Ήρθαν ντυμένοι φίλοι (από το “Άξιον εστί”), Οδυσσέας Ελύτης


Ήρθαν/ ντυμένοι «φίλοι»
Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
Έφεραν/ το Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη
Βίβλους γραμμάτων και αριθμών
την πάσα Υποταγή και δύναμη
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.

Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινήσει παιχνίδι
ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.

Έστησαν και θεμέλιωσαν
στις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα
πύργους κραταιούς κι επαύλεις
ξύλα κι άλλα πλεούμενα
τους Νόμους, τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα
στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.

Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε καν ένα χνάρι Θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε
Ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς τη μιλιά δεν είπε να πάρει.

Έφτασαν/ ντυμένοι «φίλοι»
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.

Στ’ ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα
μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνον όπλα και σίδερο και φρωτιά.”

Advertisements

Ποιοί είναι οι Ελληνες, Sir Basil Thomson, 1931

Ποιοί είναι οι Ελληνες, Sir Basil Thomson, 1931

..Κατά τη γνώμη μου οι Έλληνες δεν είναι, όπως πιστεύεται, ευεπηρέαστος λαός, επιρρεπείς σέ εκρήξεις ενθουσιασμού και σέ αντιδράσεις υποκινούμενες από την κατάθλιψη και την απόγνωση, άλλα μια ξύπνια, πρακτική και λογική ράτσα, με εξαιρε­τικά οξυμένο ένστικτο ως πηρός το ηθικό και υλικό συμφέρον τους και με αφάνταστο θάρρος σέ στιγμές εθνικού κινδύνου.

Ωστό­σο, κουβαλούν μέσα τους την κατάρα τού υπερβολικού κομμα­τικού φανατισμού και την τάση για πολιτική αντιπαράθεση. Όταν ένας Έλληνας προσχωρεί σέ κάποιο κόμμα, ό αρχηγός αυτής τής πολιτικής παράταξης γίνεται ένα είδος πνευματικού ο­δηγού του· ψηφίζει όπως του λένε να ψηφίσει, επειδή συνδέει άρρηκτα τη δική του μοίρα με τη μοίρα του αρχηγού του. Τα υ­παίθρια καφενεία, στα όποια συχνάζουν άνθρωποι όλων των τά­ξεων, θυμίζουν πολιτικές λέσχες, όπου συζητούνται, συχνά με α­ντεγκλήσεις και με υψηλό τόνο φωνής, τα πολιτικά και όχι τα θέματα τής καθημερινότητας.

Ή ρητορική ευγλωττία πού διαθέ­τουν πολλοί Ελληνες και ό θαυμασμός τους για τούς σπουδαί­ους ρήτορες αποτελούν στην ουσία εθνικό ελάττωμα, αφού συμ­βαίνει συχνά ένας άντρας με περιορισμένης αξίας πνευματικά και πολιτικά προσόντα να διαθέτει την ικανότητα να κρατάει το Ακροατήριό του κρεμασμένο από τα χείλια του. Μέσα σέ λιγότερους από τριάντα οχτώ μήνες από την ενθρόνιση του νέου βασιλιά άλλαξαν έντεκα κυβερνήσεις και εφτά πρωθυπουργοί και κάθε κυβερνητική μεταβολή συνεπαγόταν αντικατάσταση των κορυφαίων κρατικών λειτουργών.

ΠΗΓΗ: ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 1931, Sir BASIL THOMSON, Διευθυντού των Αγγλικών Μυστικών Υπηρεσιών

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being

By Nicholas Martis

Former Minister of Macedonia and Thrace, President of Macedonian Hestia
Translated by Nina Gatzoulis
Supreme Secretary of the Pan-Macedonian Association USA

«Not even to me it seems possible that without divine intervention he turned out to be similar to no other human being».

Arrian completes his book, Alexander’s Ascend with the previous statement and evaluation. Plutarch in his book Morals about Alexander’s Fate or Virtue refers that «Nations that never got to know Alexander were as though they never saw the light of the sun». At another place of the same book he says, «if one judges what Alexander taught and what he did, it is verified that he was a philosopher». The American producers, who aspire to make a film about the life of Alexander the Great, should not ignore the two quotations of the two well-known and respected philosophers. Continue reading «Alexander the Great :Similar to no Other Human Being»

Alexander the Great after his victory at Chaeronea (2 Aug. 338 B.C)

Alexander the Great after his victory at Chaeronea (2 Aug. 338 B.C)

Holy shadows of the dead, I’m not to blame for your cruel and bitter fate, but the accursed rivalry which brought sister nations and brother people, to fight one another. I do not feel happy for this victory of mine. On the contrary, I would be glad, brothers, if I had all of you standing here next to me, since we are united by the same language, the same blood and the same visions. Alexander King of Macedonia

The passage, is the speech of Alexander the Great, after the battle of Chaeronea, and the victory of the Macedonians and their allies against the Thebeans and Athenians during this Greek Civil War. This victory established the Hellenic alliance of all the city-states, except for Sparta,  against Persia, and proved that the the Macedonian State was the prevailing one amongst the other Greek states.

Βουλγαρικές ἱστορικές παραχαράξεις:Μία πολύ παλιά ἱστορία…

Βουλγαρικές ἱστορικές παραχαράξεις:Μία πολύ παλιά ἱστορία…

τοῦ Ν.∆απέργολα, ∆ιδάκτορα Βυζαντ. Ἱστορίας ΑΠΘ

Κατ’ ἀρχὰς ὀφείλουµε νὰ ξεκαθαρίσουµε ὁρισµένα πράγµατα γιὰ τὴν ἔναρξη τῆς βουλγαρικῆς Ἱστορίας καὶ γιὰ τὶς συνθῆκες ὑπὸ τὶς ὁποῖες ἔλαβε χώρα ἡ βουλγαρικὴ ἐθνογένεση.

Οἱ Βούλγαροι ἦταν σιατικὸς λαός, ποὺ τὸν συναντοῦµε γιὰ πρώτη φορά στὶς ἱστορικὲς πηγὲς περὶ τὸν 6ο αἰ. Μετὰ τὴ διάσπαση τοῦ κράτους τους (στὰ δυτικά τῆς Κασπίας), µία ὁµάδα ἀπὸ αὐτοὺς µέ ἀρχηγὸ τὸν σπαροὺχ ἔφτασε στὰ Βαλκάνια καὶ ἐγκαταστάθηκε ἀρχικὰ στὸ δέλτα τοῦ ∆ούναβη.

Ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀποτυχηµένη ἀπόπειρα τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου ∆΄ νὰ τοὺς διαλύσει (680), πέρασαν πλέον τὸν ∆ούναβη καὶ ἐγκαταστάθηκαν µόνιµα στὴν περιοχή, ὑποτάσσοντας τὰ σλαβικὰ φῦλα ποὺ κατοικοῦσαν ἐκεῖ ἤδη ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 6ου αἰ. τσι δρύθηκε τὸ πρῶτο βουλγαρικὸ κράτος, στὸ ὁποῖο οἱ Βούλγαροι (ποὺ τοὺς ὀνοµάζουµε καὶ Πρωτοβουλγάρους) ἦταν στὴν πραγµατικότητα µία µικρὴ µειονότητα, ἐνῶ ὁ κύριος ὄγκος τοῦ πληθυσµοῦ ἦταν σλαβικός. Continue reading «Βουλγαρικές ἱστορικές παραχαράξεις:Μία πολύ παλιά ἱστορία…»

The shame of Sept. 6-7 is always with us

The shame of Sept. 6-7 is always with us

By Mehmet Ali BIRAND, Ηurriyet 7/9/2005
 

I am one of the living witnesses of what happened in Istanbul 50 years ago. I was 14 years old. I did not know what it was all about. However, the passage of time made me understand the seriousness of the incidents and I always carry the shame.

I am one of the living witnesses of what happened in Istanbul 50 years ago. I was 14 years old. I did not know what it was all about. However, the passage of time made me understand the seriousness of the incidents, and I always carry the shame. Even though it was the only such incident in which the Turkish state officially admitted its culpability and tried to compensate its victims, it still continues to weigh on our conscience.

I can never forget.

I can still remember what I saw in Beyoğlu on the morning of Sept. 7, 1955. Continue reading «The shame of Sept. 6-7 is always with us»

Mycenaean Greece (1550-1060 BC)

Mycenaean Greece (1550-1060 BC)

Mycenaean‘ is a collective term for the peoples of Greece that shared common cultural traits during the Late Bronze Age. The name derives from the largest Greek city of this period: Mycenae. The Mycenaean period is the setting for much Classical Greek literature such as the story of the Trojan Wars by Homer.

Mycenaean art was heavily influenced by the Minoans of Crete, however the Mycenaeans appear to have been much more warlike than the Minoans and eventually conquered them. The Mycenaeans were eventually conquered themselves by the Dorians during a period known as the Bronze Age Collapse.