Alexander the Great :Similar to no Other Human Being

Alexander the Great :Similar to no Other Human Being

By Nicholas Martis

Former Minister of Macedonia and Thrace, President of Macedonian Hestia
Translated by Nina Gatzoulis
Supreme Secretary of the Pan-Macedonian Association USA

«Not even to me it seems possible that without divine intervention he turned out to be similar to no other human being».

Arrian completes his book, Alexander’s Ascend with the previous statement and evaluation. Plutarch in his book Morals about Alexander’s Fate or Virtue refers that «Nations that never got to know Alexander were as though they never saw the light of the sun». At another place of the same book he says, «if one judges what Alexander taught and what he did, it is verified that he was a philosopher». The American producers, who aspire to make a film about the life of Alexander the Great, should not ignore the two quotations of the two well-known and respected philosophers. Continue reading «Alexander the Great :Similar to no Other Human Being»

Advertisements

USSR: Ordinary People and the Regime (ΕΣΣΔ: Κοινή Γνώμη και το καθεστώς)

USSR: Ordinary People and the Regime (ΕΣΣΔ: Κοινή Γνώμη και το καθεστώς)

Secret police and party reports from the Soviet Union of the thirties seem to have something fascinating for historians. The letters «NKVD» or «OGPU» appearing on archival files still anticipate sensational revelations and insights fundamentally correcting our prevailing views. Often enough, after a first feverish glimpse into the files, top-secret documents, which had been hidden for sixty years, turn out to contain banalities. Nevertheless, there can be exciting information, too. Let’s have a look at what Sarah Davies could extract from NKVD sources about popular opinion in Stalin’s Russia.

Davies’ book, based on her Oxford doctoral dissertation (1994), focuses on a formative period of Soviet history. The years 1934-41 witnessed both the Great Retreat from the cultural revolution to tradition and stability and the Great Terror, beginning after the murder of Kirov in December 1934. The study seeks to find out how ordinary people responded to the Great Retreat and the Terror. What was the effect of propaganda and repression? Were people keeping silent or was there any significant dissonant popular opinion in Stalin’s Russia? Continue reading «USSR: Ordinary People and the Regime (ΕΣΣΔ: Κοινή Γνώμη και το καθεστώς)»

«Mάστιγα» της ανθρωπότητας οι τούρκοι σε σχολικά βιβλία… 27 χωρών


του Νίκου  Χειλαδάκη, Δημοσιογράφου – Συγγραφέα – Τουρκολόγου

Οι Οθωμανοί λόγιοι εβδελύττοντο με τη λέξη «τούρκος», λέξη που είχε απόλυτα αρνητική χροιά κατά την εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Η Οθωμανική ταυτότητα και κληρονομιά των σημερινών «τούρκων» είναι μια ψευδαισθητική ταυτότητα που κατασκευάσθηκε τεχνητά από τον Κεμάλ για να ενώσει με τη βία διάφορες μειονοτικές ομάδες σε μια εποχή ακραίου εθνικισμού και επεκτατισμού μιας μικρής μειοψηφίας που πήρε με τη βία την εξουσία με την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και καταχράσθηκε το όνομάτης με το οποίο δεν είχε καμία σχέση.

 

Continue reading ««Mάστιγα» της ανθρωπότητας οι τούρκοι σε σχολικά βιβλία… 27 χωρών»

Ο Μαρξ και η Ρωσία, Τζορτζ Όργουελ


Observer, 15 Φεβρουαρίου 1948

Μεταφράζει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης

orwell-img_2873Η λέξη «Κομμουνισμός», αντίθετα από τη λέξη «Φασισμός», ποτέ δεν έχει εκφυλιστεί σε έναν καταχρηστικό όρο χωρίς νόημα. Παρόλα αυτά, μια κάποια αμφισημία όντως συνδέεται με αυτήν, και σημαίνει τουλάχιστον δύο διαφορετικά πράγματα, συνδεόμενα μόνο με αδύναμο δεσμό: μια πολιτική θεωρία, και ένα πολιτικό κίνημα το οποίο δεν κάνει πράξη τη θεωρία με κάποιον ορατό τρόπο. Απ’ ό,τι φαίνεται, οι πράξεις της Κομινφόρμ* μπορεί να φαίνονται πιο σημαντικές από τις προφητείες του Μαρξ, αλλά, όπως μας υπενθυμίζει ο κ. John Plamenatz στο πρόσφατο φυλλάδιό του**, το αρχικό όραμα του Κομμουνισμού δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί, αφού αποτελεί ακόμα τη γεννήτρια που τροφοδοτεί πίστη σε εκατομμύρια ακολούθους και έτσι τη δύναμη να δράσουν. Continue reading «Ο Μαρξ και η Ρωσία, Τζορτζ Όργουελ»

Μακεδονικό (Σκοπιανό) ζήτημα: ΚΚΕ

Μακεδονικό (Σκοπιανό) ζήτημα: ΚΚΕ

«Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα ‘δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα με το αίμα του για να την αποχτήσει.

Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού των. Ταυτόχρονα, οι Μακεδόνες κομμουνιστές πρέπει να προσέξουν τις διασπαστικές και διαλυτικές ενέργειες που ξενοκίνητα σοβινιστικά και αντιδραστικά στοιχεία αναπτύσσουν, για να διασπάσουν την ενότητα ανάμεσα στο μακεδονικό(σλαβομακεδονικό) και τον ελληνικό λαό, διάσπαση που μόνο τον κοινό τους εχθρό, το μοναρχοφασισμό και τον αμερικανοαγγλικό ιμπεριαλισμό θα ωφελήσει.

Παράλληλα, το ΚΚΕ πρέπει ριζικά να βγάλει απ’ τη μέση όλα τα εμπόδια, να χτυπήσει όλες τις μεγαλοελλαδίτικες σοβινιστικές εκδηλώσεις και τα έργα, που προκαλούν δυσαρέσκεια και δυσφορία μέσα στο μακεδονικό λαό και έτσι βοηθούν τους διασπαστές στην προδοτική δράση τους, ενισχύουν το έργο της αντίδρασης.

Ο σλαβομακεδονικός και ελληνικός λαός μόνον ενωμένοι μπορούν να νικήσουν. Διασπασμένοι μόνον ήττες μπορούν να πάθουν. Γι’ αυτό η ενότητα στην πάλη των δύο λαών πρέπει να φυλάγεται σαν κόρη οφθαλμού και να ενισχύεται και να δυναμώνει σταθερά και καθημερινά«.

ΠΗΓΗ: Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ, τόμος 6ος, σελ. 337-338

Καλοί αλλοδαποί – ανάξιοι Ελληνες

Η Αριστερά διαχωρίζει  τους δυστυχισμένους που ζουν στη χώρα μας σε «καλούς» αλλοδαπούς και «ανάξιους» Έλληνες. Οι δεύτεροι είναι πρακτικά ανύπαρκτοι για τις αριστερές πολιτικές ή είναι άξιοι της μοίρας τους.

Η στάση αυτή αποτελεί ξεκάθαρο ρατσισμό. Είναι ένα ξεκάθαρο απαρτχάιντ που έχει δημιουργήσει η Αριστερά και οι συνεταίροι της, όχι στην βάση του χρώματος του δέρματος, αλλά στην βάση της εθνικότητας και της οικονομικής κατάστασης.

Αυτή η στάση έχει ποτίσει μέχρι το κόκαλο ακόμα και τα ξεχωριστά άτομα και εκδηλώνεται με καθημερινές πρακτικές κάθε είδους με πλήρη αδιαφορία και απραξία που ξεπερνάει τα όρια της περιφρόνησης για τους Έλληνες ανέργους και αστέγους.

Την αριστεροσύνη μην την κλαις


Ως καθοριστικός παράγοντας της ελληνικής αριστεροσύνης που επιβεβαίωσε η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία προβάλλει  ευδιάκριτα η παρατεταμένη πολιτική διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων από τους αριστερούς ιδεολογικούς μηχανισμούς του, για περισσότερο από μισόν αιώνα, να θεωρούν τη δημόσια εκδήλωση «αριστερών» φρονημάτων τη μοναδική ή, εν πάση περιπτώσει, την ασφαλέστερη οδό, όχι μόνο για την απόκτηση όσων δικαιωμάτων θα έπρεπε κανονικά να τους διασφαλίζει η απλή ιδιότητα του πολίτη, αλλά κυρίως και προπαντός και για την ικανοποίηση κάθε ατομικής βλέψης ή μωροφιλοδοξίας.