του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 21-05-2011

  • Μαθήματα θεωρίας και πράξης για τις «εκπτώσεις»
  • Ο ΥΕΘΑ θεωρεί ότι ο περιορισμός της στρατιωτικής ισχύος συμβάλλει στη δημοσιονομική ανασυγκρότηση της χωράς και -κατά συνέπεια- στη συνολική εθνική ισχύ!
  • Η τακτική που ακολουθεί ο κ. Βενιζέλος, επιλύοντας το πρόβλημα διά του παραμερισμού του ή διά της περίτεχνης φραστικά αλλά εκτός θέματος επιχειρηματολογίας του, οδηγεί σε ψευδαισθήσεις. Και οι ψευδαισθήσεις έχουν, συνήθως, ανεπιθύμητες συνέπειες…

Την περασμένη Πέμπτη, 12 Μαΐου, ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος σε ομιλία του… στη Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ), με τίτλο«Αποδοτικότητα των αμυντικών δαπανών σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης», έθεσε μία ακόμη ψηφίδα στο θεωρητικό πλαίσιο ωραιοποιήσεως της συνεχιζόμενης εκπτώσεως της αμυντικής ισχύος της χώρας, υπό το μόνιμο επιχείρημα- πρόσχημα της εκλογικεύσεως των αμυντικών δαπανών, της διαφάνειας, του «νοικοκυρέματος» κ.λπ., και όλα αυτά, πάντα, «χωρίς να θίγεται πουθενά και σε κανένα σημείο η επιχειρησιακή ικανότητα των Ε.Δ.».

Οι προσεγγίσεις του κ. ΥΕΘΑ όσον αφορά τον τομέα της άμυνας, και δη στο θεωρητικό της πεδίο, έχουν απασχολήσει αρκετές φορές αυτή τη στήλη, ο συντάκτης της οποίας προσπαθεί ακόμη να ερμηνεύσει καινοφανείς -από στρατηγικής απόψεως- έννοιες, όπως οι σημειακές κρίσεις, η στρατηγική ψυχραιμία, η έννοια της αποτροπής (από την οποία, σε άλλη του θεωρητική ομιλία, έχει αφαιρέσει τη βασικότερη παράμετρό της, που είναι η έννοια της «τιμωρίας» του αντιπάλου) ή η έννοια της εθνικής ακεραιότητας, η οποία -κατά τον κ. Βενιζέλο- είναι αυτή που ταυτίζεται «με την ικανότητα ενός κράτους να προβλέπει και να διαχειρίζεται με επιτυχία τις κρίσεις, να τις αποφεύγει στο μέτρο του δυνατού και να τις υπερβαίνει στο μέτρο του δυνατού».

Αυτή τη φορά, στην τελευταία του ομιλία, σειρά είχε η έννοια της εθνικής ισχύος, η οποία, όπως ορθώς διευκρίνισε, έχει πάρα πολλές παραμέτρους. Μία από αυτές, βέβαια, είναι και η στρατιωτική ισχύς, ο σκληρός δηλαδή και «εφαρμοσμένος» πυρήνας της εθνικής ισχύος, τον οποίον ο κ. Βενιζέλος τον θέλει να συμβάλλει στη δημοσιονομική ανασυγκρότηση της χώρας και -κατά συνέπεια- στη συνολική εθνική ισχύ, διά του περιορισμού της στρατιωτικής ισχύος! 
Με στοιχεία…

Το θέμα βέβαια δεν είναι οι επιδόσεις του κ. ΥΕΘΑ στη στρατηγική, που είναι μάλλον… λίγο μακριά του γνωστικού του αντικειμένου, ή αν οι τάλαινες σπουδαστές της ΣΕΘΑ και της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου που τα άκουσαν όλα αυτά (σ.σ.: τμήμα των ανωτέρω είναι από την ομιλία του κ. ΥΕΘΑ στην ΑΔΙΣΠΟ σης 16.12.2010 και τμήμα από την τελευταία του διάλεξη στη ΣΕΘΑ) θα μπορέσουν έπειτα από όλα αυτά να περάσουν επιτυχώς τις εξετάσεις. Είναι ότι αυτή τη φορά εδόθησαν ξεκάθαρες πληροφορίες και στοιχεία για τις αμυντικές και εξοπλιστικές δαπάνες, από τα οποία προκύπτει σαφώς η κατάσταση στην οποία οδηγείται η άμυνα της χώρας.

Τι είπε ο κ. Βενιζέλος; Ότι «οι αμυντικές δαπάνες της χώρας από πέρυσι, το 2010, και με πολύ καθαρό τρόπο από εφέτος, το 2011, κινούνται σε ένα επίπεδο χαμηλότερο του 2% του ΑΕΠ. Γνωρίζετε ότι με βάση τις οδηγίες του ΝΑΤΟ είναι καλό (;) οι προϋπολογισμοί των κρατών-μελών να καλύπτουν το όριο του 2% του ΑΕΠ». Σημειώνεται εδώ ότι πάγια επιδίωξη των Αμερικανών ήταν η αύξηση των αμυντικών δαπανών των χωρών του ΝΑΤΟ που δεν αντιμετώπιζαν καμία απειλή μέχρι τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ.

Η Ελλάδα, που, λόγω υπαρκτής απειλής, υπερέβαινε ανέκαθεν το ποσοστό αυτό, τώρα κατέβηκε και αυτό στο επίπεδο των αμυντικών δαπανών των χωρών χωρίς απειλή, γεγονός που λογικώς σημαίνει ότι είτε η απειλή εξέλιπε είτε ότι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις από το 1974 και μετά δεν ήξεραν τι τους γίνεται ή δεν διέθεταν έναν υπουργό Άμυνας που να μπορεί να διατηρεί το ίδιο επίπεδο ισχύος με πολύ λιγότερα χρήματα!

Τούτο προκύπτει από τις ίδιες τις δηλώσεις του κ. Βενιζέλου, βάσει των οποίων έχει επιτύχει μείωση των αμυντικών δαπανών κατά 25% σε σχέση με τις αντίστοιχες του 2009. Κατά τον κ. Βενιζέλο, ο (συνολικός) αμυντικός προϋπολογισμός του 2011 «θα κινηθεί μεταξύ 4,5 και 4,7 δισ. (πιο κοντά στα 4,5 δισ.), στο επίπεδο των πραγματοποιήσεων» (σ.σ.: στο οποίο ο κ. ΥΕΘΑ συστηματικώς περικόπτει τις αμυντικές δαπάνες κάτω από τα προβλεπόμενα στον προϋπολογισμό κονδύλια), «από τα 6 και πλέον δισ. των προηγούμενων οικονομικών ετών».

Εκεί που ο κ. ΥΕΘΑ έκανε θαύματα ήταν ο περιορισμός των εξοπλιστικών δαπανών, όπου έχει θέσει ένα όριο 0,3% (!) του ΑΕΠ ή 800-850 εκατ. ευρώ ετησίως, όχι μόνο για την παρούσα περίοδο, αλλά για ολόκληρη την επόμενη 15ετία! Συγκεκριμένως, 14,5 δισ. ευρώ για τα επόμενα 15 χρόνια (2011-2025), στα οποία περιλαμβάνονται και τα χρέη από προμήθειες των προηγούμενων ετών ύψους 3,5 δισ., ήτοι 11 δισ. για 15 χρόνια, ή όσο το ύψος ενός πενταετούς εξοπλιστικού προγράμματος (ΕΜΠΑΕ) μέχρι και πρότινος ακόμη.

Πώς τα κατάφερε όλα αυτά ο κ. Βενιζέλος; Με τη βοήθεια των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων (σ.σ.: όλοι οι προηγούμενοι προφανώς «δούλευαν» τους πολιτικούς τους προϊσταμένους), «και των υπηρεσιών του υπουργείου, της ΓΔΟΣΥ, τις διατάξεις του Ν. 3883/2010 για τον τρόπο κατάρτισης της νέας δομής δυνάμεων σε προσωπικό και μέσα», είπε ο κ. Βενιζέλος. «Γιατί η νέα δομή δυνάμεων δεν είναι μόνο οι πίνακες οργανώσεως και προσωπικού. Είναι σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό η προτεραιοποίηση των επιλογών που πρέπει να κάνουμε στον τομέα των εξοπλιστικών προγραμμάτων» (;).

Αν δεν καταλάβατε ακόμη πώς γίνονται όλα αυτά με τα παραπάνω που είπε, ιδού και η συνέχεια αμέσως μετά (από εκεί που σταματήσαμε), διά στόματος του ιδίου του κ. ΥΕΘΑ: «Αυτό συνδέεται με όλα τα στάδια του εθνικού αμυντικού σχεδιασμού» (σ.σ.: εξ όσων γνωρίζουμε, δεν άλλαξε ακόμη), «συνδέεται με την εθνική στρατιωτική στρατηγική» (σ.σ.: ούτε αυτή άλλαξε), «συνδέεται στην πραγματικότητα με το πώς αντιλαμβανόμαστε το κύριο αντικείμενο των Ενόπλων Δυνάμεων» (σ.σ.: δασοπυρόσβεση, ίσως;), «τις προτεραιότητες» (σ.σ.: ποιες;), «πώς αντιλαμβανόμαστε την απειλή» (σ.σ.: με κλειστά μάτια, με ανοιχτά, με στρατηγική ψυχραιμία ή άνευ κ.ο.κ.), «πώς αντιλαμβανόμαστε τη διάταξη των Ενόπλων Δυνάμεων».

Όλα αυτά βασίστηκαν, σύμφωνα με τον κ. ΥΕΘΑ, «σε μία μελέτη των εξοπλιστικών προγραμμάτων της τελευταίας 20ετίας, σε μία ex post αξιολόγηση του βαθμού λειτουργικής ενσωμάτωσης κάθε προμήθειας του παρελθόντος. Έπρεπε, συνεπώς, να κάνουμε μία άσκηση εκλογίκευσης και στην πραγματικότητα να κάνουμε μία αναψηλάφηση του τι έχει συμβεί και του τι αμυντικό αποτέλεσμα προσδίδει στις Ε.Δ. της χώρας η τεράστια δημόσια δαπάνη, που έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό μάς επιτρέπει να εκτιμήσουμε καλύτερα τα υλικά που έχουμε, να επενδύσουμε στο ανθρώπινο δυναμικό, στην ικανότητα των ανθρώπων μας, που είναι το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα, που είναι ο πραγματικός πολλαπλασιαστής ισχύος των ελληνικών Ε.Δ.».

Στατική αντίληψη

Μία σύντομη παρατήρηση εδώ: Η αναφορά στην καλύτερη εκτίμηση του υλικού που έχουμε κ.λπ. είναι αποκαλυπτική μίας «στατικής αντιλήψεως» του κ. υπουργού, και δη σε έναν τομέα όπου η ταχεία πρόοδος της τεχνολογίας καθιστά σχεδόν κάθε οπλικό σύστημα παρωχημένο σε μία δεκαετία, με αποτέλεσμα, όσο καλά και να ξέρεις να χειρίζεσαι ένα παλαιό οπλικό σύστημα, να είσαι πάντα σε μειονεκτική θέση έναντι του αντιπάλου. Τα υπόλοιπα, περί του ανθρώπινου δυναμικού «που είναι το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα», δεν αντέχουν σε σχολιασμό, εκτός αν πιστεύουμε «στο DΝΑ των Ελλήνων» (άγνωστο εάν μεταλλάχθηκε και αυτό), και όχι στην εκπαίδευση…

«Άρα», συνεχίζει παρακάτω ο υπουργός, «συντήρηση, διαθεσιμότητα, εκπαίδευση» (σ.σ.: με ποια χρήματα, όταν ο λειτουργικός προϋπολογισμός, που καλύπτει και τις ασκήσεις, έχει πιάσει πάτο;) «και πάλι εκπαίδευση» (σ.σ.: πάλι με ποια χρήματα), «με τρόπο ο οποίος μας επιτρέπει να αξιοποιούμε τα οπλικά συστήματα… κ.λπ.». «Μήπως», αναρωτάται παρακάτω ο κ. ΥΕΘΑ, «προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους αυτούς κάνουμε στρατιωτικές εκπτώσεις; Μήπως μειώνουμε κάπου την επιχειρησιακή επάρκεια και ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων; Η βασική εντολή που έχω δώσει στις Ε.Δ., στους κ. αρχηγούς, είναι: Οι επιλογές να γίνουν με κριτήριο το να μη θιγεί πουθενά και σε κανένα σημείο η επιχειρησιακή ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων».

Άστοχες συγκρίσεις

Πώς απάντησε ο ίδιος, αμέσως μετά, στη ρητορική ερώτηση που έθεσε; «Αλλά ο αριθμός των στρατολογικών γραφείων που λειτουργούν, ο αριθμός των κέντρων εκπαιδεύσεως νεοσύλλεκτων, ο όγκος της Ανώτατης Διοίκησης Υποστήριξης του Στρατού, της ΑΣΔΥΣ, είναι ζητήματα τα οποία μπορούν να αντιμετωπισθούν χωρίς να τίθενται θέματα επιχειρησιακής ικανότητας». Με άλλα λόγια, μετέφερε τα γκολπόστ, συγκρίνοντας τις μειώσεις δισεκατομμυρίων ευρώ των αμυντικών και εξοπλιστικών δαπανών με το ποσό των μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ή λίγων εκατομμυρίων από την κατάργηση ή μείωση των υπηρεσιών και εγκαταστάσεων που ανέφερε.

Έτσι απλά, λοιπόν, με μία εντολή και μόνο, ο κ. Βενιζέλος περιέκοψε κατά 25% τον αμυντικό προϋπολογισμό της χώρας και κατά 75% τις εξοπλιστικές δαπάνες, «χωρίς να θιγεί πουθενά και σε κανένα σημείο η επιχειρησιακή επάρκεια κ.λπ. των Ε.Δ.», κατά τον ίδιον τρόπο που, όπως γράψαμε και παλαιότερα, κάποιος υπουργός είχε καταργήσει, προ αρκετών δεκαετιών, με μία υπουργική απόφαση την πάλη των τάξεων, με αποτέλεσμα αυτοί που θυμούνται το περιστατικό αυτό να γελούν ακόμη…

Συμπέρασμα; Εντάξει, όλοι μας είμαστε ζαλισμένοι από τις συνεχείς καρπαζιές, αλλά μήπως ήλθε η ώρα να γίνει κάποτε μία σοβαρή συζήτηση για το πρόβλημα της άμυνας της χώρας; Γιατί η τακτική που ακολουθεί ο κ. Βενιζέλος, επιλύοντας το πρόβλημα διά του παραμερισμού του, ή διά της περίτεχνης φραστικά αλλά εκτός θέματος επιχειρηματολογίας του οδηγεί σε ψευδαισθήσεις. Και οι ψευδαισθήσεις έχουν, συνήθως, ανεπιθύμητες συνέπειες…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s