Η αξιοποίηση των αποστράτων αξιωματικών στο καιρό της κρίσης


Δρ Δημήτριος Σμοκοβίτης, Εθνική Ηχώ, Ιούλιος 2015

Οι Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν αναμφισβήτητα “εν ενεργεία” το καλύτερα εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό στην Ελλάδα, δεδομένου ότι το προσωπικό όταν εγκαταλείπει τη στρατιωτική υπηρεσία διατηρεί δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται σε σχεδόν κάθε επαγγελματική σταδιοδρομία. Ένας στους τέσσερις περίπου Αξιωματικούς είναι και απόφοιτος κάποιας Πανεπιστημιακής Σχολής επιπλέον από το δίπλωμα της Στρατιωτικής Ακαδημίας από την οποία αποφοίτησε.

Ενώ όλα στελέχη, Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί, προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του επαγγέλματός τους, παρακολουθούν σεμινάρια μετεκπαίδευσης και επιμόρφωσης σε τεχνολογίες αιχμής, στην ιατρική, τις μεταφορές (Logistics), την πληροφορική, τις επικοινωνίες, τις κατασκευές και σε θέματα διοίκησης και ελέγχου, κατέχουν μια τουλάχιστον ξένη γλώσσα και έχουν υπηρετήσει στο εξωτερικό για μικρό ή μεγάλο διάστημα, ενώ έχουν ταξιδεύσει σε άλλες χώρες για εκπαιδευτικούς και επαγγελματικούς σκοπούς, έχουν καλλιεργήσει και διαθέτουν επιπλέον ισχυρή θέληση, πλούσια επιτελική εμπειρία αλλά και αξιόλογες διοικητικές ικανότητες λόγω των εμπειριών από τις θέσεις στις οποίες υπηρέτησαν κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας στο στράτευμα και, τέλος, ως αποτέλεσμα των αυστηρών υγειονομικών εξετάσεων κατά την είσοδο και παραμονή στο επάγγελμα, η κατάσταση της υγείας τους είναι από καλή μέχρι άριστη. Συνέχεια ανάγνωσης «Η αξιοποίηση των αποστράτων αξιωματικών στο καιρό της κρίσης»

Η τραγωδία της αμυντικής βιομηχανίας μέσα από τις δηλώσεις όσων διοίκησαν!

Η τραγωδία της αμυντικής βιομηχανίας μέσα από τις δηλώσεις όσων διοίκησαν!

του Κων. Φράγκου*
(Ή αλλιώς Πίθος Δαναΐδων για το χρήμα των φορολογούμενων ή Πρυτανείο Νομενκλατουρίων και Συνδικαλιστών ή Χώροι εξαπάτησης και λαμογιάς)
Έχουν γραφτεί τόσα τελευταία, τα περισσότερα όψιμα, για τις ΚΑΒ που αν προσθέσω ένα άλλο κείμενο στο ίδιο μοτίβο, φοβάμαι ότι κανείς δεν θα το διαβάσει.
Θα πάρω την εύθυμη πλευρά του θέματος, δηλαδή των φαλιμέντων των ΚΑΒ, αφού πρόκειται για ιλαροτραγωδία, και θα σας προσφέρω ως «ορεκτικό» δηλαδή εισαγωγή, μερικά χαριτωμένα τσιτάτα και διαπιστώσεις που όταν εγράφησαν ουδένα, από τους κατέχοντες τους θώκους συγκίνησαν. Ούτε καν τους απασχόλησαν. Είχαν πέσει με τα μούτρα στο μεγάλο φαγοπότι….Παχυδερμία, αδράνεια, αφασία…….
«Και τρέλα πολλή και αμαρτία περισσότερη και ψυχή του δράματος η φρίκη». Όταν ο Πόε έγραψε αυτά, άλλα είχε στο νου του, αλλά ο στίχος ταιριάζει στη σημερινή Κρατική Αμυντική Βιομηχανία.
Ν. ΚΥΡΙΑΖΗΣ, Καθηγητής(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/07/1999)
Οι διορισμένοι στις κορυφαίες αμυντικές θέσεις κομματικοί νομενκλατούριοι από τους έχοντες «υψηλή αντίληψη της ευθύνης» Υπουργούς Άμυνας στο διάστημα 1996-2006 είχαν μη γνώση του αντικειμένου, μη εμπειρία και σπουδές ανύπαρκτες. Ήταν παντελώς άσχετοι και εν πολλοίς επικίνδυνοι. Όσο για το ήθος μερικών ας μη μιλήσουμε…. Συνέχεια ανάγνωσης «Η τραγωδία της αμυντικής βιομηχανίας μέσα από τις δηλώσεις όσων διοίκησαν!»

The Education of » a Modern Major General»


Major General William F. Burns, U.S. Army, Retired

For my military knowledge, though I’m plucky and adventury,
Has only been brought down to the beginning of this century;
But still in matters vegetable, animal, and mineral,
I am the model of a modern Major-General. THE PIRATES OF PENZANCE

Over a century ago, Gilbert and Sullivan developed a caricature of a contemporary general officer of the British service in their operetta Pirates of Penzance. Almost three decades ago, Colonel Donald F. Bletz of the U.S. Army War College faculty published an article using this caricature, Major General Stanley, as a model of what should not be the typical general officer of the future.1 Since that future is now, it is useful to examine the factors that contribute to and influence the development of a professional military officer, particularly an officer who has achieved general or flag rank and so can be considered a strategic leader. Συνέχεια ανάγνωσης «The Education of » a Modern Major General»»

Η μάχη της προπαγάνδας: Στρατηγικός επικοινωνιακός πόλεμος στην επιχείρηση «IRAQI FREEDOM»


Δρ. Μανουσος Καμπούρης, ΠΟΛΕΜΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΚ 2005

 Ο πρόσφατος πόλεμος στο Ιράκ, το 2003, απέδειξε ότι η προπαγάνδα παραμένει, ένεκα του δέους που προκαλεί, το καλύτερο όπλο των ισχυρών, με πιθανή εξαίρεση τους αργυρώνητους που σπεύδουν να τους υποστηρίξουν. Σε εγκυρότατες εκδόσεις, εκείνη την εποχή, εμφανίστηκε μια εικόνα των αμερικανικών εξοπλισμών που απείχε παρασάγγας από την εικόνα της φροντισμένης και ορθολογικής πολεμικής μηχανής, που αξιοποιεί τις ευέλικτες δομές της μητρικής κοινωνίας της και διορθώνει άμεσα τα κακώς κείμενα. Όλες οι αβλεψίες και ανωμαλίες που παρατηρήθηκαν πιθανώς θα είχαν οδηγήσει σε ήττα οποιονδήποτε στρατό αν αντιμετώπιζε αξιοπρεπή αντίπαλο αλλά εδώ γίνεται αντιληπτή η αρετή της… προσεκτικής επιλογής αντιπάλου. Όπως διδάσκουν οι Αρχαίοι, το αποτελεσματικότερο όπλο είναι η αντίληψη του αντιπάλου ότι δεν έχει καμία ελπίδα να νικήσει. Και αυτό απαιτεί απόκρυψη σφαλμάτων και απωλειών. Που όμως, άλλοι, είτε φατρίες του Νικητή, είτε εχθροί του, έχουν κάθε συμφέρον να τις κάνουν εμφανείς, τουλάχιστον μέχρις ότου λάβουν ένα κατάλληλο αντάλλαγμα ή μια αυστηρή προειδοποίηση…

Όλες οι εν λόγω αδυναμίες παρουσιάστηκαν περίπου ως… εποποιίες της επινοητι­κότητας των Αμερικανών ένστολων, της ικανότητάς τους να αντιμετωπίζουν αντιξοότητες και της ευκαμψίας που ενυπάρχει στο σύστη­μά τους. Διαβάζοντας τις εκείνη την εποχή, σκεφτήκαμε ότι ίσως είμαστε πολύ αυστη­ροί με τον Ελληνικό Στρατό και τους άλ­λους δύο Κλάδους κατά καιρούς. Αλλά πά­λι, η Ελλάδα δεν είναι υπερδύναμη, και δεν επιλέγει η ίδια τους αντιπάλους της. Την έχουν ήδη επιλέξει αυτοί, και, δυστυχώς αυτοί οι εχθροί δεν είναι Ιράκ. Όμως η ανα­φορά μερικών μόνο – κραυγαλέων πάντως –  παραδειγμάτων, μπορεί να μας κάνει να αισθανθούμε καλύτερα και να θυμόμαστε ότι η έκ6αση ενός πολέμου δεν είναι πάντα το εξαγόμενο των συγκριτικών πινάκων οπλισμού. Ο οπλισμός: α) χρειάζεται προ­σωπικό με ψυχή και γνώση και β) πρέπει να δουλεύει… Συνέχεια ανάγνωσης «Η μάχη της προπαγάνδας: Στρατηγικός επικοινωνιακός πόλεμος στην επιχείρηση «IRAQI FREEDOM»»

Η Δύση χάνει το «ήθος του πολεμιστή»


Μαρκ Μαζάουερ*, euro2day.gr 10/9/2013

Η μνήμη του Ιράκ και η οργή που εξακολουθεί να προκαλεί αυτός ο πόλεμος βαρύνουν την κοινοβουλευτική ήττα της βρετανικής κυβέρνησης για το θέμα της Συρίας και τη σχετική διαμάχη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και στο γαλλικό κοινοβούλιο.

Οι αμφιβολίες που επικρατούν σε αυτά τα νομοθετικά σώματα αφορούν το γεγονός πως η κοινή γνώμη και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού είναι πολύ πιο δύσπιστη από ό,τι ήταν σχετικά με την αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής δράσης και πιο ανήσυχη ως προς την τάση για τα αποκαλούμενα χειρουργικά χτυπήματα, που μετατρέπονται σε χαμένους πολέμους.

Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι μετά από χρόνια περικοπών στις αμυντικές δαπάνες οι στρατιωτικοί ηγέτες είναι οργισμένοι που τους ζητείται συνεχώς να κάνουν περισσότερα έχοντας στη διάθεσή τους λιγότερα. Ο αριθμός του μόνιμου στρατιωτικού προσωπικού της Βρετανίας είναι μικρότερος από 185.000 άτομα και σύντομα θα μειωθεί στο χαμηλότερο επίπεδο 150 ετών. Συνέχεια ανάγνωσης «Η Δύση χάνει το «ήθος του πολεμιστή»»

Το θέατρο του παραλόγου για τις Ενοπλες Δυνάμεις!

Το θέατρο του παραλόγου για τις Ενοπλες Δυνάμεις!

του Μάνου Ηλιάδη, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 9/6/2013
Μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες αυτό που πλειστάκις χαρακτηρίστηκε από αυτές τις στήλες ως ενδημική παθογένεια του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας ανεδείχθη σε όλη του τη λυπηρή πραγματικότητα σε διάφορες πρόσφατες εκδηλώσεις.
 Στην πρώτη, με την ευκαιρία της ημερίδας που συνδιοργάνωσαν η Ακαδημία Αθηνών με το ΕΛΙΣΜΕ.. (Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών), στο κτίριο της Ακαδημίας, στις 24 Μαΐου 2013, με θέμα «Η άμυνα και η ασφάλεια της χώρας μας υπό το πρίσμα των εσωτερικών και εξωτερικών εξελίξεων», ακούσαμε από υπεύθυνα χείλη για το θέμα της νέας Δομής Δυνάμεων ότι λόγο σε αυτήν δεν έχουν μόνο οι Ενοπλες Δυνάμεις, αλλά και οι τοπικές κοινωνίες, με τον ίδιο τον ΥΕΘΑ Π. Παναγιωτόπουλο να αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «στο θέμα του καθορισμού της νέας Δομής Δυνάμεων ελήφθησαν υπόψη και παράγοντες που έχουν σχέση με τις τοπικές κοινωνίες»! Αυτό, δηλαδή, που αποτέλεσε ανέκαθεν την αιτία συνεχών αναβολών στην υιοθέτηση της Δομής Δυνάμεων και κόστισε τεράστια ποσά στο Ελληνικό Κράτος, ήτοι οι αντιδράσεις των τοπικών δημάρχων στη μετακίνηση μονάδων από την περιοχή τους, έγινε και επισήμως, ή τουλάχιστον δημόσια, αποδεκτό! Πάλι καλά, βέβαια, που δεν θεσμοθέτησαν την εξωφρενική αυτή άποψη διά νόμου…
Το αποτέλεσμα ήταν η εξαγγελία της νέας Δομής Δυνάμεων (σ.σ.: έπρεπε να είναι σε εφαρμογή από το 2010) μετά το ΚΥΣΕΑ της 30ής Μαΐου 2013 να χαρακτηρισθεί από όλους ως μη τολμηρή, έναν χαρακτηρισμό που έδωσε επίσης στην ιδιαίτερα τεκμηριωμένη ομιλία του (στην Ακαδημία Αθηνών) ο πρώην υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ -και ένα από τα λαμπρότερα «μυαλά» που πέρασαν ποτέ από το Στράτευμα- αντιστράτηγος ε.α. Στυλ. Παναγόπουλος. Συνέχεια ανάγνωσης «Το θέατρο του παραλόγου για τις Ενοπλες Δυνάμεις!»

Στρατιωτικό Σύστημα Ανταμοιβών ή απλά Μισθολόγιο;


Του Δημήτριου Σούκερα  MBA(ER),  Αντισυνταγματάρχη (ΑΣ) ε.α

Μπορεί σε εποχές μνημονίου να  υπάρχουν πολλοί στην κυβέρνηση, που στα διλήμματα βρίσκουν, έναν εύσχημο τρόπο να επιβάλλουν την θέλησή τους σε πλατιές λαϊκές μάζες κυρίως  και να δικαιολογούν  τα αδικαιολόγητα, αλλά σε κάθε περίπτωση η λογική, η επιστήμη… η απόφαση διατήρησης Εθνικού κράτους δεν μπορούν να συμβαδίζουν με τις θέσεις  της να «συζητήσει» και να διασκεφθεί, ένα νέο «Στρατιωτικό Μισθολόγιο» όπως το ονομάζει, το οποίο ήδη είναι γνωστό από το υπογεγραμμένο μνημόνιο, πως οφείλει άμεσα να αποδώσει μια επιπλέον περικοπή αποδοχών τουλάχιστον 89 εκατομμυρίων ευρώ για τον επόμενο χρόνο, καθώς και μεταξύ μας, όποιο άλλο ποσό, αντίστοιχο με τα  επιπλέον κρατικά ελλείμματα της επόμενης περιόδου, ακολουθώντας το παράδειγμα του ήδη πραγματοποιημένου, «ηθελημένου ή αθέλητου;»,  λάθους 170 εκατομμυρίων ευρώ τουλάχιστον, της τελευταίας λογιστικής περιόδου.
Για αυτόν τον λόγο οι Έλληνες αντιλαμβάνονται, πως το νέο «μισθολόγιο» πρέπει να «ψηφισθεί», προκειμένου να αποκτήσουν «νομικό υπόβαθρο» ή και μανδύα, οι νέες περικοπές που έχουν στο μυαλό τους οι κρατούντες , για τα πάντοτε  «βολικά θύματα», τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πρόθεσή είναι τόσο ξεκάθαρη και έγινε εξόφθαλμη, με τον ορισμό ενός νομικού, του κ. Αντώνη Οικονόμου, να ασχοληθεί με το «στήσιμο του σκηνικού». Συνέχεια ανάγνωσης «Στρατιωτικό Σύστημα Ανταμοιβών ή απλά Μισθολόγιο;»