Στην Βόρεια Κορέα πέθαναν μεταξύ 1994 και 1999 2 εκατ. άνθρωποι από πείνα ενώ την ίδια περίοδο στη Νότιο Κορέα δεν ξέρουν πως να διαθέσουν το ρυζι. Η Βόρεια Κορέα σώθηκε από την πλήρη εξαφάνιση του πληθυσμού της μετά από παρέμβαση του Andrew Natsios αργότερα προέδρου της USAID. Φυσικά, οι Έλληνες κoμμουνιστές δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για τους Βορειοκορεάτες (και ειδικά για τα παιδιά). Δεκάδες εκθέσεις οργανισμών του OHE λένε ότι υπάρχει στασιμότητα στην ανάπτυξη των παιδιών της ΒΚ και ότι τα συμπτώματα θα είναι μόνιμα, θα είναι πιο κοντά και με χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης.

«η Βόρεια Κορέα έχει λάβει το μεγαλύτερο σε διάρκεια επισιτιστικό πρόγραμμα επείγουσας ανάγκης στην ιστορία των Ηνωμένων Εθνών» , THE LANCET    Vol 357    February 24, 2001 page 629 ).

« Στην Βόρεια Κορέα, η πείνα της δεκαετίας του 1990 σκότωσε 12% με 15% του συνολικού πληθυσμού (εκτιμάται σε 23 εκατομμύρια άνθρωποι). Παρ όλα αυτά, η κοινωνική ζημιά ήταν πολύ υψηλότερη εάν κάποιος θεωρήσει την πτώση στην καμπύλη γονιμότητας που προκλήθηκε από την πείνα.». ΟΗΕ (Economic and Social Council-Commission on Human Rights-E/CN.4/2001/53), page 32, parag. 78

«Δεν έχω δει ποτέ παιδιά να υποφέρουν τόσο άσχημα από υποσιτισμό. Η ανάπτυξη των παιδιών είναι παρεμποδισμένη (από τον υποσιτισμό) σε τέτοιο βαθμό ώστε 11 χρονα να μοιάζουν με 6-χρονα. Γενεές Βορειοκορεατών θα έχουν διανοητική καθυστέρηση.» (The Lancet Volume 361, Number 9359 , 01 March 2003)

«Μια τρομερή λιμοκτονία ερήμωνε την Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας (DPRK) στις αρχές της δεκαετίας του 1990: η WFP (σσ. World Food Program (όργανο του ΟΗΕ)) και διάφορες ΜΚΟ έκαναν μαζική προσπάθεια εκεί, ειδικά μετά το 1995, αλλά βαθμιαία έγινε φανερό ότι η περισσότερη από την διεθνή βο-ήθεια εκτρεπόταν από τον στρατό, τις μυστικές υπηρεσίες και την Κυβέρνηση. Η ΜΚΟ Δράση εναντίον της Πείνας (ACF) σταμάτησε την βοήθεια της σε αυτό το σημείο εξαιτίας της «έλλειψης πρόσβασης στα θύματα της πείνας» ».  ΟΗΕ (Economic and Social Council-Commission on Human Rights-E/CN.4/2001/53) paragraph 30

«Πιο πρόσφατα, στη Βόρειο Κορέα, ήμασταν η πρώτη ανθρωπιστική οργάνωση που απέκτησε πρόσβαση το 1995. Παρ όλα αυτά, επιλέξαμε να αποχωρήσουμε το φθινόπωρο του 1998. Γιατί; Επειδή βγάλαμε το συμπέρασμα ότι η βοήθεια μας δεν μπορούσε να δοθεί ελευθέρα και ανεξάρτητα από πολιτικές επιρροές από τις κρατικές αρχές. Ανακαλύψαμε ότι οι πιο ευάλωτοι πιθανότατα θα παραμείνουν έτσι, καθώς η βοήθεια τροφίμων χρησιμοποιείται για να στηριχθεί ένα σύστημα το οποίο κατά πρώτον λόγο δημιουργεί ευπάθεια και λιμοκτονία ανάμεσα σε εκατομμύρια.» (Dr. James Orbinski, Πρόεδρος του MSF International Council, 10 Δεκεμβρίου 1999, λόγος του βραβείου Νόμπελ, Όσλο, Nορβηγία)

«Η MSF άρχισε να καταλαβαίνει ότι η Βορειοκορεάτικη κυβέρνηση κατηγοριοποίησε τον πληθυσμό ανάλογα με την θεωρούμενη πίστη και χρησιμότητα στο καθεστώς, και αυτοί που θεωρούνταν «εχθροί» ή άχρηστοι ήταν αναλώσιμοι. Στην πραγματικότητα, το 1996, o Kim Jong Il δημόσια ανακοίνωσε ότι μόνο το 30% του πληθυσμού χρειαζόταν να επιβιώσει για ανοικοδομήσει μια θριαμβευτική κοινωνία. Με καμία πιθανότητα να κατευθύνει την ανθρωπιστική βοήθεια προς εκείνους που την χρειάζονταν περισσότερο, η MSF αποχώρησε από την Βόρεια Κορέα.» Feeding the dictator-from The Guardian newspaper, UK: Food aid to North Korea only props up Kim Jong-il’s grotesque regime. It should be stopped. και από το site της MSF > Publications & Speeches > Other The Deadly Secrets of North Korea by Fiona Terry, Ph.D. August 2001

Η MSF (Γιατροί Χωρίς Σύνορα) πήρε το Νόμπελ Ειρήνης το 1999

Ας είμαστε ειληκρινείς. Οι Έλληνες Αριστεροί δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους Βορειοκορεάτες αριστερούς.

Το 2003 η ΝΕΤ  παρουσίασε ντοκυμαντέρ ύμνο στην Βόρεια Κορέα. φυσικά  δεν είπε λέξη για την πείνα μεταξύ 1994 και 1999. Οι ΒΚ σώθηκαν χάρη στην παρέμβαση του Andrew Natsios.

Ο Νατσιος, έφεδρος αντισυνταγματάρχης και σήμερα πρόεδρος του USAID. Μέχρι την παρέμβαση του Νάτσιου στην Washington Post κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τα παιδια της ΒΚ. Ο Νάτσιος έκανε λόμπυινγκ στην Ουάσινγκτον για να δωθούν τρόφιμα στην Βόρεια Κορέα. Τα περισσότερα τρόφιμα (πάνω από 90%) τελικα τα έδωσαν οι ΗΠΑ, Νότιος Κορέα και Ιαπωνία  και έσωσαν τα παιδιά της Βορειας Κορέας από το σύστημα που γεννά πείνα και θάνατο.

Δηλαδή ο πληθυσμός σώθηκε χάρη στους αντικομμουνιστές που παρέβλεψαν το μίσος των Βορειοκορεατών για τις ΗΠΑ ενώ οι παγκόσμιοι θαυμαστές του καθεστώτως δεν είπαν λέξη την στιγμη που τα παιδιά της Βόρειου Κορέας έδιναν αγώνα επιβίωσης. Το ίδιο φυσικά έκαναν και οι εγχώριες «προοδευτικές και δημοκρατικές» ομάδες.

Η αναισθησία της αριστεράς για τους ομοιδεάτες τους είναι από την άλλη κάτι φυσικό εάν σκεφτούμε την σιγή της αριστεράς για την εκπόρνευση των θυγατέρων των ευεγερτών τους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s