Η Δημιουργική Καταστροφή στον Καπιταλισμό, Γιόζεφ Σουμπέτερ


Όλοι οι κατηγορούμενοι –ακόμα κι οι συκοφαντημένες έννοιες- δικαιούνται απολογίας. Κι όμως στη σημερινή Ελλάδα μια συκοφαντημένη και συγχρόνως αναπολόγητα καταδικασμένη έννοια είναι εκείνη του καπιταλισμού, δηλαδή του συστήματος της ελεύθερης αγοράς. Η έννοια αυτή καταδικάζεται σε κάθε περίπτωση από όσους κρατούν τα κλειδιά της συλλογικής- κοινωνικής μας αντίληψης, τους κατ’ επίφαση opinion makers, όχι μόνο όσους αυτοπροσδιορίζονται ως σοσιαλιστές, αριστεροί, αντικομφορμιστές κι ένα σωρό παρόμοιες ταξινομήσεις, αλλά κι από εκείνους που τοποθετούν τον εαυτό τους στον αντίποδα του κοινωνικού εκκρεμούς, τους υποτιθέμενους υπερασπιστές του συστήματος αυτού.
Επειδή η διαστρέβλωση εννοιών, ιδιαίτερα σύνθετων όπως ο καπιταλισμός, είναι πολύ εύκολη όχι μόνο ενσυνείδητα, αλλά και από ελλιπή γνώση ή κοσμοθεωρητική σύγχυση, η καλύτερη προσέγγιση στο τι ακριβώς είναι το σύστημα της ελεύθερης αγοράς και, συνεπώς, αν και πόσο κινδυνεύει, είναι να προσφύγουμε στους διανοούμενους και τους οικονομολόγους που περιέγραψαν τη φύση του συστήματος. Να προσφύγουμε, δηλαδή, στην πηγή. Continue reading «Η Δημιουργική Καταστροφή στον Καπιταλισμό, Γιόζεφ Σουμπέτερ»

Επενδυτές δεν έρχονται ούτε ως τουρίστες


Τα κεφάλαια που διατέθηκαν σε όλο τον κόσμο για επενδύσεις το 2013 αυξήθηκαν κατά 11%, ξεπερνώντας το 1 τρισ. δολάρια. Η Ιρλανδία, παρά την κρίση, πήρε 46 δισ. δολ. και η Ισπανία 37 δισ. δολ. Στην Ελλάδα δεν μπήκε ούτε ένα δολάριο. Τι θα πούμε στους άνεργους και τους εργαζόμενους των 400 ευρώ; Continue reading «Επενδυτές δεν έρχονται ούτε ως τουρίστες»

Στην Ελλάδα δεν θέλουν να βάλουν σε τάξη το φορολογικό


ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16.02.2014 : 10:23

Η κ. Μαρία Πάππας συλλέγει κάθε χρόνο, από το γραφείο της στο Σικάγο, 11 δισ. δολάρια φόρους για λογαριασμό της αμερικανικής κυβέρνησης. Τους δεύτερους υψηλότερους στις ΗΠΑ. Εχει μεταλαμπαδεύσει την εμπειρία της σχεδόν σε όλα τα σημεία του πλανήτη, αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας απέτυχε. «Δεν μπορείς να πάρεις έναν γιατρό ή έναν απόφοιτο γυμνασίου και να τους βάλεις επικεφαλής της συλλογής εσόδων…», λέει, με νόημα, στην «Κ».

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Η Μαρία Πάππας, μία από τις ισχυρότερες γυναίκες του Σικάγου, με υποδέχεται στον πρώτο όροφο του γραφείου της στο κέντρο της πόλης με ρούχα γυμναστικής και ένα μπλε ελεκτρίκ μπουφάν. «Μόλις έρχομαι από τη γιόγκα», λέει. Αντί εισαγωγής, με οδηγεί στο ισόγειο, στο κέντρο πληρωμών φόρων ακινήτων της κομητείας Κουκ που φέρει το όνομά της – και μία μεγάλη φωτογραφία της.

Αυτό το γραφείο συλλέγει 11 δισ. δολάρια ετησίως σε φόρους ακινήτων, τους δεύτερους υψηλότερους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δύσκολα, όμως, μπορεί να το αντιληφθεί κανείς στην αίθουσα εξυπηρέτησης. Δεν υπάρχουν ουρές ούτε ιδιαίτερη κίνηση. Ολο και λιγότεροι πολίτες επιλέγουν να πληρώσουν εδώ τους φόρους τους. Γιατί να έρθουν, άλλωστε, στο μοναδικό γραφείο της κομητείας, όταν μπορούν να επιλέξουν ένα από τα 400 υποκαταστήματα τραπεζών με τα οποία συνεργάζεται; Continue reading «Στην Ελλάδα δεν θέλουν να βάλουν σε τάξη το φορολογικό»

Η αποδόμηση της παγκόσμιας μεσαίας τάξης


του Άγη Βερούτη,  περιοδικό «Νέα Πολιτική» Ιουλίου 2013

Έστω ότι έχεις ένα χωράφι δέκα στρέμματα (10.000 τετραγωνικά μέτρα).
Για να το καλλιεργήσεις και να βγάζεις σοδειές λοιπόν, έστω ότι φέρνεις φορτηγά με εύφορο χώμα και απλώνεις 10 πόντους ύψος σε όλη την επιφάνεια των δέκα στρεμμάτων.
Αρχίζεις να το καλλιεργείς, και παρατηρείς ότι σε ένα συγκεκριμένο χώρο των 60 τετραγωνικών μέτρων μαζεύεται όλο το χώμα με ταχύτατους ρυθμούς!
Παρατηρείς πώς συμπεριφέρεται το χώμα που έφερες και άπλωσες σχεδόν ομοιόμορφα για αρκετά χρόνια, και αφού κάνεις κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς, σου βγαίνει ότι σε 50 με 60 χρόνια στο συγκεκριμένο χώρο των 60 τετραγωνικών μέτρων θα έχεις μαζέψει το 40% του συνολικού χώματος που έφερες, ή μια στήλη συνολικού όγκου 400 κυβικών μέτρων και ύψους μεσοσταθμικά περί 7 μέτρα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος από υπόλοιπο χωράφι θα έχει περί τους 1-4 πόντους χώμα τότε, με μικρές περιοχές λίγα εκατοστά ψηλότερες. Continue reading «Η αποδόμηση της παγκόσμιας μεσαίας τάξης»

Οι μισθοί των εργαζομένων του ΜΕΤΡΟ Αθηνών


Το πόρισμα του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, που δημοσιεύθηκε προσφάτως,αναφέρει ότι ένας οδηγός συρμών ή ενας τεχνίτης, λαμβάνουν 2.500 ευρώ.

Αναφέρει ότι ο γενικός διευθυντής λαμβάνει 7.942 ευρώ.Δυστυχώς γι’ αυτόν δεν λαμβάνει επιδόματα.
Αναφέρει ότι ο διευθυντής μια υπηρεσίας λαμβάνει 5.920 ευρώ.Ούτε αυτός λαμβάνει επιδόματα.
Όμως, το πάρτι των επιδομάτων, αφορά όλους τους άλλους εργαζομένους στο Μετρό.
Σε πολλές περιπτώσεις, τα επιδόματα είναι περισσότερα από τους μισθούς.
Το πόρισμα του Λέανδρου Ρακιντζή, αναφέρει μεταξύ άλλων.
Αναφέρει ότι ο προϊστάμενος λειτουργίας σταθμών λαμβάνει 2.696 ευρώ και 1.173 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 3.869 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο μηχανικός τεχνικής υποστήριξης λαμβάνει 2.115 ευρώ και επιπλέον 1.922 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 4.037 ευρώ.
Αναφέρει ότι οι το πόρισμα του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, που δημοσιεύθηκε προσφάτως, άλλα

 αναφέρει.
Σε πολλές περιπτώσεις, τα επιδόματα είναι περισσότερα από τους μισθούς.
Το πόρισμα του Λέανδρου Ρακιντζή, αναφέρει μεταξύ άλλων.
Αναφέρει ότι ο προϊστάμενος λειτουργίας σταθμών λαμβάνει 2.696 ευρώ και 1.173 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 3.869 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο μηχανικός τεχνικής υποστήριξης λαμβάνει 2.115 ευρώ και επιπλέον 1.922 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 4.037 ευρώ.
Αναφέρει ότι οι επόπτες λαμβάνουν 1986 ευρώ και επιπλέον 1.700 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 3.686 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο επιβλέπων γραφείου πρωτοκόλλου (!!!) λαμβάνει 1702 ευρώ και επιπλέον 1.096 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 2.798 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο ρυθμιστής κυκλοφορίας λαμβάνει 1.885 ευρώ και επιπλέον 1300 ευρώ επιδόματα. Σύνολο 3.185 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο πωλητής εισιτηρίων λαμβάνει 1.150 ευρώ και επιπλέον επιδόματα 780 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο υπάλληλος ανεφοδιασμού λαμβάνει 1.400 ευρώ και επιπλέον επιδόματα 945 ευρώ. Σύνολο 2,345 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο υπάλληλος διοικητικής υποστήριξης λαμβάνει 1.460 ευρώ και επιπλέον επιδόματα 805 ευρώ. Σύνολο 2.265 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο υπάλληλος προμηθειών λαμβάνει 1.400 ευρώ και επιπλέον επιδόματα 430 ευρώ. Σύνολο 1.830 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο υπάλληλος του γραφείου προγραμματισμού λαμβάνει 1250 ευρώ και επιπλέον επιδόματα 650 ευρώ. Σύνολο 1.900 ευρώ.
Αναφέρει ότι ο διανομέας οδηγός λαμβάνει 1.135 ευρώ και επιπλέον επιδόματα 1.400 ευρώ. Σύνολο 2.535 ευρώ.

Το θεμελιώδες έλλειμμα της οικονομίας


Του Πασχου Μανδραβελη, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29-10-2011

Αν φέτος όλα τα πράγματα πάνε καλά, η Ελλάδα θα έχει έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών περί τα 20 δισ. ευρώ. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι, αφού καταναλώσουμε τη δική μας παραγωγή, φάμε τα λεφτά των εξαγωγών, ξοδέψουμε ό,τι άφησαν οι τουρίστες, όσα έφερε η ναυτιλία, όσα εμβάσματα έστειλαν οι Ελληνες του εξωτερικού, όσες επιδοτήσεις πήραμε από την Ε.Ε. κ.ά., θα χρειαστούμε άλλα 20 δισ. ευρώ για να διατηρήσουμε το σημερινό επίπεδο διαβίωσης.

Πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά; Από τον εξωτερικό δανεισμό? κυρίως κρατικό, αλλά και ιδιωτικό. Οπότε έχει εν μέρει δίκιο ο κ. Καρατζαφέρης, ο οποίος διακηρύσσει ότι προτιμά να πεινάσουμε (εμείς, όχι αυτός) για να διατηρήσουμε την κατά τον ίδιο «εθνική ανεξαρτησία». Αν κάνουμε στάση πληρωμών, πρέπει να βρούμε 20 δισ. για να αναπληρώσουμε αυτά που δεν θα μπορούμε να βρούμε από τις αγορές ή τις άλλες χώρες της Ε.Ε. Κι αυτά τα 20 δισ. δεν πάνε μόνο σε αυτοκίνητα και iPad. Xρειάζονται για να αγοράζουμε ένα εκατομμύριο τόνους σιτηρά και 500.000 τόνους καλαμπόκι κατ’ έτος. Ενα δισεκατομμύριο ευρώ δίνουμε για εισαγωγές κρέατος και 13,5 δισ. δώσαμε το 2010 για αγορές πετρελαιοειδών. Ακολουθώντας «φιλολαϊκές» πολιτικές όλα αυτά τα χρόνια και δίνοντας φθηνά το πετρέλαιο θέρμανσης, δημιουργούσαμε αντικίνητρα για εξοικονόμηση ενέργειας (π.χ. μόνωση σπιτιών) ή για υποκατάσταση του πετρελαίου από εναλλακτικές πηγές (γεωθερμία, ήλιος, αέρας). Continue reading «Το θεμελιώδες έλλειμμα της οικονομίας»

Η υπερφίαλη διανόηση


Τον τελευταίο αιώνα το μεγαλύτερο μέρος των βιομηχανικών χωρών του πλανήτη βυθίστηκε τέσσερις συνολικά φορές σε σοβαρότατες οικονομικές υφέσεις μεγάλης διάρκειας, οι οποίες διακρίνονταν από μία αυξανόμενη, δύσκολα διαχειρίσιμη ανεργία: οι Η.Π.Α. τη δεκαετία του 1930, η δυτική ανεπτυγμένη Ευρώπη το ίδιο χρονικό διάστημα, η δυτική Ευρώπη ξανά τη δεκαετία του 1980 και, τέλος, η Ιαπωνία μετά το 1990. Δύο από τις οικονομικές καταρρεύσεις, αυτή της Ευρώπης το 1980 και της Ιαπωνίας το 1990, σκέπασαν εκ των προτέρων, με τη μακρόχρονη και οδυνηρή σκιά τους, τη μελλοντική ανάπτυξη της οικονομίας – εμποδίζοντας την ομαλή διαδικασία εξυγίανσης. Continue reading «Η υπερφίαλη διανόηση»