του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 2/10/2010

Το δόγμα των περικοπών τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια από την ηγεσία του υπουργείου, ενώ η διαρκής επίκληση της «διαφάνειας» παραλύει κάθε προσπάθεια ενίσχυσης των Ε.Δ.

Αν υποτεθεί ότι κύρια α­ποστολή και βασική μέ­ριμνα της πολιτικής ηγε­σίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι η ενίσχυση με κάθε τρόπο του αμυντικού μηχανι­σμού της χώρας, εντός των ανέκαθεν ισχυόντων πλαισίων των δυνατοτή­των της χώρας, όλες οι εξελίξεις του τελευταί­ου χρόνου δείχνουν, αν όχι μόνο μια πορεία προς την αντίθετη κατεύθυνση, τουλάχιστον μία εικόνα επι­κίνδυνης ασάφειας. Με όλα τα στοιχεία, δηλώσεις και απο­φάσεις της παρού­σης ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ να έχουν σχολιασθεί από τη στή­λη, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης αποφάσεως για την αναθεώρηση της Πο­λιτικής Εθνικής Αμυνας, αυ­τό που επιδιώκεται να ανα­δειχθεί εδώ είναι η πολιτική που ακολουθείται στον τομέα μίας βασικής παραμέτρου ε­νισχύσεως της αμυντικής ι­σχύος της χώρας, που είναι φυσικά οι εξοπλισμοί (αν υ­ποτεθεί ότι οι εκάστοτε δη­λώσεις συνθέτουν μία πολι­τική) και οι συνολικές αμυ­ντικές δαπάνες. Περιέργως, ο τομέας που συντίθεται από τις δύο προαναφερθείσες παραμέτρους εί­ναι αυτός που περιβάλλεται από τη μεγαλύτερη ασάφεια και από συχνά αμφισβητού­μενες ως προς τη λογική τους απόψεις. Απόψεις που, αν δεν χαρακτηρίζονται από μία εμ­φανώς υφερπουοα διάθεση να τύχουν όσο το δυνατόν ευρύ­τερης αποδοχής από αυρια­νούς δυνητικούς ψηφοφό­ρους, δείχνουν να καθορίζο­νται από εμπεδωμένες ιδεο­ληψίες για δήθεν υπέρογκες αμυντικές δαπάνες και εξο­πλισμούς για κάλυψη τεχνη­τών τάχα αναγκών.

Προφάσεις

Αν κάτι προκύπτει σαφώς α­πό το πλήθος των σχετικών δηλώσεων του δίδυμου της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, είναι η πρόθεσή τους για όλο και μεγαλύτερες πε­ρικοπές των αμυντικών δα­πανών εν γένει. Στην τελευ­ταία του συνέντευξη προς τους στρατιωτικούς συντά­κτες που έδωσε ο ΥΕΘΑ κ. Βε­νιζέλος στις αρχές του περα­σμένου μήνα, χαρακτήρισε τις μειώσεις ως προς το οικο­νομικό σκέλος των Ενόπλων Δυνάμεων «εντυπωσιακές» (εννοώντας τον αμυντικό προϋπολογισμό του 2011). Και προφανώς για να μην έ­χει και καμία ευθύνη για κα­μία «στραβή» στο μέλλον, έ­σπευσε να προσθέσει: «θα εί­ναι εντυπωσιακές οι μειώσεις επί τη βάσει των προτάσεων κατ’ αρχάς των κλάδων, θα πρέπει να σας πω», περνώντας έτσι την ευθύνη για τις μειώ­σεις αυτές στη στρατιωτική ηγεσία. Για να γίνουν αποδεκτές οι μειώσεις αυτές, που είναι σε πλήρη ασυμμετρία με τις πιε­στικές πλέον ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων -οι οποί­ες τις έχουν οδηγήσει σε κα­τάσταση αδυναμίας εκπλη­ρώσεως των αποστολών που προβλέπονται από την Πολι­τική Εθνικής Αμυνας-, επι­χειρείται μία συστηματική ε­νοχοποίηση των εξοπλισμών σε βαθμό δαιμονοποιήσεώς τους. Για «προκλητή ζήτηση για εξοπλισμούς» έκανε πρό­σφατα -και για μία ακόμη φο­ρά- λόγο ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλος, «για αμυντικές δαπάνες στο πλαίσιο κατασκευασμένων -και το τονίζω αυτό- αμυντικών α­ναγκών», είπε την περασμένη μόλις Τρίτη ο ΑΝΥΕΘΑ κ. Μπεγλίτης και για «ένα πραγ­ματικό πανηγύρι» που στήθη­κε γύρω από τους εξοπλι­σμούς, που δημιούργησε πε­ριουσίες και πολιτικές καριέ­ρες, μετά τα περίεργα εκείνα επιχειρήματα περί εξοπλισμών με διαδικασίες δίκην σούπερ μάρκετ…

Η απόφαση για μείωση των εξοπλισμών, ασχέτως της πα­ρούσης οικονομικής συγκυ­ρίας, εκφράστηκε κατά τον ε­ναργέστερο τρόπο από τον κ. Μπεγλίτη στη συνέντευξη του στον Flash της περασμένης Τρίτης», «(…) ακόμη και αν δέν υπήρχε αυτή η οικονομική και κοινωνική κρίση, θα έπρε­πε κατά κάποιον τρόπο να την ανακαλύψουμε, ακόμη και ως πρόσχημα, ως άλλοθι», (σ.σ.: έναντι ποίας κατηγορίας, ά­ραγε;), «για να περάσουμε δυ­ναμικά στον εξορθολογισμό και στη μείωση των αμυντικών δα­πανών». Η στήλη φυσικά συμ­φωνεί με τον εξορθολογισμό και τη μείωση των αμυντικών δαπανών, δύο ταυτόσημες έν­νοιες στον σύγχρονο πολιτικό λόγο, αλλά έτσι; Η μείωση για τη μείωση, χωρίς σχέδιο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πιεστικές ανάγκες των Ε. Δ. και κυρίως η υφιστάμενη α­πειλή;

Ούτε τα αυτονόητα

Με τις δηλώσεις αυτές να ε­παναλαμβάνονται από την αρ­χή της αναλήψεως των καθη­κόντων τους, οι δύο υπουργοί έχουν σκοπίμως ή εν αγνοία τους δημιουργήσει ένα κλίμα γύρω από τους εξοπλισμούς, που ουδείς -αλλά ούτε και οι ίδιοι- μπορεί να προτείνει πλέ­ον τίποτα για την ενίσχυση του αμυντικού μηχανισμού της χώρας. Και η ενίσχυσή του, που φυσικά δεν μπορεί να γί­νει από την περίφημη πλέον «διαφάνεια» ή τις αποφάσεις για δημιουργία «πράσινων στρατοπέδων», απαιτεί και νέ­ους εξοπλισμούς. Είναι χαρακτηριστικό, εν προκειμένω, ότι στην εγκύ­κλιο που έστειλε τον περα­σμένο Μάιο ο κ. Βενιζέλος προς τους αρχηγούς των Γε­νικών Επιτελείων, σχετικά με την επαναξιολόγηση του τρέ­χοντος ΕΜΠΑΕ, η οποία τε­λικώς δεν έγινε, και του ε­πόμενου ΕΜΠΑΕ (2011- 2015), που ούτε και αυτή έ­γινε, επισήμανε ότι η οποια­δήποτε επιλογή στον τομέα αυτό «επιβάλλεται να είναι α­πόλυτα πειστική για την κοινή γνώμη»! Το πώς μπορεί να γίνει αυ­τό, είναι πέραν των δυνατο­τήτων κατανοήσεως του συντάκτη της στήλης και προ­φανώς και των δύστυχων αρ­χηγών των Γένικών Επιτελεί­ων. Με την προτροπή του αυ­τή, ο κ. ΥΕΘΑ καταργεί τόσα αυτονόητα στσν τομέα της ά­μυνας, που η στήλη θα χρεια­ζόταν πολλές σελίδες, για να τα απαριθμήσει. Έτσι, αρκεί­ται να επισημάνει το αυτο­νόητο γεγονός ότι ο τομέας της αμυντικής πολιτικής α­παιτεί τόσο εξειδικευμένες γνώσεις και πληροφόρηση, που είναι εκ των πραγμάτων εκτός των δυνατοτήτων κατανοήσεως του από το ευρύ κοι­νό. Και είναι γι’ αυτόν τον λό­γο που η αμυντική πολιτική ασκείται παντού και πάντα α­πό έναν κλειστό κύκλο ατό­μων (κυβερνώντων), που έ­χουν εξουσιοδοτηθεί από τον λαό, για να αποφασίζουν για λογαριασμό του.

Αν εμφορούνται από τέτοι­ες απόψεις ο ΥΕΘΑ κ. Βενιζέ­λος και ο αναπληρωτής του κ. Μπεγλίτης, οι πιθανότητες να επιτύχουν στο έργο τους, που είναι η εξασφάλιση της άμυ­νας της χώρας, για την οποία απαιτούνται φυσικά και εξο­πλισμοί, είναι ελάχιστες. Γιατί για να κάνει κανείς εξοπλισμούς, δεν επιβαρύνει το ήδη βεβαρημένο από το παρελθόν κλίμα με συνεχείς αναφορές για τη διαφθορά γύρω από το θέμα αυτό, αλλά λαμβάνει μέ­τρα για την εξυγίανσή του και μετά τα ανακοινώνει. Αυτά η κοινή γνώμη μπορεί να τα κα­τανοήσει. Τα υπόλοιπα, όμως, όχι…

Απενοχοηοίηση

Κατά την άποψη της στήλης, μία βασική μέριμνα της πο­λιτικής ηγεσίας εν όψει όλων των παραπάνω θα έπρεπε να είναι η απενοχοποίηση του τομέα της άμυνας, και όχι η περαιτέρω ενοχοποίησή του, με την τελευταία να αποτε­λεί το ουσιαστικότερο εμπό­διο στην άσκηση αμυντικής πολιτικής. Ο τομέας της άμυνας άλ­λωστε, την τελευταία τουλάχι­στον εξαετία, δεν χαρακτηρί­στηκε από το μέγεθος των υ­ποτιθέμενων υπέρογκων εξο­πλιστικών δαπανών (πρόσφα­τα ακόμη η στήλη αποκάλυψε τις πραγματικές τους διαστά­σεις), αλλά από το μέγεθος των σκανδάλων της αμέσως προη­γούμενης εξαετίας. Το ίδιο και οε πολλαπλά­σια έκταση έγινε, άλλωστε, και με τα δισεκατομμύρια των δη­μοσίων έργων, μπροστά στα οποία τα μεγέθη των εξοπλι­στικών δαπανών κυριολεκτι­κά ωχριούν. Τούτο, όμως, δεν σήμαινε ότι τα δημόσια έργα έπρεπε να σταματήσουν, για­τί χωρίς αυτά η ανάπτυξη της χώρας θα ήταν αδύνατη. Αν τούτο έγινε για το μείφν, α­πό απόψεως ύψους κονδυ­λίων, γιατί δεν μπορεί να γίνει για το έλασσον, από οικονο­μικής μόνο απόψεως, που εί­ναι η άμυνα της χώρας;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s