του Μάνου Ηλιάδη, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 1/9/2013

Ο επικείμενος πόλεμος με θύμα αυτή τη φορά τη Συρία είναι ακόμη ένας πόλεμος που γίνεται με βάση το ψέμα ή, άλλως, τις γνωστές «πληροφοριακές επιχειρήσεις» στην εποχή της παγκοσμιοποιήσεως, που έχουν ως σκοπό την αλλοίωση της πραγματικότητας και εννοιών των λέξεων σε επίπεδα που θυμίζουν πλέον το περίφημο «newspeak» του Οργουελ. Η προπαγάνδα, βέβαια, και η παραποίηση της πραγματικότητας πριν και κατά τη διάρκεια ενός πολέμου ήταν ανέκαθεν ένα αναπόσπαστο μέρος κάθε πολέμου. Στην εποχή μας, όμως, έλαβαν γιγάντιες διαστάσεις με τη βοήθεια της τεράστιας ισχύος επιδράσεως στη διεθνή κοινή γνώμη των «μέσων μαζικής εξαπάτησης» που δικαιολογούν την αυθαίρετη και εκτός των διεθνών κανόνων χρήση όπλων προηγμένης τεχνολογίας των μεγάλων δυνάμεων, απέναντι στα οποία δεν υπάρχει στην ουσία άμυνα από χώρες με συνηθισμένα μέσα συμβατικής άμυνας κατώτερης τεχνολογίας.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η επικείμενη επίθεση εναντίον της Συρίας, με πρόσχημα αυτή τη φορά την αποδιδόμενη σε αυτήν χρήση χημικών όπλων εις βάρος των ίδιων της των υπηκόων. Η άποψη ότι το πρόσχημα για τη σχεδιαζόμενη επέμβαση στην Συρία είναι, αν όχι κατασκευασμένο, τουλάχιστον έντονα αμφισβητούμενο υποστηρίζεται από προηγούμενα περιστατικά με προφανή αίτια και σκοπιμότητες. Αφετηρία και βάση του σεναρίου ήταν η γνωστή παγκόσμια απέχθεια για τη χρήση χημικών όπλων που απαγορεύτηκαν διεθνώς μετά την πρώτη εμφάνισή τους στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αφού πρώτα προκάλεσαν τον φρικτό θάνατο 90.000 ανδρών και την πρόκληση αθεράπευτων τραυμάτων σε ακόμη μεγαλύτερο αριθμό. Κατά την άποψή μας, η χρήση χημικών όπλων στην εποχή μας έχει τόσο τεράστιο πολιτικό κόστος, που στην ουσία καθιστά απαγορευτική τη χρήση τους από τον όποιον κάτοχό τους. Και αυτό ακριβώς το στοιχείο εκμεταλλεύθηκαν οι κατασκευαστές του σεναρίου στην περίπτωση της Συρίας.

Πριν από το τελευταίο περιστατικό είχε προηγηθεί στις αρχές του έτους ένα άλλο περιστατικό, που ο συντάκτης του παρόντος είχε επισημάνει σε δημοσίευμά του σε άλλο μέσο τον περασμένο Φεβρουάριο, με σκοπό να κατηγορηθεί πάλι η Συρία για χρήση χημικών. Την υπόθεση αυτή είχε φέρει στο φως η ρωσική ιστοσελίδα Oriental Review στις 7 Φεβρουαρίου 2013. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εν λόγω ιστοσελίδας, έπειτα από εισβολή σε κεντρικό υπολογιστή της βρετανικής εταιρίας BRITAM Defence υπεκλάπη μία σειρά απόρρητων εγγράφων, από τα οποία αποκαλύφθηκε μία τεράστια συνωμοσία εις βάρος της Συρίας. Το βασικό έγγραφο ήταν ένα e-mail με ημερομηνία 24 Δεκεμβρίου 2012, το οποίο απέστειλε ο διευθυντής προωθήσεως των εργασιών της εταιρίας David Goulding προς τον διευθυντή του Phillip Doughty, πρώην αξιωματικό των αγγλικών ειδικών δυνάμεων και συγκεκριμένως της SAS (Special Air Service). Το περιεχόμενο του εγγράφου που παρατίθεται σε μετάφραση από τα αγγλικά μιλούσε από μόνο του:

«Φιλ (Phillip): Εχουμε μία νέα πρόταση. Είναι και πάλι για τη Συρία. Οι Καταρινοί προτείνουν μία ελκυστική δουλειά και ορκίζονται ότι η ιδέα έχει την έγκριση της Ουάσινγκτον. Θα πρέπει να παραδώσουμε ένα χημικό όπλο στη (συριακή πόλη) Χομς, ένα σοβιετικής προελεύσεως βλήμα πυροβολικού (σ.σ.: στο αγγλικό κείμενο αναφέρεται ως g-shell = gun shell) από τη Λιβύη, όμοιο με αυτά που πρέπει να έχει ο Ασαντ. Από εμάς θέλουν να αναπτύξουμε τους Ουκρανούς του προσωπικού μας, οι οποίοι θα πρέπει να μιλούν ρωσικά, και να γυρίσουμε ένα βίντεο. Ειλικρινά δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα, αλλά τα ποσά που προτείνουν είναι τεράστια. Η γνώμη σου;

Χαιρετισμούς, David».

Το κείμενο της επιστολής γίνεται κατανοητό εάν ληφθούν υπόψη οι επεξηγήσεις της ρωσικής ιστοσελίδας. Συγκεκριμένως, επισημαίνεται η δήλωση του προέδρου Ομπάμα, σύμφωνα με την οποία «η χρήση χημικών όπλων από το καθεστώς Ασαντ θα ξεπερνούσε μία κόκκινη γραμμή, γεγονός που θα επιτάχυνε μία στρατιωτική επέμβαση», ένα μήνυμα που επαναλήφθηκε και τον Νοέμβριο του 2012, αμέσως μετά την επανεκλογή του. Κατά συνέπεια, επισήμαινε η ιστοσελίδα, «η σχεδιαζόμενη επιχείρηση, εάν υλοποιηθεί, θα παρείχε ένα ιδανικό πρόσχημα για μία ξένη επέμβαση στη Συρία. Στη συνέχεια αναφερόταν ότι από το τέλος Δεκεμβρίου 2012 δυτικές, ισραηλινές και πηγές από τον Κόλπο διέχεαν φήμες ότι «Ρώσοι στρατιώτες πολεμούν για λογαριασμό του Ασαντ» και για ρωσικές δυνάμεις που πήραν υπό τον έλεγχό τους τα χημικά και βιολογικά όπλα της Συρίας. Στο ίδιο πλαίσιο, στις 15 Ιανουαρίου 2013, το «US Foreign Policy» έκανε μνεία για ένα απόρρητο τηλεγράφημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το οποίο ανέφερε ότι «ο συριακός στρατός πιθανώς έκανε χρήση χημικών όπλων εναντίον του συριακού πληθυσμού σε μία θανατηφόρο επίθεση τον περασμένο μήνα».

Οι μάσκες και τα ασθενοφόρα των ανταρτών και η επίθεση που είχαν στα σκαριά

Κατά την ιστοσελίδα infowars (26/8/2013) είχαν κυκλοφορήσει πληροφορίες ότι οι αντικυβερνητικοί αντάρτες είχαν προμηθευθεί ειδικές μάσκες για προστασία από χημικό πόλεμο και ότι σκόπευαν να εξαπολύσουν μία επίθεση με χημικά όπλα, την οποία θα απέδιδαν στην κυβέρνηση της Συρίας. Η ίδια πηγή αναφέρει ότι μία σαουδαραβική εταιρία είχε εφοδιάσει 1.400 ασθενοφόρα με εξοπλισμό προστασίας για χημικό πόλεμο (με κόστος ανά όχημα 97.000 δολάρια), προετοιμαζόμενη για μία χημική επίθεση που θα έκανε ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός με όλμους. Επιπλέον, άλλα 400 οχήματα είχαν εξοπλιστεί με τα ίδια συστήματα προστασίας για να χρησιμοποιηθούν από τους αντάρτες ως οχήματα μεταφοράς προσωπικού.

Η παραπάνω επίθεση των ανταρτών θα αποτελούσε τη δικαιολογία για ξένη επέμβαση εναντίον της Συρίας. Σημειώνεται ότι τον Μάρτιο του 2012 το γνωστό Brookings Institute, σε μία έκθεσή του με τίτλο «Σώζοντας τη Συρία: Εκτιμώντας επιλογές για αλλαγή καθεστώτος», περιέγραψε το παραπάνω σενάριο, σύμφωνα με το οποίο μία «κατασκευασμένη ανθρωπιστική κρίση» μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για μία επίθεση εναντίον της Συρίας.

Τι έχουμε τώρα; Μία σκοτεινή υπόθεση επιθέσεως με χημικά όπλα εναντίον ενός προαστίου της Δαμασκού εναντίον αμάχων, για την οποία δεν υπάρχει η παραμικρή απόδειξη ότι οφείλεται στη συριακή κυβέρνηση, πλην όμως αποδίδεται αυθαίρετα και κακόβουλα ότι είναι βέβαιο πως έγινε από κυβερνητικές δυνάμεις, εκ του γεγονότος και μόνο ότι έγινε στη Συρία! Αυτό δε σε περίοδο που οι κυβερνητικές δυνάμεις επικρατούν έναντι των ανταρτών σε όλα τα μέτωπα και φυσικά δεν υπήρχε κανένας λόγος προς τούτο.

Να σημειωθεί ότι ακόμη και η ισραηλινή στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών Αμαν ανέφερε σε πρόσφατη εκτίμησή της ότι θα ήταν παράλογο για τον Ασαντ να προβεί σε επίθεση με χημικά την περίοδο αυτή, ιδίως όταν ήταν εν γνώσει του ότι αυτό θα έδινε την αφορμή στους Αμερικανούς να του επιτεθούν.

Το μόνο στοιχείο που υπάρχει, σύμφωνα και με το αμερικανικό «Foreign Policy Magazine», είναι η πληροφορία για ένα υποκλαπέν τηλεφώνημα ενός Σύριου αξιωματικού που, έχοντας προφανώς διαπιστώσει την επίθεση στην περιοχή του, ρωτούσε πανικόβλητος τον ανώτερό του ποιος διέταξε αυτή την επίθεση, πράγμα που όμως ουδόλως αποκλείει την εκδοχή ότι η επίθεση έγινε από τους αντάρτες (σ.σ.: ήταν δυνατόν να είχε διαταχθεί επίθεση πλησίον της περιοχής ευθύνης του χωρίς ενημέρωσή του, τουλάχιστον για λόγους προστασίας του τμήματός του;).

Ρίχνουν λάδι στη φωτιά

Το περίεργο στην υπόθεση αυτή, για να μην πούμε το γελοίο, είναι ότι για πρώτη φορά βλέπουμε το φαινόμενο μιας χώρας να μπαίνει σε πόλεμο χωρίς σαφή τον σκοπό του πολέμου, χωρίς καμία φανερή τουλάχιστον πρόβλεψη των καταστάσεων που θα δημιουργηθούν σε μία ιδιαίτερα εκρηκτική περιοχή, της αντιδράσεως των αραβικών πληθυσμών για ακόμη μία επίθεση των «δυτικών σταυροφόρων» εναντίον μίας αραβικής και κυρίως μουσουλμανικής χώρας και χωρίς εμφανή στρατηγική εξόδου από ένα πρόβλημα, το οποίο η σχεδιαζόμενη στρατιωτική επέμβαση μόνο χειρότερο μπορεί να το κάνει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s