Συνθήκες ίδρυσης και επέκτασης των ορίων του ελληνικού κράτους

  • Πρωτόκολλο περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος (3 Φεβρουαρίου 1830)
  • Συνθήκη Κωνσταντινουπόλεως (9 Ιουλίου 1832)
  • Πρωτόκολλο της Συνδιάσκεψης του Λονδίνου (30 Αυγούστου 1832): Το ελληνικό κράτος περιλαµβάνει την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, την Εύβοια, τις Σποράδες και τις Κυκλάδες. Ιόνια Νησιά
  • Συνθήκη Λονδίνου (2 Νοεµβρίου 1863): παραίτηση της Μ. Βρετανίας από το δικαίωµα προστασίας των Επτανήσων και ένωσή τους µε την Ελλάδα κάτω από καθεστώς ουδετερότητας.
  • Πρωτόκολλο Λονδίνου (25 Ιανουαρίου 1864): περιορίζει την ουδετερότητα µόνο στην Κέρκυρα και τους Παξούς.
  • Ψήφισµα Βουλής Επτανήσου (23 Σεπτεµβρίου 1864): ένωση µε το ελληνικό κράτος (είχε συγκροτηθεί µε καθολική ψηφοφορία*). Προσάρτηση Θεσσαλίας -Αρτας
  • Συνθήκη Βερολίνου (13 Ιουλίου 1878): Τροποποιείται η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου που δηµιουργούσε τη «Μεγάλη Βουλγαρία», µετά το νικηφόρο πόλεµο της Ρωσίας εναντίον της Τουρκίας το 1877-1878. Προτροπή προς την Οθωµανική κυβέρνηση για διακανονισµό της συνοριακής γραµµής Οθωµανικής Αυτοκρατορίας Ελλάδας µε βάση την οριοθετική γραµµή Πηνειός – Κάλαµος.
  • Σύµβαση Κωνσταντινουπόλεως (20 Ιουνίου 1881): Συνάπτεται µεταξύ Ελλάδας και Οθωµανικής Αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα προσαρτά τη Θεσσαλία πλην της Ελασσόνας και την περιοχή Αρτας. Προσάρτηση Μακεδονίας. Ηπείρου, Κρήτης, νησιών Αιγαίου
  • Συνθήκη Λονδίνου (17 Μαίου 1913): Η Αλβανία γίνεται αυτόνοµο κράτος. Τα σύνορα της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας ορίζονται στη γραµµή Αίνου – Μηδείας.
  • Συνθήκη Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913): Τα σύνορα Ελλάδας – Βουλγαρίας στη γραµµή Μπέλες -εκβολές Νέστου (προσάρτηση Ανατολικής Μακεδονίας).
  • Διακοίνωση των ευρωπαϊκών δυνάµεων (31 Ιανουαρίου 1914): Η Ελλάδα προσαρτά τα νησιά του Αιγαίου εκτός από την Ίµβρο και την Τένεδο. Η Κρήτη ενσωµατώνεται στο ελληνικό κράτος την 1η ∆εκεµβρίου 1913. Προσάρτηση ∆υτικής Θράκης
  • Συνθήκη Νεϊγύ (14 Νοεµβρίου 1919): Παραίτηση της Βουλγαρίας από τη δυτική Θράκη.
  • Συνθήκη Σεβρών (28 Ιουλίου 1920): Η δυτική Θράκη παραχωρείται στην Ελλάδα. Της παραχωρείται επίσης η Ανατολική Θράκη έως την Τσατάλτζα, η Ίµβρος, η Τένεδος και η Σµύρνη (επικυριαρχία και δηµοψήφισµα µετά την παρέλευση πέντε ετών).
  • Συνθήκη Λωζάνης (14 Ιουλίου 1923): Η Ελλάδα διατηρεί τη ∆υτική Θράκη, αλλά χάνει την περιοχή της Σµύρνης, την Ίµβρο και την Τένεδο. Προσάρτηση Δωδεκανήσων
  • Συνθήκη Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947): Τα ∆ωδεκάνησα παραχωρούνται στην Ελλάδα και επαναβεβαιώνεται η ισχύς της Ιταλο-τουρκικής Συνθήκης της 24ης Ιουλίου 1924, που προβλέπει την παραίτηση της Τουρκίας από κάθε διεκδίκηση της ∆ωδεκανήσου
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s