Τάσεις στη Βαλκανική

Ο Γεωγραφικός Βαλκανικός Χώρος

Η Βαλκανική χερσόνησος βρίσκεται στο νότιο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου. ‘Εχει σχήμα ανεστραμμένου τριγώνου, βάση του οποίου είναι ο Δούναβης-Σαύος με τον ποταμό Κούλπα μέχρι την πόλη Ριγιέκα ή Φιούμε. Καλύπτει χώρο έκτασης 474.042 τετρ.χιλ. Το όνομα εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1808 όταν ο Γερμανό AZEUNE το χρησιμοποίησε σε βιβλίο που το ονόμασε «Βαλκανική Χερσόνησος του Αίμου».

Τα Βαλκάνια στην Ιστορία πριν και μετά το Νέο Μεταψυχροπολεμικό Περιβάλλον

Είναι αναμφισβήτητη η σημασία της γεωγραφικής θέσεως των Βαλκανίων. ‘Ενας από τους παράγοντες που έκαναν του Οθωμανούς να έρθουν στην περιοχή, αλλά και ορισμένες μεγάλες δυνάμεις. ‘Ετσι ασκώντας επεμβατική πολιτική, είτε με υπογραφή συνθηκών με τους Οθωμανούς, είτε με ανθρωπιστική επέμβαση, είτε και χωρίς κανένα πρόσχημα μερικές φορές, στόχευαν σε οικονομικά και πολιτικά οφέλη που θα αποκόμιζαν με τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η κυριαρχία των Οθωμανών στην εμπορική οδό που ένωνε την Ευρώπη με την Ασία, αύξησε την γεωπολιτική αξία της περιοχής με αποτέλεσμα να εντείνονται οι προαναφερόμενοι ανταγωνισμοί των Μεγ.Δυνάμεων. Το πρόβλημα των βαλκανικών μειονοτήτων έχει τις ρίζες του στην περίοδο που οι Βαλκανικοί λαοί θέλουν να απελευθερωθούν από τον Οθωμανικό ζυγό, με αποτέλεσμα να επιτρέψουν και να ενισχύσουν τις επεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Το πρόβλημα των μειονοτήτων ουσιαστικά γεννήθηκε με τη Βερολίνια Συνθήκη του 1878 δημιουργώντας εντάσεις στον χώρο των Βαλκανίων ως σήμερα. Τέσσερις δεκαετίες ψυχρού πολέμου. Ο Βορράς του πλανήτη ήταν δομικά διπολικός. Ανταγωνισμός μεταξύ ΝΑΤΟ και ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΤΗΣ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ, πυρηνικά και Συμβατικοί εξοπλισμοί και εναλασσόμενες περίοδοι έντασης και ύφεσης κάτω από την ισορροπία του πυρηνικού πολέμου που βασίζονταν βέβαια στην έννοια MAD (αμοιβαία επιβεβαιωμένη πυρηνική καταστροφή). Αυτή η διπολικότητα παρείχε και σταθερότητα στα Βαλκάνια δεδομένου ότι οι οριακές διαμάχες που αφορούσαν μέλη των δύο θα ήταν δυνατόν να επιφέρουν ένα γενικό πόλεμο με χρήση πυρηνικών όπλων. Η διάλυση της ΕΣΣΔ είχε σαν αποτέλεσμα οι μεταψυχροπολεμικές παγκόσμιες δομές να βρίσκονται σε ρευστή και μεταβατική κατάσταση. Νέα ανταγωνιστικά συστήματα και μοντέλα εμφανίζονται που συχνά καταλήγουν στην παγκόσμια αταξία. Πρώτο συνειρμιακό αποτέλεσμα για τα Βαλκάνια, η διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας και η ανησυχητική αστάθεια και στα υπόλοιπα κράτη με μοναδική εξαίρεση τη μικρή και στρατηγικά τοποθετημένη χώρα μας που είναι πιστά αφοσιωμένη στην σταθερότητα και ειρήνη.

ΑΛΒΑΝΙΑ

Εθνολογική Σύνθεση-Μειονοτικά Προβλήματα

Οι Αλβανοί χωρίζονται σε δύο μεγάλες εθνολογικές ομάδες τους Γκέκηδες που κατοικούν Βόρεια του ποταμού Σκούμπη και υποδιαιρούνται στους Μαλισώρους και τους Περοίκες και τους Τόσκηδες που κατοικούν στη Ν.Αλβανία και υποδιαιρούνται στους Λιάπηδες και στους Τσάμηδες. Οι Γκέκηδες και οι Τόσκηδες μιλούν την Γκέκικη και την Τόσκικι διάλεκτο. Οι δύο αυτές ομάδες έχουν χαρακτηριστικές διαφορές (διάπλαση, ήθη, έθιμα). Με το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας το 1913 ένα μεγάλο τμήμα της Ηπείρου «Η Βόρεια ‘Ηπειρος» προσαρτήθηκε στην Αλβανία και έτσι αμέσως μετά τον Β’ ΠΠ. Εκτός από τις μειονότητες εντός της Αλβανίας, η χώρα διεκδικεί ως Αλβανούς και όσους κατοικούν στο Κοσσυφοπέδιο και τους Τσάμηδες, οι οποίοι ζουν στην παραλιακή περιοχή της Ηπείρου και στις εκβολές του Αχέρωντα ως τον Εύρωπο.

Στην Αλβανία υπάρχει γηγενής Εθνική Ελληνική Μειονότητα(ΕΕΜ), η παρουσία της οποίας ανάγεται ήδη στον 7ο αιώνα π.Χ. Ο κύριος όγκος της είναι συγκεντρωμένος στην ευρύτερη περιοχή του Αργυροκάστρου, των Αγ. Σαράντα, του Δελβίνου και της Χειμάρρας, αλλά υπάρχει παρουσία των μελών της ΕΕΜ σε όλη την Αλβανία. Κύριο όργανο πολιτιστικής εκπροσώπησής της είναι η οργάνωση «Ομόνοια». Δεν υπάρχουν, δυστυχώς, ακριβή στατιστικά στοιχεία για το μέγεθος της μειονότητας, διότι δεν έχει μέχρι στιγμής διενεργηθεί απογραφή με ειδικό για την εθνικότητα ερώτημα, κάτι που, άλλωστε, αποτελεί ανειλημμένη υποχρέωση και έναντι της ΕΕ. Πάντως, ενώ ο ελληνικής καταγωγής πληθυσμός, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν στο Συνέδριο των Παρισίων το 1919 υπολογιζόταν στις 120.000, η τελευταία απογραφή επί κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989 τους ανέβαζε σε 60.000 μόνον, αν και ο συνολικός πληθυσμός της Αλβανίας τριπλασιάσθηκε κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Στην τελευταία απογραφή του 2001 δεν συμμετείχε η Εθνική Ελληνική Μειονότητα, επειδή δεν συμπεριελήφθη ερώτημα για την εθνική καταγωγή.

Πρόσφατες Εξελίξεις

Εξαιτίας του Βορειοηπειρωτικού ζητήματος η Ελλάδα βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία ως το 1987. Ο Δεκέμβριος του 1990 σημαδεύτηκε από τη μαζική φυγή 5.000 Ελλήνων από τη Β.’Ηπειρο προς τη χώρα μας. Το επίσημο Αλβανικό κράτος παρά τις διακηρύξεις για ισότητα και δικαιοσύνη, καταπατά βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα και συμπεριφέρεται κατά τρόπο αυταρχικό και εχθρικό προς τους Ελληνικούς πληθυσμούς προβάλλοντας μάλιστα για αντιστάθμισμα το ανύπαρκτο θέμα των Τσάμηδων. Η πυρετώδης αυθάδεια των Αλβανών βασίζεται σε σχέδιο το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη με στόχους :

  1. Την απομάκρυνση των Ελλήνων με κάθε τρόπο
  2. Την παρεμπόδιση του έργου της Ορθοδόξου Εκκλησίας
  3. Την μείωση και ή δυνατόν εκμηδένιση της Ελληνικής οικονομικής επιρροής στο Νότο
  4. Την Ανατροπή της κατάστασης στα μάτια της Διεθνούς Κοινής Γνώμης για τη δημιουργία «Αλβανικής Μειονότητας» στην Ελλάδα.

Τα τελευταία έτη οι Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις, έχουν εισέλθει σε πορεία σταθερούς ανάπτυξης. Καταλυτικό ρόλο έχει διαδραματίσει η ιδιότητα της Ελλάδας ως μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ καθώς και οι ελληνικές πρωτοβουλίες για την εμπέδωση της ειρήνης και ανάπτυξη της συνεργασίας στην περιοχή. Ενδεικτικό στοιχείο είναι, ο χαρακτηρισμός της Ελλάδας από τη σημερινή αλβανική κυβέρνηση, ως «στρατηγικού εταίρου». Σημαντικές πράξεις που σηματοδότησαν την ανάπτυξη και εμπλουτισμό της διμερούς συνεργασίας, υπήρξε η απόφαση της ελληνικής Κυβέρνησης δια πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου 28/08/1987), για την άρση του «Εμπόλεμου» με την Αλβανία, καθώς και η υπογραφή στις 21 Μαρ 1996 του Συμφώνου Φιλίας, Συνεργασίας, Καλής Γειτονίας και Ασφάλειας, μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών των δυο χωρών στα Τίρανα. Στόχος της ελληνικής πολιτικής είναι, η διασφάλιση της σταθερότητας, ανάπτυξης και ευημερίας της Αλβανίας. Η διαδικασία ενσωμάτωσης της Αλβανίας στην ΕΕ, υπό την προϋπόθεση βεβαίως του σεβασμού των κριτηρίων και όρων που θέτει η ΕΕ, αποτελεί στρατηγικό στόχο της Ελλάδας. Όπως και κατά το παρελθόν, η Ελλάδα θα κάνει προσπάθειες προκειμένου να ενισχύσει με κάθε τρόπο, τις σχέσεις με τη γειτονική Αλβανία.

ΚΡΑΤΗ ΠΡΩΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ

Εθνολογική Σύνθεση-Μειονοτικά Προβλήματα

Η εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού της Σερβίας είναι λίαν ετερογενής. Κατά το 2001 υπάρχουν Σέρβοι 82,86%, Αλβανοί 0,82%, Ούγγροι 3,92%, Μουσουλμάνοι 1,08%, Κροάτες 0,94%, Μαυροβούνιοι 0,92%, Αθίγγανοι 1,44%, Βόσνιοι 1,82%, Βλάχοι 0,53% και Σλοβάκοι 0,79%. Σαν το σοβαρότερο μειονοτικό πρόβλημα της Σερβίας θεωρείται το ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, το οποίο κατοικείται ως επί των πλείστον από Αλβανόφωνους. Για την αντιμετώπιση των ταραχών και των αποσχιστικών τάσεων στην περιοχή αυτή, η Σερβία περιόρισε δραστικά κάποια διοικητικά προνόμια της επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου. Είναι νωρίς να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων αυτών μέσα στη ρευστότητα των καταστάσεων. Θεωρείται πλέον βέβαιο ότι θα συνεχίσουν οι Αλβανοί την πίεση της Σερβίας ώστε έχοντας τη διεθνή υποστήριξη να επιτευχθεί ο σκοπός τους που ήταν και είναι σε πρώτη φάση ανεξαρτητοποίηση του Κόσσοβου ή Κοσσυφοπεδίου και στη συνέχεια η πιθανή ένωσή του με την Αλβανία. Το μέλλον της περιοχής πρέπει να θεωρηθεί σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα είναι αδιατάρακτο.

Η εθνολογική σύνθεση της ΠΓΔΜ κατά το 2001 είναι «Σλάβοι» 64%, Αλβανοί 25 %, Τούρκοι 3,9 %, κυρίως ενώ συνολικά υπάρχουν 24 εθνότητες. Το σύνολο του πληθυσμού είναι 2.022.547, απ’αυτούς οι αυτοαποκαλούμενοι «Μακεδόνες» είναι 1.179.000, οι Τουρκογενείς 118.521 και οι αθίγγανοι (Μαυροβούνιοι, Σέρβοι και Σλαύοι-με Βουλγαρική συνείδηση-Μουσουλμάνοι) 200.000. Ο Τίτο δημιούργησε αυτό το κράτος μόρφωμα και το ονόμασε Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας, μετά έγινε Σοσιαλιστική και άρχισε μια εκπληκτική και άνευ προηγουμένου στα ιστορικά χρονικά, πλαστογράφηση της ιστορίας και δημιουργίας εθνικής συνείδησης στους κατοίκους ότι είναι Μακεδόνες και όχι Βούλγαροι, όπως μέχρι τότε πίστευαν και να οικοιοποιηθούν τον εθνολογικό-όρο Μακεδονία και να διατυπώσουν άμεσα ή έμμεσα εδαφικές αξιώσεις στις άλλες γεωγραφικές περιοχές της Μακεδονίας, όπως της Μακεδονίας του Πιρίν στην Βουλγαρία και του Αιγαίου στην Ελλάδα, φτάνοντας στον τελικό αντικειμενικό σκοπό που είχαν θέσει, την έξοδο στο Αιγαίο. Τα Σκόπια αποσκίστηκαν από τη Σερβία αναίμακτα εντελώς και εύκολα, το 1991.

Η εθνολογική σύνθεση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης κατά την απογραφή του 1991 2001 είναι Μουσουλμάνοι 43,7%, Σέρβοι 31,4%, Κροάτες 17%, άλλοι 7,6 %. Από παλιά κατοικούσαν στην περιοχή αυτή 3 εθνότητες-Κροάτες, Σέρβοι και Βόσνιοι μουσουλμάνοι. Οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι κατάγονται από μια αιρετική σλαβική Χριστιανική ομάδα που ζούσε στην περιοχή. Λόγω όμως των διωγμών που υπέστησαν τόσο από τους καθολικούς Κροάτες όσο και από τους Ορόδοξους Σέρβους, στράφηκαν στο Ισλάμ και εξισλαμίσθηκαν εύκολα από τους Τούρκους. Η Βοσνία βρέθηκε είτε κάτω από τη Σερβική εξουσία είτε από την Αυστριακή.

Τον Ιανουάριο του 1992 η ΕΟΚ αναγνωρίζει την Βοσνία-Ερζεγοβίνη σαν ανεξάρτητο κράτος και ο πρόεδρος της Βοσνίας Ιζεμπέκοβιτς σαν ανεξάρτητο κράτος αγνοώντας σκόπιμα τις εθνότητες των Κροατών και των Σέρβων δημιούργησε ένα μουσουλμανικό κράτος δίνοντας βάση στις παροτρύνσεις  και υποσχέσεις της Τουρκίας και άλλων ισλαμικών κρατών, οπότε η σφαγή στη χώρα ήταν αναμενόμενη.

Το Μαυροβούνιο είναι ανεξάρτητο κράτος από τις 3 Ιουνίου 2006, ημέρα υιοθετήσεως της σχετικής διακηρύξεως της Βουλής της χώρας. Είχε προηγηθεί δημοψήφισμα στις 21 Μαΐου 2006, στο οποίο το 55,5% των ψηφισάντων είχαν αποφανθεί υπέρ της διαλύσεως της Κρατικής Ενώσεως Σερβίας & Μαυροβουνίου (ΣκΜ). Τον Ιούνιο 2006 η σερβική κυβέρνηση αναγνώρισε επισήμως την  ανεξαρτησία της γειτονικής της χώρας και συνήψε με αυτήν διπλωματικές σχέσεις. Ταυτόχρονα, ανακοίνωσε επισήμως ότι καθίσταται διάδοχο κράτος της ΣκΜ. Όσο αφορά την εθνολογική θρησκευτική σύνθεση του Μαυροβουνίου, το 80% περίπου του πληθυσμού αυτοπροσδιορίζεται ως Μαυροβούνιοι και Σέρβοι, το 5% Αλβανοί ενώ το υπόλοιπο 15% είναι Σλάβοι μουσουλμάνοι που κατοικούν στην περιοχή Σαντζάκ. Στην ιστορία οι Μαυροβούνιοι αποδείχθηκαν γενναίοι πολεμιστές και με την έναρξη του πρόσφατου πολέμου το Μαυροβούνιο τάχτηκε στο πλευρό της Σερβίας και πολέμησε σε όλα τα μέτωπα της Κροατίας-Σύμμαχος της Σερβίας παντού και πάντοτε.

Η περιοχή της Βοιβοδίνας βορείως του Βελιγραδίου είναι απλώς μέρος της Ουγγρικής Λεκάνης της Πανονίας και για αιώνες υπήρξε Ουγγρική. Μια σημαντική Ουγγρική κοινότητα, επισήμως 341.000, ανεπίσημα ίσως περισσότεροι, ζει ακόμη εκεί. Ορισμένες χώρες για να πιέσουν τη Σερβία, βάζουν σε εφαρμογή σχέδια που σκοπεύουν στη δημιουργία ταραχών από τους Ούγγρους της Βοιβοδίνας, ζητώντας αυτοδιάθεση ή έστω αυτονομία.

Η Σλοβενία είναι το πρώτο από τα κράτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας που αναγνωρίστηκε ανεξάρτητο μαζί με την Κροατία. Για αιώνες η Σλοβενία βρισκόταν κάτω από τη Γερμανική ή Αυστριακή επιρροή. Το Γερμανικό έθνος πάντα τη θεωρούσε μέρος της ιστορίας του και έτσι εξηγείται το ενδιαφέρον των Γερμανών για την αναγνώριση της Σλοβενίας και Κροατίας σαν ελεύθερων κρατών το 1990. Από την Άνοιξη του 2004 η Σλοβενία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Η εθνολογική σύνθεση της Κροατίας είναι ετερογενής αλλά έχει σταθεροποιηθεί την τελευταία δεκαετία. Οι κάτοικοι της χώρας είναι κατά πλειοψηφία  Κροάτες και υπάρχουν και μειονότητες Σέρβων, Βόσνιων, Μουσουλμάνων, Ούγγρων και Ιταλών. Η επικρατούσα θρησκεία είναι η Ρωμαιοκαθολική.

Πρόσφατες Εξελίξεις

Πολλοί προσπάθησαν να απαντήσουν το ερώτημα γιατί διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία. Οι Σέρβοι ισχυρίζονται ότι η αιτία είναι προϊόν ενίσχυσης των εθνικών αποσχιστικών τάσεων-αναμνήσεων των μειονοτήτων και άλλα ευρωπαϊκά κράτη που θα επωφελούντο από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Πρώτα η ήσυχη Σλοβενία, μετά η Κροατία. Και στη συνέχεια οι υπόλοιποι, το 1991, κήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Οι Σέρβοι αντέδρασαν. Ο πόλεμος ήταν το μόνο μέσο για την επίλυση των διαφορών τους. Για την Σλοβενία τα πράγματα ήταν εύκολα. Με την Κροατία και τη Βοσνία τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Εκεί ζούσαν Σέρβοι που πήραν όπλα πολέμησαν. Στις μικτές περιοχές της Βοσνίας εφαρμόσθηκε «εθνολογική κάθαρση» εκ μέρους των Σέρβων για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια των εκεί κατοικούντων Σέρβων.

Στην Κροατία οι μάχες σταμάτησαν με την επέμβαση του ΟΗΕ. Θα πρέπει να επισημανθεί η έντονη ανάμειξη της Τουρκίας στα γεγονότα της περιοχής.

Για την επίλυση του προβλήματος του Κοσσυφοπεδίου ο ΟΗΕ όρισε ειδικό διαμεσολαβητή τον Martti Ahtisaari, ο οποίος ύστερα από μία σειρά διαβουλεύσεων με Πρίστινα και Βελιγράδι, κατέθεσε στις αρχές Φεβρουαρίου 2007 σχέδιο, στο οποίο αν και δεν αναφερόταν η λέξη ανεξαρτησία, προβλεπόταν ότι το Κοσσυφοπέδιο θα αποτελούσε μελλοντικό κράτος, ανεξάρτητο από τη Σερβία.

Σε συνέχεια του σχεδίου ‘’Ahtisaari’’ και ύστερα από τις αντιδράσεις, κυρίως από την πλευρά των Σέρβων, συστάθηκε διαμεσολαβητική τριμελής επιτροπή (Τρόικα), απαρτιζόμενη από ΗΠΑ, ΕΕ και Ρωσία, για την εξεύρεση και υποβολή στο ΣΑ του ΟΗΕ, πρότασης για λύση του προβλήματος, μετά από διαπραγματεύσεις με τις ενδιαφερόμενες πλευρές. Στις 19 Δεκεμβρίου 2007 η επιτροπή υπέβαλε έκθεση, όπου αναφέρει ότι Σερβία και Κοσσυφοπέδιο είναι ανυποχώρητοι, δεν μπορεί να προτείνει λύση αποδεκτή και από τις 2 πλευρές και εισηγείται την συνέχιση των διαπραγματεύσεων.

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Εθνολογική Σύνθεση-Μειονοτικά Προβλήματα

Το Βουλγαρικό Κράτος απαρτίζεται από 3 βασικές ομάδες κατοίκων τους Βούλγαρους, τους Μουσουλμάνους (ανεξαρτήτων εθνικής καταγωγής) και τους ‘Ελληνες. Σύμφωνα με τον Βούλγαρο ερευνητή Kerfikof, ζουν 48.000 Σαρακατσαναίοι στην Παλαιά Ανατολική Ρωμυλία, δηλαδή στη σημερινή Νότια Βουλγαρία, καθαρόαιμοι ‘Ελληνες με έντονη Ελληνική συνείδηση.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 υπάρχουν 83,8% Βούλγαροι, 9,4% Τούρκοι, 4,7% Αθίγγανοι, 1% Ρώσοι, Αρμένιοι, ‘Ελληνες, Βλάχοι, Σλαβομακεδόνες, Ρουμάνοι, Εβραίοι, Ουκρανοί Σαρακατασάνοι, Τάταροι, Τσερκέζοι, Αλβανοί, Άραβες.  Ακόμη υπάρχει και η Χριστιανοτουρκική μειονότητα των Γαγαούζων. Εξαιτίας του εσφαλμένου χειρισμού του θέματος της Μακεδονίας από τη Βουλγαρία μετά το 1944, τους προέκυψε και το παροδικό πρόβλημα της «Μακεδονικής Μειονότητας».

Οι Ελληνοβουλγαρικές σχέσεις βρίσκονταν σε ένταση από τις αρχές του αιώνα εξαιτίας των μειονοτήτων της Μακεδονίας. Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στις αρχές του μεσοπολέμου, αφού οι εδαφικοί όροι και εκείνοι που αναφέρονταν στην προστασία των μειονοτήτων και στην ανταλλαγή των πληθυσμών, της Συνθήκης Ειρήνης του 1919-1920, είτε δεν έγιναν αποδεκτοί από τα κράτη στα οποία είχαν επιβληθεί, είτε δεν είχαν εφαρμοσθεί ή ακόμη είχαν αποδειχθεί ανεπαρκείς για να καταδικάσουν τα πάθη. Κύριο μέλημα του Βουλγαρικού κράτους από τηνίδρυσή του ήταν ο εκτοπισμός ή εκβουλγαρισμός  του Ελληνικού στοιχείου. Το 1906 έγιναν οι φοβερότεροι διωγμοί. Για τον αριθμό και την κατάσταση της ελληνικής μειονότητας στη Βουλγαρία δεν υπάρχουν στοιχεία.

Θέλοντας η Βουλγαρία να απαλύνει το πρόβλημα της Μουσουλμανικής μειονότητας, άσκησε έντονη πολιτική αφομοίωσης των Μουσουλμάνων, έτσι όμως ενίσχυσε το τουρκικό πρόβλημα. Το 1984 η Τουρκία κατηγορεί τη Βουλγαρία ότι διώκει την τουρκική μειονότητα και τους απαγορεύει να ασκούν τα θρησκευτικά τους δικαιώματα. Το 1988 έγινε μαζική φυγή των μουσουλμάνων προς της Τουρκία. Η Τουρκία με τη σειρά της δεν μπορούσε να τους αποκαταστήσει και επιπλέον έβλεπε ότι αποδυναμώνονταν οι τυχόν βλέψεις της σε βουλγαρικά εδάφη. Η Βουλγαρία εκτέθηκε σαν καταπιεστής στη Διεθνή Κοινότητα. Η αλλαγή στα πολιτικά πράγματα της Βουλγαρίας το 1990, επέφερε βελτιώσεις στις συνθήκες διαβιώσεως των μουσουλμάνων.

Πρόσφατες Εξελίξεις

Το 1990 η Βουλγαρία απέκτησε εκλεγμένη δημοκρατική κυβέρνηση με την υποστήριξη του μουσουλμανικού κόμματος και ύστερα από μία περίοδο πολιτικών εξελίξεων τον Αύγουστο του 2005 εξελέγει δημοκρατική κυβέρνηση με την υποστήριξη των τριών πρώτων κομμάτων, το Σοσιαλιστικό (ΒΣΚ), το κεντροδεξιό Εθνικό Κίνημα (ΕΚΣ ΙΙ) και το μουσουλμανικό Κίνημα Δικαιωμάτων και Ελευθεριών (ΚΔΕ). Οι Τούρκοι εθνικιστές ευελπιστούν να κερδίσουν ένα συγκεκριμένο αριθμό εδρών στη Βουλή που θα τους επιτρέπει να επηρεάζουν τις εξελίξεις και να δίνουν κάθε φορά το δυναμικό τους παρόν στη λήψη των αποφάσεων. Το κόμμα αυτό δέχεται σαφή επίδραση από την κυβέρνηση της ‘Αγκυρας και μπορεί να σταθεί τροχοπέδη στις αποφάσεις της κυβέρνησης της Βουλγαρίας

Πετρελαιαγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Στις 4-5 Νοεμβρίου 2004 μονογραφήθηκε από εκπροσώπους των Κυβερνήσεων Ελλάδος, Βουλγαρίας και Ρωσσίας στην Αθήνα το πολιτικό Μνημόνιο Συνεργασίας για την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης. Στο πλαίσιο της προώθησης του ανωτέρω έργου, έλαβε χώρα στις 26-27/1/2005, στην Μόσχα, συνάντηση της τριμερούς διακυβερνητικής Επιτροπής η οποία κατέληξε στην υπογραφή σχετικού πρωτοκόλλου. Νέα συνάντηση της εν λόγω Επιτροπής  πραγματοποιήθηκε στην Μόσχα 10/3/2005 κατά την οποία τα μέρη συμφώνησαν ως προς την υπογραφή από τις κυβερνήσεις τους του τριμερούς πολιτικού Μνημονίου Συνεργασίας για την κατασκευή του Π/Α Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης. Στις 12 Απριλίου 2005 υπεγράφη στην Σόφια μεταξύ των εκπροσώπων της Ελλάδος, της Βουλγαρίας και της Ρωσίας το περί ου ο λόγος Πολιτικού Μνημονίου Συνεργασίας, ενώ στις 26-27/5/2005 πραγματοποιήθηκε στη Σόφια η πρώτη συνάντηση της Τριμερούς Επιτροπής Εργασίας και Ομάδας Εταιρειών που θα αναλάβουν την πρωτοβουλία για την σύσταση Διεθνούς Εταιρείας με σκοπό την κατασκευή του Π/Α Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης.

Νέες μεθοριακές διαβάσεις

Πρόσφατα έλαβε χώρα η τελετή εγκαινίων της νέας διασυνοριακής διάνοιξης μεταξύ Ελλάδας – Βουλγαρίας στην περιοχή Εξοχής (Δράμα) μέσω της Σήραγγας «Ελληνο-Βουλγαρικής Φιλίας». Σε ότι αφορά τον μεθοριακό σταθμό στην Κομοτηνή (Νυμφαία – Makaza), αναμένετο η λειτουργία του εντός του 2006, ενώ η τεχνική μελέτη για τον μεθοριακό σταθμό Ξάνθης (Εχίνος – Roudozem) δεν έχει ολοκληρωθεί στην παρούσα φάση. Επίσης, ως προς την διάνοιξη και τέταρτου μεθοριακού σταθμού (Κυρίνος – Ivailovgrad), πέραν της εξασφάλισης χρηματοδότησης του έργου, εκκρεμεί η υπογραφή σχεδίου συμφωνίας.

Θέματα Απασχόλησης – Κοινωνικής Προστασίας

Εκκρεμεί η ολοκλήρωση σχεδίου συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών για θέματα κοινωνικών ασφαλίσεων (έχουν ήδη συμφωνηθεί τα 15 πρώτα άρθρα), καθώς και η διευθέτηση των θεμάτων της εποχιακής εργασίας και των αδειών οδήγησης των Βουλγάρων στην Ελλάδα. Κατά την παρούσα φάση μελετώνται, επίσης, προσχέδια διμερών συμφωνιών για τις οδικές μεταφορές, την αστυνομική συνεργασία και το διασυνοριακό έλεγχο.

Νομικά ζητήματα

Εκκρεμεί η ολοκλήρωση σχεδίου συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών για θέματα κοινωνικών ασφαλίσεων (έχουν ήδη συμφωνηθεί τα 15 πρώτα άρθρα), καθώς και η διευθέτηση των θεμάτων της εποχιακής εργασίας και των αδειών οδήγησης των Βουλγάρων στην Ελλάδα. Κατά την παρούσα φάση μελετώνται, επίσης, προσχέδια διμερών συμφωνιών για τις οδικές μεταφορές, την αστυνομική συνεργασία και τον διασυνοριακό έλεγχο.

Οι διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας – Βουλγαρίας, πλέον είναι εξαίρετες και αναπτύσσονται συνεχώς, παρουσιάζοντας ανοδική πορεία σε όλους τους τομείς, ιδίως μάλιστα μετά την ενσωμάτωση της γειτονικής χώρας στη Βορειοατλαντική συμμαχία τον Μάρτιο του 2004 και την ένταξή της στην ΕΕ τον Ιανουάριο του 2007.

ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Ο πληθυσμός της Ρουμανίας αποτελείται από 63% χριστιανούς ορθόδοξους, 7% καθολικούς και το υπόλοιπο ποσοστό σε άλλες θρησκείες και δόγματα. Επίσημη γλώσσα η Ρουμανική, λατινικής προελεύσεως. Σήμερα υπολογίζεται ότι γύρω στα 1.500.000 αποδήμων Ούγγρων ζουν στη Ρουμανία. Το πρόβλημα της Ουγγρικής μειονότητας ανάγεται στις αρχές του αιώνα μας και στη διάρκεια των μεταπολεμικών χρόνων. Τα μειονοτικά δικαιώματα αποτέλεσαν την αιχμή των αγώνων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, όπως έδειξαν τα πλήθη που συγκεντρώθηκαν να διαδηλώνουν στη Βουδαπέστη 1956) την αντίθεσή τους προς τα προγράμματα «συστηματικοποίησης» του Τσαουσέσκου  που έπληταν τα μειονοτικά χωριά της Ρουμανίας.

Πρόσφατες Εξελίξεις

Με την πτώση του τείχους του Βερολίνου και το τέλος του ψυχρού πολέμου, το Ουγγρικό ζήτημα ανασύρθηκε πάλι στην επικαιρότητα καθώς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συγκίνηση οι Ούγγροι ενημερώνονταν για τις συνθήκες διαβίωσης των ομοεθνών τους, ενώ ταυτόχρονα στη Ρουμανία στεριονόταν η πεποίθηση πως η Ουγγαρία θέλει να ανασυγκροτήσει το κράτος που είχε το 19ο αιώνα, εγκαθιστώντας την πρωτοκαθεδρία σε όλη την περιοχή των Καρπαθίων. Μέσω των δηλώσεων του Ούγγρου πρωθυπουργού Ατνάλ ο Ουγγρικός λαός έδειξε ξεκάθαρα τον εκνευρισμό του και την διαμαρτυρία του για το ότι η Ρουμανία δεν εκπλήρωνε τις υποσχέσεις της και δεν παρείχε μειονοτικά δικαιώματα Ευρωπαϊκών προδιαγραφών,  ενώ οι ίδιοι στη Ρουμανική μειονότητα 25.000 ατόμων που ζει στα Ουγγρικά εδάφη παρέχουν ελευθερίες απλησίαστες για τους αδελφούς τους της Ρουμανίας. Στην απάντησή του το Βουκουρέστι υποστήριξε (Moηde 22/10/94) πως οι μειονοτικοί Ούγγροι έζησαν καλύτερα από τους ίδιους τους Ρουμάνους και αναρωτήθηκε τι να απέγινε ο πληθυσμός του μισού εκατομμυρίου Ρουμάνων που κατοικούσε σε Ουγγρικά εδάφη, πριν από τη συνθήκη του trianon και που κατά πάσα πιθανότητα εξουγγαρίστηκε. Στο κλίμα της έντασης κάποιοι Ούγγροι ζήτησαν αυτονομία της μειονότητας ενώ οι Ρουμάνοι έσπευσαν να αποκτήσουν κεντρικό έλεγχο στα μειονοτικά χωριά με διορισμό πανίσχυρων μοναρχών. Και ενώ ο λόγος και ο αντίλογος αναπτυσσόταν με ταχύτητα αστραπής ανάμεσα στις δύο χώρες, ξαφνικά έγινε αντιληπτό ότι η ανακίνηση αυτού του θέματος δημιουργούσε συνθήκες έντασης στην περιοχή και κατά συνέπεια αστάθειας σε μια περίοδο που ο Γιουγκοσλαβικός πόλεμος αποτελούσε παράδειγμα προς αποφυγή και άρα, η Ουγγρική προσέγγιση της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης απαιτούσε αποστάσεις από εθνικιστικές ταραχές.

Σήμερα η διαφορά τόνων στις επίσημες δηλώσεις της Βουδαπέστης και του Βουκουρεστίου είναι πια φανερή, ενώ στην κυβέρνηση της Ουγγαρίας κατακτά καθημερινά έδαφος η άποψη που λέει ότι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης τοων Ούγγρων της Ρουμανίας, περνά μέσα από την εξομάλυνση των διμερών διακρατικών σχέσεων. Η Ουγγαρία παρουσιάζει μετριοπάθεια (άρνηση προώθησης αυτονόμησης ουγγρικής μειονότητας στην Ρουμανία από τον αρμόδιο υπουργό). Αυτή την μετριοπάθεια δεν φαίνεται να την ακολουθεί η Ρουμανική κυβέρνηση όπου το ένα κόμμα της κυβερνητικής πλειοψηφίας (PUNE) διακρίνεται για τα αντιουγγρικά του αισθήματα και ο τύπος τη μια μέρα διαμαρτύρεται για την Ουγγρική απειλή και την επομένη ζητάει να φτάσουν τα Ρουμανικά σύνορα ως τον ποταμό Τίζα της Ουγγαρίας.

Το Μάρτιο του 2004, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, η Ρουμανία γίνεται δεκτή ως πλήρες μέλος και ο Ρουμάνος υπουργός Άμυνας δηλώνει ότι η χώρα του είναι έτοιμη να συμμετάσχει σε νατοϊκές επιχειρήσεις. Στις αρχές του 2005 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την αίτηση ένταξης της χώρας στην ΕΕ το 2007. Την 1η Ιανουαρίου 2007  η Ρουμανία έγινε κράτος-μέλος της ΕυρωπαΙκής Ένωσης.

ΤΟΥΡΚΙΑ

Εθνολογική Σύνθεση

Η Τουρκία σήμερα κατέχει την Μ.Ασία και την Ανατολική Θράκη. ‘Εχει κατοικηθεί από πολλούς διαφορετικούς λαούς κατά το παρελθόν  πχ ‘Ελληνες, Ρωμαίους, Οθωμανούς  κτλ. Οι Οθωμανοί εμφανίστηκαν μόλις τον 12ο αιώνα. Από τότε μέχρι σήμερα κατέχουν το χώρο αυτό. Σήμερα η Τουρκία θεωρείται Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό κράτος λόγω του μικρού τμήματος που ανήκει στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Οι μειονότητες που ζουν στο έδαφός της είναι Κούρδοι, Αρμένιοι, ‘Ελληνες και Σύριοι και ενώ η επίσημη γλώσσα της Τουρκίας είναι η Τουρκική, οι μειονότητες ομιλούν αντίστοιχα την Κουρδική, Αρμενική, Ελληνική, Αραβική. Στο παρόν θέμα θα εξεταστεί η Ελληνική μειονότητα αλλά και οι Τουρκικές μειονότητες στα Βαλκανικά κράτη λόγω της ιδιαιτερότητας του θέματος χωρίς να αναπτυχθούν οι προαναφερθείσες λοιπές μειονότητες διότι δεν ανήκουν στον Βαλκανικό χώρο και δεν αποτελούν άμεσα μέρος των σύγχρονων Βαλκανικών προβλημάτων.

Η Ελληνική Μειονότητα

Η Τουρκία σχεδίασε και μεθόδευσε συστηματικά την εξόντωση της Ελληνικής Μειονότητας σε ευνοϊκές χρονικές περιόδους. Αναφέρονται τα ακόλουθα στοιχεία τα οποία δείχνουν την πολύ καλά σχεδιασμένη από τις Τουρκικές κυβερνήσεις εξόντωση της Ελληνικής Μειονότητας.

  • 1927-καταργούνται τα ελληνικά μειονοτικά σχολεία σε ‘Ιμβρο και Τένεδο.
  • 1941-Μαζικοί διωγμοί κατά της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Κων/πολης μεγάλο τμήμα της οποίας μεταφέρθηκε σε στρατόπεδα στην Ανατολική Τουρκία.
  • 1942-Εφαρμογή του κεφαλικού φόρου για όσους πλούτισαν κατά τη διάρκεια του πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας. Ο νόμος αυτός εφαρμόσθηκε εναντίον των Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων οι οποίοι σε περίπτωση αδυναμίας χρηματικής εξόφλησης στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας και εξόντώθηκαν.
  • 1955-Στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου διεπράχθησαν οι χειρότερες βιαιοπραγίες, βανδαλισμοί και βαρβαρότητες του Τουρκικού όχλου σε βάρος του Ελληνικού στοιχείου της Κων/πολης με την υποκίνηση της Τουρκικής κυβέρνησης.
  • 1963-Το Τουρκικό Συμβούλιο Επικρατείας εξέδωσε απόφαση με την οποία καθοριζόταν ότι οι μειονότητες δεν είχαν διακαίωμα να αποκτήσουν περισσότερα περιουσιακά στοιχεία από εκείνα που είχαν το 1926.

Αυτές είναι μερικές μόνο χαρακτηριστικές ενέργειες της Τουρκίας οι οποίες με την απαγόρευση της γλώσσας, της θρησκείας, της εκπαίδευσης και την υφαρπαγή των Ελληνικών περιουσιών, την αβάσταχτη φορολογία και τις κάθε είδους πιέσεις και εξοντώσεις, αποσκοπούαν στη διάλυση της Ελληνικής οικογένειας. Σήμερα έχουν περιοριστεί οι ‘Ελληνες σε 4.000 περίπου σε Κων/πολη, ‘Ιμβρο και Τένεδο. Οι υπόλοιποι διαβιώνουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα και ΗΠΑ κυρίως.

Η κατάσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, δεδομένου ότι συμβολίζει για τους Τούρκους την Ενσάρκωση της Μεγάλης Ελληνικής Ιδέας και του Ελληνικού αλυτρωτισμού. Σήμερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο αντιμετωπίζεται εχθρικά τόσο από το επίσημο Τουρκικό κράτος όσο και από τις ανεξέλεγκτες «κατευθυνόμενες» Ισλαμικές Τουρκικές οργανώσεις. Ο Οικομενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην πρόσφατη επίσκεψη του στην Ελλάδα επιγραμματικά περιέγραψε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται τόσο το Οικομενικό Πατριαρχείο όσο και ο Ελληνισμός σήμερα : «Ευρισκόμεθα εις αμηχανίαν, αλλά όχι εις απελπισίαν. Διωκόμεθα, αλλά δεν εγκαταλειπόμεθα, καταβαλλόμεθα, αλλά δεν χανόμεθα… Το Φανάρι ενσαρκώνει την πνευματική και φυσική αντοχή του Γένους. Το Φανάρι είναι Κάστρο απόρθητο» .

Μουσουλμανικές (με Τουρκόφιλο Χαρακτήρα) Μειονότητες στα Βαλκάνια

Στα Βαλκάνια ζουν 10.000.000 μουσουλμάνοι, από τους οποίους οι μισοί περίπου είναι Τούρκοι. Απ’αυτούς άλλοι είναι απλώς με τουρκόφιλο χαρακτήρα και ένα ποσοστό καθαρά τουρκικής καταγωγής (Βουλγαρία-Σκόπια-Αλβανία-Κοσσυφοπέδιο-Σαντζάκ-Βοσνία). Η σημερινή αριθμητική διάσταση των Μουσουλμάνων Σαντζάκ και Βοσνίας-Ερζαγοβίνης ανέρχεται σε 2.000.000. Στα Σκόπια ζουν 120.000 τουρκογενείς Μουσουλμάνοι. Στην Αλβανία, στο Κοσσυφοπέδιο και στο Μαυροβούνιο 1.686.661. Στη δε Βουλγαρία όπως αναφέρθηκε το  9,5 % του συνολικού πληθυσμού είναι Τούρκοι.

Και στην Ελλάδα έχουμε τους Μουσουλμάνους κατοίκους της Θράκης από τους οποίους το 50% είναι τουρκογενείς και το 35% αποτελούν Πομάκοι οι οποίοι σαφώς δεν έχουν σχέση με τα Τουρκικά φύλλα και το υπόλοιπο 15% των Μουσουλμάνων είναι Αθίγγανοι, Κιρκάσιοι κλπ.

Πολιτική-Ρόλος της Τουρκίας στα Βαλκάνια

Πληθώρα στοιχείων δείχνουν ότι η Τουρκία παρά την φαινομενική της ουδετερότητα συμμετέχει ακαταπαύστως και ενεργώς στα σχετικά με την περιοχή γεγονότα, θέλει να επηρεάσει καθοριστικά τις εξελίξεις στον ευρύτερο Βαλκανικό χώρο και να τις ωθήσει προς την κατεύθυνση της παγίωσης των δικών της ενδιαφερόντων. Τα ενδιαφέροντα αυτά στηρίζονται πάνω στις αρχές και στους κανόνες της Τουρκικής Εθνικής Ιδέας η οποία στην τελευταία φάση της αποβλέπει μακροπρόσθεσμα στην πολιτική ένωση όλων των Τουρκικών φυλών και πληθυσμών με ενιαίο Τουρκικό πολιτισμό και κοινή Τουρκική γραφή, με ταυτόχρονη διείσδυση σε περιοχές που ενδιαφέρουν εθνικά την Τουρκία, προκειμένου να δημιουργηθούν κατ’αρχήν πολιτιστικές γέφυρες, χρησιμοποιώντας δυο κοινά με τις περιοχές αυτές στοιχεία, τη γλώσσα και τη θρησκεία. Ο ρόλος του προστάτη των καταπιεζομένων Μουσουλμάνων της Βαλκανικής, αλλά και επιθετικά, του διεκδικητή ενός νέου status quo ήταν επόμενο να δημιουργήσει γρήγορα στη χώρα μας μια εικόνα που πήρε γρήγορα μυθικές διαστάσεις, εκείνη του μουσουλμανικού τόξου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η Βαλκανική πολιτική της Τουρκίας δημιουργεί την εντύπωση ότι στοχεύει περισσότερο στη δημιουργία δυσκολιών και στην εκμετάλλευση των προβλημάτων της Ελλάδας (εφαρμόζοντας την αρχή «ο εχθρός του εχθρού μου, είναι φίλος μου») παρά την επίτευξη των στόχων της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής (που συνίσταται στην αύξηση της τουρκικής διείσδυσης και επιρροής). Η Τουρκική στάση στις Ελληνο-Αλβανικές «κρίσεις» του Αυγούστου 1993 και Απριλίου 1994 δείχνει να επιβεβαιώνει την παραπάνω άποψη.

ΕΛΛΑΔΑ

Εθνολογική Σύνθεση-Μειονότητες

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σήμερα αλλοεθνείς με τη μορφή μειονοτήτων εκτός από τη μουσουλμανική μειονότητα. Ο υψηλός δείκτης εθνολογικής οιμοιογένειας της Ελλάδας οφείλεται κυρίως στην αντοχή και διατήρηση του Ελληνικού χαρακτήρα κατά τη μακραίωνη πορεία του Ελληνισμού.

Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δημιουργήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάνης στις 24 Ιουλ 1923. Με την υπογραφή της συνθήκης αυτής πραγματοποιήθηκε ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας από την οποία εξαιρέθηκαν οι ‘Ελληνες κάτοικοι της Κων/πολης και των νησιών ‘Ιμβρου και Τενέδου, καθώς και οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι της Ανατολικής Θράκης.

Η μειονότητα αυτή έχει ομοιογένεια θρησκευτική και όχι εθνολογική, αφού αποτελείται από Τούρκους, Πομάκους, Αθίγγανους. Απολαμβάνει όλων των δικαιωμάτων που έχουν οι ‘Ελληνες πολίτες χωρίς διακρίσεις. Σήμερα υπάρχουν 114.000 μουσουλμάνοι στη Δυτ. Θράκη. Από αυτούς Τουρκόφωνοι είναι 54.000 περίπου. Οι Πομάκοι Θρακικής καταγωγής είναι 36.000 και οι υπόλοιποι 24.000 Αθίγγανοι και τέλος οι Γύφτοι που προέρχονται από την Ινδία. Η Μουσουλμανική μειονότητα διαθέτει 2 θεολογικές σχολές, 255 τζαμιά, 72 μικρά τζαμιά και 12 τόπους λατρείας.

Μειονοτικά Ζητήματα στην Ελλάδα και Πρόσφατες Εξελίξεις

Μουσουλμανικό

Με την προπαγάνδα ορισμένων γειτονικών κρατών έχουν διογκωθεί ή δημιουργηθεί εκ του μηδενός μειονοτικά ζητήματα στην Ελλάδα, με απότερο σκοπό την προσάρτηση Ελληνικών εδαφών στην επικράτειά τους. Τελευταία εκδήλωση του Τουρκικού επεκτατισμού απέναντι στη χώρα μας είναι η δημιουργία μειονοτικού προβλήματος στην Ελληνική Θράκη με το πρόσχημα της καταπίεσης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της «Τουρκικής Μειονότητας» και όχι Μουσουλμανικής-Θρησκευτικής, όπως καθορίζεται στη Συνθήκη της Λωζάνης. ‘Ηδη ο πρώτος στόχος της Τουρκίας έχει επιτευχθεί με τη διεθνοποίηση του προβλήματος της «Τουρκίκής Εθνικής Μειονότητας Θράκης» στην οποία υποβολιμαία συμπεριλαμβάνει και τους Πομάκους αλλά και τους Αθίγγανους τους Γύφτους της περιοχής, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την Τουρκία και την Τουρκική φυλή. Σήμερα το ζήτημα βρίσκεται στη δευτερη φάση, σύμφωνα με τον όλο σχεδιασμό από την Τουρκία. Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει την αυτονόμηση στο πλαίσιο της αυτοδιάθεσης των λαών της περιοχής μέσα από μαζικές κινητοποιήσεις και αντιδράσεις που θα υποκινηθούν από τους φανατικούς μουσουλμάνους και πράκτορες της ΜΙΤ της ‘Αγκυρας. Με την ολοκλήρωση της δεύτερης αυτής φάσης, θα ακολουθήσει η Τρίτη, δηλαδή η προσάρτιση της Ελληνικής Θράκης στην Τουρκία.

Μακεδονικό

Τα Σκόπια ισχυρίζονται πως στην Ελλάδα οι «Μακεδόνες» στερούνται μειονοτικών δικαιωμάτων ή βρίσκονται υπό διωγμό. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τέτοια μειονότητα στην Ελλάδα, είναι εξ ολοκλήρου μη πραγματικό κατασκεύασμα. Στις πρόσφατες εξελίξεις πρέπει να ανφερθεί ότι ο Κίρο Γκλιγκόρωφ με προκλητικό διάγγελμα προς το λαό των Σκοπίων, αμφισβήτησε τα σημερινά σύνορα. Κάθε πρωί η Σκοπιανή τηλεόραση μεταδίδει εθνεγερτήριο άσμα, με το οποίο καλούνται οι Σκοπιανοί «να απελευθερώσουν τη Μακεδονία του Πιρίν, αλλά και το Αιγαίο το ασπροθαλασσινό, το μακεδονικό». Ακόμη κυκλοφορούν επίσημοι χάρτες της Μεγάλης Μακεδονίας όπου τα σύνορα του κράτους αυτού φτάνουν στο Αιγαίο και περιλαμβάνουν όλη τη Β.Ελλάδα. Τελευταίες εξελίξεις επί του θέματος της ονομασίας, του υπόψη κρατιδίου, αναφέρονται στο σχετικό θέμα του παρόντος φυλλαδίου, ‘’Ζήτημα των Σκοπίων’’

Κουτσοβλάχικο

Ενα θέμα σχεδόν άγνωστο, που ουσιαστικά είναι ανύπαρκτο διότι οι Βλάχοι έχουν διακηρύξει την Ελληνικότητα τους και την επέδειξαν σε κάθε περίσταση. Στα μέσα του περασμένου αιώνα δημιουργήθηκε το ζήτημα αυτό από δύο Ρουμάνους λόγιους που διακήρυξαν την ύπαρξη μιας εθνότητας Κουτσοβλάχικης που εθνολογικά και γλωσσολογικά μοιάζουν με τους Ρουμάνους. Το επίσημο Ρουμανικό κράτος υιοθέτησε μια κίνηση που απέβλεπε στη δημιουργία του Μεγ.Ρουμανικού Κράτους που έφθανε από την Μακεδονία, θεσσαλία, ‘Ηπειρο.

Ρόλος-Θέσεις της Ελλάδας

Οι συνταρακτικές πολιτικές εξελίξεις, η σύγκρουση των ομόσπονδων κρατών και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δημιούργησαν στην Ελλάδα, εκτός από την ανάμειξή της και ένα νέο επιπλέον πρόβλημα, το Σκοπιανό, αλλά έξυσαν και μια παλιά πληγή το Βορειοηπειρωτικό. Αποτέλεσμα αυτών ήταν η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια να έχει αφιερωθεί κυρίως σε έναν αγώνα αντιμετώπισης των δύο αυτών προβλημάτων, χωρίς όμως να παύει να ισχύει η απειλή του αιωνίου εχθρού, της Τουρκίας. Η απειλή αυτής της χώρας εκφράζεται αφ’ενός με την έμμεση ανάμειξη της στα εν γένει Βαλκανικά προβλήματα, αφ’ετέρου με τις γνωστές σ’όλους μας από παλαιότερα διεκδηκήσεις εις βάρος της Ελληνικής επικράτειας.

Η Ελλάδα πιστά αφοσιωμένη στην σταθερότητα και την ειρήνη έχει σαν κύριο αντικειμενικό σκοπό να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα, να προστατέψει τις αξίες της, να υπερασπίσει τον Ελληνισμό εντός και εκτός των συνόρων της, παραμένοντας μια ευαίσθητη και στρατηγική προφυλακή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του ΝΑΤΟ στις ταραγμένες περιοχές των Βαλκανίων και της Κεντρικής-Ανατολικής Μεσογείου. Επιπρόσθετα πρέπει να τονισθεί η σταθερή πολιτική της Ελλάδας που αποτελεί εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας των όμορων κρατών, παράλληλα με την απαίτηση που προβάλλει να συμμορφώνονται τα κράτη αυτά τόσο με τα διεθνή πρότυπα στα ανθρώπινα δικαιώματα όσο και με από την πλευρά τους εγγύηση εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Είναι πια εμφανές, ότι μετά την κατάρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας παλιές έχθρες επανεμφανίστηκαν και τα Βαλκάνια αντιμετωπίσθηκαν,  ακόμη μια φορά σαν, η απέραντη γη της ευκαιρίας για αναχρονιστικές πελατειακές πολιτικές. Μια ενδεικτική σύγκριση των παρουσιασθέντων υποδειγμάτων με την ιστορική καταγραφή των παρελθόντων 150 ετών αποκαλύπτει δυο ομοιότητες:

  • Πρώτον, πολλοί απ’αυτούς που εμπλέκονται στα ζητήματα της περιοχής λειτουργούν, έχοντας ως βάση τους χάρτες που υπήρχαν από την εποχή πριν τους Βαλκανικούς πολέμους στις αρχές του αιώνα. Προσπαθούν να ξανασχεδιάσουν τις εθνικές υποδιαιρέσεις και στην πορεία «διορθώνουν» όλα όσα αυτοί θεωρούν σαν ιστορικές αδικίες και συμπερασματικά υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης (ΕΕ), επιδιώκουν την υλοποίηση των δικών τους συμφερόντων.
  • Δευτερον, όπως και στο παρελθόν (προηγούμενες περιόδους) τα «αδικημένα» μέρη ή οι χαμένοι των Βαλκανικών εθνικών ή εμφυλίων πολέμων δείχνουν μια αυξανόμενη επιθυμία να χρησιμοποιήσουν ανώτερες εξωτερικές δυνάμεις για να ανταποδώσουν στα ίσα.

Χωρίς αισθήματα  ασφαλείας και προοπτικές ανάπτυξης δεν αντιμετωπίζονται τα μειονοτικά προβλήματα, αλλά και χωρίς σταθερούς άξονες ανάμεσα στα σημαντικότερα έθνη της περιοχής των βαλκανίων δεν μπορεί να υπάρξει σταθερότητα. Η σταθερότητα στην περιοχή των Βαλκανίων είναι πρωτίστως υπόθεση Βαλκανική. Αν γίνει διεθνές ζήτημα, η περιοχή θα ξαναγίνει πεδίο ανταγωνισμού ξένων σφαιρών επιρροής.Η ανάπτυξη όμως στα Βαλκάνια είναι ευρύτερη Ευρωπαϊκή υπόθεση. Αν μείνει στενά Βαλκανική η περιοχή θα μείνει εγκλωβισμένη σε φαύλο κύκλο υπανάπτυξης.

Ο στρατηγικός στόχος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης και βεβαίως της Ελλάδος στα Βαλκάνια είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για σταθερότητα, δημοκρατική ομαλότητα, λειτουργία των θεσμών, συνεργασία, ανάπτυξη και ευημερία, καθώς και η εκπλήρωση των σχετικών πολιτικών κριτηρίων ώστε να καταστεί δυνατή η ένταξη όλων ανεξαιρέτως των χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τις αδυναμίες της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Βαλκάνια, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, διαδέχθηκε μετά τις νατοϊκές επιχειρήσεις στο Κόσοβο, μία πλέον συντεταγμένη, συντονισμένη και αποτελεσματική πολιτική. Ο συνδυασμός στόχων και μέσων (κυρίως μέσω των χρηματοδοτικών ενισχύσεων και της Διαδικασίας Σύνδεσης και Σταθεροποίησης) καθώς και η ανάδειξη δημοκρατικών κυβερνήσεων σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες της Βαλκανικής επιτρέπουν μεγαλύτερη αισιοδοξία για την αποτελεσματικότητα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από τη σκοπιά της ελληνικής θεώρησης, τόσο η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς τα Βαλκάνια (Βουλγαρία, Ρουμανία, Σλοβενία), όσο και η διεύρυνση της ΕΕ στον ίδιο γεωγραφικό χώρο (Σλοβενία ήδη κράτος μέλος από 01 Μαϊ 2004, Ρουμανία και Βουλγαρία από 01 Ιαν 2007, η δε υποψηφιότητα της Κροατίας αντιμετωπίσθηκε με θετική γνωμοδότηση στις 20 Απρ 2004 από την Ε. Επιτροπή), επιτρέπουν την άμεση σύνδεση της Ελλάδας με τον ενιαίο γεωγραφικό ευρωατλαντικό χώρο, για πρώτη φορά μετά την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Η μελλοντική ένταξη των υπολοίπων βαλκανικών χωρών στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, διευρύνει και ενισχύει την περίμετρο της ζώνης σταθερότητας στην περιοχή μας. Είναι φυσικό, οι χώρες αυτές να καταστούν τώρα ελκυστικότερες για άμεσες επενδύσεις και να συμβάλουν στην επιτάχυνση των κατά περιοχή έργων υποδομών (μεταφορές, ενέργεια) και στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s