Η παλαιστινιοποίηση της Ελλάδας: Ένα εφιαλτικό σενάριο


ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

προς τους συντρόφους του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, που κρατούν ψηλά τη σημαία των αρχών της 3ης του Σεπτέμβρη απέναντι στο υπαρκτό ΠΑΣΟΚ: Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση, Δημοκρατικές διαδικασίες.

Από: Στελέχη του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ:

1. Βασιλειάδη Δαμιανό, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ, υπεύθυνος του ΚΕΜΕΔΙΑ (Κέντρο Μελετών και Διαφώτισης) επί ΠΑΚ και ΠΑΣΟΚ[1], Γενικός Γραμματέας του ΠΑΚ Δυτικής  Γερμανίας, Δυτικού Βερολίνου 1973 -1975, μέλος της πρώτης Κεντρικής  Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.[2]
2. Τζώρτζη Γιάννη, μέλους της Νεολαίας ΠΑΚ Εσωτερικού, μέλος της Πρώτης  Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.
3. Ψάλλα Αλέκο, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ, μέλος της Τ.Ο.  Στουττγάρδης.

«Η θα πρέπει να μειώσουμε δραστικά το δημόσιο χρέος ή διαφορετικά το δημόσιο χρέος θα αφανίσει την Ελλάδα».  Ανδρέας Γ. Παπανδρέου[3]

«Χάσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας».  Γιώργος Α. Παπανδρέου[4]

Τι σχεδιάζει για την Ελλάδα ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνηση του; ΄Εχει  πραγματικά στόχο να «σώσει» την Ελλάδα από τα οικονομικά, κοινωνικά,  πολιτικά και εθνικά αδιέξοδα ή απεναντίας να μας οδηγήσει σε κοινωνικές και  εθνικές περιπέτειες ή ακόμη και καταστροφές;
Εχει στόχο να διασφαλίσει τον κοινωνικό ιστό και την εθνική ομοψυχία ή να σπάσει την κοινωνική και εθνική συνοχή, αποδυναμώνοντας και  κατακερματίζοντας το εσωτερικό μέτωπο, που ούτως ή άλλως ταλανίζεται από τη  φρικιαστική καθημερινότητα;
Εχει στόχο να οργανώσει την άμυνά της σ’ όλες αυτές τις εξωτερικές επιβουλές κι επεκτατικές βλέψεις των γειτόνων μας ή να δημιουργήσει προϋποθέσεις για να απολέσει η Ελλάδα και ο Ελληνισμός κυριαρχικά του δικαιώματα στην Κύπρο, το Αιγαίο, τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο,  υποχωρώντας στις απαιτήσεις των Αγγλοαμερικάνων, Νέο- Οθωμανών και λοιπών «φίλων και συμμάχων μας»;
Εχει στόχο με το σχέδιο Καλλικράτης, να εξασφαλίσει την ακεραιότητα της Ελλάδας στα σημερινά σύνορα ή να μετατρέψει την πατρίδα μας, σε πολυδιασπασμένη επαρχία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης;[5]
Εχει πρόθεση με τη μεταναστευτική του πολιτική να κατοχυρώσει την ομοιογένεια των Ελλήνων και την κοινωνική συνοχή ή καταστήσει τους ΄Ελληνες μειονότητα στην ίδια τους την πατρίδα;
Τι θα γίνει με τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που θα εποικίσουν την  Ελλάδα;[6]
Σε τι αποσκοπεί η έλευση του ΄Ερντογάν στην Ελλάδα κάτω από τις σημερινές συνθήκες; Θέλει να διαπραγματευτεί τη συγκυριαρχία του Αιγαίου και της Θράκης και να συμφωνήσει στο νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο; Μήπως αυτό σημαίνει πρακτικά ότι «χάσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας» και συνεπώς πρέπει να διαπραγματευτούμε με τους Νέο – Οθωμανούς τι και πόσο θα χάσουμε;
Που αποβλέπει τελικά η πολιτική του;
Οι έως τώρα «αποχρώσεις ενδείξεις» μας οδηγούν σε εφιαλτικά σενάρια, που, αν γίνουν πραγματικότητα, θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια όχι μόνο πολυπολιτισμική κοινωνία, την οποία ασπάζεται και διακηρύττει ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά και σε αλληλοσπαρασσόμενη πολυεθνική, στα πλαίσια ημιανεξάρτητων, σε πρώτη φάση και ανεξάρτητων σε δεύτερη επαρχιών και τους Ελληνες σε μειονότητα, κι’ αυτή υπό εξόντωση.
Ηδη η ανεργία, η ανασφάλεια στην αγορά εργασίας και το αβέβαιο μέλλον μιας κοινωνίας εξαθλίωσης και τρόμου και διάλυσης, θα οδηγήσουν τη νεολαία σε φυγή, για την αναζήτηση καλύτερου μέλλοντος, γιατί στην Ελλάδα μέλλον για τη νεολαία μας δεν θα υπάρχει.
Για να απαντήσουμε σ’ αυτά τα ερωτήματα, θα ξεκινήσουμε πρωτ’ απ’ όλα από ορισμένες οφθαλμοφανείς διαπιστώσεις:
Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν προέκυψε από παρθενογένεση και συνεπώς υπάρχει μια προϊστορία που καταδεικνύει την πολική του και τις στοχεύσεις του.
Υπήρξε επανειλημμένα υπουργός σε καίρια υπουργεία, όπως της (Εθνικής) Παιδείας και του υπουργείου εξωτερικών και έχει προσφέρει δείγματα γραφής από το παρελθόν στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και κυρίως του Σημίτη, υπηρετώντας πιστά την ανάλγητη, φαύλη, αντιλαϊκή και καθαρά αντεθνική πολιτική του τελευταίου, ο οποίος είχε τονίσει το απαράδεκτο:
«Να εμποδίσουμε και να αποτρέψουμε με κάθε κόστος την προσήλωση στην ιδέα του Έθνους και στη χριστιανική παράδοση, που αποδυναμώνει και εγκυμονεί κινδύνους σε μία σύγχρονη παρουσία, που πρέπει να έχει η Ελλάδα».[7]

  • Βαρύνεται εξίσου με τους ανωτέρω και με τα ανωτέρω, εφόσον δεν έχει εκφράσει μια διαφορετική στάση και θέση, τόσο με την παράδοση του Οτσαλάν, όσο και με τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, όσο και με τόσα και τόσα άλλα ζητήματα, που αφορούν την εθνική και κοινωνική συνοχή.
  • Όπως είναι γνωστό, ποτέ και σε κανένα πρόβλημα εσωτερικής ή εξωτερικής πολιτικής δε διαφοροποιήθηκε από τους προαναφερόμενους πρωθυπουργούς ή εξέφρασε κάποια αντίρρηση ή επιφύλαξη. Αντιθέτως υπεραμύνθηκε πάντοτε της πολιτικής Σημίτη, έστω κι’ αν τελευταία, για λόγους κυβερνητικής εξουσίας, προσπάθησε να τον απομακρύνει, χωρίς φυσικά να διαφωνεί με την πολιτική του προκατόχου του σε ότι εκείνος είχε αποφασίσει.
  • Στήριξε με πάθος το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν και το στηρίζει στη νέα του μορφή, αναγνώρισε μαζί του, ότι υπάρχουν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, προσυπέγραψε την συνθήκη του Ελσίνκι για συνοριακές διαφορές με την Τουρκία, υπεραμύνεται της «ελληνοτουρκικής φιλίας», αποδέχτηκε τη σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια και μας αφήνει σε ασάφεια και αβεβαιότητα για τις προθέσεις του, σχετικά με τις απαιτήσεις των Τούρκων για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Επιπλέον μας προϊδεάζει για υποχώρηση στο Σκοπιανό.[8]
  • Δεν έκρυψε ποτέ την πρόθεσή του, να μεταβάλει την Ελλάδα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, με την πολιτική που έβαλε σε εφαρμογή, τώρα που το ΠΑΣΟΚ επανήλθε θριαμβευτικά στην κυβέρνηση και ο ίδιος καθορίζει, ως απόλυτος μονάρχης, ελέω πρωθυπουργικοκεντρικού συντάγματος του 1986, τις τύχες της πατρίδας μας, μαζί με όλους τους αμερικανόφερτους και αμερικανοθρεμένους απολίτικους τεχνοκράτες της κυβέρνησής του.
  • Τοποθέτησε στην θέση του αντιπροέδρου, τον άνθρωπο που αποκάλεσε τον πατέρα του κλεπταποδέκτη, παρέδωσε τον Οτσαλάν στους Τούρκους και συνέπραξε καίρια στην κυβέρνηση Σημίτη στην απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στα Ίμια. (γκρίζες ζώνες), που αποτελεί εσχάτη προδοσία.
  • Απομάκρυνε συστηματικά όλους όσους αποτελούσαν το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ.

Και όλα στο όνομα του κόμματος, που στην ιδρυτική του διακήρυξη ευαγγελίζονταν την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και τις δημοκρατικές διαδικασίες. Τι απ’ αυτές τις αρχές κράτησε ο Γιώργος Παπανδρέου, όπως και οι προκάτοχοί του, πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ;
Η κατεπείγουσα ψήφιση του μεταναστευτικού νόμου για την ιθαγένεια, χωρίς να δοθεί χρόνος για μια πιο νηφάλια αντιμετώπιση του τόσο σημαντικού αυτού προβλήματος για το μέλλον αυτής της χώρας, ο αφελληνισμός που επιδιώκεται συστηματικά και προγραμματισμένα, μέσω της παιδείας και μάλιστα στην πιο τρυφερή ηλικία, από Δραγώνα, Φραγκουδάκη, Βερέμη, Κουλούρη κ.λπ, η κατάργηση
του Υπουργείου Μακεδονίας Θράκης, για να μην ενοχλούνται πιθανόν οι βόρειοι γείτονές μας, η κατάργηση του Υπουργείου Αιγαίου στην ευαίσθητη αυτή περιοχή, καθώς και η αδράνεια και η απραξία στις επιβουλές και διεκδικήσεις της ΄Αγκυρας, για κοσοβοποίηση της Θράκης, ο υποβιβασμός και αδρανοποίηση των Πρεσβειών μας, η κατάργηση βαθμηδόν των εθνικών μας εορτών και η αποδυνάμωση της αποτρεπτικής μας ισχύος στο Αιγαίο, η χείρα φιλίας προς την Τουρκία, ενώ αυτή απειλεί με causus belli και αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας,[9] η αποφυγή διεθνοποίησης της ποντιακής
γενοκτονίας (η σουηδική βουλή την αναγνώρισε), συνιστούν πολιτική καταστροφής του έθνους – κράτους, που λέγεται Ελλάς και μάλιστα σε περιόδους βαθιάς οικονομικής κρίσης, που επιβάλει την κοινωνική συνοχή και ομοψυχία του ελληνικού λαού, για την αντιμετώπιση τέτοιων αρνητικών συνθηκών.
Το σχέδιο Καλλικράτης, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι εδώ τεκταίνεται και μπαίνει σε εφαρμογή ένα καλά μελετημένο συνολικό σχέδιο διαμελισμού της Ελλάδας, με απεμπόληση της εθνικής μας κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σ’ όλα τα προαναφερθέντα μέτωπα και σε αφελληνισμό του τόπου, με τη δημιουργία μιας πολυπολιτισμικής και πολυεθνικής κοινωνίας, ανίκανης πια να υπερασπιστεί τα απαράγραπτα δίκαια του ελληνισμού και επιπλέον ευεπίφορης στους αντεθνικούς σχεδιασμούς των εσωθεσμικών και εξωθεσμικών κέντρων που απεργάζονται το κακό της πατρίδας μας.
Που πήγε το περίφημο: «Η Ελλάδα στους ΄Ελληνες!», που ηχεί πια ως ειρωνεία;
Αυτή η μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο, από ένα πατριωτικό και με εθνικές και κοινωνικές ευαισθησίες Κίνημα, για το οποίο παλέψαμε σκληρά και με ανιδιοτέλεια, μεταλλάχθηκε (έπαθε μεταμορφισμό) σε ένα αντεθνικό, αντιλαϊκό, παγκοσμιοποιημένο, νεοφιλελεύθερο, νεοταξικό κόμμα, που απειλεί να καταστρέψει και να αφανίσει την Ελλάδα. Δε φτάσαμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τυχαία.

Τρία είναι συνοπτικά τα σημαντικότερα θέματα που μας οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα, συνεπικουρούντων φυσικά και των υπολοίπων, τα οποία προαναφέραμε

1. Το μεταναστευτικό: Η ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, που έχει μεταβληθεί σε χώρο και όχι σε χώρα, απ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα και κυρίως η είσοδος ενός σημαντικού, ανεξέλεγκτου αριθμού ισλαμιστών λαθρομεταναστών, εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους, για την αλλοίωση της σύνθεσης του πληθυσμού και μετατροπή του, μετά από ένα κρίσιμο μέγεθος, σε μειονότητα, (πρώτα ισλαμική και μετά πιθανόν τουρκική), όπως φυσικά και σε άλλες μειονότητες. Μειονότητες οι οποίες πολύ εύκολα μπορούν να γίνουν υποχείριες σε εντολές ξένων κέντρων. Η χρηματοδότηση τους από μέρους ισλαμικών χωρών, όπως της Σαουδαραβίας, της Τουρκίας και των κυβερνητικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων των «φίλων και συμμάχων» μας, θα αλλάξουν τη σύνθεση του πληθυσμού, ώστε σε μερικές δεκαετίες οι ΄Ελληνες στον τόπο τους να αποτελούν μειονότητα και οι αλλοδαποί πλειοψηφία. Τι θα γίνει με τα εκατομμύρια λαθρομετανάστες (στην πλειοψηφία τους από ισλαμικές χώρες με εξαιρετικά ανεπτυγμένο φονταμεταλισμό), που θα κατακλύσουν την Ελλάδα;
Ποιος θα αποτρέψει αυτόν τον εποικισμό; Η Τουρκία αποδεδειγμένα υποθάλπει και διευκολύνει τους δουλέμπορους, γιατί την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας εξυπηρετεί η άλωση της Ελλάδας από μέσα. Αποτελεί στρατηγική της επιλογή. Είναι μάλιστα και ανέξοδη και παρουσιάζεται σαν ανθρωπιστική πολιτική, την οποία έρχονται να στηρίξουν οι λεγόμενοι και αυτοαποκαλούμενοι «διεθνιστές», υπηρετώντας τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.[10]

Μας προβάλουν το επιχείρημα:  Χωρίς τους λαθρομετανάστες θα είχε φτωχύνει η χώρα.  Η απάντηση: Και τώρα που βρίσκεται η πατρίδα μας; Είναι τελείως λογικό να προκύψει μια τέτοια εξέλιξη, αν λάβει κανείς υπόψη του την υπεργεννητικότητα των ισλαμιστών και γενικά των ξένων, την υπογεννητικότητα των Ελλήνων και τη φυγή, κυρίως της νεολαίας μας, λόγω ανεργίας, ανασφάλειας και διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, που δημιουργεί για τους ίδιους του ΄Ελληνες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα ένα εχθρικό περιβάλλον.[11] Η Ελλάδα θα αδειάσει από τους ΄Ελληνες και η χώρα θα γίνει χώρος για τους λαθρομετανάστες.

Η σπουδή για την ψήφισή του μεταναστευτικού νόμου, μέσα σε απόλυτα αρνητικές συνθήκες για την Ελλάδα, εξαιτίας της οικονομικής και γενικότερης κρίσης, αποτελεί ένδειξη αυτής της στρατηγικής που υπηρετεί ο Γιώργος Παπανδρέου, με αποτέλεσμα τον κατακερματισμό του κοινωνικό ιστού της ελληνικής κοινωνίας.

2. Ο αφελληνισμός της παιδείας, ώστε να μην είναι δυνατή η αφομοίωση των λαθρομεταναστών στην ελληνική παιδεία και τον ελληνικό πολιτισμό, η διαπολιτισμική αγωγή που προωθείται από το Υπουργείο Παιδείας και ορισμένες
ΜΚΟ, (βλ. Σόρος)[12], καθώς και οι μειονότητες που θα δημιουργηθούν, θα διευκολύνουν τη διεκδίκηση για πακιστανικά, αλβανικά κ.λπ σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα και θα αφανίσουν κάθε δυνατότητα οποιασδήποτε
προσέγγισης και αλληλεγγύης του ελληνικού πληθυσμού με τους λαθρομετανάστες.

Αν υπολογίσει κανείς ότι μπορούν να αποτελέσουν θύματα εκμετάλλευσης από τα κέντρα που απεργάζονται την καταστροφή της Ελλάδας, λόγω της εξαθλίωσης τους και της εύκολης εκμετάλλευσης και εξαγοράς τους, τότε μπορεί να φανταστεί κανείς, ότι θα αποτελέσουν κάποια στιγμή την πέμπτη φάλαγγα στην ίδια μας τη χώρα, για την άλωσή της πια από μέσα και όχι μόνο απ’ έξω.

Είναι γεγονός ότι η πλειονότητα των λαθρομεταναστών δεν διαθέτει ταξική συνείδηση, ούτε φυσικά μπορεί να διαμορφώσει ελληνική εθνική συνείδηση, λόγω του αφελληνισμού της παιδείας αφενός και της δημιουργίας μειονοτικών
σχολείων αφετέρου, που θα προκύψουν αναγκαστικά, με την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου.[13]

Πολλοί, ακόμη και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ισχυρίζονται ότι κι’ εμείς υπήρξαμε μετανάστες, όπως π.χ. στη Γερμανία, Βέλγιο, Αυστραλία κ.λπ. Ξεχνούν όμως να αναφέρουν ότι οι ΄Ελληνες μετανάστες πήγαν μετά από πρόσκλησή και συνθήκες κι’ ύστερα από εξονυχιστικό έλεγχο για την υγεία τους και την ευρωστία τους. Το άνθος του ελληνικού εργατικού δυναμικού μετανάστευσε στις χώρες που χρειάζονταν εργατικά χέρια. Δεν πήγαν όμως ως λαθρομετανάστες, που πολλοί απ’ αυτούς δεν είναι καν σε θέση να εργαστούν, γιατί ήρθαν σακατεμένοι από τους ιμπεριαλιστικούς βομβαρδισμούς στην Ελλάδα. Εχει η Ελλάδα δυνατότητα να τους περιθάλψει; Και ποιος θα υποστεί το βάρος;
Το κεφάλαιο που τους εκμεταλλεύεται ή τα φτωχά λαϊκά στρώματα, στους οποίους μετακυλύεται το φορτίο;

Μιλάμε για μια σκληρή πραγματικότητα που αποκρύβουν οι υποκριτές, οποιουδήποτε χρώματος. Δεν είμαστε ενάντια στους λαθρομετανάστες, γιατί είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Είμαστε όμως ενάντια σ’ όλους τους ιμπεριαλιστικούς εκείνους κύκλους, που οργανώνουν και διευκολύνουν με τον τρόπο τους το δουλεμπόριο δύστυχων ανθρώπων και οδηγούν τα λαϊκά στρώματα σε αναγκαστική σύγκρουση μαζί

τους.[14] Γιατί η σύγκρουση θα γίνει αναγκαστικά ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα και τους μετανάστες, θες λόγω ανεργίας, θες λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού, χαμηλού μεροκάματου κ.λπ. ΄Ηδη η Ελλάδα έχει μεταβληθεί σε ζούγκλα. Και τα χειρότερα έπονται. Είμαστε ακόμη εναντίον εκείνων των κύκλων στην Ελλάδα, που βολεμένοι οι ίδιοι διευκολύνουν αυτή τη σύγκρουση.

Κυνηγημένος ο φτωχός ΄Ελληνας πολίτης από παντού θα αντιδρά με επιθετικότητα στον απέναντί του, Έλληνα και ξένο, αδιάφορο, ενώ οι υπαίτιοι περί άλλων θα τυρβάζουν. Ετσι αναγκαστικά θα δημιουργηθούν ξενοφοβικά και ρατσιστικά σύνδρομα, στα οποία θα έχουν συντελέσει και όσοι ομνύουν στο όνομα ενός ψευδεπίγραφου διεθνισμού

3. Η ψήφιση της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης, όπου τα θέματα του πολιτισμού, της παιδείας και του περιβάλλοντος θα αποτελούν δικαιοδοσία των  υπό δημιουργία περιφερειών, σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση από το
κεντρικό κράτος και τη δυνατότητα απευθείας χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ενωση και άλλα κέντρα, θα κάνει τις περιφέρειες ευάλωτες στην απ’ έξω επιβουλή.

Ηδη εξυφαίνονται από διάφορους κύκλους αποσχιστικές ενέργειες, που ενισχύονται από τα αντεθνικά εξωθεσμικά κέντρα και που θα επιταθούν με το σχέδιο Καλλικράτης. Σε συνδυασμό με την πολυπολιτισμικότητα μπορεί να
οδηγήσει το σχέδιο Καλλικράτης και σε πολύ -πολιτειακή συγκρότηση. Γνωστές είναι οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την τουρκοποίηση της Θράκης, την απόσπαση της ελληνικής Μακεδονίας, ως επαρχίας, την αυτονόμηση της Κρήτης κ.λπ.

Η Ελλάδα, με όχημα την κυρίαρχη κοσμοπολίτικη, αποεθνοποιητική νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, κινδυνεύει να μεταβληθεί σε Παλαιστίνη, δηλαδή σε χώρα υπό κατοχή.

Γιατί οι Παλαιστίνιοι εκδιώχτηκαν από τα εδάφη τους με τους τρόπους που είναι πια γνωστοί. Γιατί να μη συμβεί κάτι ανάλογο και στην Ελλάδα; Τι είναι εκείνο που θα εμποδίσει μια τέτοια εξέλιξη, εφόσον το εσωτερικό μέτωπο έχει
αλωθεί από τους εθνομηδενιστές και στο εξωτερικό μέτωπο καραδοκούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με εμπροσθοφυλακή την Τουρκία και τα προτεκτοράτα του ιμπεριαλισμού στον άμεσο περίγυρό μας, που περιμένουν πότε θα
εξασθενίσει η Ελλάδα, για να την κατασπαράξουν!

Γιατί διασπά ο Γιώργος Παπανδρέου και επείγεται τόσο πολύ να διασπάσει το εσωτερικό μέτωπο;

Γιατί κατατρύχει τις λαϊκές τάξεις παντοιοτρόπως;

Ζούμε ήδη σε μια οργουελιανή κοινωνία, όπου ο ΄Ελληνας βάλλεται απ’ όλες τις μεριές, οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτισμικά και ψυχολογικά.

Πως θα επιζήσει αυτή η χώρα, ως πατρίδα, κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες;

Γενικό συμπέρασμα: Η Ελλάδα με την πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου και της κυβέρνησής του, συνεπικουρούμενη και από το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ θα μετατρέψει την Ελλάδα Ε Ξ Α Ν Τ Ι Κ Ε Ι Μ Ε Ν Ο Υ (για τις προθέσεις μπορεί να
συζητάει κανείς στον αιώνα τον άπαντα) σε μερικές δεκαετίες σε μια αφελληνισμένη ισλαμική χώρα κάτω από τον Νέο Οθωμανικό ζυγό.

Οι ΄Ελληνες, θα μεταβληθούν ξανά σε ραγιάδες. Η Ελλάδα θα αλωθεί και από μέσα και από έξω.[15]

Μία διέξοδος υπάρχει: Όλοι αυτοί που την έφεραν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της εθνικής καταστροφής, η οποία επαπειλείται, θα πρέπει να πληρώσουν, θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Αλλιώς δεν υπάρχει σωτηρία.

Αρκεί να ξεσηκωθούν επιτέλους οι ΄Ελληνες πατριώτες και στείλουν όλους αυτούς, που απεργάστηκαν και απεργάζονται το κακό της πατρίδας μας, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Σύντροφοι πατριώτες κινδυνεύει ο ελληνισμός από αφανισμό.

Αντισταθείτε! Μην αφήνετε να χαθεί η πατρίδα. Αυτήν έχουμε. Αν μας την πάρουνε οι ιμπεριαλιστές, ντόπιοι και ξένοι, δεν υπάρχει άλλη!

Μη παρασύρεστε από τους εθνοκάπηλους, εκμεταλλευτές ιερών και οσίων, προς ίδιον όφελος!

Μην αφήνετε να μας τρομοκρατούν ιδεολογικά οι εθνομηδενιστές, χαρακτηρίζοντάς μας εθνικιστές, σοβινιστές κ.λπ.

Κάνουν τον αριστερό, ενώ δεν είναι. Κάνουν τον σοσιαλιστή, ενώ δεν είναι.
Κάνουν τον προοδευτικό, ενώ δεν είναι. Κάνουν τον διεθνιστή, ενώ δεν είναι!
Είναι όλοι τους ή βολεμένοι ή θύματα του συστήματος! Μη τους φοβάστε, γιατί είναι θρασύδειλοι!

Ασυμβίβαστη ρήξη με το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και το πελατειακό τους σύστημα, που μας έφερε στην έσχατη κοινωνική και εθνική υποτέλεια και εξαχρείωση.

Όμως δεν είναι άμοιρη γι’ αυτή την παρακμιακή πορεία και τα κόμματα της Αριστεράς. Ούτε και οι πολίτες που συνετέλεσαν σ’ αυτήν.

Όλοι έχουν το μερίδιο της ευθύνης τους, είτε γιατί συνέβαλαν σ’ αυτήν, είτε γιατί δεν αντέδρασαν.

Δεν μπορούν να μας σώσουν αυτοί που είναι υπεύθυνοι για τη βαθιά κρίση. Δεν μπορούν να μας σώσουν οι κλέφτες και λωποδύτες. Αντιθέτως θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερα δεινά τα λαϊκά στρώματα, για να υπηρετήσουν τα ίδια συμφέροντα που υπηρέτησαν ως τώρα.

Στην πραγματικότητα όλοι αυτοί είναι σκλάβοι της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης, που θέλουν να μας μεταβάλουν σε προτεκτοράτο ιμπεριαλιστικών συμφερόντων.

Υποτελείς, δεν μπορούν να αγωνιστούν για την ελευθερία. Μόνο οι πατριώτες, που υπάρχουν σ’ όλο το πολιτικό φάσμα και πρέπει να συσπειρωθούν.

Οι εντολοδόχοι του ιμπεριαλισμού θέλουν να μας δυσφημίσουν, να μας ενοχοποιήσουν, να συντρίψουν το πατριωτικό μας φρόνημα. Τελικός τους στόχος: Να μας μετατρέψουν σε εθελόδουλους καταναλωτές της παγκοσμιοποιημένης αγοράς των μονοπωλίων και σε Νέο -Οθωμανούς ραγιάδες.

Αντισταθήκαμε στη δικτατορία. Να αντισταθούμε και τώρα στην οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που μας επέβαλε το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας και μας οδήγησε στο χείλος του γκρεμού.

Ισχύει πάντοτε το σύνθημα του Γεωργίου Παπανδρέου: «Τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες!»

Νυν υπέρ πάντων ο αγών!

________________________________________________________

[1] To KEMEΔΙΑ ήταν υπεύθυνο και για την τελική διατύπωση της 3ης του Σεπτέμβρη.

[2] Παραιτήθηκε το 1977, δεν τόλμησαν να τον διαγράψουν, διαπιστώνοντας ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου άρχισε να εφαρμόζει αριστερή φρασεολογία και δεξιά πολιτική πρακτική.

[3] Δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου στη Διεθνή ΄Εκθεση Θεσσαλονίκης, εφημ. «Ελευθεροτυπία», 23.6.2006. Το παρακράτος του ΠΑΣΟΚ και τη Νέας Δημοκρατίας οδήγησαν, μηδέ του Ανδρέα Παπανδρέου εξαιρουμένου, (για να μην πούμε, του ιδίου πρωτοστατούντος) τελικά με την πολιτική τους την Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ας ευχηθούμε όχι στον αφανισμό της, όπως προέβλεπε ο
ίδιος. Ο Γιάννης Αλευράς είχε πει σε ανύποπτο χρόνο ότι ό ολετήρας της Ελλάδας είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου: «ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι απαράδεκτος, είναι επικίνδυνος, είναι ο ολετήρας του έθνους, είναι…είναι…». Βλέπε, Γιάννης Καψής, Ζεϊμπέκικο και κόκα κόλα. Για να ανατείλει ο ήλιος πρέπει να  δύσει, εκδ. «Λιβάνης», Αθήνα 2005, σ. 331. Για μας δεν υπάρχει αμφιβολία ότι
η κακοδαιμονία της Ελλάδας με τη σημερινή κατάληξη στο ΔΝΤ ξεκινάει από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην παραίτησή μου το 1977 από το ΠΑΣΟΚ έγραφα με αφορμή το προσυνέδριο του ΠΑΣΟΚ το Μάρτιο του 1975: «Από κει και πέρα μου ήταν τελείως ξεκάθαρο ότι ακολουθούμε καθοδική πορεία» και συνέχιζα: «Και δεν υπάρχει καμιά, μα καμιά απολύτως ένδειξη ότι ο κατήφορος αυτός θα σταματήσει». Βλ. Δαμιανός Βασιλειάδης, ΠΑΚ – ΠΑΣΟΚ, μύθος και πραγματικότητα, εκδ. «Διάλογος», Αθήνα 1977, σ. 12 -13. Περαιτέρω: «Δημοκρατικός Σοσιαλισμός ή το όραμα του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική του κατάληξη, όπως και το έργο του: Ο μύθος του Ανδρέα ή οι θεωρητικές βάσεις της ΄Ενωσης Κέντρου του ΠΑΚ και του ΠΑΣΟΚ και η πρακτική τους κατάληξη, εκδ. «Εναλλακτικές εκδόσεις», αναρτημένα και στο ιστολόγιό του: www.damonpontos.gr

[4] άρθρου 28 παρ. 2 του Συντάγματος που απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία των τριών πέμπτων (δηλαδή τουλάχιστον 180 βουλευτών) για την μεταβίβαση κυριαρχικών αρμοδιοτήτων του ελληνικού κράτους σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Με ποιο δικαίωμα ο Γιώργος Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι χάσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας;

[5] Ήδη υπάρχει έντονη προπαγάνδα για ανεξαρτοποίηση της Θράκης και της Κρήτης.

[6] Και ας μη πει κάποιος ότι αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας ή ότι είμαστε εναντίον των λαθρομεταναστών ή ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου πονά για τους μετανάστες, όταν οδηγεί το λαό στην κόλαση της ληστρικής εκμετάλλευσης και στο ΔΝΤ. Διόλου. Εμείς τουλάχιστον έχουμε αποδείξει την διεθνιστική μας αλληλεγγύη, όταν άλλοι την επικαλούνταν απλώς στα λόγια, όπως συμβαίνει με
κάποιους ακροδεξιούς ή ακροαριστερούς κύκλους.

Οι λαθρομετανάστες ζητούν στον ήλιο μοίρα. Πρέπει με κάθε τρόπο και μέσο να αποτραπεί η εκμετάλλευση τους και διαφυλαχτεί η αξιοπρέπειά τους. Το ελληνικό σύνταγμα, αν εφαρμοζόταν θα τους προστάτευε. Στο άρθρο 5 παρ. 2 γράφει: «Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων». Όμως το σύνταγμα δεν εφαρμόζεται, παρά μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες. Να μη γίνουμε λοιπόν συνεργοί συνειδητά ή υποσυνείδητα των
ιμπεριαλιστικών σχεδίων, με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον ανθρωπισμό. Γιατί το κεφάλαιο είναι που τους χρειάζεται, ως εργατική εφεδρεία απέναντι στους ΄Ελληνες εργαζόμενους. Αυτό τους φέρνει. Εκείνοι λοιπόν που ενδιαφέρονται είναι η ολιγαρχία του χρήματος για φτηνά χέρια και διάσπαση του εργατικού κινήματος. Στην Ελλάδα το θέμα της λαθρομετανάστευσης παίρνε, εκτός από το ανθρωπιστικό στοιχείο και το στοιχείο της αλληλεγγύης και άλλες διαστάσεις.

Ακόμη και ο Μαρξ και ο ΄Ενγκελς είχαν ταχθεί ενάντια στην μετακίνηση Ιρλανδών και Γερμανών εργατών στην Αγγλία, γιατί θα διασπούσε το εργατικό μέτωπο στην Αγγλία και θα εξασφάλιζε φτηνά μεροκάματα στο κεφάλαιο. Κάτι που αναλογικά γίνεται με τους λαθρομετανάστες. Αλλού αποβλέπει συνεπώς η μεταναστευτική του πολιτική. Δεν πρέπει ακόμη να γίνεται σύγχυση ανάμεσα στους πρόσφυγες, τους μετανάστες και τους λαθρομετανάστες. Επιπλέον δεν πρέπει να μας διαφεύγει η στρατηγική της ΄Αγκυρας που αφορά το μεταναστευτικό. Ο σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών από τους εργοδότες είναι η διαιώνιση της σκλαβιάς. Αυτά λέει ο Μαρξ, γράφοντας γα λογαριασμό του Κεντρικού Συμβουλίου της Διεθνούς Ένωσης Εργατών, Λονδίνο, 4/5/1866. Κατ’ αναλογία λέμε κι’ εμείς ότι σκοπός της εισαγωγής λαθρομεταναστών από την Τουρκία είναι επιπλέον ο εποικισμός της Ελλάδας. Τίποτε δε γίνεται τυχαία.

[7] Δηλαδή ο πρώην πρωθυπουργός και ο υπουργός του Γιώργος Παπανδρέου τότε, αποδέχονται ότι πρέπει να καταργήσουμε την εθνική και χριστιανική μας παράδοση, την εθνική μας ταυτότητα και ταυτοπροσωπία με κάθε τρόπο και μέσο. Ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε τον ορισμό για τον ΄Ελληνα στην ομιλία του για το μεταναστευτικό (8/2/2010) ως εξής: «Τι σημαίνει να είσαι ΄Ελληνας; Είναι η κοσμοθεωρία που πρεσβεύει ο ελληνισμός, είναι οι αξίες μας που φωτίζουν διαχρονικά τον κόσμο. Δημοκρατία, ισότητα, ανθρωπισμός…». Μήπως η «δημοκρατικότητα, η ισότητα και ο ανθρωπισμός» αποτελούν χαρακτηριστικά μόνο των Ελλήνων. Η σύγχρονη θέση της Ελλάδας συνδέεται με την αποεθνοποίηση. Αν είναι δυνατόν! Και αυτοί οι πολιτικοί κυβέρνησαν και κυβερνούν την Ελλάδα.

[8] Ήδη συζητείται το όνομα «Βόρεια Μακεδονία». Οι δηλώσεις του κ. Δρούτσα δεν αφήνουν αμφιβολίες: Η Ελλάδα επιδιώκει άμεση λύση για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Real News», επισημαίνοντας ότι «το ‘Βόρεια…Μακεδονία’ ταιριάζει στο πλαίσιο της λύσης που θέλουμε». Ο πρόεδρος της γείτονος χώρας Γκιόργκι Ιβάνοφ τόνισε πρόσφατα: «Η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να αναγνωρίσει ότι υπάρχει μακεδονικό κράτος και μακεδονικό έθνος». Παράλληλα ο υπουργός Εξωτερικών Α. Μιλόσοσκι ισχυρίστηκε ότι «το πρόθεμα «μακεδονική» σχετίζεται με τα ζητήματα ταυτότητας και αποτελεί τμήμα της κληρονομιάς, του πολιτισμού και της παράδοσης της χώρας». Οι άνθρωποι δεν κρύβονται και το λένε καθαρά. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε:
Οικονομικές καταστροφές επανορθώνονται, εθνικές ποτέ! Αυτό απέδειξε η ιστορία.

[9] Σε απάντηση δημοσιογράφου στο Τορόντο του Καναδά ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πει: «Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιας ξαφνικής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίον μας». Και ποιος τον διαβεβαίωσε ότι οι κακόβουλοι γείτονες θα αρκεστούν σε «μερικά στρέμματα», ή θα πρέπει κάθε φορά να μοιράζει δεξιά και αριστερά μερικά στρέμματα, όταν και εφόσον οι κακόβουλοι γείτονες διεκδικούν, αν υποθέσουμε ότι ο Γιώργος έχει το δικαίωμα αυτό; Ποιος άραγε του το
παραχώρησε;

[10] Στη συζήτηση για το μεταναστευτικό στη βουλή ισχυρίστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου ότι είχε επισκεφτεί την Ινδία, όπου Μουσουσμάνοι και Ινδουιστές ζουν ειρηνικά μεταξύ τους, θέλοντας να πει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ειρηνικής συμβίωσης και στην Ελλάδα, Ισλαμιστών και Χριστιανών, μη λαμβάνοντας υπόψη του ότι στην Ινδία έχουμε να κάνουμε με Ινδούς αυτόχθονες και όχι λαθρομετανάστες.

Επίσης ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι το φαινόμενο της μετανάστευσης είναι φυσιολογικό και υπάρχει ακόμη και από την αρχαιότητα, θέλοντας να ισχυριστεί ότι και ο εποικισμός της Ελλάδας είναι πολύ φυσιολογικός. Με αυτή τη λογική όλοι οι λαθρομετανάστες δικαιούνται να κατακλύσουν την Ελλάδα. Αποτελεί φυσικό φαινόμενο!!! Οι Ισραηλινοί που κατέκλυσαν την Παλαιστίνη ήταν επίσης φυσικό φαινόμενο ή εκεί, ιδιαίτερα, υπάρχει εξαίρεση;

[11] Στα δύο τελευταία χρόνια περίπου, δηλαδή από το 2008 έως σήμερα έχουν φύγει για καλύτερη τύχη στο εξωτερικό 12.000 νέοι. Στα δέκα τελευταία χρόνια αναχώρησαν 800 χιλιάδες ΄Ελληνες. Όσο θα αυξάνεται η ανεργία, η ανασφάλεια και γενικότερα η απάνθρωπη και πανάθλια κατάσταση στην Ελλάδα οι ΄Ελληνες θα δημιουργήσουν το δεύτερο μετά το 60 μεταναστευτικό κύμα. Η Ελλάδα θα
αδειάσει όχι μόνο από το εργατικό της δυναμικό για άλλη μια φορά, αλλά και από τα νιάτα της. Ήδη 9/10 της ελληνικής νεολαίας σκέφτεται τη φυγή, γιατί εδώ δεν βλέπει πια ελπίδα και μέλλον. Η Ελλάδα θα χάσει το πιο δυναμικό της τμήμα. Αυτή όμως η φορά θα είναι μοιραία για τον τόπο. Δεν μας ενδιαφέρει αν θα πεινάσουμε. Μας ενδιαφέρει να μη χάσουμε την πατρίδα μας, να μη χάσουμε τα νιάτα της.

[12] Σε ομιλία της η Υπουργός Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου στο πομακικό Δέρειο, χαρακτήρισε τόσο του Πομάκους, όσο και τους άλλους μουσουλμάνους «Τούρκους», παρά τη διαμαρτυρία των παιδιών του σχολείου, ότι δεν είναι Τούρκοι. Η κ. Διαμαντοπούλου επέμενε.

[13] Διατήρησε κι’ ό ίδιος ως πρωθυπουργός, όπως και όλοι οι προκάτοχοί του, την πλειοψηφία της ελληνικής διανόησης, «εκσυγχρονιστικής και αριστερής», στα πνευματικά ιδρύματα και τις θέσεις κλειδιά του αστικού συστήματος, για την κατάργηση του έθνους – κράτους και εφαρμογής της παγκοσμιοποίησης, αυτής της παγκοσμιοποίησης που μας οδήγησε στο ΔΝΤ.

[14] Υπάρχουν Έλληνες πολίτες, κυρίως στον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς και όχι μόνο, τα κοινωνικά από τα εθνικά θέματα, ως να μην υπάρχει ιμπεριαλιστική απειλή. Πως μπορεί να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, λόγω εξάρτησης, δεν τολμούν να αξιοποιήσουν τον πλούτο που διαθέτει σε πετρέλαιο και άλλα πολύτιμα μεταλλεύματα, όπως ουράνιο κ.λπ, αν δεν υπάρξει συνεκμετάλλευση με την Τουρκία και τις ΗΠΑ; Δεν είναι αυτό ένα θέμα οικονομικό που συνδέεται άμεσα με την εθνική ανεξαρτησία; Γιατί ακυρώθηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου η συμφωνία
Νοβοροσίσκ – Μπουργκάς – Αλεξανδρόυπολη, έργο στρατηγικής και οικονονιμής σημασίας; Απλούστατα γιατί δεν το ήθελαν οι Αμερικανοί.

Η οικογένεια Παπανδρέου σχεδίασε (δεν ήταν λάθος), σύμφωνα με εγκυρότατη πηγή, την προσφυγή μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αλλιώς δεν εξηγείται γιατί πήγε ο περιβόητος Ρόντος κατ’ εντολή του Νίκου Παπανδρέου στο Χονγκ Κονγκ, για να αποτρέπει οποιαδήποτε προοπτική δανοιοδότητης της Ελλάδας από την Κίνα. Κάτι ανάλογο συνέβη και με την Ρωσία. Η ιμπεριαλιστική μας εξάρτηση, έφερε ως αποτέλεσμα και την κοινωνική μας εξαθλίωση, πριν δημιουργηθούν προϋποθέσεις εθικών καταστροφών, οι οποίες έπονται. Η πρώτη ένδειξη είναι η έλευση του Ερντογάν στην Αθήνα. Μετά το ΔΝΤ ο Ερντογάν.

[15] Ποιος φανταζόταν πριν από μερικά χρόνια ότι τα Σκόπια θα διεκδικούσαν την ελληνική Μακεδονία, η Τουρκία συγκυριαρχία σε πρώτη φάση και σε μεταγενέστερη ανεξαρτητοποίηση της Θράκης, συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και επικυριαρχία στην Κύπρο: Και από την άλλη οι μεγαλοϊδεάτες Αλβανοί διεκδικούν την Ήπειρο (Τσαμουριά, όπως την αποκαλούν); Η εμπέδωση
της «ενοποίησης» της περιοχής του Αιγαίου για χάρη της «ειρήνης και της ευημερίας», βασικά η συνδιαχείριση και παγίωση των γκρίζων ζωνών, θα προβληθεί ως η ειρηνική χειρονομία της Άγκυρας και θα επισφραγιστεί με την παρουσία του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα στις 14 και 15 Μαΐου 2010. Δηλαδή ο άνθρωπος του casus belli και της εισβολής και κατοχής της Κύπρου,

θα μας προσφέρει «κλάδον ελαίας;» και η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με τα παπαγαλάκια της θα την παρουσιάζει ως τεράστια επιτυχία; Και στο τέλος θα τον παρουσιάσει ο Γιώργος Παπανδρέου ούτε πολύ ούτε λίγο ως ευεργέτη. Όλα αυτά, που αποτελούσαν αποκυήματα φαντασίας, γίνονται συντοχρόνω, λόγω εξάρτησης και υποτέλειας στους ιμπεριαλιστικούς κύκλους, στους οποίους
εντάσσεται και η Τουρκία ως περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη, πραγματικότητα.

Advertisements

Πολιτογράφηση στη Μάλτα


Η Μάλτα, λόγω γεωγραφικής θέσης είναι η πλέον ευάλωτη χώρα της ΕΕ στην παράνομη μετανάστευση.
Πώς αντέδρασε η Μάλτα στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει με την μαζική είσοδο λαθρομεταναστών από την Αφρική;
Μήπως έκανε μαζικές νομιμοποιήσεις; Και μετά αποφάσισε να πολιτογραφήσει τους λαθρομετανάστες για να τους ενσωματώσει στην Μαλτέζικη κοινωνία;
Όχι. Η Μάλτα έχει την πιο αυστηρή νομοθεσία στην Ευρώπη. Από το Migrant Integration Policy Index στο οποίο αναφέρθηκα προηγουμένως, μαθαίνουμε πως στην Μάλτα πολίτες γίνονται μόνο τέκνα των πολιτών. Υπάρχει 0% βαθμός επιλεξιμότητας (eligibility) χαμηλότερος ακόμα και από τον ισχύοντα Ελληνικό Κώδικα (25%) που θεωρείται από την Κυβέρνησή μας, την Αριστερά, και διάφορες ΜΚΟ ως ιδιαζόντως ‘σκληρός’.
Πολιτογράφηση υπάρχει μόνο για ανθρωπιστικούς λόγους κατά την απόλυτη διακριτική ευχέρεια της κυβέρνησης. Οι Μαλτέζοι μάλιστα μπορούν να διώξουν έναν πολιτογραφημένο πολίτη ακόμα και μετά από πολλά χρόνια ή ακόμα και αν η απόσυρση της ιθαγένειας τον καθιστούν ανιθαγενή.
Δεν ήταν πάντοτε έτσι. Η Μάλτα παλιότερα είχε, ως παλιά Βρετανική αποικία μια παραλλαγή του δικαίου του εδάφους. Όμως η ευάλωτη θέση της στην Μεσόγειο την οδήγησε στο να τροποποιήσει το δίκαιό της και να εφαρμόσει το πλέον αυστηρό δίκαιο του αίματος.
Εμείς που έχουμε το δεύτερο χειρότερο πρόβλημα λαθρομετανάστευσης γιατί βαλθήκαμε σώνει και καλά να αποκτήσουμε μιαν από τις χαλαρότερες νομοθεσίες ιθαγένειας στην Ευρώπη;

Ευρωπαϊκές κοινωνίες και απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες


Μια επισκόπηση της ισχύουσης νομοθεσίας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για την απόδοση της ιθαγένειας και της υπηκοότητας στους μετανάστες είναι διαφωτιστική για τα όρια, αλλά και για τις συνειδητές ή μη ιδεολογικές ακρότητες των εν Ελλάδι οπαδών της πολυπολιτισμικότητας.

1. Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η γερμανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας τροποποιήθηκε τον Ιούλιο του 1999 με την εισαγωγή του νέου Νόμου περί υπηκοότητας (Staatsangeröhigkeitsgesetz), ο οποίος αντικατέστησε τον αρκετά παλαιότερο ισχύοντα νόμο του 1913 (Reichs- und Staatsangeröhigkeitsgesetz)
Στην Γερμανία πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:
1. Έχει έναν γονέα Γερμανό πολίτη με τη γέννηση του (Abstammungsprinzip, κριτήριο προέλευσης. Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή, αλλοδαπών στην γερμανική κοινωνία, η γερμανική νομοθεσία προβλέπει πλέον ότι ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης (Einbürgerung) εάν έχει γεννηθεί στην επικράτεια του γερμανικού κράτους (Geburtsortprinzip, κριτήριο τόπου γέννησης. Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του εδάφους (jus soli).
Η πολιτογράφηση ενός αλλοδαπού μετανάστη πραγματοποιείται μόνον σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. Να είναι επί οκτώ (8) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Γερμανίας.
β. Να έχει στην κατοχή του άδεια ή δικαίωμα διαμονής.
γ. Να γνωρίζει την γερμανική γλώσσα σε ικανοποιητικό επίπεδο, ήτοι επάρκειας.
δ. Να έχει λευκό ποινικό μητρώο.
ε. Να αποδέχεται τις αρχές του γερμανικού Συντάγματος.
στ. Να έχει την δυνατότητα οικονομικής συντήρησης τόσο του εαυτού του όσο και των μελών της οικογενείας του, χωρίς να λαμβάνει κρατικό επίδομα.
ζ. Να αποποιηθεί της προηγούμενης ιθαγένειάς του. Εξαιρούνται οι πολίτες κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι μπορούν να διατηρήσουν την ιθαγένεια της χώρας προέλευσής τους.
Τα τέκνα αλλοδαπών γονέων, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Γερμανία, λαμβάνουν την γερμανική υπηκοότητα μόνον σε περίπτωση που έχουν γεννηθεί μετά την 1/1/2000 και ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
α. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε οκτώ (8) έτη νόμιμης και μόνιμης διαβίωσης στην Γερμανία προτού το τέκνο γεννηθεί.
β. τουλάχιστον ο ένας εκ των δύο γονέων του τέκνου πρέπει να διέθετε απεριόριστο δικαίωμα διαμονής (Aufenthaltsberechtigung) ή απεριόριστη άδεια διαμονής (unbefristete Aufenthaltserlaubnis) στην Γερμανία τουλάχιστον για τρία (3) έτη.
Και πάλι η γερμανική ιθαγένεια δεν απονέμεται κατά τρόπο αυτόματο, αλλά κατόπιν σχετικής υποβολής αίτησης κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι τρία έτη.

2.Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η ελβετική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας είναι από τις πλέον συντεταγμένες και προσεγμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χαρακτηρίζεται δε από σαφές αυστηρό και οριοθετημένο νομικό πλαίσιο, διαφυλάσσοντας την ευημερία και τον τρόπο ζωής του ελβετικού κράτους. Η Ελβετία ως κράτος διαθέτει ομοσπονδιακό πολιτειακό σύστημα και η απόδοση της ιδιότητας του Ελβετού πολίτη αφορά σε επίπεδο συγκεκριμένης κοινότητας και καντονιού.
Κατ’ αρχήν σε ομοσπονδιακό επίπεδο πολίτης καθίσταται κάποιος Ελβετός εάν ισχύουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
1. Έχει έναν γονέα Ελβετό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 18 ετών, έως ότου ενηλικιωθεί, δηλαδή, από Ελβετό πολίτη.
Η απόδοση της ελβετικής ιθαγένειας δεν συμβαίνει επ’ ουδενί κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι απλώς με την γέννηση κάποιου εντός του ελβετικού κράτους.

Όσον αφορά στην διαδικασία της πολιτογράφησης, της ένταξης, δηλαδή, αλλοδαπών στην ελβετική κοινωνία, η ελβετική νομοθεσία προβλέπει ότι σε ομοσπονδιακό επίπεδο ένας μετανάστης αποκτά το δικαίωμα πολιτογράφησης (Einbürgerung), σε περίπτωση που ισχύουν όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις. Ο ενδιαφερόμενος να πολιτογραφηθεί αλλοδαπός θα πρέπει:
α. Να είναι επί δώδεκα (12) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Ελβετίας.
β. Να έχει αφομοιωθεί από πολιτιστικής άποψης, ήτοι θα πρέπει να γνωρίζει τα ελβετικά έθιμα και τις ελβετικές πολιτιστικές παραδόσεις.
γ. Να τηρεί το νομοθετικό πλαίσιο του ελβετικού κράτους. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του.
δ. Να μη θέτει σε κίνδυνο την εσωτερική ή εξωτερική ασφάλεια του ελβετικού κράτους. Η διάταξη αυτή αφορά κυρίως στους μουσουλμάνους μετανάστες ισλαμιστικών πεποιθήσεων.
Σε περίπτωση απορριπτικής απόφασης επί αίτησης πολιτογράφησης, δεν υφίσταται δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά της ως ανωτέρω απορριπτικής απόφασης.
Οι ανωτέρω (α-δ) προϋποθέσεις ισχύουν για την κατ’ αρχήν αποδοχή της αίτησης πολιτογράφησης του αλλοδαπού σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Κατόπιν ο ενδιαφερόμενος αλλοδαπός λαμβάνει την άδεια να αιτηθεί πολιτογράφησης στο επίπεδο του καντονιού και της κοινότητας. Τα επιμέρους καντόνια του ελβετικού κράτους διαθέτουν ιδιαίτερη νομοθεσία για την διαδικασία πολιτογράφησης. Οι προϋποθέσεις ποικίλουν και το χρονικό διάστημα μόνιμης και νόμιμης διαβίωσης σε κάποιο καντόνι ποικίλλει από τα δύο (2) έως και τα δώδεκα (12) έτη. Το αυτό ισχύει και για τις κοινότητες του ελβετικού κράτους.

3.Η δανική νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας

Η δανική νομοθεσία για την απόδοση της ιθαγένειας. Η δανική νομοθεσία είναι ιδιαίτερα προσεγμένη και θα ήταν δυνατόν να χρησιμεύσει ως πρότυπο για αντίστοιχες μεταρρυθμίσεις στην ισχύουσα ελληνική νομοθεσία. Στην Δανία πολίτης καθίσταται κάποιος εάν:
1. Έχει έναν γονέα Δανό πολίτη με τη γέννηση του (Πρόκειται για εφαρμογή της νομικής έννοιας του δικαίου του αίματος ήτοι της εθνοφυλετικής καταγωγής (jus sanguinis).
2. Εάν έχει υιοθετηθεί έως την ηλικία των 12 ετών από Δανό πολίτη.
3. Εάν η μητέρα του παντρευτεί Δανό πολίτη πριν ο ίδιος γίνει 18 ετών.
4. Με δήλωση για τους πολίτες των λεγομένων νορδικών χωρών (Φινλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία, Σουηδία). Πρόκειται ουσιαστικά για μια απλοποιημένη διαδικασία πολιτογράφησης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ενδιαφέρον είναι ότι το σημείο αυτό, όπως και το (1) εισάγουν όρους εθνοφυλετικής καταγωγής και πολιτισμικής συνάφειας στην απόδοση ιθαγένειας.
5. Με πολιτογράφηση.
Στην περίπτωση της πολιτογράφησης, ο ενδιαφερόμενος μετανάστης οφείλει να προχωρήσει σε μία σειρά ενεργειών. Αυτές είναι οι κατωτέρω:
α. Ένα είδος επίσημης δήλωσης πίστης στη Δανία.
β. Πρέπει να αναφέρει όλες τις παραβάσεις που έχει κάνει ή για τις οποίες έχει κατηγορηθεί, ακόμα και για κάτι τόσο ασήμαντο όσο ένα πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα. Αν αργότερα διαπιστωθεί ότι ο μετανάστης είχε αποκρύψει κάποιο στοιχείο, είναι εφικτή η ανάκληση της απόδοσης ιθαγένειας.
γ. Να αποποιηθεί την προηγούμενη ιθαγένειά του.
δ. Να είναι επί εννέα (9) συνεχόμενα έτη μόνιμος και νόμιμος κάτοικος της Δανίας.
ε. Να μην έχει καταδικαστεί σε κάποιο είδος φυλάκισης και να μην εκκρεμούν κατηγορίες εναντίον του. Για κάποια δε αδικήματα προστίθεται χρόνος τον οποίο πρέπει να περιμένει κάποιος για να μπορέσει να πολιτογραφηθεί.
στ. Να μη χρωστά στο κράτος.
ζ. Να συντηρεί τον εαυτό του, να μην έχει δεχτεί κανενός είδους κρατικής κοινωνικής βοήθειας ή επιδόματος για χρονικό διάστημα, το οποίο θα καλύπτει τα τεσσεράμισι (4,5 ) τουλάχιστον από τα τελευταία πέντε (5 ) έτη.
η. Γνώση της δανέζικης γλώσσας είτε με ειδικό τεστ είτε έχοντας περάσει τις εξετάσεις μετά την τρίτη τάξη του Γυμνασίου.
θ. Να περάσει από τεστ πολίτη που εξετάζει τις γνώσεις του για τη κοινωνία, κουλτούρα και ιστορία της Δανίας.

4.Το προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, σε αντίθεση με την κυρίαρχη νομοθεσία στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, προβλέπει ιδαίτερα συνοπτικές και ευνοικές για τους μετανάστες και λαθρομετανάστες προϋποθέσεις πολιτογράφησης:
1. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση, σε τέκνα μεταναστών, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει πενταετία νόμιμης παραμονής στην Ελλάδα και αυτό μάλιστα με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους.
2. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, με τη γέννηση σε τέκνα μεταναστών, τα οποία παρακολούθησαν έξι (6) έτη διδασκαλίας και μάλιστα όχι συνεχόμενα σε ελληνικό σχολείο, ανεξαρτήτως νομικού καθεστώτος των γονέων τους, με μία απλή υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους. Σε περίπτωση δε που οι γονείς αμελήσουν να υποβάλουν την ανωτέρω δήλωση για ως άνω αναφερόμενες περιπτώσεις, τα τέκνα αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα έτη.
3. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια σε τέκνα μεταναστών, τα οποία παρακολούθησαν τα τρία (3) πρώτα έτη της υποχρεωτικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα άτομα αυτά θα αποκτούν, όπως και στην περίπτωση (2) την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο με μία απλή δήλωση κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συμπλήρωση των δεκαοκτώ έως και τα είκοσι ένα έτη.
4. Παρέχει την ελληνική ιθαγένεια κατά τρόπο αυτόματο, ήτοι χωρίς κάποια υποχρέωση υποβολής δήλωσης, σε τέκνα μετανάστη γονέα, ο οποίος γεννήθηκε και κατοικεί μόνιμα στην Ελλάδα από τη γέννησή του.
5. Σε περίπτωση, κατά την οποία ένας ενήλικας μετανάστης δεν εμπίπτει σε κάποια εκ των ανωτέρω τεσσάρων κατηγοριών, θεωρείται προϋπόθεση πολιτογράφησης η απλή διαμονή στην Ελλάδα επί πέντε (5) από τα τελευταία δέκα (10) έτη.
Το προτεινόμενο νομοσχέδιο συνιστά νομική υποχώρηση και αναχρονιστικό πλαίσιο αναφοράς της πολιτογράφησης των μεταναστών, τελεί δε σε ριζική ασυμφωνία με την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και αυτό διότι η διαδικασία της πολιτογράφησης πραγματοποιείται με ιδιαίτερα απλουστευμένο και πρόχειρο τρόπο για τους μετανάστες της δεύτερης γενιάς και εντελώς αυτόματα για τους μετανάστες της τρίτης γενιάς.
Οι διαφορές ανάμεσα στο πρότυπο της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Δανίας και στις προτεινόμενες νομοθετικές μεταβολές στην Ελλάδα είναι πολυάριθμες και δεν αφορούν απλώς στους τύπους, αλλά και την ουσία του νόμου. Το προτεινόμενο ελληνικό πλαίσιο ουσιαστικά προχωρεί στην πολιτογράφηση όλων σχεδόν των μεταναστών και των λαθρομεταναστών. Ενώ στην Δανία απαιτείται η οικονομική αυτοσυντήρηση του μετανάστη και η επί εννέα έτη σταθερή παραμονή του και φυσικά η κατά το διάστημα αυτό άμεμπτη από νομικής άποψης συμπεριφορά του, στο προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο το διάστημα αυτό μειώνεται δραστικά στα πέντε έτη, χωρίς αυτό το χρονικό διάστημα να απαιτείται να είναι συνεχές, ενώ δεν υπάρχει ρήτρα για την ενδεχόμενη παραβατική συμπεριφορά του μετανάστη.
Όσον αφορά δε στην εκπαίδευση των μεταναστών απαιτείται απλώς τριετής υποχρεωτική παρακολούθηση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή ο μετανάστης να έχει φοιτήσει έως την Γ΄ Δημοτικού. Με αυτόν τον τρόπο το ελληνικό κράτος θα καταστεί πόλος έλξης ενός ακατάρτιστου και χωρίς πολιτιστικό υπόβαθρο, πληθυσμού μεταναστών, ενώ στην Δανία και την Ελβετία το νομοσχέδιο λαμβάνει πρόνοια για την προσέλκυση μεταναστών με τεχνικές δεξιότητες και γνώσεις. Σε γενικές δε γραμμές η απόδοση της ιθαγένειας πραγματοποιείται πολύ πιο επιμελημένα και έπειτα από αυξημένο χρονικό διάστημα παραμονής στην εκάστοτε χώρα σε σχέση με το προτεινόμενο ελληνικό νομοσχέδιο.
Ενώ στην Δανία απαιτείται η ταυτόχρονη αποποίηση της προγενέστερης ιθαγένειας, στην Ελλάδα ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν εξετάζεται. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ωστόσο, συντηρείται το ψυχικό και ιδεολογικό ρήγμα με το ελληνικό κράτος και δυσχεραίνεται η διαδικασία ομαλής αφομοίωσης των μεταναστών.

Πηγή: Αντίβαρο

Ιθαγένεια: Απόφαση της Ν.Ε ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης


ΑΠΟΦΑΣΗ Ν.Ε ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΣΟΚ
Η Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσσαλονίκης, συμβάλλει στο διάλογο του κόμματός μας , για το δίκαιο της ιθαγένειας, με τις παρακάτω θέσεις , στις οποίες κατέληξε με απόφασή της:

1.Άμεση παροχή Ελληνικής ιθαγένειας σε όλους τους ομογενείς, χωρίς άλλες προϋποθέσεις πλην της Ελληνικής καταγωγής και συνείδησης. Διευκόλυνση των ομογενών με μείωση της γραφειοκρατίας. Επιθυμητή η δήλωση του ομογενούς στην χώρα προέλευσης ότι είναι Ελληνικής καταγωγής, εκτός αν κάτι τέτοιο τον θέτει σε κίνδυνο.

2. Θεμελίωση του δικαιώματος αίτησης για ιθαγένεια σε αλλογενείς αλλοδαπούς, μετά την πάροδο τουλάχιστον 10 ετών μόνιμης, νόμιμης και συνεχούς διαμονής στην χώρα.

3. Τα κριτήρια απονομής της ιθαγένειας πρέπει να είναι:

α. Επαρκής γνώση της Ελληνικής γλώσσας, και Ιστορίας.

β. Πλήρης ενσωμάτωση στην Ελληνική κοινωνία, έμπρακτη απόδειξη ενδιαφέροντος και φιλοπατρίας για την Ελλάδα.

γ. Στήριξη των θέσεων της Ελλάδος στα εθνικά θέματα.

δ. Ασφαλισμένη εργασία καθ’ όλο το διάστημα της παραμονής του στην χώρα, μη λήψη οποιασδήποτε κρατικής βοήθειας-επιδομάτων, κατά την διάρκεια της 10ετούς παραμονής, για πάνω από 1,5 χρόνο.

ε. Μη τελεσίδικη ποινική καταδίκη για πλημμέλημα τα τελευταία 5 χρόνια, ή για κακούργημα οποτεδήποτε. Σε περίπτωση εκκρεμούς ποινικής δίωξης κατά του αιτούντα αλλοδαπού, αναστολή (πάγωμα) , της αιτήσεως απονομής ιθαγένειας, έως την τελεσιδικία.

στ. Διατήρηση του ισχύοντος «ius sanguinis», ως κανόνα, δηλαδή απονομή της ιθαγένειας, στους απογόνους των Ελλήνων το γένος, με τη γέννηση. Η γέννηση αλλοδαπού στην Ελλάδα και η μόνιμη διαμονή του έως την ενηλικίωσή του να μην οδηγεί στην απονομή ιθαγένειας αυτοδικαίως, αλλά να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα στοιχεία.

ζ. Παρακολούθηση της 9ετούς υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε δημόσιο ελληνικό σχολείο.

4. Η ιθαγένεια θα πρέπει να απονέμεται σε αλλογενείς αλλοδαπούς, με φειδώ, και κατ’ εξαίρεση, δεν θα πρέπει να οδηγεί σε αλλοίωση του χαρακτήρα του Έθνους-Κράτους, ούτε να δύναται να δημιουργήσει στο μέλλον έγερση μειονοτικών ζητημάτων, ιδιαίτερα από όμορες, ή ισλαμικές χώρες.

5. Η απονομή ιθαγένειας αφορά τον σκληρό πυρήνα της κρατικής υπόστασης, και το κράτος πρέπει να διατηρήσει το δικαίωμα και την διακριτική ευχέρεια να την απονέμει κατά την κρίση του.

6. Η ψήφος των αλλοδαπών στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης, εκτός του ότι έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το Σύνταγμα, πλήττει την εθνική μας κυριαρχία, διότι παραχωρείται το δικαίωμα ψήφου, σε πολίτες τρίτων χωρών, οι οποίοι οφείλουν πίστη στα Συντάγματα των χωρών προέλευσης, και υπάρχει ο κίνδυνος εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων από ημεδαπές αρχές (lobbying), ειδικά σε παραμεθόριες περιοχές. Η παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους πολίτες της Ε.Ε., είναι περίπτωση μη συγκρίσιμη με την υπό συζήτηση διότι εδώ δεν υπάρχει ο κανόνας της τήρησης της αρχής της αμοιβαιότητας.

7. Απαιτούμε άμεσο έλεγχο και καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, διότι διαρρηγνύει τον κοινωνικό ιστό, επιτείνει τα ήδη μεγάλα προβλήματα ανεργίας, και εγκληματικότητας, και αλλοιώνει τον χαρακτήρα της Ελλάδας ως Έθνους-Κράτους, δεδομένου και του δημογραφικού προβλήματος. Στο παραπάνω θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της και η Ε.Ε. για την φύλαξη των νοτίων συνόρων της. Τυχόν διευκόλυνση της απονομής της Ιθαγένειας θα οδηγήσει σε μαζικότερη εισροή λαθρομεταναστών, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα και τα δίκαια του ελληνικού λαού.

8. Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα κανενός πλην των Ελλήνων, και η απονομή της είναι στην διακριτική ευχέρεια του Ελληνικού κράτους, μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος και του εθνικού συμφέροντος, και έτσι θα πρέπει να παραμείνει. Θα πρέπει να διασφαλιστούν τα νόμιμα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των μεταναστών, όπως και των Ελλήνων, τα οποία καταστρατηγούνται το ίδιο από την αυθαιρεσία του κεφαλαίου. Το Ελλαδικό κράτος θα πρέπει να εξασφαλίσει το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών.

9. Η απονομή ιθαγένειας δεν είναι η λύση για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών. Σκοπός της ιθαγένειας είναι να ορίσει το Ελληνικό έθνος, και η χρήση της για να καλύψει το έλλειμμα της πολιτείας στην προστασία άλλων δικαιωμάτων, συνιστά κατάχρηση αυτής, που μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα, και σε ουσιαστική ακύρωση του αρχικού σκοπού της ιθαγένειας. Καλούμε την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να τροποποιήσει άμεσα την σχετική πρόταση νόμου, να πράξει κάθε τι δυνατόν για την καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, και να απονείμει άμεσα την ιθαγένεια σε όλους τους Έλληνες ομογενείς.

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΠΑ.ΣΟ.Κ. Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σύνταγμα και Ιθαγένεια


Πολύς λόγος γίνεται για τον νέο νόμο του ΠΑΣΟΚ περί Ιθαγένειας. Έναν νέο νόμο, ο οποίος έχει ως στόχο του να «χαλαρώσει» όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες του υπάρχοντος νόμου. Οι Έλληνες είναι σχεδόν στο σύνολό τους αντίθετοι με αυτήν την αλλαγή και δικαίως. Το θέμα είναι το πώς τους συμφέρει ν’ αντιδράσουν σε μια τέτοια ανεπιθύμητη μεθόδευση. Πολλοί προτείνουν ακόμα και τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος…. Εμείς αυτό το θεωρούμε λάθος, εφόσον μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες. Στην περίπτωση αυτήν έχουμε ένα καθαρά νομικό ζήτημα και αυτά τα ζητήματα βρίσκουν τις απαντήσεις τους στις δικαστικές αίθουσες. Το όλο θέμα είναι ν’ αποδείξει κάποιος ότι η έννοια της Ιθαγένειας συνδέεται άμεσα με την έννοια του συμφέροντος. Του έννομου συμφέροντος σε όλα τα επίπεδα. Του ατομικού για τον πολίτη και του συλλογικού συμφέροντος για τον λαό.

Τις καλύτερες απαντήσεις σε τέτοιου είδους ζητήματα μας τις δίνει πάντα ο Συνταγματικός Νόμος. Το «Ευαγγέλιο» της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τα πάντα ξεκινάνε από το άρθρο 1 παράγραφος 2.

Τι μας λέει αυτό το άρθρο; Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

Μέσα στην έννοια της κυριαρχίας, η οποία είναι καθολική και απόλυτη, συμπεριλαμβάνεται και η πολύ «στενότερη» έννοια της ιδιοκτησίας και άρα η έννοια του συμφέροντος. Όπου υπάρχει κυριαρχία υπάρχει ιδιοκτησία και όπου υπάρχει ιδιοκτησία υπάρχει συμφέρον. Ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος στην πατρίδα του και άρα ιδιοκτήτης της. Απειλούνται τα συλλογικά συμφέροντά του κάθε φορά που απειλείται η πατρίδα του με την ίδια λογική που απειλούνται τα συμφέροντα του κάθε ιδιοκτήτη κάθε φορά που απειλείται η ιδιοκτησία του. Όταν προστίθενται αυθαίρετα συνδικαιούχοι σε μια περιουσία, η οποία παραμένει αναλλοίωτη, ευνόητο είναι ότι έχουμε απειλή των συμφερόντων των προηγούμενων ιδιοκτητών και στην προκειμένη περίπτωση των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Αυτά τα συλλογικά συμφέροντα είναι ταυτόχρονα και ατομικά, εφόσον καθιστούν τους Έλληνες πολίτες «συνέταιρους» στην κυριαρχία και άρα στην ιδιοκτησία της πατρίδας τους. Το συλλογικό συμφέρον του ελληνικού λαού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της πατρίδας του μοιράζεται στα μέλη του. Η έννοια της κυριαρχίας μοιράζεται στους δικαιούχους της —οι οποίοι είναι οι Έλληνες πολίτες ως άτομα— και άρα αυτό το οποίο μοιράζεται είναι η ιδιοκτησία, με αποτέλεσμα το συλλογικό συμφέρον να γίνεται ταυτόχρονα και ατομικό συμφέρον. Το ατομικό συμφέρον ενός Χανιώτη στην Καστοριά ή το ατομικό συμφέρον ενός Ροδίτη στον Εύρο.

Με βάση λοιπόν την —στην κυριολεξία …προ ημερών— καταγραφή της δημόσιας περιουσίας, προκύπτει ότι αυτή ανέρχεται στο ύψος των 300.000.000.000 ευρώ. 300 δισεκατομμύρια ευρώ με βάση τις πιο «υποβαθμισμένες» εκτιμήσεις. Μια περιουσία, η οποία εξακολουθεί να παραμένει τεράστια ακόμα και μετά την επίσης τεράστια λεηλασία της, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια των ΟΤΕ, ΕΛΠΕ, Ολυμπιακής Αεροπορίας κλπ..
Αν κάποιος υπολογίσει ότι ο πληθυσμός των Ελλήνων ανέρχεται στον αριθμό 10.964.020, τότε εύκολα καταλήγει στο «μερίδιο» του κάθε Έλληνα πάνω σ’ αυτήν τη συλλογική περιουσία. Το μερίδιο είναι 27.362 ευρώ για τον κάθε Έλληνα πολίτη.

Αυτή είναι η «τρέχουσα» αξία της «μετοχής» του ελληνικού κράτους.
Το κάθε Ελληνόπουλο, όταν γεννιέται, —μόνο και μόνο επειδή γεννιέται Έλληνας— έχει μια τέτοια «μετοχή», εφόσον αυτό είναι το μερίδιό του πάνω στην κοινή ελληνική περιουσία. Αντιλαμβανόμαστε ότι τα μεγέθη είναι τεράστια. Μια πενταμελής ελληνική οικογένεια, η οποία δεν έχει υπό την κατοχή της κανένα ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο, είναι κάτοχος περιουσιακού δικαιώματος, το οποίο έχει αξία 5Χ27,362= 136.811 ευρώ. Είναι μια πλούσια οικογένεια μόνο και μόνο επειδή είναι οικογένεια Ελλήνων.

Είναι για παράδειγμα μια πιο πλούσια οικογένεια από μια πακιστανική ή μια νιγηριανή ή μια σομαλική οικογένεια. Γιατί; Γιατί έχει δικαίωμα σε καλύτερες και ακριβότερες υπηρεσίες, οι οποίες παρέχονται σε καλύτερες και ακριβότερες εγκαταστάσεις. Γιατί έχει δικαίωμα περίθαλψης σε καλύτερα νοσοκομεία από αυτά των προαναφερομένων χωρών. Έχει δικαίωμα να εκπαιδεύει τα παιδιά της σε καλύτερα σχολεία από αυτά των προαναφερομένων χωρών. Έχει δικαίωμα ν’ απολαμβάνει κοινωνική πολιτική σε μια χώρα πολύ «ακριβότερη» από τις προαναφερόμενες χώρες. Έχει το δικαίωμα να δραστηριοποιείται οικονομικά σε μια χώρα με πολύ πιο ανεπτυγμένη οικονομία από τις προαναφερόμενες χώρες.

Είναι τόσο μεγάλη η αξία της ελληνικής «μετοχής», που θα την αδικούσαμε, συγκρίνοντάς την μόνον με αυτές κάποιων υπανάπτυκτων χωρών. Η ελληνική «μετοχή» είναι μεγαλύτερης αξίας ακόμα και από την αμερικανική ή τη βρετανική. Γιατί; Γιατί σε εκείνα τα κράτη η δημόσια περιουσία είναι ελάχιστη και άρα ελάχιστο είναι και το μερίδιο που αντιστοιχεί στον κάθε πολίτη τους. Πιο πλούσιος γεννιέται κάποιος ως Έλληνας παρά ως Αμερικανός. Από εκεί και πέρα το τι δυνατότητες δίνει η ιδιωτική οικονομία του κάθε κράτους στους πολίτες του είναι άλλο θέμα και δεν αφορά την εθνική του «μετοχή».

Η εθνική «μετοχή» έχει σχέση μόνον με το δημόσιο κεφάλαιο. Είναι αυτή που εξασφαλίζει τα ελάχιστα, τα οποία απολαμβάνει ο πολίτης ως κρατική μέριμνα. Έχει σχέση με τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το κράτος απέναντι στους πολίτες του. Οι πολίτες των ΗΠΑ ή της Βρετανίας μπορεί να είναι πλουσιότεροι των Ελλήνων, αλλά οι εθνικές τους «μετοχές» είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Είναι «μετοχές» επιπέδου Αϊτής.

Αν δεν έχουν ιδιωτικά χρήματα να προστατεύσουν τους εαυτούς τους, κανένας δεν πρόκειται να το κάνει για λογαριασμό τους με δημόσια. Αν δεν έχουν χρήματα δικά τους, την έννοια «νοσοκομείο» θα τη βρίσκουν μόνον στο λεξικό και στο γράμμα «Η».
Οι ΗΠΑ μπήκαν στην τρίτη χιλιετία και ο Ομπάμα δεν μπορεί να θεμελιώσει ένα στοιχειώδες δημόσιο σύστημα υγείας, για να μην πεθαίνουν οι Αμερικανοί στους δρόμους.

Αντιλαμβανόμαστε ότι από το ιδιοκτησιακό αυτό δικαίωμα του Έλληνα πολίτη προκύπτουν όλες οι υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους πολίτες. Υποχρεώσεις, οι οποίες —όπως εύκολα διαπιστώσαμε— απαιτούν όχι μόνον υλικές υποδομές για να έρθουν εις πέρας, αλλά και χρήματα. Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι δωρεάν και ούτε προκύπτουν από τον «ανθρωπισμό» του συστήματος. Προκύπτουν από την υποχρέωση του κράτους απέναντι στον ιδιοκτήτη της περιουσίας, την οποία διαχειρίζεται. Είναι το «μέρισμα», το οποίο αποδίδεται στον πολίτη. Το «μέρισμα», το οποίο προκύπτει ως κέρδος από τη «μετοχή» του. Ένα «μέρισμα», το οποίο απλά δεν δίνεται σε χρήμα, αλλά προσφέρεται ως υπηρεσία και άρα σε «είδος».

Το σύνολο του άρθρου 21 περιλαμβάνει όλες τις «αντιπαροχές», τις οποίες απολαμβάνει ο Έλληνας ως ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του ελληνικού κράτους.

1.Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία, τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

2.Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο, έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος.

3.Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων.

4.Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.

5.Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, αποτελεί υποχρέωση του Κράτους.

6.Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων, που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι η όλη αυτή πανάκριβη «φροντίδα» του κράτους προς όλους τους Έλληνες προκύπτει από αυτήν την περιουσία. Προκύπτει από τα κέρδη αυτής της περιουσίας, τη διαχείριση της οποίας για ευνόητους λόγους την αναλαμβάνει το ίδιο το κράτος. Ο Έλληνας, από την εποχή που είναι βρέφος, εξασφαλίζει την υγεία του, την εκπαίδευσή του, αλλά και τη σίγουρη επιβίωσή του, εξαιτίας αυτής της «μετοχής». Δεν θα αφεθεί ποτέ από το κράτος να πεθάνει στον δρόμο από την πείνα, την αρρώστια ή τα γηρατειά. Από αυτήν την περιουσία και τα κέρδη της προκύπτει όλη η δαπανηρή «φροντίδα», αλλά και η προνομιακή μεταχείριση που απολαμβάνει ο Έλληνας μέσα στην πατρίδα του. Η νόμιμα και μόνιμα προνομιακή μεταχείριση απέναντι στον οποιονδήποτε άλλο, ο οποίος για τον οποιονδήποτε λόγο βρίσκεται μέσα σ’ αυτήν. Αυτή η προνομιακή μεταχείριση δεν αφορά τους Έλληνες μόνον στο επίπεδο του πολίτη, ο οποίος απολαμβάνει τις κρατικές υπηρεσίες. Αφορά τους Έλληνες και στο επίπεδο που θα κληθούν να στελεχώσουν το κράτος, το οποίο προσφέρει αυτές τις υπηρεσίες. Έλληνες, δηλαδή, δεν είναι μόνον οι «υπηρετούμενοι». Έλληνες είναι και οι υπηρέτες του ελληνικού κράτους. Υποχρεωτικά είναι Έλληνες.

Άρθρο 4.4 Μόνον ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους.

Αυτό το προνόμιο δεν είναι ούτε ρατσιστικό ούτε παράνομο ούτε αυθαίρετο. Είναι ένα προνόμιο, το οποίο απολαμβάνουν πάντα οι ιδιοκτήτες. Ένα καθημερινό δικαίωμα, το οποίο ποτέ δεν καταγγέλθηκε σαν «προβληματικό». Δικαίωμα του κάθε «Γεωργιάδη» είναι να δίνει τα «κλειδιά» του σπιτιού του μόνον στα δικά του τα παιδιά και σε κανέναν άλλο. Διαμαρτυρήθηκε ποτέ κανένας «Χασάν» επειδή ο «ρατσιστής» Βαρδινογιάννης δεν του έδωσε τα κλειδιά του σπιτιού του, για να το απολαύσει και ο ίδιος;

Πώς είναι δυνατόν να διεκδικούν θέσεις στο ελληνικό δημόσιο αλλοδαποί;

Όλα αυτά είναι προνόμια, τα οποία προκύπτουν από την Ιθαγένεια και υπάρχουν μόνον για τους Έλληνες. Είναι το κέρδος τους για τους αγώνες, τους κόπους και τη συνολική συνεισφορά τους στο «χτίσιμο» της Ελλάδας …Τη δική τους, αλλά και των προγόνων τους Ελλάδα. Είναι το κέρδος από τη «δέσμευση» του κάθε Έλληνα ότι ποτέ δεν θα πάψει να συνεισφέρει στην προστασία ή την επέκταση αυτής της περιουσίας. Είναι το κέρδος, που αναγκάζει τους πάντες να «στρατευτούν» με όλους τους τρόπους, όταν παραστεί ανάγκη. Την υποχρεωτική «στράτευση» και στράτευση. Τι σχέση μπορεί να έχει με αυτό το κέρδος ένας λαθρομετανάστης, ο οποίος από τύχη βρέθηκε στην Ελλάδα, επειδή δεν μπορούσε να επιβιώσει στην πατρίδα του ή κάπου αλλού;
Ποιος ανθρωπισμός «δικαιολογεί» μερίδιο στη νομή κερδών;

Ο ανθρωπισμός έχει σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει σχέση με ό,τι συμπεριλαμβάνεται στα «ατομικά δικαιώματα» και τα οποία τυγχάνουν της απόλυτης προστασίας από το ίδιο το Σύνταγμα. Δικαιώματα, τα οποία έχουν σχέση με έννοιες όπως είναι η ζωή, η τιμή, η ελευθερία του ανθρώπου, η προστασία του από τα βασανιστήρια, το άσυλο της κατοικίας του, η θρησκευτική του ελευθερία, η πρόσβασή του σε νόμιμο δικαστή κλπ.. Εδώ δεν μιλάμε για τίποτε από όλα αυτά. Εδώ μιλάμε για συμφέροντα ιδιοκτητών. Μιλάμε για νόμιμα κέρδη νόμιμων ιδιοκτητών, εξαιτίας νόμιμων ιδιοκτησιών. Από πότε τα ανθρώπινα δικαιώματα δίνουν μετοχές της Goldman Sachs ή της Coca-Cola;

Περί αυτού πρόκειται και γι’ αυτόν τον λόγο θεωρούμε ανεπιθύμητες και βέβαια παράνομες τις ομαδικές και άνευ όρων «ελληνοποιήσεις». Μιλάμε για μερίδιο σε κέρδη. Μιλάμε για μερίδιο ξένων στα ελληνικά κέρδη. Αυτό ακριβώς καταγγέλλουμε μέσα από αυτό το κείμενο. Καταγγέλλουμε παράνομη απόδοση μεριδίου κέρδους σε παράνομους «συνεταίρους». Απλά ο άνθρωπος μπερδεύεται, γιατί το μερίδιο αυτό είναι σε «είδος», εφόσον δίδεται σε προνόμια. Όταν όμως ένα προνόμιο μοιράζεται σε περισσότερους, ευνόητο είναι ότι περιορίζεται το «κέρδος» του και άρα θίγονται τα συμφέροντα αυτών που ήδη το απολαμβάνουν νόμιμα από εκείνους που θα μπουν παράνομα στην ευνοϊκή μεταχείριση. Όταν «ελληνοποιείς» αυθαίρετα και μαζικά κάποιους, τους βάζεις σ’ αυτό το μερίδιο και άρα το κάνεις μικρότερο. Ακόμα και σε ένα δημόσιο νοσοκομείο να πας, μειώνεται το κέρδος σου, αν, αντί για «ουρά» δέκα Ελλήνων, συναντήσεις «ουρά» δεκαπέντε ανθρώπων εκ των οποίων οι πέντε είναι «ελληνοποιημένοι» λαθρομετανάστες. Ακόμα και στο τελευταίο σχολείο να πας, μειώνεται το κέρδος σου, αν το παιδί σου, αντί να μπει σε άρτια εξοπλισμένες εκπαιδευτικές αίθουσες, μπαίνει σε υπολειτουργούσες «χάβρες», εξαιτίας της «υπερπαραγωγής» των «ελληνοποιημένων» λαθρομεταναστών.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Όσοι Έλληνες δεν είχαν δικά τους χρήματα να χρηματοδοτήσουν το μέχρι τώρα δεδομένο ελληνικό επίπεδο, υποβιβάστηκαν στο επίπεδο του Μπαγκλαντές. Κάποιοι Έλληνες ήταν κάποτε πλούσιοι, γιατί κληρονόμησαν «Ελλάδα» και σήμερα είναι φτωχοί, γιατί απολαμβάνουν «Μποτσουάνα».

Οτιδήποτε πληρώθηκε από Έλληνες και χρησιμοποιείται στον ίδιο βαθμό από ξένους, είναι απώλεια κέρδους γι’ αυτούς. Θέση στο παγκάκι ενός πάρκου να μην βρίσκεις, εξαιτίας ξένων μόνιμων καταληψιών, είναι «ζημιά». Πλήρωσες για κάτι, το οποίο δεν φτάνει για όλους και θα ξαναπληρώσεις για να φτάσει για όλους, χωρίς καν να γνωρίζεις ποιοι και πόσοι είναι αυτοί οι διαρκώς αυξανόμενοι «όλοι».

Απλά πράγματα. Όταν στην οικονομία μειώνεται το κέρδος του «μετόχου», χωρίς να μειωθεί η αξία του συνολικού κεφαλαίου, σημαίνει ότι μειώνεται η αξία της «μετοχής» του. Μειώνεται η αξία της περιουσίας του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον παράνομο νόμο περί Ιθαγένειας. Κάποιοι μειώνουν την αξία της «μετοχής» του Έλληνα και αυτό είναι μετρήσιμο μέγεθος. Αν, για παράδειγμα, σήμερα οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα είναι 2.500.000 και όλοι αυτοί «ελληνοποιηθούν», τότε αυτόματα η αξία της «μετοχής» του Έλληνα θα «πέσει» από τις 27.362 ευρώ, που είναι σήμερα, στις 22.281 ευρώ. Ο κάθε Έλληνας θα χάσει 5 χιλιάδες ευρώ. Η απώλεια για μέση πενταμελή οικογένεια θα είναι 25.000 ευρώ …ήτοι μια ολόκληρη ελληνική «μετοχή». Ένα Ελληνόπουλο μπορεί να μην γεννηθεί ποτέ, γιατί απλούστατα η οικογένειά του δεν μπορεί να πληρώσει αυτά, τα οποία σε άλλη περίπτωση θα της παρείχε το κράτος. Πόσα ιδιωτικά σχολεία υπήρχαν στην Ελλάδα, όταν δεν υπήρχαν μετανάστες, των οποίων τα παιδιά μειώνουν το μερίδιο των Ελλήνων στην εκπαίδευση; Πόσα ιδιωτικά νοσοκομεία υπήρχαν στην Ελλάδα, όταν δεν υπήρχαν μετανάστες, των οποίων οι ανάγκες μειώνουν το μερίδιο των Ελλήνων στην περίθαλψη; Γιατί αναπτύχθηκαν όλες οι ιδιωτικές «υπηρεσίες» στο χρονικό διάστημα της «πλημμύρας» των λαθρομεταναστών;

Γιατί όσοι Έλληνες είχαν τις οικονομικές δυνατότητες δεν δέχονταν σε κανέναν τομέα το νέο υποβαθμισμένο «μερίδιο», εξαιτίας της νέας μοιρασιάς. Αν αυτά, τα οποία κάποτε αποτελούσαν παροχές του κράτους, πρέπει ο Έλληνας να τα πληρώσει, για να τα παράσχει στα παιδιά του, τι θα κάνει όταν δεν μπορεί ν’ ανταποκριθεί; Τι θα κάνει, όταν δεν έγινε τόσο πλουσιότερος όσο θα έπρεπε, προκειμένου ν’ αντισταθμίσει την απώλεια του «μερίσματός» του; Μειώνει τα «έξοδά» του, εφόσον δεν του φτάνει το «μέρισμα» που λαμβάνει από τη «μετοχή του». «Μειώνει» τα παιδιά του. Κάποια Ελληνόπουλα έχασαν τις «μετοχές» τους και άρα και το δικαίωμα ύπαρξης. Κάποιες οικογένειες, οι οποίες υπό τις προηγούμενες συνθήκες θα έκαναν τρία παιδιά, τώρα κάνουν δύο, γιατί δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν το «χάσμα», που δημιουργήθηκε μεταξύ αυτού που θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά τους και αυτού που μπορούν. Δυστυχώς οι περισσότερες οικογένειες των Ελλήνων σήμερα περιορίζονται στο ένα παιδί. Αυτή είναι μια απώλεια τεράστια με επίσης τεράστιες εθνικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Μια απώλεια, η οποία διαρκώς θα επιβαρύνει τους συσχετισμούς των πληθυσμών μέσα στη χώρα, εφόσον δεν αφορά την απέναντι «πλευρά». Οι μετανάστες ξεκινάνε από πολύ «χαμηλά» και οτιδήποτε και να απολαμβάνουν είναι ανέλπιστη βοήθεια. Αντί ν’ αποκτήσουν τρία παιδιά, θα αποκτήσουν τέσσερα, χάρη στη βοήθεια του ελληνικού κράτους …Πέντε, αν είχαν τη βοήθεια του ισχυρότερου γερμανικού κράτους.

Αυτά όλα θα τα συναντήσουμε μπροστά μας. Είναι προβλήματα, που, αν δεν επιλυθούν εγκαίρως, δεν επιλύονται ποτέ. Όταν η πολιτική του ελληνικού κράτους στερεί την ευκαιρία σε κάποια Ελληνόπουλα να γεννηθούν και δίνει ανέλπιστες ευκαιρίες σε κάποια άλλα, ευνόητα είναι κάποια πράγματα. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για απώλεια. Είναι μια απώλεια τεράστια, την οποία δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να επιβάλει στους Έλληνες. Μια απώλεια τεράστια, εφόσον στερεί από το κράτος τους πόρους, για να εκτελέσει σε ικανοποιητικό βαθμό το υποχρεωτικό γι’ αυτό άρθρο 21. Απλά πράγματα. Δεν είναι δυνατόν από μια μικρή οικογενειακή «κατσαρόλα» να τρώει ανεξέλεγκτα όλη η γειτονιά. Στο τέλος όχι μόνον νηστικοί θα μείνουν όλοι τους, αλλά θα συγκρουστούν μεταξύ τους, καταστρέφοντας τα πάντα.

Η αδικία στη νομή των μερισμάτων είναι θέμα χρόνου να οδηγήσει στην έκρηξη και την κοινωνική αδικία. Γιατί; Γιατί αυτή η αδικία θα «μεγαλώνει» κάθε φορά που θα προκύπτει κάποιο κέρδος για τον ελληνικό λαό. Το οποιοδήποτε κέρδος …απ’ όπου κι αν προέρχεται. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, ζητάει από τη Γερμανία αποζημιώσεις για τα όσα υπέστη ο λαός της από τη γερμανική κατοχή. Ζητάει αποζημιώσεις για τους νεκρούς, τους αναπήρους, τους κατεστραμμένους κλπ.. Όταν αυτή η αποζημίωση αποδοθεί, θα αποδοθεί στο ελληνικό δημόσιο υπέρ του ελληνικού λαού. Θα μετατραπεί σε αύξηση ή βελτίωση των υποδομών αυτού του λαού. Με αυτήν την αποζημίωση θα βελτιωθούν τα νοσοκομεία, τα σχολεία ή οι δρόμοι αυτού του λαού. Ποιου λαού; Των Πακιστανών ή των Νιγηριανών, οι οποίοι βρίσκονται μερικούς μήνες στην Ελλάδα και «ελληνοποιήθηκαν» με συνοπτικές διαδικασίες; Για τη ναζιστική κατοχή θα «αποζημιωθούν» εκτός από τα θύματα του πολέμου και τους απογόνους τους και οι ξένοι «βαδιστές» της ανάγκης; Αν ο βασανισμός ή ο θάνατος του Έλληνα παππού αποζημιώθηκε και «έφτιαξε» καλύτερο σχολείο για τον εγγονό, γιατί αποζημιώνεται μαζί μ’ αυτόν και το παιδί του ξένου; Από τον βασανισμό ή τον θάνατο ποιου Πακιστανού ή Λιβεριανού θα πάει ο Έλληνας σε πιο σύγχρονο νοσοκομείο;

Από τη στιγμή λοιπόν που διαπιστώνουμε ότι η παροχή του «δικαιώματος» της Ιθαγένειας προς τους λαθρομετανάστες μειώνει την αξία της περιουσίας των γηγενών, ευνόητο είναι ότι υπάρχει «πρόβλημα». «Πρόβλημα», για το οποίο πρέπει να μεριμνήσει η Πολιτεία. Η Πολιτεία, η οποία έχει «υποχρεώσεις» απέναντι στους πολίτες της. Αυτήν την «υποχρέωση» δεν την αρνείται η Πολιτεία και γι’ αυτόν τον λόγο την περιλαμβάνει στο Σύνταγμά της.

Άρθρο 17.1 Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος.

Η προστασία της ιδιοκτησίας —όλων των τύπων και όλων των επιπέδων— είναι καθήκον του κράτους να παρέχεται και απλά —όπως είναι λογικό— παύει να υπάρχει μόνον για την περίπτωση εκείνη, που τα δικαιώματά της προκαλούν ζημιά στο κοινωνικό σύνολο. Στην περίπτωσή μας το συγκεκριμένο άρθρο έχει την απόλυτη εφαρμογή του, εφόσον πρέπει να προστατευτεί ένα σύνολο ιδιωτικών περιουσιών, το οποίο αθροιστικά είναι η κοινή δημόσια περιουσία. Τα δικαιώματα αυτής της περιουσίας είναι η απόλυτη έκφραση της έννοιας του γενικού συμφέροντος. Άρα, το κράτος είναι υποχρεωμένο να την προστατεύσει με όλα τα μέσα. Για την προστασία αυτής της περιουσίας άλλωστε διατηρούνται και οι ένοπλες δυνάμεις.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι το Σύνταγμα έχει «μεριμνήσει» για το θέμα της Ιθαγένειας πολύ πριν μας εκθέσει ο Γιώργος Παπανδρέου τα «οράματά» του για την πολυπολιτισμική κοινωνία των άκληρων και των κατατρεγμένων λαών, στους οποίους δεν ανήκει τίποτε και σε καμιά γωνιά του Πλανήτη. Το «όραμα», που θέλει τους «νοικοκυραίους» ενός τόπου να γίνονται ίσα κι όμοια μ’ αυτούς που το «έκοψαν» με τα πόδια μέσα από την έρημο, για να βρεθούν με «δικαιώματα» μέσα στο εθνικό μας «σπίτι».

Η Ιθαγένεια παρέχεται μόνον όταν δεν απειλούνται τα συνολικά συμφέροντα των Ελλήνων. Παρέχεται μόνον στις ειδικές εκείνες περιπτώσεις κατά τις οποίες προκύπτει κέρδος για τα συμφέροντα αυτά. Περιπτώσεις, που αυξάνουν την αξία του εθνικού μας κεφαλαίου. Περιπτώσεις για τις οποίες δεν χρειάζεται καν να «ρωτηθεί» ούτε το Σύνταγμα ούτε κανένας άλλος, εφόσον έχουν τεθεί εξ’ αρχής οι προδιαγραφές για την παροχή της εθνικής μας «μετοχής». Περιπτώσεις όπως αυτή του Κριστιάν Μπάρναρντ, του οποίου το αίτημα για την Ιθαγένεια εξυπηρετήθηκε αυτόματα, εφόσον «διαφήμιζε» τη χώρα μας και άρα αύξανε την αξία της συλλογικής και της ατομικής μας περιουσίας.

Η Ιθαγένεια πρέπει παρέχεται σε ξένους μόνον για τους λόγους τους οποίους καλύπτει ήδη ο εθνικός μας νόμος. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις παρέχεις μόνον μια «πράσινη κάρτα» και τη μόνιμη και ειλικρινή «ευχή» για καλή «επιστροφή» στην πατρίδα. Δεν έχουμε κανέναν λόγο ν’ «αντιγράψουμε» τους νόμους των δήθεν ανεπτυγμένων κρατών, τα οποία στην πραγματικότητα είναι τα πρώην αποικιοκρατικά κράτη. Κράτη, τα οποία είχαν λόγους και άρα συμφέροντα να «υπόσχονται» ιθαγένειες σε ξένους, γιατί τους εκμεταλλεύονταν και άρα ήταν υποχρεωμένα να τους «τάξουν» μερίδιο.

Κράτη, όπως οι ΗΠΑ ή η Γερμανία, «ζήτησαν» μετανάστες, γιατί αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα και άρα το εθνικό τους κεφάλαιο και ήταν υποχρεωμένα να τους «αποζημιώσουν» με εθνικές τους «μετοχές». Όλοι αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να μοιράσουν «μετοχές» σε νέους συνδικαιούχους και αυτό έκαναν. Η Ελλάδα δεν ζήτησε από κανέναν να τη «βοηθήσει» με την παρουσία του και άρα δεν έχει κανέναν λόγο να παράσχει «αποζημιώσεις». Η Ελλάδα δεν «υποσχέθηκε» τίποτε σε κανέναν και δεν είναι υποχρεωμένη να κάνει τίποτε πέρα από αυτά που επιβάλει η «συνείδησή» της και τα συμφέροντα των παιδιών της.

Υπό τις παρούσες συνθήκες της τεράστιας οικονομικής κρίσης η Ελλάδα δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε παραπάνω απ’ ό,τι προβλέπεται από τον διεθνή νόμο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ό,τι θα έδινε έτσι κι αλλιώς ο ελληνικός μας πολιτισμός. Ο πολιτισμός της φιλοξενίας, αλλά όχι της αφέλειας. Ο πολιτισμός του φιλόξενου Οδυσσέα, ο οποίος όμως εξοργίζεται με τους αυθαίρετους καταπατητές της περιουσίας του. Ο πολιτισμός, ο οποίος, στη «βάρκα» που μεταφέρει τα παιδιά του, μπορεί να περισυλλέξει όσους «ναυαγούς» αντέχει, αλλά που δεν θ’ αφήσει κανέναν να τη «βυθίσει».

Γι’ αυτόν τον λόγο επιμένουμε να θεωρούμε «παγίδα» το αίτημα για δημοψήφισμα πάνω στο θέμα του νόμου. Είναι «παγίδα», γιατί μετατρέπει ένα απλό ζήτημα «έννομου συμφέροντος» σε πολύπλοκο πολιτικό ζήτημα. Μετακινεί ένα πρόβλημα από τη σφαίρα του αντικειμενικού στη σφαίρα του υποκειμενικού. Το Σύνταγμα έχει «αποφανθεί» πολύ πριν κληθούν ν’ αποφασίσουν οι πολίτες μόνοι τους. Όπως το Σύνταγμα έχει «αποφανθεί» για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν τα αφήνει στην «κρίση» των πολιτών και των πλειοψηφιών, έτσι συμβαίνει και σ’ αυτήν την περίπτωση. Καμία πλειοψηφία δεν μπορεί να «ακυρώσει» την «κρίση» του Συντάγματος. Καμία πλειοψηφία δεν είναι αναγκαία, για να «κυρώσει» την «απόφαση «του Συντάγματος.

Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Ελλήνων είναι ν’ αναζητήσουν την προστασία της Δικαιοσύνης, όταν αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει απειλή κατά των συμφερόντων τους. Δικαίωμα των Ελλήνων είναι να ζητήσουν την «άποψη» της Δικαιοσύνης περί της συνταγματικότητας του νόμου του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του κάθε νόμου του κάθε πολιτικού, που απειλεί την περιουσία τους. Επιστήμονας δικαστικός θα πρέπει ν’ αποφασίσει και όχι άσχετοι και ανενημέρωτοι πολίτες. Στην πραγματικότητα —και αυτό το καταγγέλλουμε— η δικαιοσύνη «κρύβεται», όταν δεν παίρνει μόνη της την πρωτοβουλία να «καθαρίσει» άπαξ το ζήτημα και αφήνει τους πολίτες να συζητάνε για δημοψηφίσματα. «Κρύβεται» και άρα παρανομεί, όταν δεν εκτελεί αυτοβούλως το καθήκον της και περιμένει ν’ «αναγκαστεί» από τους πολίτες για να το εκτελέσει.

Αντί λοιπόν οι Έλληνες να ζητάνε ένα δημοψήφισμα, το οποίο και μόνον να διεξαχθεί απεμπολεί θεμελιώδη δικαιώματά τους, το καλύτερο είναι ν’ απευθυνθούν στη Δικαιοσύνη. Να την «αναγκάσουν» ν’ αποφανθεί. Να «αναγκάσουν» την καθ’ ύλην αρμόδια εξουσία να προστατεύσει τα έννομα συμφέροντά τους. Να απευθυνθούν σ’ αυτήν, που θα κρίνει με την αντικειμενικότητα της επιστημοσύνη της τα όσα μπορεί να απειλήσει η σχετικότητα της πολιτικής «άποψης». Αν ένα δημοψήφισμα εκατομμυρίων αρνητικών ψήφων είναι ισχυρό «όπλο» του λαού απέναντι στην όποια προδοτική ή απλά αφελή εκτελεστική εξουσία, αντιλαμβάνεται κάποιος πόσο πιο ισχυρό «όπλο» είναι μια μήνυση κατά της κυβέρνησης με εκατομμύρια υπογραφές εκατομμυρίων εναγόντων.

Δικαίωμα των πολιτών είναι να το κάνουν αυτό και αυτό το δικαίωμα παρέχεται από το Σύνταγμα.

Άρθρο 20.

1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτά τις απόψεις του για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, όπως νόμος ορίζει.

2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ του.
Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι απλά. Το δικαστήριο δεν έχει να εξετάσει πολλές παραμέτρους. Ο δικαστής θα πρέπει ν’ αποφανθεί για ένα πολύ απλό πράγμα.

Να αποφανθεί για το τι ακριβώς περιλαμβάνει η έννοια της «λαϊκής κυριαρχίας«.

Αν μέσα σ’ αυτήν την έννοια περιλαμβάνεται και η έννοια της ιδιοκτησίας, τότε ο «πασοκικός» νόμος είναι αντισυνταγματικός, εφόσον ισχύουν όλα όσα προαναφέραμε. Αν μέσα σ’ αυτήν την έννοια δεν περιλαμβάνεται η έννοια της ιδιοκτησίας, τότε μπορεί η κάθε κυβέρνηση να μοιράζει κατά βούληση την Ιθαγένεια σε όποιους και όσους επιθυμεί. Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που με την απόφασή του θα «ανακοινώσει» στους Έλληνες ότι δεν τους «ανήκει» καθ’ ολοκληρίαν η Ελλάδα. Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που ως νέος Φον Σέυμπεν θα «ανακοινώσει» στους Έλληνες ότι έχουν νέους αλλοδαπούς «συνεταίρους» στην πατρίδα τους. Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που με την απόφασή του θα μετατρέψει την ελληνική «μετοχή» σε μια «φούσκα» άνευ αξίας.

ΕΛΛΗΝΕΣ,συγκεντρώστε εκατομμύρια υπογραφές και κάντε μήνυση στην κυβέρνηση των προδοτών και των αφελών. Τρομοκρατείστε τους Εφιάλτες.

Αγωνιστείτε, για να μην γίνετε η τελευταία γενιά Ελλήνων, που «κληρονόμησε» από τους προγόνους της «Ελλάδα» …και η πρώτη γενιά Ελλήνων, που «κληροδότησε» στους απογόνους της «Μπαγκλαντές».

Τραϊανού Παναγιώτης
Πρόεδρος του ΕΑΜ.Β’