Τι είδους αξιωματικό και στρατό θέλουμε;

Προσωπική Παρέμβαση (http://www.drougos.gr/?p=12701)

 Γραφεί ο Δρ Αθανάσιος .E. Δρουγος

 Με το θέμα του αξιωματικού του 21ου αιώνα έχω ασχοληθεί από το 1997 με άρθρα-διαλέξεις-παρεμβάσεις σε συμπόσια-συζητήσεις με διαδοχικές στρατιωτικές ηγεσίες-εκατοντάδες αξιωματικούς-ειδική έκδοση στην στρατιωτική επιθεώρηση προ χρόνων κλπ. Δεν χρειάζεται να τα καταθέσω γιατί εκατοντάδες αξιωματικοί τα έχουν διαβάσει και παρακολουθήσει. Μιλούσα για αυτά και για ασύμμετρες απειλές, όταν δεν μιλούσε άνθρωπος. Μετά τα τραγικά γεγονότα της 9/11 άρχισαν δειλά-δειλά να μιλούν κάποιοι για τα μη-γραμμικά.(διαχρονικά έχω συλλέξει τέτοια στοιχεία/συζητήσεις επί διαδοχικών ηγεσιών που όταν κάποια στιγμή αποφασίσω να τα παρουσιάσω θα είναι σοκ. Με όλη την σημασία της λέξης. Δεν ανήκω σε αυτούς που καταπίνουν τις λέξεις τους. Έχω κρυστάλλινες απόψεις και επιζητώ την διαφάνεια. Παστρικές κουβέντες. Όχι πλαστική γλώσσα-άνετα γραφεία-καναπεδολογια-ανερμάτιστη θεωρητικολογία-σχετικό παραλήρημα-μπουρδολογια-μη ανοχή στην κατακρήμνιση της αξιοκρατίας κλπ. Το έχω πει ότι ο μακαρίτης ο πατέρας μου ως αξιωματικός μου έλεγε επί χρόνια να μιλώ με ακρίβεια επί των θεμάτων και με στοιχεία. έτσι έμαθα . Και ο πατέρας μου είχε εμπειρίες και έλαβε μέρος σε πραγματικό πόλεμο προερχόμενο από ξενοβουλη-αποσταθεροποιητική απειλή κατά εθνικού εδάφους, και αμυνόμενος εθνικού εδάφους και η πατρίδα(την οποία τόσο πολύ έχουμε υποβιβάσει και καθημερινοποιησει) τον τίμησε με χρυσόν αριστείο ανδρείας και πολεμικούς σταυρούς. Γιατί –όπως το συζητώ πολλές φορές και με τους φίλους και συμμάχους σε Ιράκ (μέχρι τελευταία) και Αφγανιστάν «δεν μπορεί να σας πει κανένας τίποτα γιατί πολεμάτε σκληρά και χύνετε αίμα».

Και το αίμα κάνει την διαφορά. Αρέσει ή δεν αρέσει. Και δεν με απασχολεί. Άλλο να μου λες ανερμάτιστες και πλατζιαριστικες θεωρητικολογίες και καρεκλικη μυθοπλασία για επιχειρήσεις, και άλλο να χύνεις αίμα. Καθαρές κουβέντες. Έχω πει ότι θα πρέπει καθημερινά να έχουμε στο μυαλό μας τις θυσίες στις μάχες Κιλκίς-Λαχανά και των μαχητών της ελληνο-βουλγαρικής μεθορίου. Τα έχουμε για δημόσιες σχέσεις αλλά όχι για διδάγματα.

Το θέμα του τι στρατό θέλουμε στον 21ο αιώνα το έχω θεσει εδω και 14 ακριβώς χρόνια. Έχω μπροστά μου την πρώτη ομιλία για αυτό το 1997. Ειλικρινά-και επειδή είμαι καλοπροαίρετος-απάντηση δεν έχω λάβει. Διαδοχικές αλλαγές και μεταπτώσεις στον στρατό επί χρόνια δεν απαντούσαν στον πυρήνα του ερωτήματος. Από σκέψεις και «αν ήμουν εγώ αρχηγός θα τα έκανα όλα να είναι τέλεια..» βαρέθηκα να ακούω. Επί της ουσίας τίποτα. Επί των περιφερειακών ακλουθούμε την πεπατημένη. Άρα πρόοδος μηδέν. Δεκάδες άνθρωποι πέρασαν από κρίσιμες θέσεις και ασχολήθηκαν με την μεμψίμοιρη γραφειοκρατία. Στροφές περί τον εαυτό τους. Και ασφαλώς τα γνωστά ότι οι αμερικανοί και οι ευρωπαίοι δεν τα κάνουν καλά… και ασυναρτησιολογία βαίνουσα κατά γεωμετρική πρόοδο. Αν κάποιοι τολμήσουν «να προσπαθήσουν το παραπάνω τότε αποστρατεύονται ή περιθωριοποιούνται». Αξιωματικοί από το εξωτερικό με εμπειρίες ερχόμενοι πίσω-έστω και με τα λίγα που βλέπουν-ενώ θέλουν να κάνουν κάτι, τελικά δεν τους το επιτρέπει το σύστημα. 

Επειδή επί χρόνια έχω επισκεφτεί 55 χώρες/μίλησα σε σχολές επιτελών πολέμου-άμυνας-ειδικά σχολεία 19 χωρών/διατηρώ επαφές με τεράστιο κύκλο ιδρυμάτων-στρατιωτικών σχολών-ομιλητών-γνωριμιών με πολύ κόσμο(ορισμένες φορές προσπαθώ να τα συγκρατήσω)-λαμβάνω καθημερινά τεράστιο αριθμό μελετών-εργασιών(που δυστυχώς λογω χρόνου δεν προλαβαίνω να τις διαβάσω), επισημαίνω ότι με το army after next και το army after after next έχω ασχοληθεί επί δεκαετία και πάνω. Στην πατρίδα μας δεν ασχολούμαστε και ειδικά τώρα στην κατηφόρα και παρακμή μας δυστυχώς πολλοί δεν ενδιαφέρονται. Και όμως μιλώντας και επικοινωνώντας με δεκάδες νέα στελέχη των ΕΔ, βλέπω ότι υπάρχουν μυαλά/υπάρχει ενδιαφέρον/θέλουν το παραπέρα/αγωνιούν για το αύριο/ζητιάνε να μάθουν, αλλά ως εκεί. Το σύστημα δεν ευνοεί τους τολμηρούς και αυτούς που έχουν μυαλό. Γιατί η Ελλάδα βγάζει μυαλά. Δεν μπορώ να πιστέψω το αντίθετο. Η πολιτική, το βόλεμα, η παραδοχή ότι «ο τολμών δεν νικά» και αλλά παρεμφερή μας έχουν φέρει άδω που είμαστε. Και ολοταχώς για πιο κάτω….αναμενόμενο και όχι κινδυνολογικό.

 Δεν πρόκειται τώρα να καταθέσω τις απόψεις μου. Αυτό το έχω προαναγγειλει για τα μέσα του 2012/της χρονιάς που θα γίνουν χειρότερα από αυτά που βλέπουμε τώρα. Απλά μέσω ερωτημάτων θα προσπαθήσω να «ακονίσω» σκέψεις. Αναφέρομαι στο τι στρατό θέλουμε.

  •  μήπως είμαστε ικανοποιημένοι με την πτωτική μας τάση και τις διαχρονικές αλυσίδες της γραφειοκρατίας; μήπως φοβόμαστε την αλλαγή, και λέμε «δεν βαριέσαι και λέμε τρώγε-πίνε-μη μιλάς»;
  •  μήπως έχουμε συνεχή σημάδια κόπωσης και δεν θέλουμε πιο πολλές ασκήσεις και άλλα συναφή;
  •  μήπως το βλέπουμε δημοσιοϋπαλληλικά και –με βάση τις πολύ χαμηλές αποδοχές των αξιωματικών μας/που είναι ντροπή-λέμε γιατί να μείνω στην μονάδα τα απογεύματα; και τα αφήνουμε στον αυτόματο πιλότο με ότι αυτό σημαίνει.
  •  μήπως στην εποχή που βρισκόμαστε είναι καλύτερα να λες δεν ζήτα χρήματα, ενώ αν λες το αντίθετο γίνεσαι κακός και προβληματικός; ναι αλλά αυτά αργότερα πληρώνονται, και κάποτε πρέπει να ζητηθούν ευθύνες.
  •  μήπως έχει περάσει η άποψη ότι δεν μας χρειάζεται η διευρυμένη σκέψη, αφού κάποιοι νομίζουν ότι ήμαστε το κέντρο του κόσμου; σας το λέω μετά πάσης ειλικρινείας δεν μας υπολογίζουν πουθενά. Δείτε τι λέει ο Στρος Καν. Έτσι απλά. Δεν μας εκλαμβάνουν πουθενά σοβαρά. Έχει χαθεί η αξιοπιστία της χωράς. Είναι η αλήθεια. Αυτοί που λένε τα αντίθετα, είναι βαθιά νυχτωμένοι και παλεύουν με νύχια και δόντια να κρατήσουν τις παραπαίουσες θεσούλες τους από το τσούξαμε που έρχεται…
  • μήπως οι οποίες μελέτες γίνονται/εκπονούνται είναι για γίνονται; τότε αφού δεν θα εφαρμοστούν, γιατί να καταναλώνεται φαιά ουσία.
  • γιατί δεν έχουμε ασχοληθεί ποτέ με την στρατιωτική κουλτούρα στον 21ο αιώνα; προ μηνός έλαβα 4 τόμους από τις ΗΠΑ/Δεκέμβριος 2010. Εμείς τα ξέρουμε όλα;
  • γιατί επί χρόνια δεν γίνεται συστηματικά παρουσίαση των lessons learned για πολλά; ασκήσεις-συνεκπαίδευση-συμμέτοχη σε αποστολές κλπ. Απλά εμείς μετά από κάθε Παρμενιωνα είμαστε οι νικητές…
  • γιατί επί χρόνια οι αξιωματικοί μας δεν έχουν δυνατές και σοβαρές εκδόσεις για πολλά και κορυφαία στρατιωτικά και διπλωματικά θέματα; κάλος ο Κοσμάς ο Αιτωλός και η στρατιωτική ιστορία ως και η μάχη του Μαραθώνα, αλλά υπάρχει πολύ παραπέρα… και πιο επίκαιρο.
  • γιατί δεν αφήνουμε πιο ελεύθερο το νεότερο αξιωματικό να αναπτύξει πρωτοβουλίες; δηλαδή οι νεαροί βλαστοί των αμερικανικών ΕΔ δεν είναι καλοί στο Αφγανιστάν; και γιατί να μην γίνεται παραγωγικός διάλογος και οι αποφάσεις να είναι πιο διευρυμένες;
  • γιατί να μην εισαχθούν νέα προγράμματα εκπαίδευσης, με βάση τα σύγχρονα πρότυπα;
  • τέλος πάντων είναι σημαντικό να ξέρουμε αν η Τουρκία είναι απειλή. Αν με τα όσα γίνονται «τα έχουμε βρει» τότε τι συζητάμε; και εν κατακλείδι σε αυτό, ποιες είναι οι απειλές για την Ελλάδα σήμερα;
  • το έχω πει και γράψει ότι η Ελλάδα επί δεκαετίες δεν έχει καταλάβει ότι είναι κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.(ευτυχώς που υπάρχει και αυτό, γιατί δεν είμαι σίγουρος για πολλά…). Γιατί φοβικά και νωχελικά ψελλίζουμε για την ατλαντική συμμαχία;
  • ποιοι είναι οι εθνικοί αντικειμενικοί σκοποί στον 21ο αιώνα; τι θέλουμε σαν Ελλάδα; ποιο είναι το πρότυπο του αξιωματικού; που τον κατατάσσει η κοινωνία σήμερα; που θέλει η πολιτεία να τον πάει; είναι δυνατό να κινούμαστε με τα ίδια και ίδια; που είναι η παράγωγη σκέψης; ποια είναι τα αυριανά μυαλά των ενόπλων μας δυνάμεων; γιατί να υπάρχουν τόσες παραιτήσεις στελεχών; γιατί να πραγματοποιούνται οι ίδιες και ίδιες διαλέξεις πάνω σε ξεθωριασμένα και ξεπερασμένα θέματα; και πολλά άλλα.
  • γιατί κάποιοι άνθρωποι-με τις στρατιωτικές ηγεσίες εντολοδόχους των εκάστου πολίτικων- να μπαινοβγαίνουν στις στρατιωτικές επετηρίδες και να καταλαμβάνουν θέσεις-κλειδιά;

 Ο Νταν Μακρέγκορ συνταγματάρχης (εα) του αμερικανικού στρατού επί χρόνια ασκεί κριτική στην γραφειοκρατία του πενταγώνου πέραν του ατλαντικού. Οι τελευταίοι δυο υπουργοί άμυνας τον διαβάζουν , ενώ οι αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων τον διαβάζουν και σέβονται. Γιατί τολμά. Γιατί επιδιώκει το παραπάνω, και γιατί «ταράζει τα νερά». Στην πατρίδα μας είναι απαραίτητο να βρούμε βηματισμούς. Όχι υποτακτικούς στους πολιτικαντισμους. Χρειάζεται θάρρος. Για αυτό και πολλές φόρες επικαλέστηκα αξιωματικούς που έγραψαν ιστορία όπως τον Αλέξανδρο Παπάγο, τον Ιωάννη μεταξά, τον Θρασύβουλο Τσακαλάκο, κα.

Στις ΗΠΑ και στην κορυφαία ναυτική ακαδημία του πλανήτη στην Ανναπολη λένε ότι «ο Ποσειδώνας είναι ο θεός της θάλασσας, ο Αλφρεντ Μαχαν ο ευαγγελιστής της ναυτικής ισχύος και το αμερικανικό ναυτικό η δεδομένη και σεβαστή εκκλησία». Προσθέτουν όμως και κάτι άλλο. Ότι «σε κάθε σειρά της σχολής αναζητούν εκείνο το μυαλό που θα είναι σε μήκος κύματος Μαχαν.». Δηλαδή το παραπέρα. Αυτό που «σκοτώνουμε εδω». Στην πατρίδα μας για να πάμε μπροστά χρειαζόμαστε τα μυαλά. Όχι τα ανθρωπάκια-τους γραφειοκράτες-τους εντολοδόχους κλπ.

Advertisements

One thought on “Τι είδους αξιωματικό και στρατό θέλουμε;

  1. Δεν έχουμε Οικονομία, ΔΕΝ έχουμε Υγεία, ΔΕΝ έχουμε Ασφάλεια, κλπ, κλπ!

    α. Πόθεν τεκμαίρετε ότι έχουμε Άμυνα; Και φυσικά ΔΕΝ έχουμε!
    β. Τί κοινό έχουν όλα αυτά; ΜΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ !!!

    Άρα, ότι και να λέει ο κ Δρούγος, παραμένουν στην σφαίρα της Θεωρείας και του φανταστικού !

    Και φυσικά, εκείνο που πρέπει να εφαρμοσθεί ΟΤΑΝ αποκτήσουμε την Πολιτική Βούληση να φτιάξουμε Κράτος, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ! ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΗΡΗ ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s