1944: Πως γλύτωσε ο Ελύτης τη σφαγή απο τον ΕΛΑΣ

1944: Πως γλύτωσε ο Ελύτης τη σφαγή απο τον ΕΛΑΣ

«29 Δεκεμβρίου 1944

Συναντώ τον Ελύτη που μπόρεσε και ξέφυγε από το ελασίτικο κράτος και μένει στου Κατσίμπαλη. Ήταν γραμμένος ως φαίνεται σε δύο καταλόγους προγραφών, στον ένα ως Αλεπουδέλης, βιομήχανος, και στον άλλο ως Ελύτης, λογοτέχνης «εθνικιστής». Μου διηγείται και αυτός ό,τι ξέρει για την απαγωγή ομήρων. Επίσης ό,τι είδε σχετικά με την ανατίναξη σπιτιών…». Γιώργος Θεοτοκάς, συγγραφέας του εκπληκτικού «Λεωνή», «Τετράδια ημερολογίου 1939-1953» σελίδα 534 Continue reading «1944: Πως γλύτωσε ο Ελύτης τη σφαγή απο τον ΕΛΑΣ»

Advertisements

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being

By Nicholas Martis

Former Minister of Macedonia and Thrace, President of Macedonian Hestia
Translated by Nina Gatzoulis
Supreme Secretary of the Pan-Macedonian Association USA

«Not even to me it seems possible that without divine intervention he turned out to be similar to no other human being».

Arrian completes his book, Alexander’s Ascend with the previous statement and evaluation. Plutarch in his book Morals about Alexander’s Fate or Virtue refers that «Nations that never got to know Alexander were as though they never saw the light of the sun». At another place of the same book he says, «if one judges what Alexander taught and what he did, it is verified that he was a philosopher». The American producers, who aspire to make a film about the life of Alexander the Great, should not ignore the two quotations of the two well-known and respected philosophers. Continue reading «Alexander the Great :Similar to no Other Human Being»

Εμφύλιες συγκρούσεις στη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης


Με την έναρξη κιόλας της επαναστατικής διαδικασίας συγκροτούνται τέσσερις ευδιάκριτοι πόλοι εξουσίας:
1ον) Οι προύχοντες της Πελοποννήσου(π.χ. Πετρόµπεης Μαυροµιχάλης, ∆εληγιανναίοι, Ζαΐµης, Λόντος κ.λπ.). Πρόκειται για τους φορείς της παραδοσιακής κοινοτικής εξουσίας οι οποίοι ταυτίζουν την αναπαραγωγή του κοινωνικού τους ρόλου µε τα συµφέροντα της πατρίδας στη νέα τάξη πραγµάτων που τείνει να διαµορφωθεί. Μένουν προσηλωµένοι στο παραδοσιακό σύστηµα εξουσίας και επικαλούνται ως βασικό επιχείρηµα έναντι των «ετεροχθόνων» πολιτικών τον αυτοχθονισµό τους την εντοπιότητα και το κύρος της κοινωνικής τους οµάδας. 2ον) Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ο Ιωάννης Κωλέττης και οι Υδραίοι (οικογένεια Κουντουριώτη). Πρόκειται για έναν πόλο εξουσίας που διαµορφώνεται από την πολιτική συµµαχία και τα κοινά συµφέροντα των «ετεροχθόνων» δυτικόστροφων πολιτικών και των φορέων της εγχώριας «νεαρής αστικής τάξης» των νησιών. Continue reading «Εμφύλιες συγκρούσεις στη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης»

Συνθήκες ίδρυσης και επέκτασης των ορίων του ελληνικού κράτους


  • Πρωτόκολλο περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος (3 Φεβρουαρίου 1830)
  • Συνθήκη Κωνσταντινουπόλεως (9 Ιουλίου 1832)
  • Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης του Λονδίνου (30 Αυγούστου 1832): Το ελληνικό κράτος περιλαµβάνει την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια, τις Σποράδες και τις Κυκλάδες. Ιόνια Νησιά
  • Συνθήκη Λονδίνου (2 Νοεµβρίου 1863): παραίτηση της Μ. Βρετανίας από το δικαίωµα προστασίας των Επτανήσων και ένωσή τους µε την Ελλάδα κάτω από καθεστώς ουδετερότητας.
  • Πρωτόκολλο Λονδίνου (25 Ιανουαρίου 1864): περιορίζει την ουδετερότητα µόνο στην Κέρκυρα και τους Παξούς.
  • Ψήφισµα Βουλής Επτανήσου (23 Σεπτεµβρίου 1864): ένωση µε το ελληνικό κράτος (είχε συγκροτηθεί µε καθολική ψηφοφορία*). Προσάρτηση Θεσσαλίας -Αρτας
  • Συνθήκη Βερολίνου (13 Ιουλίου 1878): Τροποποιείται η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου που δηµιουργούσε τη «Μεγάλη Βουλγαρία», µετά το νικηφόρο πόλεµο της Ρωσίας εναντίον της Τουρκίας το 1877-1878. Προτροπή προς την Οθωµανική κυβέρνηση για διακανονισµό της συνοριακής γραµµής Οθωµανικής Αυτοκρατορίας Ελλάδας µε βάση την οριοθετική γραµµή Πηνειός – Κάλαµος.
  • Σύµβαση Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου 1881): Συνάπτεται µεταξύ Ελλάδας και Οθωµανικής Αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα προσαρτά τη Θεσσαλία πλην της Ελασσόνας και την περιοχή Αρτας. Προσάρτηση Μακεδονίας. Ηπείρου, Κρήτης, νησιών Αιγαίου
  • Συνθήκη Λονδίνου (17 Μαίου 1913): Η Αλβανία γίνεται αυτόνοµο κράτος. Τα σύνορα της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας ορίζονται στη γραµµή Αίνου – Μηδείας.
  • Συνθήκη Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913): Τα σύνορα Ελλάδας – Βουλγαρίας στη γραµµή Μπέλες -εκβολές Νέστου (προσάρτηση Ανατολικής Μακεδονίας).
  • Διακοίνωση των ευρωπαϊκών δυνάµεων (31 Ιανουαρίου 1914): Η Ελλάδα προσαρτά τα νησιά του Αιγαίου εκτός από την Ίµβρο και την Τένεδο. Η Κρήτη ενσωµατώνεται στο ελληνικό κράτος την 1η ∆εκεµβρίου 1913. Προσάρτηση ∆υτικής Θράκης
  • Συνθήκη Νεϊγύ (14 Νοεµβρίου 1919): Παραίτηση της Βουλγαρίας από τη δυτική Θράκη.
  • Συνθήκη Σεβρών (28 Ιουλίου 1920): Η δυτική Θράκη παραχωρείται στην Ελλάδα. Της παραχωρείται επίσης η Ανατολική Θράκη έως την Τσατάλτζα, η Ίµβρος, η Τένεδος και η Σµύρνη (επικυριαρχία και δηµοψήφισµα µετά την παρέλευση πέντε ετών).
  • Συνθήκη Λωζάνης (14 Ιουλίου 1923): Η Ελλάδα διατηρεί τη ∆υτική Θράκη, αλλά χάνει την περιοχή της Σµύρνης, την Ίµβρο και την Τένεδο. Προσάρτηση Δωδεκανήσων
  • Συνθήκη Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947): Τα ∆ωδεκάνησα παραχωρούνται στην Ελλάδα και επαναβεβαιώνεται η ισχύς της Ιταλο-τουρκικής Συνθήκης της 24ης Ιουλίου 1924, που προβλέπει την παραίτηση της Τουρκίας από κάθε διεκδίκηση της ∆ωδεκανήσου

Τα Συντάγµατα της Επανάστασης


Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης 1821-1829, ψηφίσθηκαν τρία Συντάγµατα.
Τα Συντάγµατα αυτά ψηφίσθηκαν αντίστοιχα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις, της
Επιδαύρου, 1822, του Αστρους 1823 και της Τροιζήνας το 1827.
Η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου συνήλθε σης 20 ∆εκεµβρίου του 1821, ως «η
πρώτη ελευθέρα Συνέλευσις των Ελλήνων ως Έθνους µετά είκοσι δύο αιώνες».
Η Α Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων δεν εκλέχθηκε, και δεν ήταν δυνατό να γίνει
αυτό στις συγκεκριµένες συνθήκες, γι’ αυτό και εκπροσωπούσε κυρίως τα
αριστοκρατικά στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, τους προεστούς. Φυσικά θεωρείται  ως νόµιµος αντιπρόσωπος του ελληνικού λαού.
Στο προοίµιο του Συντάγµατος της Eπιδαύρου διακηρύσσεται η ανεξαρτησία του  έθνους και δικαιολογείται η Επανάσταση. Continue reading «Τα Συντάγµατα της Επανάστασης»

Εμφύλια Πάθη, Το σοκ της Ιστορίας

Εμφύλια Πάθη, Το σοκ της Ιστορίας

Παύλος Παπαδόπουλος 7 Ιανουαριου 2016, 12:48

Το νέο βιβλίο των Στάθη Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη δεν είναι μόνο μια εντυπωσιακή αποκάλυψη των πραγματικών γεγονότων που σημάδεψαν τη δεκαετία του 1940. Πρωτίστως, είναι ένα έργο που προσφέρει το «κλειδί» για την αποκρυπτογράφηση όλων των μυστηρίων της Μεταπολίτευσης

Στις 28 Οκτωβρίου 2015, αργά το απόγευμα, σε έναν μεγάλο ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό που υποστηρίζει θερμά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ, ακούμε διηγήσεις για την Κατοχή και την Αντίσταση. Λόγω της εθνικής επετείου, ένας εκφωνητής έχει πάρει το ύφος «βαρύτονου» της ασπρόμαυρης ΥΕΝΕΔ και προσπαθεί να φτιάξει «αριστερή ατμόσφαιρα» μέσα από τη διήγηση της Αντίστασης κατά των Γερμανών που θα οδηγούσε στο… «όραμα για τη Λαοκρατία». Θα μπορούσε να ήταν μια «κόκκινη ΥΕΝΕΔ» του 1945 αν δεν ήταν ένα ιδιωτικό ραδιόφωνο του 2015 εμπλεκόμενο σε πολλά πολιτικά «deals». Οι υπαινιγμοί τού εκφωνητή ήταν σαφέστατοι για ένα λαϊκό κίνημα που προδόθηκε. Για τον ΕΛΑΣ που έχασε επειδή οι «συνεργάτες των Γερμανών», οι ταγματασφαλίτες δηλαδή και οι δωσίλογοι, σε συνεργασία με τους Άγγλους, κατέπνιξαν τη λαϊκή θέληση για ελευθερία και δικαιοσύνη (δεν διευκρίνιζε φυσικά η εκπομπή ότι αν έχαναν οι Άγγλοι και οι δωσίλογοι η «ελευθερία» και η «δικαιοσύνη» θα ήταν «ανατολικού τύπου»). Και όμως, αυτή η εκδοχή της Ιστορίας έχει ποτίσει τόσο βαθιά την Μεταπολίτευση, από την πολιτική ώς τον πολιτισμό, ώστε να είναι αδύνατον σήμερα να βρεις άνθρωπο που να τολμά, όχι να ισχυριστεί, αλλά ακόμα και να φανταστεί ότι τα γεγονότα της Αντίστασης του Εμφυλίου μπορεί να ήταν εντελώς διαφορετικά. Εκτός αν έχει διαβάσει τα Εμφύλια Πάθη του καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ Στάθη Καλύβα και του αναπληρωτή καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκου Μαραντζίδη. Continue reading «Εμφύλια Πάθη, Το σοκ της Ιστορίας»