1944: Πως γλύτωσε ο Ελύτης τη σφαγή απο τον ΕΛΑΣ

1944: Πως γλύτωσε ο Ελύτης τη σφαγή απο τον ΕΛΑΣ

«29 Δεκεμβρίου 1944

Συναντώ τον Ελύτη που μπόρεσε και ξέφυγε από το ελασίτικο κράτος και μένει στου Κατσίμπαλη. Ήταν γραμμένος ως φαίνεται σε δύο καταλόγους προγραφών, στον ένα ως Αλεπουδέλης, βιομήχανος, και στον άλλο ως Ελύτης, λογοτέχνης «εθνικιστής». Μου διηγείται και αυτός ό,τι ξέρει για την απαγωγή ομήρων. Επίσης ό,τι είδε σχετικά με την ανατίναξη σπιτιών…». Γιώργος Θεοτοκάς, συγγραφέας του εκπληκτικού «Λεωνή», «Τετράδια ημερολογίου 1939-1953» σελίδα 534 Continue reading «1944: Πως γλύτωσε ο Ελύτης τη σφαγή απο τον ΕΛΑΣ»

Advertisements

Εμφύλιες συγκρούσεις στη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης


Με την έναρξη κιόλας της επαναστατικής διαδικασίας συγκροτούνται τέσσερις ευδιάκριτοι πόλοι εξουσίας:
1ον) Οι προύχοντες της Πελοποννήσου(π.χ. Πετρόµπεης Μαυροµιχάλης, ∆εληγιανναίοι, Ζαΐµης, Λόντος κ.λπ.). Πρόκειται για τους φορείς της παραδοσιακής κοινοτικής εξουσίας οι οποίοι ταυτίζουν την αναπαραγωγή του κοινωνικού τους ρόλου µε τα συµφέροντα της πατρίδας στη νέα τάξη πραγµάτων που τείνει να διαµορφωθεί. Μένουν προσηλωµένοι στο παραδοσιακό σύστηµα εξουσίας και επικαλούνται ως βασικό επιχείρηµα έναντι των «ετεροχθόνων» πολιτικών τον αυτοχθονισµό τους την εντοπιότητα και το κύρος της κοινωνικής τους οµάδας. 2ον) Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ο Ιωάννης Κωλέττης και οι Υδραίοι (οικογένεια Κουντουριώτη). Πρόκειται για έναν πόλο εξουσίας που διαµορφώνεται από την πολιτική συµµαχία και τα κοινά συµφέροντα των «ετεροχθόνων» δυτικόστροφων πολιτικών και των φορέων της εγχώριας «νεαρής αστικής τάξης» των νησιών. Continue reading «Εμφύλιες συγκρούσεις στη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης»

Συνθήκες ίδρυσης και επέκτασης των ορίων του ελληνικού κράτους


  • Πρωτόκολλο περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος (3 Φεβρουαρίου 1830)
  • Συνθήκη Κωνσταντινουπόλεως (9 Ιουλίου 1832)
  • Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης του Λονδίνου (30 Αυγούστου 1832): Το ελληνικό κράτος περιλαµβάνει την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια, τις Σποράδες και τις Κυκλάδες. Ιόνια Νησιά
  • Συνθήκη Λονδίνου (2 Νοεµβρίου 1863): παραίτηση της Μ. Βρετανίας από το δικαίωµα προστασίας των Επτανήσων και ένωσή τους µε την Ελλάδα κάτω από καθεστώς ουδετερότητας.
  • Πρωτόκολλο Λονδίνου (25 Ιανουαρίου 1864): περιορίζει την ουδετερότητα µόνο στην Κέρκυρα και τους Παξούς.
  • Ψήφισµα Βουλής Επτανήσου (23 Σεπτεµβρίου 1864): ένωση µε το ελληνικό κράτος (είχε συγκροτηθεί µε καθολική ψηφοφορία*). Προσάρτηση Θεσσαλίας -Αρτας
  • Συνθήκη Βερολίνου (13 Ιουλίου 1878): Τροποποιείται η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου που δηµιουργούσε τη «Μεγάλη Βουλγαρία», µετά το νικηφόρο πόλεµο της Ρωσίας εναντίον της Τουρκίας το 1877-1878. Προτροπή προς την Οθωµανική κυβέρνηση για διακανονισµό της συνοριακής γραµµής Οθωµανικής Αυτοκρατορίας Ελλάδας µε βάση την οριοθετική γραµµή Πηνειός – Κάλαµος.
  • Σύµβαση Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου 1881): Συνάπτεται µεταξύ Ελλάδας και Οθωµανικής Αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα προσαρτά τη Θεσσαλία πλην της Ελασσόνας και την περιοχή Αρτας. Προσάρτηση Μακεδονίας. Ηπείρου, Κρήτης, νησιών Αιγαίου
  • Συνθήκη Λονδίνου (17 Μαίου 1913): Η Αλβανία γίνεται αυτόνοµο κράτος. Τα σύνορα της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας ορίζονται στη γραµµή Αίνου – Μηδείας.
  • Συνθήκη Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913): Τα σύνορα Ελλάδας – Βουλγαρίας στη γραµµή Μπέλες -εκβολές Νέστου (προσάρτηση Ανατολικής Μακεδονίας).
  • Διακοίνωση των ευρωπαϊκών δυνάµεων (31 Ιανουαρίου 1914): Η Ελλάδα προσαρτά τα νησιά του Αιγαίου εκτός από την Ίµβρο και την Τένεδο. Η Κρήτη ενσωµατώνεται στο ελληνικό κράτος την 1η ∆εκεµβρίου 1913. Προσάρτηση ∆υτικής Θράκης
  • Συνθήκη Νεϊγύ (14 Νοεµβρίου 1919): Παραίτηση της Βουλγαρίας από τη δυτική Θράκη.
  • Συνθήκη Σεβρών (28 Ιουλίου 1920): Η δυτική Θράκη παραχωρείται στην Ελλάδα. Της παραχωρείται επίσης η Ανατολική Θράκη έως την Τσατάλτζα, η Ίµβρος, η Τένεδος και η Σµύρνη (επικυριαρχία και δηµοψήφισµα µετά την παρέλευση πέντε ετών).
  • Συνθήκη Λωζάνης (14 Ιουλίου 1923): Η Ελλάδα διατηρεί τη ∆υτική Θράκη, αλλά χάνει την περιοχή της Σµύρνης, την Ίµβρο και την Τένεδο. Προσάρτηση Δωδεκανήσων
  • Συνθήκη Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947): Τα ∆ωδεκάνησα παραχωρούνται στην Ελλάδα και επαναβεβαιώνεται η ισχύς της Ιταλο-τουρκικής Συνθήκης της 24ης Ιουλίου 1924, που προβλέπει την παραίτηση της Τουρκίας από κάθε διεκδίκηση της ∆ωδεκανήσου

Τα Συντάγµατα της Επανάστασης


Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης 1821-1829, ψηφίσθηκαν τρία Συντάγµατα.
Τα Συντάγµατα αυτά ψηφίσθηκαν αντίστοιχα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις, της
Επιδαύρου, 1822, του Αστρους 1823 και της Τροιζήνας το 1827.
Η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου συνήλθε σης 20 ∆εκεµβρίου του 1821, ως «η
πρώτη ελευθέρα Συνέλευσις των Ελλήνων ως Έθνους µετά είκοσι δύο αιώνες».
Η Α Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων δεν εκλέχθηκε, και δεν ήταν δυνατό να γίνει
αυτό στις συγκεκριµένες συνθήκες, γι’ αυτό και εκπροσωπούσε κυρίως τα
αριστοκρατικά στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, τους προεστούς. Φυσικά θεωρείται  ως νόµιµος αντιπρόσωπος του ελληνικού λαού.
Στο προοίµιο του Συντάγµατος της Eπιδαύρου διακηρύσσεται η ανεξαρτησία του  έθνους και δικαιολογείται η Επανάσταση. Continue reading «Τα Συντάγµατα της Επανάστασης»

Εμφύλια Πάθη, Το σοκ της Ιστορίας

Εμφύλια Πάθη, Το σοκ της Ιστορίας

Παύλος Παπαδόπουλος 7 Ιανουαριου 2016, 12:48

Το νέο βιβλίο των Στάθη Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη δεν είναι μόνο μια εντυπωσιακή αποκάλυψη των πραγματικών γεγονότων που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1940. Πρωτίστως, είναι ένα έργο που προσφέρει το «κλειδί» για την αποκρυπτογράφηση όλων των μυστηρίων της Μεταπολίτευσης

Στις 28 Οκτωβρίου 2015, αργά το απόγευμα, σε έναν μεγάλο ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό που υποστηρίζει θερμά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ, ακούμε διηγήσεις για την Κατοχή και την Αντίσταση. Λόγω της εθνικής επετείου, ένας εκφωνητής έχει πάρει το ύφος «βαρύτονου» της ασπρόμαυρης ΥΕΝΕΔ και προσπαθεί να φτιάξει «αριστερή ατμόσφαιρα» μέσα από τη διήγηση της Αντίστασης κατά των Γερμανών που θα οδηγούσε στο… «όραμα για τη Λαοκρατία». Θα μπορούσε να ήταν μια «κόκκινη ΥΕΝΕΔ» του 1945 αν δεν ήταν ένα ιδιωτικό ραδιόφωνο του 2015 εμπλεκόμενο σε πολλά πολιτικά «deals». Οι υπαινιγμοί τού εκφωνητή ήταν σαφέστατοι για ένα λαϊκό κίνημα που προδόθηκε. Για τον ΕΛΑΣ που έχασε επειδή οι «συνεργάτες των Γερμανών», οι ταγματασφαλίτες δηλαδή και οι δωσίλογοι, σε συνεργασία με τους Άγγλους, κατέπνιξαν τη λαϊκή θέληση για ελευθερία και δικαιοσύνη (δεν διευκρίνιζε φυσικά η εκπομπή ότι αν έχαναν οι Άγγλοι και οι δωσίλογοι η «ελευθερία» και η «δικαιοσύνη» θα ήταν «ανατολικού τύπου»). Και όμως, αυτή η εκδοχή της Ιστορίας έχει ποτίσει τόσο βαθιά την Μεταπολίτευση, από την πολιτική ώς τον πολιτισμό, ώστε να είναι αδύνατον σήμερα να βρεις άνθρωπο που να τολμά, όχι να ισχυριστεί, αλλά ακόμα και να φανταστεί ότι τα γεγονότα της Αντίστασης του Εμφυλίου μπορεί να ήταν εντελώς διαφορετικά. Εκτός αν έχει διαβάσει τα Εμφύλια Πάθη του καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ Στάθη Καλύβα και του αναπληρωτή καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκου Μαραντζίδη. Continue reading «Εμφύλια Πάθη, Το σοκ της Ιστορίας»

Φωτιά και Τσεκούρι, Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας: ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΕΤΑΞΥ 1946 – 1949.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’: ΜΕΡΙΚΑ ΒΑΣΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε

  • Γέννηση και πρώτα βήματα του Κ.Κ.Ε.
  • Η δύσκολη παιδική ηλικία..
  • Για μια ανεξάρτητη Μακεδονία.
  • Μικρές νίκες και μεγάλη ήττα, 1935-1940.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’: Ο ΕΛΛΗΝΟΙΤΑΛΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

  • Τα προεόρτια..
  • Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις.
  • Η γερμανική εισβολή.
  • Η Κρήτη, τάφος των μικρών λεόντων.
  • Το Κ.Κ.Ε. και ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’: Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (19431944).

  • Το άνοιγμα της αυλαίας.
  • Η ένοπλη αντίσταση.
  • Η οργανωμένη και αδελφοκτόνος Αντίσταση.
  • Η ισορροπία ανατρέπεται, ο εμφύλιος πόλεμος αρχίζει
  • Συνεννοήσεις και ανταρσίες.
  • Από τη μαγική ράβδο στην τραγική αναμέτρηση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε’: Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.

  • Η αναγγελία της θύελλας.
  • Η επανάσταση του Δεκεμβρίου του 1944.
  • Μερικές παρατηρήσεις εκ των υστέρων.
  • Υστερόγραφο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ’: ΤΑ ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ..

  • Ο κώδων του κινδύνου κτυπάει μακριά..
  • Βάρκιζα. Το νέο καθεστώς.
  • Η δύσκολη ανόρθωση, η ανέφικτη συνεννόηση.
  • Το Κ.Κ.Ε. ορμητικό και επιθετικό.
  • Η πρώτη επίσημη διεθνής προέκταση.
  • Εκλογές μετά από δέκα χρόνια δικτατορίας και πολέμων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ’: «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ!”.

  • Ο ανταρτοπόλεμος αρχίζει
  • Επί της άλλης όχθης.
  • Από το τοπικό στο παγκόσμιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η’: Η ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΜΠΩΤΙΣ Μετά το πρώτο κύμα..

  • Προσπάθεια αντιπλημμυρικού φράγματος.
  • Η πλημμύρα παραβιάζει τα φράγματα..

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ’: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ”.

  • Η επιχείρηση «Τέρμινους».
  • Μερικές αστραπές πριν από δύο αστροπελέκια.
  • Η γενική κατάσταση πριν από τη θύελλα..
  • Η πρώτη μάχη.
  • Η δεύτερη μάχη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι’: 1948: ΕΤΟΣ ΔΕΙΝΩΝ..

  • Τα στρατιωτικά δεδομένα..
  • Απειλητικό ιντερμέτζο..
  • Η ρήξη Βελιγραδιού-Μόσχας και οι άμεσες συνέπειές της.
  • Η μεγάλη ανθρωποθυσία: Επιχείρηση » Κορωνίς».
  • Φόβος καταστροφής, παρά τη νίκη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑ’: ΠΡΟΣ ΤΗ ΛΥΣΗ..

  • Επί του διπλωματικού πεδίου.
  • Αιματηρό ιντερμέτζο.
  • Στο πολιτικό πεδίο.
  • Το τέλος του Μάρκου.
  • Επί του στρατιωτικού τομέως.
  • Η Ελληνοβουλγαρική Κυβέρνηση.
  • Τελευταίες καταδιώξεις και τελευταίες μάχες.
  • Η μάχη των συνόρων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IB’: ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ.

  • Τα τελευταία σκιρτήματα.
  • Απώλειες, ζημίες και φύση του αγώνος.
  • Τα αίτια της ήττας του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας»..
  • Αναδρομές και προοπτικές.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ..

Συνοπτική έκθεση αντιστρατήγου ε.α. Γ. Περίδη Περίληψη από έκθεση του υποπτεράρχου ε.α. Ι. Αναγνωστοπούλου.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ..

Περίπτωση Ιωαννίνων.

Μάχη των Γρεβενών.

Σημειώσεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ..

  • Ελληνική.
  • Αγγλική, γαλλική καί. Ιταλική.

 


ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Το βιβλίο αυτό, παραγγελία του Γαλλικού Εκδοτικού Οίκου Breteuil, θα είχε περιλάβει και άλλο υλικό, ενδιαφέρον για τους Έλληνες, αν δεν είχε γραφή σε ξένη γλώσσα, για ξένο αναγνωστικό κοινό. Θυσιάστηκε προπάντων η λεπτομερέστερη ανάλυση των εσωτερικών πολιτικών γεγονότων που φαίνονται δαιδαλώδη στον ξένον αναγνώστη και δεν προκαλούν το ενδιαφέρον του, ενώ είναι προσιτά και ενδιαφέρουν τον Έλληνα αναγνώστη. Παρά ταύτα, εκρίθη ότι στην ελληνική του έκδοση, εκτός από μερικές υποσημειώσεις, το κείμενο που διαβάστηκε στο εξωτερικό έπρεπε να παραμείνη αναλλοίωτο.

Το βιβλίο «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ» είναι μια συνοπτική πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική ιστορία της μεγάλης, ένδοξης, αλλά και τρομακτικής δεκαετίας που έζησε η Ελλάς μετά το 1939. Αρκετές σελίδες είναι αφιερωμένες στις ρίζες που είχαν τα γεγονότα της δεκαετίας στο παρελθόν, όσο και στις προεκτάσεις που είχαν στο μέλλον. Εδώ κι εκεί, μία ή δύο σελίδες αναφέρονται σε επεισόδια άγνωστα και περιορισμένης σημασίας, που είναι όμως χαρακτηριστικά των φοβερών εκείνων χρόνων.

Παρά τη συνοπική του μορφή, κατεβλήθη προστάθεια το βιβλίο να έχει κάποια πληρότητα. Πραγματική πληρότητα θα είχε μόνο πολύτομο έργο, που μάλιστα θα είχε γραφή έπειτα από την έρευνα των αρχείων των τότε εχθρικών Κυβερνήσεων. Η έρευνα αυτή επεχειρήθη για τη συγγραφή του ανά χείρας βιβλίου, αλλά δεν κατέστη δυνατή.

Κατεβλήθη επίσης προσπάθεια ώστε η πολύπλευρη, συνοπτική αυτή ιστορία να γραφή με αντικειμενικότητα. Τούτο ήταν απαραίτητο -ιδίως για τους νέους- γιατί και από τις δύο πλευρές του λόφου η αλήθεια κακοποιήθηκε συχνά και πολύ. Αν το «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ» επέτυχε να είναι αντικειμενικό, θα το κρίνει ο καλόπιστος αναγνώστης.


Η μετάφραση από το γαλλικό πρωτότυπο στην καθαρεύουσα έγινε από τον δικηγόρο Μιλτιάδη Σινιόσογλου-Τοσίτσα.

Η απλούστευση του κειμένου στην καθομιλουμένη έγινε από τον Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη.


Επιθυμώ να ευχαριστήσω το Ελληνικόν Αρχηγείον Στρατού (Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού) για τα επίσημα, ιδιαιτέρως χρήσιμα και συχνά ανέκδοτα στοιχεία που έθεσε στη διάθεσή μου.

Ευχαριστώ επίσης τον πρώην αντιπρόσωπο της Ελλάδος στην «Ουνέσκο” κ. Γεώργιο Αβέρωφ, για τη συμμετοχή τον στη διόρθωση των γαλλικών δοκιμίων της εργασίας αυτής.

Τέλος, επιθυμώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς τον τέως βουλευτή Θεσπρωτίας κ. Στράτη Αθανασάκο, για τις μακρές, δύσκολες και γόνιμες έρευνες που διεξήγαγε για να με βοηθήση στη συγγραφή αυτού του βιβλίου.

ΕΓΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ- ΤΟΣΙΤΣΑΣ

 Πρώην Υπουργός των Εξωτερικών (1956-1963)

(Σημείωμα από τη γαλλική έκδοση)

 

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡι, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ-ΤΟΣΙΤΣΑΣ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η’: Η ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΜΠΩΤΙΣ


Μετά το πρώτο κύμα
Ο Μάρκος δεν είχε μόνον κατορθώσει να επιβεβαιώσει την ύπαρξή του πριν από τον χειμώνα. Είχε κατορθώσει να είναι έτοιμος για να εφαρμόσει, χωρίς διακοπή, την τακτική του και κατά τη διάρκεια του χειμώνος. Παρά τις διάφορες αντιξοότητες, είχε πράγματι επιτύχει κάτι πολύ μεγάλο.

Είναι γνωστό σήμερα ότι προς το τέλος του έτους ο «Στρατηγός», για να επιτύχει τον τελικό σκοπό του, ήθελε να έχη στη διάθεσή του ένα στρατό 50.000 ανδρών. Αυτός είναι ο αριθμός των μαχητών που θεωρούσε απαραίτητους για να εξουδετερώσει τις παντός είδους κυβερνητικές δυνάμεις.

Οι δύο κύριες δυσκολίες που συναντούσε ήταν ο ανεφοδιασμός και προπάντων η εξεύρεση ενός τόσο μεγάλου αριθμού μαχητών. Continue reading «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡι, ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ-ΤΟΣΙΤΣΑΣ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η’: Η ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΜΠΩΤΙΣ»