Η προδοσία της Μακεδονίας-Θράκης


Το Τρίτον Συνέδριον του ΚΚΕ (26 Νοεμβρίου – 3 Δεκεμβρίου 1924) διεκήρυξε επισήμως το σύνθημα της «ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και της ενιαίας και ανεξάρτητης Θράκης».  Το σύνθημα αυτό, οι κουκουέδες το υπεστήριζαν μέχρι το 1945, οπότε ο Ζαχαριάδης το απεκήρυξε («Ριζοσπάστης» 24 Οκτωβρίου 1945) όχι από όψιμον πατριωτισμόν, αλλά από πολιτική τακτική, διότι το ΚΚΕ έβλεπε τας δυσμενείς λαϊκάς αντιδράσεις που προεκάλει.

Ωστόσον, παρά την αποκήρυξιν, ο Ν. Ζαχαριάδης στο παρελθόν είχε ζητήσει τον αποχωρισμον της Μακεδονίας από την Ελλάδα και «τον σχηματισμό αυτοτελούς κράτους» («Ριζοσπάστης» 27 Ιανουαρίου 1925). Επί πλέον, ο Ν. Ζαχαριάδης εις έκκλησίν του προς τα μέλη του ΚΚΕ («Ριζοσπάστης» 1 Μαρτίου 1931) επανέλαβε την εθνοπροδοσίαν περί αποχωρισμού της Μακεδονίας και Θράκης από την Ελλάδα και υπεστήριξε «την εθνικοαπελευθερωτικήν πάλην των λαών που καταπιέζονται από τους Έλληνες»!! (όρα και εις έκδοσιν της Κ.Ε. του ΚΚΕ «Πέντε χρόνια αγώνες 1931-1936» β’ έκδ. Αθ. 1946 σελ. 24). Continue reading «Η προδοσία της Μακεδονίας-Θράκης»

Advertisements

Η θεωρία του Falmerayer


 Ὅταν ἡ Ἑλλάς, μετά ἀπό ἑβδομήντα δύο αἱματοβαμμένες ἐπαναστάσεις, ἐν τέλει ἀπετίναξε τόν τουρκικόν ζυγόν καί κατέφερε νά ἀπελευθερώση ἕνα μέρος τῆς ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, ἱδρύοντας τό νεοσύστατο ἑλληνικό κράτος, οἱ ξένοι «ἑταῖροι» μας, πού ἐθεώρουν, ὅτι αὐτοί εἶναι οἱ νόμιμοι κληρονόμοι τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, δυσηρεστήθησαν σφόδρα καί ἔπεσαν λυσσαλέα νά μᾶς ποδηγετήσουν, ὄχι μόνο οἰκονομικῶς μέ δυσβάσταχτα δάνεια ἀλλά ἀκόμα καί πνευματικῶς.

Ήρθαν ντυμένοι φίλοι (από το “Άξιον εστί”), Οδυσσέας Ελύτης


Ήρθαν/ ντυμένοι «φίλοι»
Αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
Έφεραν/ το Σοφό, τον Οικιστή και τον Γεωμέτρη
Βίβλους γραμμάτων και αριθμών
την πάσα Υποταγή και δύναμη
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.

Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινήσει παιχνίδι
ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.

Έστησαν και θεμέλιωσαν
στις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα
πύργους κραταιούς κι επαύλεις
ξύλα κι άλλα πλεούμενα
τους Νόμους, τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα
στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.

Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε καν ένα χνάρι Θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε
Ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς τη μιλιά δεν είπε να πάρει.

Έφτασαν/ ντυμένοι «φίλοι»
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.

Στ’ ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα
μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνον όπλα και σίδερο και φρωτιά.”

Ποιοί είναι οι Ελληνες, Sir Basil Thomson, 1931


..Κατά τη γνώμη μου οι Έλληνες δεν είναι, όπως πιστεύεται, ευεπηρέαστος λαός, επιρρεπείς σέ εκρήξεις ενθουσιασμού και σέ αντιδράσεις υποκινούμενες από την κατάθλιψη και την απόγνωση, άλλα μια ξύπνια, πρακτική και λογική ράτσα, με εξαιρε­τικά οξυμένο ένστικτο ως πηρός το ηθικό και υλικό συμφέρον τους και με αφάνταστο θάρρος σέ στιγμές εθνικού κινδύνου.

Ωστό­σο, κουβαλούν μέσα τους την κατάρα τού υπερβολικού κομμα­τικού φανατισμού και την τάση για πολιτική αντιπαράθεση. Όταν ένας Έλληνας προσχωρεί σέ κάποιο κόμμα, ό αρχηγός αυτής τής πολιτικής παράταξης γίνεται ένα είδος πνευματικού ο­δηγού του· ψηφίζει όπως του λένε να ψηφίσει, επειδή συνδέει άρρηκτα τη δική του μοίρα με τη μοίρα του αρχηγού του. Τα υ­παίθρια καφενεία, στα όποια συχνάζουν άνθρωποι όλων των τά­ξεων, θυμίζουν πολιτικές λέσχες, όπου συζητούνται, συχνά με α­ντεγκλήσεις και με υψηλό τόνο φωνής, τα πολιτικά και όχι τα θέματα τής καθημερινότητας.

Ή ρητορική ευγλωττία πού διαθέ­τουν πολλοί Ελληνες και ό θαυμασμός τους για τούς σπουδαί­ους ρήτορες αποτελούν στην ουσία εθνικό ελάττωμα, αφού συμ­βαίνει συχνά ένας άντρας με περιορισμένης αξίας πνευματικά και πολιτικά προσόντα να διαθέτει την ικανότητα να κρατάει το Ακροατήριό του κρεμασμένο από τα χείλια του. Μέσα σέ λιγότερους από τριάντα οχτώ μήνες από την ενθρόνιση του νέου βασιλιά άλλαξαν έντεκα κυβερνήσεις και εφτά πρωθυπουργοί και κάθε κυβερνητική μεταβολή συνεπαγόταν αντικατάσταση των κορυφαίων κρατικών λειτουργών.

ΠΗΓΗ: ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 1931, Sir BASIL THOMSON, Διευθυντού των Αγγλικών Μυστικών Υπηρεσιών

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being


By Nicholas Martis

Former Minister of Macedonia and Thrace, President of Macedonian Hestia
Translated by Nina Gatzoulis
Supreme Secretary of the Pan-Macedonian Association USA

«Not even to me it seems possible that without divine intervention he turned out to be similar to no other human being».

Arrian completes his book, Alexander’s Ascend with the previous statement and evaluation. Plutarch in his book Morals about Alexander’s Fate or Virtue refers that «Nations that never got to know Alexander were as though they never saw the light of the sun». At another place of the same book he says, «if one judges what Alexander taught and what he did, it is verified that he was a philosopher». The American producers, who aspire to make a film about the life of Alexander the Great, should not ignore the two quotations of the two well-known and respected philosophers. Continue reading «Alexander the Great :Similar to no Other Human Being»

USSR: Ordinary People and the Regime (ΕΣΣΔ: Κοινή Γνώμη και το καθεστώς)


Secret police and party reports from the Soviet Union of the thirties seem to have something fascinating for historians. The letters «NKVD» or «OGPU» appearing on archival files still anticipate sensational revelations and insights fundamentally correcting our prevailing views. Often enough, after a first feverish glimpse into the files, top-secret documents, which had been hidden for sixty years, turn out to contain banalities. Nevertheless, there can be exciting information, too. Let’s have a look at what Sarah Davies could extract from NKVD sources about popular opinion in Stalin’s Russia.

Davies’ book, based on her Oxford doctoral dissertation (1994), focuses on a formative period of Soviet history. The years 1934-41 witnessed both the Great Retreat from the cultural revolution to tradition and stability and the Great Terror, beginning after the murder of Kirov in December 1934. The study seeks to find out how ordinary people responded to the Great Retreat and the Terror. What was the effect of propaganda and repression? Were people keeping silent or was there any significant dissonant popular opinion in Stalin’s Russia? Continue reading «USSR: Ordinary People and the Regime (ΕΣΣΔ: Κοινή Γνώμη και το καθεστώς)»

Ο Μαρξ και η Ρωσία, Τζορτζ Όργουελ


Observer, 15 Φεβρουαρίου 1948

Μεταφράζει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης

orwell-img_2873Η λέξη «Κομμουνισμός», αντίθετα από τη λέξη «Φασισμός», ποτέ δεν έχει εκφυλιστεί σε έναν καταχρηστικό όρο χωρίς νόημα. Παρόλα αυτά, μια κάποια αμφισημία όντως συνδέεται με αυτήν, και σημαίνει τουλάχιστον δύο διαφορετικά πράγματα, συνδεόμενα μόνο με αδύναμο δεσμό: μια πολιτική θεωρία, και ένα πολιτικό κίνημα το οποίο δεν κάνει πράξη τη θεωρία με κάποιον ορατό τρόπο. Απ’ ό,τι φαίνεται, οι πράξεις της Κομινφόρμ* μπορεί να φαίνονται πιο σημαντικές από τις προφητείες του Μαρξ, αλλά, όπως μας υπενθυμίζει ο κ. John Plamenatz στο πρόσφατο φυλλάδιό του**, το αρχικό όραμα του Κομμουνισμού δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί, αφού αποτελεί ακόμα τη γεννήτρια που τροφοδοτεί πίστη σε εκατομμύρια ακολούθους και έτσι τη δύναμη να δράσουν. Continue reading «Ο Μαρξ και η Ρωσία, Τζορτζ Όργουελ»