• «..τα τελευταία 10 χρόνια χάθηκε πολύτιμος χρόνος στις παλινωδίες και στις επαμφοτερίζουσες θέσεις σχετικά με διαδικαστικά θέματα, με εφαρμοστικούς νόμους και διατάγματα που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

…υπήρχε μια νοοτροπία ευδαιμονίας και εφησυχασμού, στηριζόμενη πολλές φορές σε αποφάσεις του παντογνώστη ηγέτη και στις σοφές συμβουλές των στελεχών του κύκλου εμπιστοσύνης.

…καταχωρήθηκαν λεπτομερώς οι άμεσες ανάγκες μας μέσα από αλλεπάλληλες συσκέψεις, εκατοντάδες εργατώρες με επανατροφοδότηση των στοιχείων, αφού το εφοδιαστικό μας σύστημα τα τελευταία χρόνια έχει στομώσει από ένα δαιδαλώδες σύστημα καταγραφής απαιτήσεων, χωρίς δυνατότητα εξυπηρέτησης λόγω οικονομικών περιορισμών σε ένα ταχέως εξελισσόμενο περιβάλλον προτεραιοτήτων.» Αντιπτέραρχος Κ. Πριόνας, Διοικητής Αεροπορικής Υποστήριξης,31/7/2012 .

  • «Η πολιτική γενιά που βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι της χώρας δεν χρειάστηκε να καλλιεργήσει καμία άλλη δεξιότητα, προκειμένου να αναδειχτεί πολιτικά, πέραν των πελατειακών συναλλαγών και της ικανότητας του συναγελάζεσθαι με «ύποπτα» στοιχεία, με στόχο τη δημιουργία «μαύρου» εισοδήματος. Αυτό το προσωπικό είναι αδύνατο να μας οδηγήσει έξω από την κρίση. Το πρόβλημα υφίσταται επειδή αυτό το προσωπικό τέμνει εγκαρσίως όλο το πολιτικό σκηνικό και εκφράζει μια ισχυρή πλειοψηφία της κοινωνίας, την οποία έχει παιδεύσει και καταστήσει αναλόγου παρασιτικού ήθους, προσδοκιών και φιλοσοφίας για τη ζωή και την οικονομία.» Κώστας Στούπας, 28-12-2012
  • Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ: Είναι άλλο να εξεγείρεσαι κατά του Παπαδόπουλου και άλλο να χτίζεις καινούργια κοινωνία. Το ότι εξαργυρώθηκε το Πολυτεχνείο στελεχώνοντας αμέσως το πολιτικό σύστημα, σημαίνει οτι ο εκρηκτικός ενθουσιασμός των νέων (αγώνας στο Πολυτεχνείο) μετεβλήθη ως δια μαγείας σε πείρα. Όμως δεν μπορεί να μεταβληθεί σε πείρα εξ ου και είχαμε όλα εκείνα τα ιδεολογικά ορνιθοσκαλίσματα μετά το 74. Στέλιος Ράμφος
  • Η ελληνική περίπτωση απέβη κλασικό παράδειγμα οιονεί α­νέφικτου «κράτους», διότι η ισχύς και η δύναμη σπανίως (για να μην πούμε ποτέ) συνέπραξαν α­ποτελεσματικά με την οργάνωση, την υπακοή και την απαιτούμενη ομοψυχία. Ακριβέστερα, η ε­ξουσία -πολιτική και άλλη- βρήκε κατάλληλο έ­δαφος για να εδραιωθεί. Στα παρ’ ολίγον διακό­σια χρόνια του νεοελληνικού κρατιδίου, ενώ θα ανέμενε κανείς την προοδευτική διαμόρφωση ε­νός κρατικού μηχανισμού που να βοηθά την κοι­νωνία στα έργα της, τελικά βρίσκει το αντίθετο. Κωστής Παπαγιώργης, 28-12-2008
  • Οι Έλληνες δεν ψηφίζουν, απλά επιλέγουν μεταξύ αυτών που υποδεικνύει το σύστημα. Αυτό το σύστημα πρέπει να ανατραπεί. Οι Έλληνες, δεν ψηφίζουν με την αληθινή έννοια της ψήφου. Οι Έλληνες απλά καλούνται να νομιμοποιήσουν, δηλαδή να επιλέξουνμεταξύ εκείνων των επιλογών που προτείνουν οι μηχανισμοί του συστήματος. Αυτό το σύστημα παράγει σκουπίδια, δεν παράγει φιλοδοξία, άρα δεν παράγει προσωπικότητες, τις αποκλείει. Γιώργος Κοντογιώργης, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης
  • Ο Ελληνικός Στρατός το καλοκαίρι του 1922 ηταν σαν ενα μήλο που το ειχαν φαει απο μέσα τα σκουλήκια. Επιφανειακά φαινόταν ακέραιο και σφιχτό, αλλά στην πραγματικότητα ήταν έτοιμο να πέσει με το πρώτο δυνατό χτύπημα.  Λούελιν Σμιθ, Αγγλος ιστορικός
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s