Τα Συντάγµατα της Επανάστασης

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης 1821-1829, ψηφίσθηκαν τρία Συντάγµατα.
Τα Συντάγµατα αυτά ψηφίσθηκαν αντίστοιχα από τις τρεις Εθνοσυνελεύσεις, της
Επιδαύρου, 1822, του Αστρους 1823 και της Τροιζήνας το 1827.
Η Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου συνήλθε σης 20 ∆εκεµβρίου του 1821, ως «η
πρώτη ελευθέρα Συνέλευσις των Ελλήνων ως Έθνους µετά είκοσι δύο αιώνες».
Η Α Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων δεν εκλέχθηκε, και δεν ήταν δυνατό να γίνει
αυτό στις συγκεκριµένες συνθήκες, γι’ αυτό και εκπροσωπούσε κυρίως τα
αριστοκρατικά στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, τους προεστούς. Φυσικά θεωρείται  ως νόµιµος αντιπρόσωπος του ελληνικού λαού.
Στο προοίµιο του Συντάγµατος της Eπιδαύρου διακηρύσσεται η ανεξαρτησία του  έθνους και δικαιολογείται η Επανάσταση.

«Το Ελληνικό Έθνος το υπό φρικώδη Οθωµανικήν δυναστεία, µη δυνάµενον να φέρη  τον βαρύτατον και απαραδειγµάτιστον ζυγόν της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν µε  µεγάλας θυσίας,κυρύττει σήµερον δια των Νοµίµων Παραστατών του εις Εθνική  συνηγµένων Συνέλευσιν ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού Ύπαρξιν  και Ανεξαρτησίαν».
Το Σύνταγµα αυτό, θεσµοθετούσε τη νέα εθνική εξουσία εγκαθιδρύοντας από την
αρχή το αντιπροσωπευτικό σύστηµα.
Το Πολίτευµα που έθετε το Σύνταγµα της Επιδαύρου, xαρακτηρίσθηκε «Προσωρινό». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο Σύνταγµα αυτό παρουσιάζουν τα παρακάτω  άρθρα και διατάξεις που είναι επηρεασµένα από το γαλλικό σύνταγµα του 1793 και  1795 και από τις ∆ιακηρύξεις τους, καθώς και από τα αντίστοιχα συντάγµατα της  Αµερικανικής Επανάστασης.

Τµήµα Α Περί θρησκείας.
Παρ.α Η επικρατούσα θρησκεία εις την Ελληνικήν επικράτειαν είναι η της Ανατολικής  Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας, ανέχεται όµως η ∆ιοίκησις της Ελλάδος πάσαν  άλλην θρησκείαν, και αι τελεταί και ιεροπραγίαι εκάστης αυτών εκτελούνται  ακωλύτως.
Τµήµα Β Περί των Γενικών ∆ικαιωµάτων των κατοίκων της Επικρατείας της Ελλάδος.
Παρ.β Οσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις
Χριστόν, εισίν Έλληνες, και απολαµβάνουσι άνευ τινός διαφοράς όλων των πολιτικών  δικαιωµάτων.
Παρ.γ Ολοι οι Έλληνες εισίν όµοιοι ενώπιον των νόµων άνευ τινός εξαιρέσεως ή
βαθµού, ή αξιώµατος.
Παρ.δ Οσοι έξωθεν ελθόντες κατοικήσωσιν ή παροικήσωσιν εις την Επικράτειαν της  Ελλάδος, εισίν όµοιοι µε τους αυτόχθονος κατοίκους ενώπιον των Νόµων. Παρ.ε Η  ∆ιοίκησις θέλει φροντίσει να εκδώση προσεχώς νόµον περί πολιτογραφήσεως των  ξένων, όσοι έχουσι την επιθυµίαν να γίνωσι Έλληνες.
Παρ.ς Ολοι οι Έλληνες εις όλα τα αξιώµατα και τιµάς έχουσι το αυτό δικαίωµα, δοτήρ  δε τούτων µόνη η αξιότης εκάστου.
Παρ.ζ Η ιδιοκτησία, τιµή και ασφάλεια εκάστου των Ελλήνων, είναι υπό την
προστασίαν των νόµων. Παρ.η Όλαι αι εισπράξεις πρέπει να διανέµωνται δικαίως εις  όλας τας τάξεις και κλάσεις των κατοίκων, καθ όλην την έκτασιν της Ελληνικής
Επικρατείας, καµµία δε είσπραξις δεν γίνεται άνευ προεκδοθέντος Νόµου.

Τµήµα Γ  Περί Σχηµατισµού ∆ιοικήσεως
Παρ.θ Η ∆ιοίκησις σύγκειται εκ δύο σωµάτων, Βουλευτικού και Εκτελεστικού.
Παρ.ια Το Βουλευτικόν σύγκειται εκ πληρεξουσίων εκλελεγµένων Παραστατών των  διαφόρων µερών της Ελλάδος.
Παρ.ιδ Οι Παραστάται πρέπει να ήναι Έλληνες.
Παρ.κ Το Εκτελεστικόν σώµα σύγκειται εκ πέντε µελών, εκλεγοµένων εκτός των
µελών του Βουλευτικού, υπό Συνελεύσεως επίτηδες αθροιζόµενης κατά τον περί
τούτου ιδιαίτερον Νόµον

Τµήµα Ζ Περί των καθηκόντων του Εκτελεστικού Σώµατος.

Παρ.νδ Το εκτελεστικόν  σώα είναι απαραβίαστον ολικώς θεωρούµενον.

Τµήµα Θ Περί του ∆ικαστικού

Παρ.πζ Το ∆ικαστικόν είναι ανεξάρτητον από τας  αλλάς δύο δυνάµεις, την Εκτελεστικήν και Βουλευτικήν.

Η Β! Εθνική Συνέλευση, που  συνήλθε στο Αστρος της Κυνουρίας στις 29 Μάρτη του 1823,αποφάσισε να προβεί  σε αναθεώρηση ορισµένων ∆ιατάξεων του Συντάγ µ ατος της Επιδαύρου το οποίο  ονοµάσθηκε «Νόµος της Επιδαύρου». Όµως οι θεελιώδεις αρχές του Συντάγµατος  δεν θίχθηκαν και οι διατάξεις οι σχετικές µε τα ατοµικά δικαιώµατα ενισχύθηκαν και  διευρύνθηκαν. Αναθεωρήθηκαν ορισµένες διατάξεις σχετικά µε τα δικαιώµατα της  Εκτελεστικής Εξουσίας και την έκταση τους.

Η Γ! Εθνική Συνέλευση συνήλθε στην Τροιζήνα τον Μάρτιο του 1827 και τον Μάιο
του 1827 ψήφισε το τρίτο Σύνταγµα, το «Σύνταγµα της Τροιζήνας».
Το Σύνταγµα της Τροιζήνας έδινε στην επαναστατηµένη χώρα ένα πολίτευµα έντονα  δηµοκρατικό, εµπνευσµένο από τις φιλελεύθερες και δηµοκρατικές ιδέες της εποχής  και θεωρείται ως το πιο δηµοκρατικό και προοδευτικό όχι µόνο από τα προηγούµενα  δύο Συντάγµατα, αλλά και από τα τότε ισχύοντα στις χώρες της Ευρώπης. Για  πρώτη φορά καθιερώνεται ρητά η αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας ορίζοντας στο άρθρο  «η κυριαρχία ενυπάρχει εις το Έθνος, πάσα εξουσία πηγάζει εξ αυτού και υπάρχει  υπέρ αυτού».
Καθιερώνεται δηλαδή, καθώς και µε άλλες διατάξεις, η πολιτική υπεροχή της λαϊκής  αντιπροσωπείας. Επίσης καθορίζεται η πλήρης διάκριση των τριών εξουσιών. Στο  Σύνταγµα αυτό θεσπίζονται και καθιερώνονται κατά άρτιο τρόπο ως σύστηµα οι  ατοµικές ελευθερίες των Ελλήνων.
Η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε ως Κυβερνήτη, δηλαδή «Πρόεδρο» της χώρας, τον
Ιωάννη Καποδίστρια.
Η θητεία του Κυβερνήτη οριζόταν από το Σύνταγµα διάρκειας επτά ετών και σε
αυτό ορίζονταν και οι αρµοδιότητες του µε σαφήνεια. Το Σύνταγµα αυτό, το
δηµοκρατικότερο και το αρτιότερο από τα τρία Συντάγµατα της Επανάστασης, υπό
το βάρος και την πίεση των συνθηκών στις οποίες βρισκόταν η επαναστατηµένη
χώρα, ανεστάλη από την Συνέλευση λίγους µήνες µετά την ψήφιση του.
Όµως η επιρροή του υπήρξε εµφανής στα επόµενα Συντάγµατα και βεβαίως στην
επιστήµη του Συνταγµατικού ∆ικαίου, αλλά και στην εξέλιξη του πολιτικού βίου της  χώρας, ιδιαίτερα µετά την Επανάσταση του 1862 και έως σήµερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s