Οι παραλογισμοί της «εκλογίκευσης» των αμυντικών δαπανών

Οι παραλογισμοί της «εκλογίκευσης» των αμυντικών δαπανών

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 21-05-2011

  • Μαθήματα θεωρίας και πράξης για τις «εκπτώσεις»
  • Ο ΥΕΘΑ θεωρεί ότι ο περιορισμός της στρατιωτικής ισχύος συμβάλλει στη δημοσιονομική ανασυγκρότηση της χωράς και -κατά συνέπεια- στη συνολική εθνική ισχύ!
  • Η τακτική που ακολουθεί ο κ. Βενιζέλος, επιλύοντας το πρόβλημα διά του παραμερισμού του ή διά της περίτεχνης φραστικά αλλά εκτός θέματος επιχειρηματολογίας του, οδηγεί σε ψευδαισθήσεις. Και οι ψευδαισθήσεις έχουν, συνήθως, ανεπιθύμητες συνέπειες…

Την περασμένη Πέμπτη, 12 Μαΐου, ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος σε ομιλία του… στη Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ), με τίτλο«Αποδοτικότητα των αμυντικών δαπανών σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης», έθεσε μία ακόμη ψηφίδα στο θεωρητικό πλαίσιο ωραιοποιήσεως της συνεχιζόμενης εκπτώσεως της αμυντικής ισχύος της χώρας, υπό το μόνιμο επιχείρημα- πρόσχημα της εκλογικεύσεως των αμυντικών δαπανών, της διαφάνειας, του «νοικοκυρέματος» κ.λπ., και όλα αυτά, πάντα, «χωρίς να θίγεται πουθενά και σε κανένα σημείο η επιχειρησιακή ικανότητα των Ε.Δ.».

Οι προσεγγίσεις του κ. ΥΕΘΑ όσον αφορά τον τομέα της άμυνας, και δη στο θεωρητικό της πεδίο, έχουν απασχολήσει αρκετές φορές αυτή τη στήλη, ο συντάκτης της οποίας προσπαθεί ακόμη να ερμηνεύσει καινοφανείς -από στρατηγικής απόψεως- έννοιες, όπως οι σημειακές κρίσεις, η στρατηγική ψυχραιμία, η έννοια της αποτροπής (από την οποία, σε άλλη του θεωρητική ομιλία, έχει αφαιρέσει τη βασικότερη παράμετρό της, που είναι η έννοια της «τιμωρίας» του αντιπάλου) ή η έννοια της εθνικής ακεραιότητας, η οποία -κατά τον κ. Βενιζέλο- είναι αυτή που ταυτίζεται «με την ικανότητα ενός κράτους να προβλέπει και να διαχειρίζεται με επιτυχία τις κρίσεις, να τις αποφεύγει στο μέτρο του δυνατού και να τις υπερβαίνει στο μέτρο του δυνατού».

Αυτή τη φορά, στην τελευταία του ομιλία, σειρά είχε η έννοια της εθνικής ισχύος, η οποία, όπως ορθώς διευκρίνισε, έχει πάρα πολλές παραμέτρους. Μία από αυτές, βέβαια, είναι και η στρατιωτική ισχύς, ο σκληρός δηλαδή και «εφαρμοσμένος» πυρήνας της εθνικής ισχύος, τον οποίον ο κ. Βενιζέλος τον θέλει να συμβάλλει στη δημοσιονομική ανασυγκρότηση της χώρας και -κατά συνέπεια- στη συνολική εθνική ισχύ, διά του περιορισμού της στρατιωτικής ισχύος!  Continue reading «Οι παραλογισμοί της «εκλογίκευσης» των αμυντικών δαπανών»

Στράτευμα χωρίς λεφτά, αλλά… αξιόμαχο

Στράτευμα χωρίς λεφτά, αλλά… αξιόμαχο

του Μάνου Ηλιάδη, Κόσμος τους Επενδυτή 17-4-2011
• Ένοπλες Δυνάμεις: Ύφεση και σουρεαλισμός…
• Οι συνεχείς περικοπές στον (ήδη μειωμένο) αμυντικό προϋπολογισμό, που θα υπερβαίνουν το 70% την επόμενη 15ετία, δεν θίγουν την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, επιμένει το υπουργείο Άμυνας…
• Η πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ δεν εξηγεί πώς θα γίνει το «θαύμα»…

Οι επανειλημμένες αναφορές της στήλης στη συνεχιζόμενη έκπτωση της αμυντικής επάρκειας της χώρας, με τις… συνεχείς και αλόγιστες περικοπές των αμυντικών δαπανών, επαληθεύτηκαν με οικονομικά στοιχεία, που περιέχονται σε ανακοίνωση του υπουργείου Άμυνας της περασμένης Τρίτης, 12 Απριλίου.

Η εν λόγω ανακοίνωση εξεδόθη με αφορμή δημοσιεύματα της ίδιας ημέρας, σύμφωνα με τα οποία το πρόγραμμα αμυντικών προμηθειών της επόμενης 3ετίας θα ανέλθει σε 13,5 δισ. ευρώ. Στην ανακοίνωση, τονίζεται ότι, «όπως είχε ήδη δηλώσει ο ΥΕΘΑ κ. Ευάγγ. Βενιζέλος, ο συνολικός προϋπολογισμός του Μακροπρόθεσμου Προγράμματος της επόμενης 15ετίας θα είναι συντριπτικά μικρότερος σε σχέση με το ΕΜΠΑΕ 2006-2015, που καταργείται. Πιο συγκεκριμένα, σε 15ετή βάση ο προϋπολογισμός του νέου Μακροπρόθεσμου Προγράμματος θα είναι μειωμένος κατά ποσοστό που υπερβαίνει το 70% σε σχέση με τον συνολικό προϋπολογισμό του ΕΜΠΑΕ 2006-2015, χωρίς να θίγεται καθόλου η επιχειρησιακή ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων»!!! (σ.σ.: τα θαυμαστικά της στήλης).

Από την παραπάνω παράγραφο και μόνο, προκύπτουν τόσα πολλά παράδοξα, ώστε δεν ξέρει κανείς από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει έναν στοιχειώδη σχολιασμό. Γιατί αυτό που προκύπτει από τον εξωφρενικό αυτό ισχυρισμό είναι ότι ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος -που δηλώνει ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες της επόμενης 15ετίας θα είναι μικρότερες κατά άνω του 70%, όχι της αντίστοιχης 15ετούς, αλλά της 10ετούς περιόδου 2006-2015- θα το επιτύχει χωρίς να θιγεί καθόλου η επιχειρησιακή ικανότητα των Ε.Δ., κατά τρόπο που φέρει στη μνήμη μας το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων, όπου ο Χριστός τάισε 5.000 άτομα με δύο ψάρια και πέντε άρτους.

Continue reading «Στράτευμα χωρίς λεφτά, αλλά… αξιόμαχο»

Τρύπα στη εθνική ασφάλεια

Τρύπα στη εθνική ασφάλεια

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 13-2-2011

Όπως έχει αναφέρει πρόσφατα η στήλη, το θέμα της λαθρομεταναστεύσεως (γιατί η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα μεταναστεύσεως, αλλά λαθρομεταναστεύσεως) έχει αντιμετωπισθεί στη χώρα μας από κάθε σκοπιά, ανθρωπιστική, κοινωνικής συνοχής, εγκληματικότητας κ.λπ., ελλιπώς από απόψεως κόστους για το σύστημα υγείας, αλλά ουδέποτε από απόψεως εθνικής ασφαλείας, πράγμα φυσικό, δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει καν αυτό που είναι παγκοσμίως γνωστό ως Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας. Να σημειωθεί, πάντως, ότι στο πλαίσιο των ενεργειών του ΥΠΕΘΑ για επαναπροσδιορισμό της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ), ο νέος τίτλος του κειμένου αυτού είναι Πολιτική Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας, γεγονός παρήγορο (αν φυσικά το θέμα δεν περιο¬ρισθεί στον τίτλο του). Και τούτο, διότι στη σύγχρονη εποχή η έννοια της Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας (National Security Policy) υπερβαίνει τα στενά όρια της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας, δεδομένου ότι η πρώτη περιλαμβάνει το σύνολο των ενεργειών που αποσκοπούν στην έγκαιρη και επαρκή διάθεση των αναγκαίων μέσων και τη λήψη των κατάλληλων μέτρων, διά των οποίων ικανοποιούνται οι ανάγκες ασφαλείας ενός έθνους και αποσοβείται κάθε άμεσος και ορατός κίνδυνος, αλλά και κάθε λανθάνουσα απειλή κατά των εθνικών συμφερόντων.

Έτσι, η Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας περιλαμβάνει, πέραν της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας, η οποία αποβλέπει στην αντιμετώπιση εξωτερικών απειλών, και την κατά Huntington Πολιτική Εθνικής Συνοχής. Η τελευταία έχει ως σκοπό την πρόληψη ενδεχόμενης διαβρώσεως της Εθνικής Ασφαλείας από τάσεις και μεταβολές κοινωνικής, οικονομικής, δημογραφικής και οικολογικής φύσεως -οι επιπτώσεις των οποίων εκδηλώνονται σε βάθος χρόνου- με την Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας συμπληρούμενη από ένα κείμενο Πολιτικής Εσωτερικής Ασφαλείας (Internal Security Policy, κατά Huntington), η οποία αποσκοπεί στην αποσόβηση της υπονομεύσεως της Εθνικής Ασφαλείας εκ των έσω. Continue reading «Τρύπα στη εθνική ασφάλεια»

Απροθυμία στελεχών να φοιτήσουν στη Σχολή Πολέμου

Απροθυμία στελεχών να φοιτήσουν στη Σχολή Πολέμου

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 28/12/2010
Την στιγμή που οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας πιέζονται αφόρητα από μία άνευ προηγουμένου συμπίεση του προϋπολογισμού τους, με αποτέλεσμα την κάθετη πρώτη της μαχητικής τους ισχύος, καθώς επίσης και από φήμες περί επικείμενης μειώσεως της αριθμητικής τους ισχύος σε προσωπικό και μέσα, η πολιτική ηγεσία φαίνεται να επιμένει προς την κατεύθυνση, αυτή, παρά τις πλείστες ενημερώσεις της στρατιωτικής ηγεσίας περί της καταστάσεως.Το λυπηρό είναι ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας φαίνεται να είναι προσκεκολλημένη σε μία λογιστικο-οικονομική προσέγγιση του αμυντικού προβλήματος της χώρας, υποκαθιστώντας την έλλειψη αμυντικής πολιτικής με καινοφανή, για την στρατιωτική τουλάχιστον λογική, επιχειρήματα και αγνοώντας όλα τα σημάδια της συνεχώς επιδεινούμενης καταστάσεως σε όλα τα επίπεδα. Το τελευταίο και πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η απροθυμία των αξιωματικών να φοιτήσουν στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, που ανέφερε ο ΚτΕ στο προηγούμενο φύλλο του, αν και η φοίτηση στην Σχολή αυτή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να προαχθούν από στον βαθμό του συνταγματάρχη στους επόμενους βαθμούς. Continue reading «Απροθυμία στελεχών να φοιτήσουν στη Σχολή Πολέμου»

Αμυντική στρατηγική με αυτοσχεδιασμούς

Αμυντική στρατηγική με αυτοσχεδιασμούς

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 17/12/2010

Ένοπλες Δυνάμεις χωρίς μπούσουλα…
Διαχρονική η τακτική του υπουργείου να αγνοεί τα πορίσματα των (ελάχιστων) ερευνών για την κατάσταση του στρατεύματος, χαράσσοντας πολιτική κατά το δοκούν
Η πολιτική ηγεσία του ΥΕΘΑ αγνοεί επιδεικτικά τις εισηγήσεις των αξιωματικών αλλά και τις έρευνες που αποκαλύπτουν ότι το ηθικόν… μόνον ακμαιότατον δεν είναι.

Τη στιγμή που οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας πιέζονται αφόρητα από μια άνευ προηγουμένου συμπίεση του προϋπολογισμού τους, με αποτέλεσμα την κάθετη πρώτη της μαχητικής τους ισχύος, καθώς επίσης και από φήμες περί επικείμενης μειώσεως της αριθμητικής τους ισχύος σε προσωπικό και μέσα, η πολιτική ηγεσία φαίνεται να επιμένει προς την κατεύθυνση αυτή, παρά τις πλείστες ενημερώσεις της στρατιωτικής ηγεσίας περί της καταστάσεως.

Continue reading «Αμυντική στρατηγική με αυτοσχεδιασμούς»

Μονόδρομος η αύξηση της θητείας

Μονόδρομος η αύξηση της θητείας

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 11-12-2010

Ο «έξυπνος και ευέλικτος στρατός», που προαναγγέλλει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, απαιτεί καλά εκπαιδευμένους (και φθηνούς) εφέδρους, αλλά αυτό απαιτεί να φορούν το χακί πέραν του 9μήνου .Το θέμα της στρατιωτικής θητεί­ας αποτελεί το χαρακτηριστικό­τερο ίσως παράδειγμα των ζημιών, που μπορεί να προκαλέσει το περίφημο «πολιτικό κόστος», το ο­ποίο διέπει κάθε απόφαση της πολιτικής ηγεσίας.

Στο προηγούμενο φύλλο του «ΚτΕ», όπως και σε αρκετά άλλα πριν από αυτό, απεδείχθη το τεράστιο οικο­νομικό κόστος, που προκάλεσαν οι αλλεπάλληλες μειώσεις της θητείας και η υιο­θέτηση του «μοντέλου πολυτελείας» ενός ημιεπαγγελματικού στρατοί), το οποίο δια­τυμπανιζόταν για χρόνια ως το επαρκέστε­ρο για την αντιμετώπιση της λειψανδρίας.

Για όσο καιρό βέβαια η κατάσταση της οικονομίας ήταν εκτός κρίσεως, η προ­σκόλληση στο μοντέλο αιπό ήταν σχετικά α­νώδυνη, αν και ήταν σαφές ότι είχε αποτύ­χει, με τον τρόπο που εφαρμόσθηκε. Το α­ποτέλεσμα ήταν, αντί της επαναφοράς της _ θητείας σαι παλαιά της επίπεδα και της προ­σλήψεως ενός ρεαλιστικού αριθμού ΕΠΟΠ, με αποκλειστική χρήση τους στον τομέα για τον οποίο προσελήφθησαν, να δοκιμασθούν διάφορα υποκατάστατα, όπως οι περίφημοι έφεδροι υψηλής ετοιμότητας (ΕΦΥΕΣ) και οι οπλίτες βραχείας ανακατατάξεως (ΟΒΑ), τα οποία φυσικά απέτυχαν. Continue reading «Μονόδρομος η αύξηση της θητείας»

Απογοήτευση στο Σώμα των Ελλήνων Αξιωματικών

Απογοήτευση στο Σώμα των Ελλήνων Αξιωματικών

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 11-12-2010

Από τη λεπτομέρεια στην ουσία. Ένα από τα πλέ­ον απογοητευτικά σημάδια για το πνεύμα που ε­πικρατεί στο σώμα των Ελλήνων αξιωματικών εί­χαμε πρόσφατα, το οποίο αφορά την προσέλευση των αξιωματικών για συμμετοχή σης εκτάσεις για την εισαγωγή τους στην Ανώτατη Διακλαδική Σχο­λή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ).

Επί συνόλου 140 προσαραχθεισών θέσεων (124 για αξιωματικούς Όπλων και 16 για αξιωματικούς Σω­μάτων) προσήλθαν μόλις 121 αξιωματικοί, εκ των οποίων οι 101 ήταν των Όπλων και οι υπόλοιποι των Σωμάτων. Από τους 121 επέτυχαν οι 118 και απέτυχαν 3. Με άλλα λόγια, 140 θέλαμε, μόλις 118 πήραμε…

Η σημασία του γεγονότος έγκειται στο ότι, σύμ­φωνα με τον προσφάτως ψηφισθέντα νόμο περί ιεραρχίας και εξελίξεις των αξιωματικών 3883/2010, η αποφοίτηση από την ΑΔΙΣΠΟ α­ποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την προαγω­γή των αξιωματικών από τον βαθμό του συνταγ­ματάρχη στους ανώτατους βαθμούς της ιεραρ­χίας (άλλως, η σταδιοδρομία τους τερματίζεται στον βαθμό του συνταγματάρχη).

Όπως προανεφέρθη, η απροθυμία των αξιωματικών να εξελιχθούν στους ανώτατους βαθμούς είναι έ­να ιδιαίτερα ανησυχητικό σημάδι, που αντανακλά την έλλειψη ενδιαφέροντος για την επαγγελματι­κή τους εξέλιξη και αποτελεί ένα αδιάψευστο δείγ­μα της πραγματικής καταστάσεως και του πνεύ­ματος, που επικρατεί στις τάξεις τους. Τελικά, εκεί φτάσαμε; Ύστερα από τόση κουβέντα για αξιο­κρατία, διαφάνεια και τα λοιπά γραφικά που α­κούμε όλον αυτόν τον καιρό, καταφέραμε να κά­νουμε τους αξιωματικούς να αδιαφορούν σε τέτοιο βαθμό για την εξέλιξή τους;