Κόκκινοι στρουθοκάμηλοι

Λώρη Κέζα, BHmagazino 19 Αυγούστου 2012

Σε έναν ιδανικό κόσμο, όλοι θα ζούσαμε σαν τα παιδιά των λουλουδιών. Το θέμα είναι εδώ και τώρα τι κάνουμε.

ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ, ΣΕ ΕΝΑΝ κόσμο αγγελικά πλασμένο, η επι­χείρηση «Ξένιος Ζευς» να προέβλεπε τη φιλοξενία μεταναστών στα Ξενία. Να χτίζονταν κι άλλα ξενοδοχεία της παραδοσι­ακής αλυσίδας και επιτέλους οι κατατρεγμέ­νοι αυτού του κόσμου να έβρισκαν ένα κατά­λυμα της προκοπής. Θα ήταν εξίσου όμορφο να έβρισκε δουλειά στην Ελλάδα κάθε πονεμένος – δουλειά με αξιοπρεπή μισθό και ένσημα. Θα ήταν όμορφο να ζούσαμε όλοι αρμονικά. Το ερώτημα αν τούτο είναι εφι­κτό είναι ρητορικό. Το αποδεικνύει η καθημερινότητα. Ας προσπεράσουμε την καθη­μερινότητα των κατοίκων της χώρας που εν πολλοίς βολεύτηκαν με φθηνό προσωπικό στα σπίτια, στα χωράφια, στα δημόσια έργα. Ας μείνουμε στην καθημερινότητα εκείνων που προσέρχονται σε ένα συγκεκριμένο γε­ωγραφικό σημείο.

Δεν θα πούμε «χώρα» ή «κράτος», θα κρατήσουμε τον όρο «γεωγραφικό σημείο» για να μην υπάρχουν ενστάσεις του τύπου «δεν υπάρχει λαθραίος άνθρωπος» ή «δεν έχουν αξία τα χαρτιά μπροστά σε μια ζωή».

Η Διεθνής Αμνηστία διαμαρτυρήθηκε για τις προσαγωγές 7-SOO ξένων υπηκόων, επισημαίνοντας ότι γίνονται διακρίσεις βάσει υποτιθέμενης εθνικότητας και προειδοποί­ησε ότι οι μαζικές επιχειρήσεις τροφοδο­τούν ρατσιστικές επιθέσεις και ξενοφοβία. Καταγγέλθηκαν οι συνθήκες στα αστυνομι­κά τμήματα. Αντιπρόσωποι της οργάνωσης επισκέφθηκαν έξι σημεία κράτησης: κάποια τα βρήκαν απαράδεκτα. Ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ μίλησαν γ ια απαράδεκτες μεθοδεύσεις. Να δεχτούμε ότι έχουν δίκιο, ότι οι πάνοπλοι αστυνομικοί είναι απαρά­δεκτο θέαμα. Να δεχτούμε ότι είναι εξίσου απαράδεκτη η ιδέα των πλωτών φυλακών και του συνοριακού τείχους στον Εβρο. Να συμφωνήσουμε ότι θα ήταν απαράδεκτο αν το Λιμενικό άφηνε ανθρώπους να πνιγούν και δεν τους έσωζε όταν θαλασσοδέρνονται στα σαπιοκάραβα των διακινητών. Απλώς θα ήταν χρήσιμο να ακούσουμε ποιο είναι το παραδεκτό. Συγκεκριμένα πράγματα, βιώσι­μες προτάσεις, που θα εξασφαλίζουν την ευ­ημερία όλων – αυτών που έρχονται και αυτών που έτυχε να ζουν σε αυτή την περιοχή.

Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει μεγαλύ­τερη ευκολία από το να καταγγέλλει κάποιος ένα πρόβλημα. Ακόμη πιο εύκολο είναι να καταγγέλλει ορισμένες πτυχές του προβλή­ματος. Αν τα κόμματα της Αριστερής ήταν συνεπή σε αυτά που ευαγγελίζονται, θα εί­χαν δώσει πρώτα τη μάχη για την αφομοίω­ση των ξένων που ζουν σαν τους ποντικούς, στοιβαγμένοι κατά δεκάδες σε ετοιμόρροπα σπίτια, χωρίς βασικές συνθήκες υγιεινής. Οποτεδήποτε όμως επιχειρήθηκε να γί­νει έλεγχος στις άθλιες πολυκατοικίες του κέντρου της Αθήνας, αναφέρονταν σε πογκρόμ. Χωρίς να προτείνουν εφικτές λύσεις για το πού θα στεγαστούν αυτά τα πλήθη. Οποτεδήποτε έγινε σύνδεση της εγκληματι­κότητας με κυκλώματα αλλοδαπών, μίλησαν για ρατσισμό, χωρίς να μπαίνουν σε λεπτομέ­ρειες όπως ότι ανήλικα κοριτσάκια από την Αφρική κάνουν πεζοδρόμιο προς όφελος ομοεθνών τους. Δηλαδή, αν καταλάβαμε καλά, ο νταβατζής που είναι λαθρομετανά­στης είναι ένας δύσμοιρος που έμπλεξε και ο διακινητής πρέζας ένας ατυχής. Αν κάποιος επισημάνει τη σύμπτωση, ότι αρκετοί αλ­λοδαποί εμπλέκονται σε αυτή την «επιχειηματικότητα», κατηγορείται για ρητορική του μίσους.

Περιμένουμε, λοιπόν, τις ανθρώπινες, εφικτές, ρεαλιστικές προτάσεις. Με ποιον τρόπο θα εντοπιστούν εκείνοι που παρανο­μούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με το παραεμπόριο ή με τα αδήλωτα εισοδήματα από μαύρη εργασία. Να κάνουμε μια ακόμη υπέρβαση. Να αποδεχθούμε ότι και όσοι ήδη ζουν στο συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο κάνουν τα ίδια: κλέβουν, φοροδιαφεύγουν, εξαπατούν. Να αποδεχθούμε ότι όλοι θα αντιμετωπιστούν με τον ίδιο τρόπο, καθώς όλοι είναι άνθρωποι και έχουν δικαιώματα περίθαλψης, εκπαίδευσης, μετακινήσεων, στέγασης. Θα πρέπει να ακουστεί κάποτε πώς θα συντηρηθεί αυτός ο όμορφος κόσμος όπου κανείς δεν έχει χαρτιά, είναι όλοι ίσοι και χαίρονται τις παροχές μιας οργανωμένης κοινωνίας. Υπάρχει άραγε προϋπολογισμός για αυτό το γεωγραφικό σημείο, τον τόπο της ανθρωπιάς και της καλοσύνης;

Αν εξαιρέσουμε τους δηλωμένους μισαλ­λόδοξους, τους μετρημένους πλέον ρατσιστές και τους εθνικιστές, οι υπόλοιποι δεν θα είχαν πρόβλημα με τους ξένους. Αρκεί να εξασφαλιστεί η αρμονική συμβίωση. Πόσο κοστολογεί, λοιπόν, η Αριστερά τη συνύπαρξη με κάθε περαστικό που έρχεται από τα βάθη της φτώχειας ή από τη μιζέρια των πολέμων; Να τα βάλουν’ κάτω να τα με­τρήσουν και ο πολύς ο κόσμος δεν θα έχει αντίρρηση. Ο Ξένιος Ζευς θα δείξει τότε τι σημαίνει αληθινή φιλοξενία. ·

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s