότε που ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος τοποθετήθηκε στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας, πέρασε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να συνεδριάσει το ΚΥΣΕΑ και να αποφασίσει για την αγορά κάποιου σύγχρονου μεν πλην όμως πανάκριβου οπλικού συστήματος. Από τις εκλογές, πριν από οκτώ μήνες δηλαδή, έχει στην πραγματικότητα να συνεδριάσει το ΚΥΣΕΑ για εξοπλιστικά προγράμματα και αυτή η καθυστέρηση φαίνεται ότι έχει ανησυχήσει, αν όχι θορυβήσει, αρχηγούς κομμάτων, βουλευτές, αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, πρεσβευτές, στρατιωτικούς ακολούθους, επιχειρηματίες, βιοτέχνες και βιομηχάνους, αλλά κυρίως (ποιους άλλους;) τους… εμπόρους όπλων. Continue reading «Ακριβές μπίζνες στο Πεντάγωνο..Αγορές όπλων, καί τό κόστος…..»