Ο «πολιτικός πόλεμος» στην Ελλάδα, Μάξιμος Δρακούλης, 1950

Ιστορικόν

Μετά την αποτυχία της απόπειρας του, όπως καταλάβει ένοπλα την εξουσία, ο κομμουνισμός απεφάσισε να συνεχίσει τον εναντίον της χώρας μας πόλεμο του, δι’ άλλων, μέσων, ήτοι τη μετατροπή του από στρατιωτικών σε «πολιτικό», υπό την ευρύτατη έννοια του όρου. Πράγματι, αμέσως μετά την ήττα των κομμουνιστών εις Βίτσι και Γράμμο, (των Οκτώβριο του 1949) συνήλθε εις Μπουρέλλι της Αλβανίας, ή 6η Ολομέλεια της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. όπου ελήφθη απόφασις αναστολής του ενόπλου αγώνος και συνεχίσεως της πάλης δια πολιτικών, ιδεολογικο-προπαγανδιστικών και οικονομικο-κοινωνικών μέσων. Κατά την σχετική εισήγηση του Ν. Ζαχαριάδη ο αγώνας θα έπρεπε να σταματήσει ως ένοπλος ανταρσία και να συνεχισθεί με πολιτικά πλέον μέσα, μεταφερόμενος από τον στρατιωτικό εις τον πολιτικό, ιδεολογικό, κοινωνικό και οικονομικό τομέα. Κατά την απόφαση της 6ης Ολομέλειας «Επιβάλλεται αλλαγή γραμμής για να ανασυνταχθεί το λαϊκό δημοκρατικό μας κίνημα ώσπου να ωριμάσουν οι προϋποθέσεις για την καινούργια γενική αντεπίθεσή μας. Το κέντρο του βάρους πρέπει να μεταφερθεί στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες» («Ή νέα κατάσταση και, τα καθήκοντά μας» απόφαση της 6ης Ολομ. έκδ. ΚΚΕ).

 Ή μετατροπή της ενόπλου στρατιωτικής επιτάσεως εις πολιτική – ιδεολογική τοιαύτη, επέβαλε την εκ μέρους του ΚΚΕ επεξεργασία μιας νέας τακτικής της τακτικής του «πολιτικού πολέμου».

Ο Ν. Ζαχαριάδης διετύπωσε αυτήν την νέα γραμμήν εις την μελέτη του «Καινούργια κατάσταση; καινούργια καθήκοντα» εκδοθείσα περί τα τέλη του 1949. Την επεξεργασία της ολοκλήρωσε η 7η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Μάιος 1950). Την νέα γραμμή ενέκρινε η Γ΄ Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (Οκτώβριος 1950). Ακολούθως δε συμπλήρωσαν στις λεπτομέρειες την νέα γραμμή, επέβλεψαν την εφαρμογή της και επέφεραν τις αναγκαίες τροποποιήσεις η 2η (Οκτώβριος 1951), η 3η (Νοέμβριος 1951) και η 4η (Δεκέμβριος 1953) ολομέλειες της ΚΕ του ΚΚΕ.

 Όπως τονίζει ο Ζαχαριάδης εις την προαναφερθείσα μελέτη του, ουσία της νέας γραμμής του εγχώριου κομμουνισμού είναι «ένα σχεδιασμένο κανονικό πέρασμα από τον ένοπλο αγώνα στην πολιτική πάλη». Προς τούτο δημιουργείται ένα νομιμοφανές πολιτικό υποκατάστατο του ΚΚΕ και ρίπτονται νέα «εθνικά ; δημοκρατικά» συνθήματα. Παρουσιάζονται μετριοπαθή προγράμματα «δημοκρατικής αλλαγής», εφαρμόζεται η ευέλικτη τακτική του ενιαίου μετώπου και τέλος συγκροτείται βαθμιαία, ένας τεράστιος για τα Ελληνικά μέτρα μηχανισμός διεξαγωγής του «πολιτικού πολέμου», αποτελούμενος, πλην του πολιτικού κομμουνιστικού κόμματος της ΕΔΑ, από ένα πλήθος παρακομμουνιστικών οργανώσεων, εκδοτικών οίκων, εφημερίδων, περιοδικών, εντύπων, ραδιοφωνικών εκπομπών, κλπ.

Ιδιαίτερη σημασία για το θέμα μας έχει η 2η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Οκτώβριος 1951), η οποία με βάση σχετική εισήγηση του Β. Μπαρτζώτα. Επεξεργάστηκε λεπτομερώς το πρόγραμμα της ιδεολογικής επιθέσεως του κομμουνισμού κατά της χώρας μας. Ο εισηγητής είπε σχετικά: «Χρειάζεται να ανοίξουμε ένα γερό ιδεολογικό μέτωπο; Να οργανώσουμε τη διάδοση και μελέτη της σοβιετικής λογοτεχνίας, των σοβιετικών φίλμς, της μουσικής. Η μορφωτική δουλειά μας πρέπει να οργανωθεί σε συγκεκριμένο σχέδιο». Πράγματι μετά την ολομέλεια αυτή, η στην Ελλάδα και προς την Ελλάδα κομμουνιστική προπαγάνδα αναπτύχθηκε ιλιγγιωδώς και οφθαλμοφανώς βάσει καλώς μελετημένου προγράμματος, του οποίου η εφαρμογή στηρίχθηκε εις τη διάθεση σχεδόν απεριόριστων υλικών μέσων.

Βέβαια, έκτοτε, το πρόγραμμα αυτό απέδωσε και ξεπεράστηκε. Για αυτό, η 4η ολομέλεια του Φεβρουαρίου 1963, ασχολήθηκε εκ νέου με θέμα: «ζητήματα της ιδεολογικής και προπαγανδιστικής δουλειάς», το οποίο εισηγήθηκε ο Λ. Στρίγκος, δημοσιεύσας και σχετική μελέτη στο «Νέο Κόσμο» του Ιουλίου 1963, προς συνόψισιν των συμπερασμάτων της εν λόγω ομιλίας. Τα κυριότερα εξ αυτών είναι:

  • Περαιτέρω ανάπτυξη του μηχανισμού, των μέσων και των μεθόδων της κομμουνιστικής προπαγάνδας
  • Καταπολέμηση και καταστροφή του αντικομμουνισμού
  • Αντίκρουση των θεωριών του Ευρωπαϊκού και Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού
  • Συστηματική έκδοση των ντοκουμέντων του ΚΚΕ και συγγραφή της «ιστορίας»του
  • Οικειοποίηση της εθνικής αντίστασης
  • Καταπολέμηση του ρεφορμισμού – Εκμετάλλευση της Νεοελληνικής ιστορίας δια της μαρξιστικής της «ερμηνείας»
  • Ανάπτυξη της «αριστερής λογοτεχνίας και τέχνης, του λαϊκού τραγουδιού και των εικαστικών τεχνών προοδευτικών καλλιτεχνών»
  • «Δυνάμωμα της δουλειάς στους λογοτέχνες και γενικότερα στη διανόηση και στους επιστήμονες γιατί παίζουν σοβαρό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης»
  • Καταπολέμηση των «θεωρητικών της αντίδρασης»
  • Εξαπόλυση γενικής επίθεσης στο ιδεολογικό – προπαγανδιστικό μέτωπο.

Όπως αποκαλύπτει ο Λ. Στρίγγος η 4η ολομέλεια αποφάσισε την λήψη σειράς μέτρων για τη ριζική αναδιοργάνωση και βελτίωση της προπαγάνδας του εγχωρίου κομμουνισμού. Μεταξύ των άλλων π.χ. αποφάσισε: «Να δοθεί περισσότερη προσοχή στην οργάνωση λαϊκού θεάτρου και προοδευτικού κινηματογράφου, εκθέσεων εικαστικών τεχνών, διαγωνισμών βιβλίων, μουσικής και οργάνωση της θεωρητικής μόρφωσης των στελεχών και των μελών μας, να δημιουργηθούν στελέχη μόνιμα, ειδικευμένα σε κάθε τομέα του ιδεολογικού μετώπου … να βελτιωθούν τα μέσα προπαγάνδας και να εξευρεθούν νέα».

Πριν από την 4η ολομέλεια ασχολήθηκε, υπό το αυτό πνεύμα, με την ανάγκη περαιτέρω αναπτύξεως της εγχωρίου κομμουνιστικής προπαγάνδας και το 2ο συνέδριο της ΕΔΑ, τον Δεκέμβριο του 1962 (εισήγηση Α. Μπριλλάκη και απόφαση του συνεδρίου).

Σκοποί

Σκοποί της κομμουνιστικής προπαγάνδας στην Ελλάδα, καθορίζοντας και τα κύρια θέματα της, τα εμφανιζόμενα υπό διαφόρους μορφές και παραλλαγές αναλόγως των εκάστοτε συνθηκών και δυνατοτήτων, είναι:

1.Καταστροφή  της Εθνικής συνειδήσεως και ιδεολογίας.

Προς τούτο χρησιμοποιούνται, τα κάτωθι μέσα:

α) Συνεχής δυσφήμισης της Μεγάλης Ιδέας ως  «αντιδραστικής» και «τσιφλικάδικης» ιδεολογίας, ή οποία έβλαψε την χώρα.

β)  Άγων εναντίον πάσης τάσεως αναγεννήσεως της Μεγάλης. Ιδέας υπό οιανδήποτε μορφή ως πχ. του ιδεώδους εξευρωπαϊσμού τής χώρας  ή του ιδεώδους αναπτύξεως της Ελλάδος ώστε  να δυνηθεί να αναλάβει ειδικό διεθνή ρόλον εις τον ιδεολογικό πνευματικό τομέα.

γ)   Συστηματική καταπολέμηση του Ελληνοχριστιανικού ιδεώδους.

δ)  Αντίθεση   προς   πάσα   εθνική διεκδίκηση εις  βάρος κομουνιστικών χωρών.

ε)  Καταπολέμηση   του Ελληνικού εθνικισμού ως «σωβινισμού» κλπ.

στ) Αντικατάσταση του Εθνικισμού από τον «προλεταριακό διεθνισμό»

ζ)  «Ερμηνεία» της ιστορίας μας και κυρίως της νεοελληνικής δια της εφαρμογής μαρξιστικών  —  ταξικών κριτηρίων.

  1. Καταπολέμηση του δυτικού συστήματος και τρόπου ζωής

Δια των έξής μέσων:

α) Συνεχής δυσφήμηση του δυτικού συστήματος και ολική άρνηση του Πολιτισμού του δια των γνωστών επιχειρημάτων κατά του «καπιταλισμού» ως απάνθρωπου, εκμεταλλευτικού, παρακμασμένου και καταρρέοντος καθεστώτος.

β) Αγώνας κατά του δυτικού τρόπου ζωής και άρνηση πάσης αξίας του (άτομο, προσωπικότητα, ιδιοκτησία, θρησκεία κλπ.). ΙΙαρουσίαση του γκαγκστερισμού, του τεντιμποϊσμού, της διαφθοράς κλπ. ως δήθεν βασικών χαρακτηριστικών αυτού του τρόπου ζωής.

γ) Καλλιέργεια αντιδυτικού και ειδικώς αντιαμερικανικού πνεύματος. (Εκμετάλλευση του κυπριακού).

δ)  Δυσφήμηση των υπερεθνικών  οργανισμών   και   τάσεων

της Δύσεως: ΝΑ.ΤΟ, ΕΟΚ, Πανευρώπη κλπ. με ταυτόχρονο διάδοση απομονωτικών  ιδεών περί «ουδετερότητας»  της  Ελλάδας.

ε) Πρόκληση φοβίας δια την περίπτωσιν πολέμου και διάδοση της ιδέας ότι η σωτηρία ευρίσκεται στην άρνηση των βάσεων, την έξοδο από το ΝΑΤΟ και την ουδετερότητα.

3  Διάδοση της κομουνιστικής ιδεολογίας

α) Διάδοση της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας υπό την σύγχρονη σοβιετική ερμηνεία της.

β) Καταπολέμηση των «αιρετικών» ερμηνειών του μαρξισμού.

γ) Καταπολέμηση όλων των μη μαρξιστικών θεωριών και ειδικώς του ιδεαλισμού υπό πάσα μορφή και εκδήλωση του.

δ)  Διάδοση του «Λενινισμού» υπό την σύγχρονο σοβιετική μορφή του.

ε) Επίμονος καλλιέργεια της αντιλήψεως περί «νομοτελειακώς αναπότρεπτου» αντικαταστάσεως του «καπιταλισμού» από τον «κομμουνισμών» (η επικράτηση του δευτέρου είναι «ιστορική ανάγκη»).

στ) Προβολή του κομμουνιστικού συστήματος ως ανωτέρου και ως εκφράζοντος τις επιταγές της «ιστορικής προόδου».

4  Καλλιέργεια σοβιετοφιλίας — σλαβοφιλίας.

α) Διάδοση της ρωσικής — ανατολικοευρωπαϊκής λογοτεχνίας και τέχνης.

β) Προβολή των ρωσικών επιτευγμάτων, ανασκόπηση ή εξωραϊστική ερμηνεία των ρωσικών δυσχερειών και αδυναμιών.

γ) Προβολή των στοιχείων προσεγγίσεως μας προς τους σλάβους και απόκρυψη των αντιθέτων. Διαστρέβλωση της Ιστορίας μας (ιδίως του 1821) ώστε να επιβληθεί η γνώμη ότι ή Ρωσία υπήρξε ή αιώνια προστάτης μας, οι δε σλάβοι. αιώνιοι φίλοι μας των θεωρητικών πού «ταλαντεύονται». — Καταπολέμησις του αναθεωρητισμού και του δογματισμού — Άρνηση της Ιδεολογικής εκμετάλλευσης και κυπριακού.

δ) Άνευ όρων, επιφυλάξεων και αποκλίσεων αποδοχή και υποστήριξη της εκάστοτε πολιτικής της Μόσχας και των επιδιώξεων της. Καταπολέμηση των αντισοβιετικών τάσεων οποιασδήποτε μορφής  (εθνικός κομμουνισμός, φιλοκινεζισμός).

ε)   Ισχυρισμοί περί  «ειρηνοφιλίας»  της ΕΣΣΔ.

5 Εκλαΐκευση και διάδοση της γραμμής : ΚΚΕ—ΕΔΑ

α) Καταγγελία των βάσεων του ΝΑΤΟ ως μη αναγκαίων» και «επικινδύνων».

β) Καταγγελία της συμμαχίας μετά του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ως «υποδουλώσεως».

γ) Καταγγελία της συνδέσεως μετά της ΕΟΚ ως «καταστρεπτικής» δια την οικονομία μας.

δ) Καταγγελία της αμυντικής μας προσπάθειας ως «αδικαιολόγητης» (άρνηση της από βορρά απειλής).

ε) Επιχειρήματα δια την ώθηση της χώρας προς την Ανατολή δια της αναπτύξεως εμπορικών, πνευματικών και άλλων σχέσεων.

στ) Απαίτησις άρσεως όλων των μέτρων αμύνης κατά του κομμουνισμού και «εξαλείψεως των υπολειμμάτων του εμφυλίου πολέμου» (αμνηστία, επαναπατρισμός, κατάργηση ειδικών μέτρων κτλ.).

ζ) Δυσφήμηση του αντικομουνισμού ως: «φασισμού», «παρακρατισμού», «ιδεολογικού στηρίγματος της Δεξιάς», «αντιδράσεως», «φιλοπολεμισμού» κτλ.

η) Εκμετάλλευση όλων των οικονομικοκοινωνικών προβλημάτων, διεκδικήσεων, αιτημάτων και αγώνων. Καταπολέμηση του ρεφορμισμού.

θ) Ισχυρισμοί ότι οι κομμουνιστές είναι «πατριώτες». Αποκατάστασις «εθνικής αντιστάσεως», «κατόρθωμα Γλέζου» κ.ο.κ.

ι) Υπονόμευση πάσης προσπάθειας δια την πρόοδο της χώρας. Άρνηση κάθε εθνικού επιτεύγματος υποκίνηση απεργιών, ταραχών και κοινωνικής αστάθειας, καλλιέργεια απαισιοδοξίας, δυσφορίας και δυσαρέσκειας, καταπολέμηση προσπαθειών ως της αναδιαρθρώσεως των καλλιεργειών, της τουριστικής ή ναυτιλιακής αναπτύξεως  της συνδέσεως με την ΕΟΚ, της εισροής ξένου κεφαλαίου.

ια) Ιδεολογική διείσδυση εις οργανώσεις, συνεταιρισμούς, συνδικάτα, νεολαία, τύπον, κόμματα.

ιβ)   Διάδοση  των κομματικών «ντοκουμέντων».

ιγ) Καταπολέμηση των αντιηγετικών και διασπαστικών τάσεων — «αναθεωρητικών  ή δογματικών».

ιδ) Καλλιέργεια εις την ευρύτερα — εξωκομματική δυνατότητα «ειρηνικής επικρατήσεως του σοσιαλισμού».

ιε) Ανεπίσημος διάδοση της απόψεως ότι ένα Ελληνικό κομουνιστικό καθεστώς θα ήτο δήθεν «διαφορετικό», από το ρωσικό, απαλλαγμένο από την σκληρότητα και τα τρωτά των ν κομμουνιστικών καθεστώτων.

6  Έκταση (στοιχεία)

Παραθέτομε ενδεικτικώς ορισμένα στοιχεία επί της εκτάσεως του κατά της Ελλάδος διεξαγόμενου «πολιτικού πολέμου».

1)Εκ του παραπετάσματος πραγματοποιούνται 24 Ελληνόφωνοι ραδιοφωνικές  εκπομπές ημερησίως συνολικής διαρκείας 12 περίπου ωρών. Ούτω ή Ελληνική γλώσσα έρχεται εις την σειράν μεταδόσεων των κομουνιστικών ραδιοσταθμών αμέσως μετά την αγγλική, γαλλική, γερμανική και ιταλική γλώσσα. (Οι τρεις πρώτες όμως ομιλούνται από περισσότερα του ενός έθνη, εάν δε ληφθεί υπ’ όψιν και η αναλογία προς τον πληθυσμό η Ελληνική έρχεται πρώτη).

2) Επί πλέον επί  του Παραπετάσματος εδρεύει ο ραδιοσταθμός του ΚΚΕ με τρεις εκπομπές ημερησίως.

3) Εις τις χώρες του παραπετάσματος λειτουργούν δύο εκδοτικοί οίκοι του ΚΚΕ, ο επίσημος της Κ.Ε, και η «Νέα Ελλάδα». Το οποίον εξ άλλου εκδίδει. 6 εφημερίδες, 1 λογοτεχνικό «Πυρσός» και ένα θεωρητικό  περιοδικό «Νέος Κόσμος».

4) Επί πλέον Ελληνόφωνη εφημερίδα εκδίδεται και δια τους Βορειοηπειρώτες από το Αλβανικό κράτος.

5) Σοβαρά κέντρα προπαγάνδας του ΚΚΕ λειτουργούν: Εις Ανατ. Βερολίνο δια τους Έλληνες της Δυτ. Ευρώπης και ιδίως της Δυτ. Γερμανίας προς τους οποίους διοχετεύονται, άφθονο έντυπο υλικό, το περιοδικό «Πυρσός», ειδικές ραδιοφωνικές εκπομπές με  Ελληνικούς δίσκους κλπ. Εις Γδύνιαν Πολωνίας, δια τους ναυτεργάτες. Εις το Λονδίνο επίσης δια τους ναυτεργάτες και τους εις Αγγλία Έλληνες και Κυπρίους, τις Αγγλοσαξονικές χώρες και την Κύπρο. Εις Ν. Υόρκη δια τον ελληνισμό της Αμερικής. Εις Λευκωσία σε συνεργασία μετά του ΑΚΕΛ. Εις Βιέννη δια τον Ελληνισμό και την κοινή γνώμη της Κεντρικής Ευρώπης.

6) Το ΚΚΕ διατηρεί και πρακτορείον  ειδήσεων προς διοχέτευσιν πληροφοριών εις   την   διεθνή   κοινή   γνώμη (Hellas Press). Επίσης εκδίδει ξενόφωνο περιοδικό από τον τίτλο: «Πληροφορίαι επί της Ελλάδος».

7) Εις την «Ελλάδα ή κομμουνιστική προπαγάνδα διαθέτει δύο ημερησίας εφημερίδας  («Αυγή» — «Δημοκρατική Αλλαγή).

8)  Ελέγχει πλήρως ή μερικώς περίπου 20 εκδοτικούς οίκους και επηρεάζει αρκετούς άλλους.

Δι’ αυτών πραγματοποιεί ένα πρωτοφανή δια την Ελλάδα όγκο κομουνιστικών κρυπτοκομουνιστικών ή φιλοκομουνιστικών εκδόσεων πάσης μορφής. Υπάρχουν εκδόσεις εκλαϊκεύουσες την γραμμή της ΕΔΑ. Όλες προβάλλουν, το κομμουνιστικό σύστημα και την ΕΣΣΔ διαδίδουσες την κομουνιστική κοσμοθεωρία, ηρωοποιούντας τους κομουνιστές, εξετάζοντας  τα Ελληνικά γεγονότα με μαρξιστική μέθοδο κοκ. Είναι λογοτεχνικές, φιλοσοφικές, ιστορικές, ψυχαγωγικές, επιστημονικές, σατυρικές, εγκυκλοπαιδικές και παιδικές εκδόσεις. Ιδιαιτέρως επικίνδυνες οι παραπλανητικές τοιαύτες, λ.χ. ή «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους του Κ. Παπαρρηγόπουλου, (εκδ. οίκος  Σεφερλή), εκδόθηκε συνοδευομένη από υποβολιμαίες προσθήκες, σημειώσεις, παραπομπές και «βελτιώσεις» από διαστρεβλωτικούς προλόγους και επίλογους. Προσετέθη μάλιστα και. ένας  7ος τόμος, εις τον όποιον εξετάζονται τα πρόσφατα γεγονότα της Ελληνικής ιστορίας υπό κομμουνιστικό πρίσμα (συγγραφείς οι Α. Δεσποτόπουλος, Τ. Βουρνάς, Γ. Καχτσάγλου).

Επίσης εξεδόθη τετράτομος «Ανθολογία» της Ελληνικής ποιήσεως (3.300 σελίδες) συνταχθείσα από τους Μ. Αυγέρην, Β. Ρώταν, Θρ. Σταύρου και Μ. Παπαϊωάννου με τόσο προκλητικά πολιτικά – κομματικά κριτήρια, ώστε να προκαλέσουν την διαμαρτυρία και αυτών ακόμη των αριστερών λογοτεχνών (Ν. Βρεττάκου) – «Επιθεώρηση Τέχνης» (τεύχος «Απριλίου 1960),

Άλλη περίπτωση εξαπατήσεως του αναγνωστικού κοινού από την κομμουνιστική προπαγάνδα είναι τα  «Άπαντα του Α. Κάλβου», του οποίου το έργο «ερμηνεύεται» από τους κομμουνιστές Μ. Αυγέρην,  Κ. Βάρναλη, Ν. Βρεττάκο, Γ. Κορδάτο και Κ. Πορφύρη. Επίσης τα «Άπαντα» του Λ. Τολστόι (5 τόμοι) με «επιμέλεια» του κομμουνιστή Κ. Βάρναλη και «σχόλια»  της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και του κομμουνιστή Μ. Αυγέρη. Επίσης διάφοροι  «εγκυκλοπαίδειες»   επιστημονικές, Ιατρικές, «της γυναίκας με 10 τόμους», «των νέων» κλπ. «ιστορικά»  έργα, παιδικά παραμύθια,  ακόμη και  ένας «οδηγός υγείας» και μια  «επιστημονική μαγειρική» κλπ. έχουν δε όλα παραπλανητικό ή εμμέσως προπαγανδιστικό χαρακτήρα.  Δια των εγκυκλοπαιδειών κλπ,  ή προπαγάνδα, είναι περισσότερο επικίνδυνη; διότι διεξάγεται εμμέσως,  δια της επιβολής των μαρξιστικών θέσεων περί των διαφόρων εννοιών, αξιών και θεμάτων λ.χ. περί θεού, θρησκείας, έθνους, ανθρώπινης υπάρξεως, κοινωνίας, οικονομίας,  ιδεολογίας, φιλοσοφίας κλπ.

Μία έρευνα του περιοδικού «Σοβιετολογία»   (Φεβρουάριος  1961)   διαπίστωσε ότι  εντός  5 μόνον μηνών  (Ιούνιος — Οκτώβριος 1960)  το «Εσωτερικό Δελτίο» της ΕΔΑ συνέστησε ως επιλογήν από τον όγκο των κομμουνιστικών εκδόσεων 33 έργα, εξ ων 5 μεγάλα βιβλία, 10 μικρότερα, 17  βιβλιάρια και φυλλάδια και 1 λεύκωμα. Εξ άλλου, κατά την ίδια έρευνα η «Αυγή», εντός 3 μόνων μηνών: (Νοέμβριος  1960 — Ιανουάριος 1961)   ανήγγειλε την έκδοση  55   έργων   (τα οποία καθ’  οιονδήποτε τρόπον εξυπηρετούν την κομμουνιστική προπαγάνδα) εις 111 τόμους και με σύνολον σελίδων άνω των 100.000.

Τέλος μία πρόχειρη εξέταση των διαφημιζόμενων για τις  φετινές εορτές βιβλίων μας έδειξε ότι μεταξύ αυτών υπάρχουν τουλάχιστον 60 κομμουνιστικά εξ’ ων: 20 λογοτεχνικά, 4 Ιστορικά, 2 φιλοσοφικά, 8 βιβλία τσέπης: (σειρά «Μαρξιστική Σκέψη» του εκδ. οίκου «Θεμέλιο»), 2 ανθολογίες: (μία «πεζογραφία» και μία «ποίηση της αντίστασης» από την Ε. Αλεξίου), το «κομμουνιστικά Μανιφέστο»  (νέα έκδοσις),

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s