Alexander the Great after his victory at Chaeronea (2 Aug. 338 B.C)

Alexander the Great after his victory at Chaeronea (2 Aug. 338 B.C)

Holy shadows of the dead, I’m not to blame for your cruel and bitter fate, but the accursed rivalry which brought sister nations and brother people, to fight one another. I do not feel happy for this victory of mine. On the contrary, I would be glad, brothers, if I had all of you standing here next to me, since we are united by the same language, the same blood and the same visions. Alexander King of Macedonia

The passage, is the speech of Alexander the Great, after the battle of Chaeronea, and the victory of the Macedonians and their allies against the Thebeans and Athenians during this Greek Civil War. This victory established the Hellenic alliance of all the city-states, except for Sparta,  against Persia, and proved that the the Macedonian State was the prevailing one amongst the other Greek states.

Advertisements

Βουλγαρικές ἱστορικές παραχαράξεις:Μία πολύ παλιά ἱστορία…

Βουλγαρικές ἱστορικές παραχαράξεις:Μία πολύ παλιά ἱστορία…

τοῦ Ν.∆απέργολα, ∆ιδάκτορα Βυζαντ. Ἱστορίας ΑΠΘ

Κατ’ ἀρχὰς ὀφείλουµε νὰ ξεκαθαρίσουµε ὁρισµένα πράγµατα γιὰ τὴν ἔναρξη τῆς βουλγαρικῆς Ἱστορίας καὶ γιὰ τὶς συνθῆκες ὑπὸ τὶς ὁποῖες ἔλαβε χώρα ἡ βουλγαρικὴ ἐθνογένεση.

Οἱ Βούλγαροι ἦταν σιατικὸς λαός, ποὺ τὸν συναντοῦµε γιὰ πρώτη φορά στὶς ἱστορικὲς πηγὲς περὶ τὸν 6ο αἰ. Μετὰ τὴ διάσπαση τοῦ κράτους τους (στὰ δυτικά τῆς Κασπίας), µία ὁµάδα ἀπὸ αὐτοὺς µέ ἀρχηγὸ τὸν σπαροὺχ ἔφτασε στὰ Βαλκάνια καὶ ἐγκαταστάθηκε ἀρχικὰ στὸ δέλτα τοῦ ∆ούναβη.

Ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀποτυχηµένη ἀπόπειρα τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου ∆΄ νὰ τοὺς διαλύσει (680), πέρασαν πλέον τὸν ∆ούναβη καὶ ἐγκαταστάθηκαν µόνιµα στὴν περιοχή, ὑποτάσσοντας τὰ σλαβικὰ φῦλα ποὺ κατοικοῦσαν ἐκεῖ ἤδη ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 6ου αἰ. τσι δρύθηκε τὸ πρῶτο βουλγαρικὸ κράτος, στὸ ὁποῖο οἱ Βούλγαροι (ποὺ τοὺς ὀνοµάζουµε καὶ Πρωτοβουλγάρους) ἦταν στὴν πραγµατικότητα µία µικρὴ µειονότητα, ἐνῶ ὁ κύριος ὄγκος τοῦ πληθυσµοῦ ἦταν σλαβικός. Continue reading «Βουλγαρικές ἱστορικές παραχαράξεις:Μία πολύ παλιά ἱστορία…»

The shame of Sept. 6-7 is always with us

The shame of Sept. 6-7 is always with us

By Mehmet Ali BIRAND, Ηurriyet 7/9/2005
 

I am one of the living witnesses of what happened in Istanbul 50 years ago. I was 14 years old. I did not know what it was all about. However, the passage of time made me understand the seriousness of the incidents and I always carry the shame.

I am one of the living witnesses of what happened in Istanbul 50 years ago. I was 14 years old. I did not know what it was all about. However, the passage of time made me understand the seriousness of the incidents, and I always carry the shame. Even though it was the only such incident in which the Turkish state officially admitted its culpability and tried to compensate its victims, it still continues to weigh on our conscience.

I can never forget.

I can still remember what I saw in Beyoğlu on the morning of Sept. 7, 1955. Continue reading «The shame of Sept. 6-7 is always with us»

Mycenaean Greece (1550-1060 BC)

Mycenaean Greece (1550-1060 BC)

Mycenaean‘ is a collective term for the peoples of Greece that shared common cultural traits during the Late Bronze Age. The name derives from the largest Greek city of this period: Mycenae. The Mycenaean period is the setting for much Classical Greek literature such as the story of the Trojan Wars by Homer.

Mycenaean art was heavily influenced by the Minoans of Crete, however the Mycenaeans appear to have been much more warlike than the Minoans and eventually conquered them. The Mycenaeans were eventually conquered themselves by the Dorians during a period known as the Bronze Age Collapse.

The Minoan World (1900-1425 BC)

The Minoan World (1900-1425 BC)

Europe’s first great civilization was the Palatial Society of Minoan Crete. But really Minoan Crete was as much a part of Asia as Europe. The Ancient Egyptians referred to the Minoans as from the «Secret Lands of the North of Asia».
Most archaeologists and historians explained the development of the Minoan civilization as a natural expansion of Near Eastern influences. However, in 1972, Renfrew began arguing for an indigenous development of Minoan and other Aegean civilizations sparked by increased productivity through advances in agriculture, notably the cultivation of olives and grapes. Continue reading «The Minoan World (1900-1425 BC)»

Ημερολόγιο «θανάτου» για την Ορθοδοξία


Του Ζαχαρία Γεωργούση, Ελεύθερη Ώρα 28-11-2011

Συνειδητή παράλειψη από αντι-χριστιανούς Μανδαρίνους της Ευρωπαικής Ένωσης, ηθελημένη αστοχία των περιξ του Μπαρόζο στενής κάστας καρεκλοκένταυρων, κατ’επιλογήν «λάθος» νοσηρών παγκοσμιοποιημένων «εγκεφάλων» των Βρυξελλών ή απλά γκάφα ολκής των γραφειοκρατών της Ευρωπαικής Διοίκησης;  Η μη αναφορά των εορτών του χριστιανισμού- συμπεριλαμβανομένου των Χριστουγέννων και του Πάσχα- από το νέο Ημερολόγιο που διανέμεται στα Λύκεια και τα Κολέγια με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαικής Επιτροπής σήμανε συναγερμό στους θρησκευτικούς ταγούς της Ελλαδικής Εκκλησίας. Πόσο, μάλλον, όταν το εν λόγω Ημερολόγιο περιλαμβάνει όλες τις εορτές του Ισλάμ, του Ιουδαισμού, των Ινδουιστών ακόμη και των Σιχ! «Τούτο προκαλεί πολλά ερωτηματικά δεδομένου ότι η πλειοψηφία των πολιτών της Ευρωπαικής Ενώσεως ανήκει στις μεγάλες Χριστιανικές ομολογίες.  Πως είναι δυνατόν σε εκδόσεις της Ευρωπαικής Ενώσεως να υποτιμάται και να παραθεωρείται η πίστη και η παράδοση εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων;» αναρωτιέται με νόημα η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος σε επιστολή διαμαρτυρίας την οποία απέστειλε, ήδη, στο γραφείο του Προέδρου της Ευρωπαικής Επιτροπής, Μανουέλ Μπαρόζο.
Πάνω από 3.000.000 αντίτυπα του ευρω-ημερολογίου έχουν εκδοθεί και περισσότερα από 330.000 αντίτυπα των ημερολογίων, που συνοδεύονται από 51 γυαλιστερές σελίδες με πληροφορίες σχετικά με την ΕΕ, παραδόθηκαν στα βρετανικά σχολεία ως «περιζήτητα χριστουγεννιάτικα δώρα» στους μαθητές από την Επιτροπή. Όμως, οι Χριστιανοί εξοργίστηκαν επειδή στο ημερολόγιο η σελίδα της 25ης Δεκεμβρίου είναι κενή και στο κάτω μέρος της σελίδας με την ημέρα των Χριστουγέννων αναφέρεται μόνο ένα κοσμικό μήνυμα: «Ένας αληθινός φίλος είναι κάποιος που συμμερίζεται τις ανησυχίες σου και θα διπλασιάσει τη χαρά σου». Continue reading «Ημερολόγιο «θανάτου» για την Ορθοδοξία»

Ετυμολογία και η ιστορία των λέξεων: Πόλεμος, μάχη, ειρήνη, εχθρός κ.ά.


του καθηγητή Γεωργίου Μπαμπινιώτη

Συχνά γίνεται αναφορά στον πόλεμο και λέξεις τού «σημασιακού πεδίου» τού πολέμου, όπως πόλεμος, μάχη, εχθρός, αιχμάλωτος, ειρήνη, όπλα, στρατός, νίκη, ήττα, επίθεση, άμυνα κ.ά. ακούγονται και γράφονται ασταμάτητα, είναι, νομίζουμε, επίκαιρο να μιλήσουμε για τη «σημασιολογία τού πολέμου», να ανιχνεύσουμε δηλ. την προέλευση των «πολεμικών λέξεων» πόλεμος, μάχη, ειρήνη και εχθρός. Η αρχική σημασία που προηγήθηκε τής σημερινής χρήσης τους μπορεί να εξηγήσει πώς αισθάνθηκαν και πώς εκφράστηκαν οι Ελληνες (και μερικοί άλλοι λαοί) απέναντι στη διαδικασία τής πολεμικής σύγκρουσης και τής δήλωσής της.

Οι δύο βασικές λέξεις τού πολεμικού σημασιακού πεδίου, οι λέξεις πόλεμος και μάχη, είναι πανάρχαιες· είναι ομηρικές. Αρχικά η λέξη πόλεμος χρησιμοποιείτο με αρνητική χροιά («κακόσημη λέξη»), ενώ η μάχη με θετική χροιά («εύσημη λέξη»). Ετσι μερικές από τις ιδιότητες που προσδίδει στον πόλεμο ο Ομηρος είναι αιματόεις, δακρυόεις, ολοός, πολύδακρυς, στυγερός, κακός, δυσηχής, οκρυόεις (ψυχρός, φρικτός), φθισήνωρ (ολέθριος, ανδροφονιάς), δήιος (φονικός, καταστρεπτικός), οϊζηρός (οδυνηρός, ελεεινός), δυσηλεγής (αποκρουστικός, αμείλικτος) κ.τ.ό., αντίθετα προς τη μάχη που «φέρει δόξα στους άνδρες», είναι κυδιάνειρα, είναι κρατίστη κ.τ.ό. Αργότερα ο πόλεμος παίρνει την έννοια τού όλου (πόλεμος είναι το σύνολο των συγκρούσεων, η καθόλου αναμέτρηση με τον εχθρό), ενώ η μάχη την έννοια τού μέρους (μάχη είναι η μεμονωμένη, συγκεκριμένη φάση αναμέτρησης με τον εχθρό). Ετσι το να χαθεί μια μάχη δεν σημαίνει, όπως λέμε, ότι χάθηκε και ο πόλεμος! Επίσης η μάχη παίρνει τη γενικότερη έννοια τής σύγκρουσης, πέρα τής «πολεμικής μάχης». Φθάνει δηλ. να σημαίνει ό,τι η λ. αγώνας. Continue reading «Ετυμολογία και η ιστορία των λέξεων: Πόλεμος, μάχη, ειρήνη, εχθρός κ.ά.»