Η προδοσία της Μακεδονίας-Θράκης


Το Τρίτον Συνέδριον του ΚΚΕ (26 Νοεμβρίου – 3 Δεκεμβρίου 1924) διεκήρυξε επισήμως το σύνθημα της «ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και της ενιαίας και ανεξάρτητης Θράκης».  Το σύνθημα αυτό, οι κουκουέδες το υπεστήριζαν μέχρι το 1945, οπότε ο Ζαχαριάδης το απεκήρυξε («Ριζοσπάστης» 24 Οκτωβρίου 1945) όχι από όψιμον πατριωτισμόν, αλλά από πολιτική τακτική, διότι το ΚΚΕ έβλεπε τας δυσμενείς λαϊκάς αντιδράσεις που προεκάλει.

Ωστόσον, παρά την αποκήρυξιν, ο Ν. Ζαχαριάδης στο παρελθόν είχε ζητήσει τον αποχωρισμον της Μακεδονίας από την Ελλάδα και «τον σχηματισμό αυτοτελούς κράτους» («Ριζοσπάστης» 27 Ιανουαρίου 1925). Επί πλέον, ο Ν. Ζαχαριάδης εις έκκλησίν του προς τα μέλη του ΚΚΕ («Ριζοσπάστης» 1 Μαρτίου 1931) επανέλαβε την εθνοπροδοσίαν περί αποχωρισμού της Μακεδονίας και Θράκης από την Ελλάδα και υπεστήριξε «την εθνικοαπελευθερωτικήν πάλην των λαών που καταπιέζονται από τους Έλληνες»!! (όρα και εις έκδοσιν της Κ.Ε. του ΚΚΕ «Πέντε χρόνια αγώνες 1931-1936» β’ έκδ. Αθ. 1946 σελ. 24). Continue reading «Η προδοσία της Μακεδονίας-Θράκης»

Advertisements

Η θεωρία του Falmerayer


 Ὅταν ἡ Ἑλλάς, μετά ἀπό ἑβδομήντα δύο αἱματοβαμμένες ἐπαναστάσεις, ἐν τέλει ἀπετίναξε τόν τουρκικόν ζυγόν καί κατέφερε νά ἀπελευθερώση ἕνα μέρος τῆς ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, ἱδρύοντας τό νεοσύστατο ἑλληνικό κράτος, οἱ ξένοι «ἑταῖροι» μας, πού ἐθεώρουν, ὅτι αὐτοί εἶναι οἱ νόμιμοι κληρονόμοι τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, δυσηρεστήθησαν σφόδρα καί ἔπεσαν λυσσαλέα νά μᾶς ποδηγετήσουν, ὄχι μόνο οἰκονομικῶς μέ δυσβάσταχτα δάνεια ἀλλά ἀκόμα καί πνευματικῶς.

Ήρθαν ντυμένοι φίλοι (από το “Άξιον εστί”), Οδυσσέας Ελύτης


Ήρθαν/ ντυμένοι «φίλοι»
Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
Έφεραν/ το Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη
Βίβλους γραμμάτων και αριθμών
την πάσα Υποταγή και δύναμη
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.

Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινήσει παιχνίδι
ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.

Έστησαν και θεμέλιωσαν
στις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα
πύργους κραταιούς κι επαύλεις
ξύλα κι άλλα πλεούμενα
τους Νόμους, τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα
στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.

Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε καν ένα χνάρι Θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε
Ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς τη μιλιά δεν είπε να πάρει.

Έφτασαν/ ντυμένοι «φίλοι»
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.

Στ’ ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα
μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνον όπλα και σίδερο και φρωτιά.”

Ποιοί είναι οι Ελληνες, Sir Basil Thomson, 1931


..Κατά τη γνώμη μου οι Έλληνες δεν είναι, όπως πιστεύεται, ευεπηρέαστος λαός, επιρρεπείς σέ εκρήξεις ενθουσιασμού και σέ αντιδράσεις υποκινούμενες από την κατάθλιψη και την απόγνωση, άλλα μια ξύπνια, πρακτική και λογική ράτσα, με εξαιρε­τικά οξυμένο ένστικτο ως πηρός το ηθικό και υλικό συμφέρον τους και με αφάνταστο θάρρος σέ στιγμές εθνικού κινδύνου.

Ωστό­σο, κουβαλούν μέσα τους την κατάρα τού υπερβολικού κομμα­τικού φανατισμού και την τάση για πολιτική αντιπαράθεση. Όταν ένας Έλληνας προσχωρεί σέ κάποιο κόμμα, ό αρχηγός αυτής τής πολιτικής παράταξης γίνεται ένα είδος πνευματικού ο­δηγού του· ψηφίζει όπως του λένε να ψηφίσει, επειδή συνδέει άρρηκτα τη δική του μοίρα με τη μοίρα του αρχηγού του. Τα υ­παίθρια καφενεία, στα όποια συχνάζουν άνθρωποι όλων των τά­ξεων, θυμίζουν πολιτικές λέσχες, όπου συζητούνται, συχνά με α­ντεγκλήσεις και με υψηλό τόνο φωνής, τα πολιτικά και όχι τα θέματα τής καθημερινότητας.

Ή ρητορική ευγλωττία πού διαθέ­τουν πολλοί Ελληνες και ό θαυμασμός τους για τούς σπουδαί­ους ρήτορες αποτελούν στην ουσία εθνικό ελάττωμα, αφού συμ­βαίνει συχνά ένας άντρας με περιορισμένης αξίας πνευματικά και πολιτικά προσόντα να διαθέτει την ικανότητα να κρατάει το Ακροατήριό του κρεμασμένο από τα χείλια του. Μέσα σέ λιγότερους από τριάντα οχτώ μήνες από την ενθρόνιση του νέου βασιλιά άλλαξαν έντεκα κυβερνήσεις και εφτά πρωθυπουργοί και κάθε κυβερνητική μεταβολή συνεπαγόταν αντικατάσταση των κορυφαίων κρατικών λειτουργών.

ΠΗΓΗ: ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 1931, Sir BASIL THOMSON, Διευθυντού των Αγγλικών Μυστικών Υπηρεσιών

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being


By Nicholas Martis

Former Minister of Macedonia and Thrace, President of Macedonian Hestia
Translated by Nina Gatzoulis
Supreme Secretary of the Pan-Macedonian Association USA

«Not even to me it seems possible that without divine intervention he turned out to be similar to no other human being».

Arrian completes his book, Alexander’s Ascend with the previous statement and evaluation. Plutarch in his book Morals about Alexander’s Fate or Virtue refers that «Nations that never got to know Alexander were as though they never saw the light of the sun». At another place of the same book he says, «if one judges what Alexander taught and what he did, it is verified that he was a philosopher». The American producers, who aspire to make a film about the life of Alexander the Great, should not ignore the two quotations of the two well-known and respected philosophers. Continue reading «Alexander the Great :Similar to no Other Human Being»

Ελληνικό Ετυμολογικό Λεξικό


 

Α

άβαξ

α+βήσση=βάθος

αγαθός

άγαν+θέω=λάμπω
ή άγαμαι=θαυμάζω

άγαλμα

αγάλλομαι =χαίρομαι

αγανακτώ

άγαν+ενεγκείν (φέρω)

αγαπάω

άγαν+αφάω=άπτομαι =αγγίζω

αγαστός

άγαμαι=θαυμάζω

αγγαρεύω

άγγαρος=έφιππος  ταχυδρόμος

αγγείο

άγγος=δοχείον

αγελαίος

αγέλη=κοπάδι

αγελάς

αγέλη=κοπάδι

αγέλη

άγω=οδηγώ

άγημα

άγω =οδηγώ

άγιος

άγος=ευλάβεια, μίασμα

αγκάλη

άγκος=κεκαμμένος  βραχίων

άγκυρα

αγκών

αγλαΐα

αγλαός=λαμπρός

αγνοώ

α+γιγνώσκω  =γνωρίζω

αγνός

άγος =ευλάβεια, μίασμα

αγορά

αγείρω=συναθροίζω

άγος

άζομαι=σέβομαι,
φοβούμαι

άγρα

άγω =οδηγώ

άγριος

αγρός

αγριωπός

άγριος+ωψ =όψη,
πρόσωπο

αγρός

άγω =οδηγώ

αγύρτης

αγείρω=συναθροίζω

αγχίαλος

άγχι+άλς =θάλασσα

αγχόνη

άγχω=στραγγαλίζω

αγωγή

άγω =οδηγώ

αγωνία

άγω =οδηγώ

αδαής

α+δαήναι=γιγνώσκειν, γιγνώσκω=γνωρίζω

αδάμας

α+δαμάω=τιθασεύω

αδελφός

α=αθροιστικό+δελφύς=κοιλιά

άδης

α+ιδείν(ορώ=βλέπω)

αδολεσχία

άδος(=κόρος)+λέσχη=συνομιλία

αετός

αΐω=αντιλαμβάνομαι

αήρ

άημι=φυσώ

άθικτος

α+θιγγάνω=εγγίζω

άθλιος

Αέθλιος, άεθλον, άθλον=βραβείον

αθρόος

α+θρόος=θόρυβος

αθώος

α+θωή=ποινή

αιγιαλός

αΐσσω (=ορμώ)+άλς =θάλασσα

αιγίς

αίξ =γίδα

αίθουσα

αίθω=αναφλέγω

αιπόλος

αίξ+πολέω =περιφέρομαι

αισθάνομαι

αΐω=ακούω

αιχμάλωτος

αιχμή+αλωτός=δυνάμενος να συλληφθεί

αιών

αιεί,αεί=πάντοτε

ακάματος

κάμνω=κουράζομαι (α+κάμνω)

ακέραιος

α+κεράννυμι =ανακατεύω

ακραιφνής

ακέραιος+φαίνομαι

ακριβής

άκρος+κρίνω

ακταιωρός

ακτή+ούρος=φύλαξ

ακτίς

άγω =οδηγώ

αλαζών

άλη=περιπλάνηση

άλας

άλς =θάλασσα

αλγεινός

άλγος=πόνος

άλγος

αλέγω=πονώ

αλέκτωρ

αλέξω=απομακρύνω

Αλέξανδρος

αλέξω+ανήρ

άλευρον

αλέω=αλέθω

αληθής

α+λήθη

αλήτης

αλάομαι=περιπλανώμαι

αλίμονο

αλί εμένα

αλκή

αλέξω=αποκρούω

άλμα

άλλομαι=αναπηδώ

αμαζών

α+μαζός=μαστός

άμαξα

άμα+άγω

άμβων

αναβαίνω

αμείλικτος

α+μειλίσσω=χαροποιώ

αμελής

α+μέλει

άμεμπτος

α+μέμφομαι=κατακρίνω

άμιλλα

άμα =μαζί

άμπωτη

ανα+πίνω

αμφικτιονία

αμφί+κτίζω

αμφορέας

αμφί-φορεύς

ανάθεμα

ανατίθημι=αναθέτω

ανακωχή

ανοχή

ανασκολοπίζω

ανά+σκόλοψ=πάσσαλος

ανέκαθεν

άνω+εκάς
=μακριά

ανεξίκακος

ανέχομαι+κακός

άνεση

ανίημι=αναπέμπω

ανέφικτος

α+αφικνούμαι =φθάνω

ανήμερα

εν ημέρα

άνθρωπος

άνω+θρώσκω=πηδώ

αντάμα

εν τω άμα

αντάρα

αναταράζω

ανταρσία

αντί+άρσις (αίρω=σηκώνω)

ανώγι

άνω+γαία

αξίνη

άγνυμι=θραύω

απαλός

άπτω,
άπτομαι=αγγίζω

άπαξ

α=αθροιστικό+πήγνυμι=στερεώνω

απαρτία

από+άρτιος=πλήρης, τέλειος

άπας

α+πας=όλος

άπειρος

α+πέρας

άπλετος

α+πίμπλημι =γεμίζω

άπληστος

α+πίμπλημι=γεμίζω

αποδιοπομπαίος

από+Διός+πομπή

αποστασία

αφίσταμαι=απομακρύνομαι

αποφράδα

από+φράζω

άποψη

από+όψομαι
(ορώ=βλέπω)

αργαλειός

εργαλείον

άργιλος

 αργός=λευκός

άργυρος

αργός=λευκός

άρδην

αίρω =σηκώνω

αρετή

αραρίσκω=συναρμόζω

άρθρον

αραρίσκω=αρμόζω,
ταιριάζω

αριθμός

 αραρίσκω=αρμόζω,
ταιριάζω

άρμα

άρω (αίρω) ή
αραρίσκω=αρμόζω, ταιριάζω

αρουραίος

άρουρα=γη

αρραγής

α+ρήγνυμι =σπάζω

άρρητος

α+λέγω

άρρωστος

α+ρώννυμι=δυναμώνω

αρτηρία

αίρω =σηκώνω

αρωγή

αρήγω=βοηθώ

ασελγής

α+θέλγω=γοητεύω

άσθμα

άω=φυσάω

αστείος

άστυ

αστήρ

α (=στερητικό)+ίστημι =στήνω

αστραπή

αστήρ

άσωτος

α+σώζω

άτεγκτος

α+τέγγω=μαλακώνω

ατμός

άημι=φυσώ

ατόφυος

αυτοφυής

αυθάδης

αυτός+ήδομαι =ευχαριστιέμαι

αυτόμολος

αυτός+μολείν (βλώσκω)=έρχομαι

αυτόπτης

αυτός+οράω =βλέπω

αυτόφωρος

αυτός+φωρ=κλέπτης

αφασία

α+φημί=λέγω

αφηνιάζω

από+ηνία =χαλινάρια

αφόρητος

α+φέρω

αχανής

α+χάσκω=ανοίγω

αχρείος

α+χρεία =χρησιμότητα

αψίκορος

άπτω+κόρος =χορτασμός

αψίς

άπτω =αγγίζω,  συνάπτω

Β Continue reading «Ελληνικό Ετυμολογικό Λεξικό»

Alexander the Great after his victory at Chaeronea (2 Aug. 338 B.C)


Holy shadows of the dead, I’m not to blame for your cruel and bitter fate, but the accursed rivalry which brought sister nations and brother people, to fight one another. I do not feel happy for this victory of mine. On the contrary, I would be glad, brothers, if I had all of you standing here next to me, since we are united by the same language, the same blood and the same visions. Alexander King of Macedonia

The passage, is the speech of Alexander the Great, after the battle of Chaeronea, and the victory of the Macedonians and their allies against the Thebeans and Athenians during this Greek Civil War. This victory established the Hellenic alliance of all the city-states, except for Sparta,  against Persia, and proved that the the Macedonian State was the prevailing one amongst the other Greek states.