του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 4/9/2010
Δύο ερωτήσεις αντιπολιτευόμενων βουλευτών τον Αύγουστο αποδόμησαν και τα τελευταία σχετικά επιχειρήματα .  Χωρίς να σπάσει η παράδοση της πλήρους απραξίας τον Αύγουστο, ο μήνας αυτός απε­δείχθη τελικά άκρως αποκα­λυπτικός για την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στον τομέα των εξοπλισμών, χάρη σε δύο ερωτήσεις της αντιπο­λιτεύσεως.
Στην πρώτη από αυτές, που υπεβλήθηαπό το κόμμα της μείζονος αντιπολιτεύσεως (βλ. «ΚτΕ» 21 Αυγούστου), έγιναν ορατές πλέον η πλήρης έλλειψη σχε­διασμού και η αδυναμία διαμορφώ­σεως συγκεκριμένης πολιτικήςστον τομέα των εξοπλισμών, με την αδυ­ναμία του ΥΠΕΘΑ να φτάνει στο σημείο να μηνμπορεί καν να υλο­ποιήσει την προβλεπόμενη από τον Εθνικό Αμυντικό Σχεδιασμό επικαιροποίησητου τελευταίου έτους του ΕΜΠΑΕ 2006-2010 (το έτος αυτό λήγει ήδη) και τη σύνταξητου ΕΜΠΑΕ 2011-2015 (η οποία έπρε­πε να είχε ολοκληρωθεί μέχρι την 1η Ιουλίου2009!).
Στη δεύτερη, που υπεβλήθη τον περασμένο Ιούλιο από δύο βουλευ­τές του ΛΑΟΣ, είχαμε κάτιακόμη κα­λύτερο, το οποίο προέκυψε από την απάντηση που εδόθη σε αυτήν από το ΥΠΕΘΑ στις 20 Αυγούστου: Την πλή­ρη κατάρρευση του μύθου περί των δήθεν υπέρογκων εξοπλιστικών δα­πανών της Ελλάδας, ο οποίος, με α­φετηρία τον ΣΥΡΙΖΑ, κατέληξε να ε­πικρατήσει πλήρως σε ολόκληρο το φάσμα του -μονίμως κακώς πληρο­φορημένου, για να μην πούμε άσχε­του- πολιτικού κόσμου για την κατά­σταση που επικρατεί στον τομέα της άμυνας της χώρας.
Με την εξαίρεση μίας μικρής τε­χνικής ανακρίβειας (σ.σ.: ότι το ΕΜΠΑΕ 2011-2015 αντικατέστησετο ΕΜΠΑΕ 2006-2010), η ερώτηση που περιείχε επτά συνολικά υπο-ερωτήματα ήταν έξυπνα διατυπωμένη, με την απάντηση που εδόθη στο πρώτο ε­ρώτημα, που ζητούσε να απαντήσειο ΥΕΘΑ «Τι ποσά δαπανήθηκαν για νέ­ους εξοπλισμούς (όχι για πληρωμές πα­λαιότερων) κατά την περίοδο 2006­2010», να διαλύει πλήρως τον μύθο των υποτιθέμενων υπέρογκων δαπα­νών για εξοπλισμούς.
Και ιδού, για του λόγου το αληθές, η εικόνα που προέκυψε από την α­πάντηση του ΥΠΕΘΑ,για τις συμ­βάσεις που υπεγράφησαν από τη ΓΔΑΕΕ για νέα εξοπλιστικά προ­γράμματα την περίοδο 2006-2010 (περίοδο που καλύπτεται από το τρέ­χον ΕΜΠΑΕ, με υποτιθέμενοσυνο­λικό ύψος περίπου 11,5 δισ. ευρώ):

  • Έτος 2006:  206.349.806 ευρώ
  • Έτος 2007:  275.290.756 ευρώ
  • Έτος2008:  381.036.170 ευρώ
  • Έτος 2009:  6.729.487 ευρώ
  • Έτος 2010:  43.472.340 ευρώ.

Αρνητικό ρεκόρ

Ένα σύνολο, δηλαδή, 962 εκατ.ευ­ρώ σε μία ολόκληρη πενταετία, το οποίο αποτελεί ιστορικό ρεκόρ (προς τα κάτω)από τη Μεταπολίτευση και μετά (για να μην πάμε ακόμη πιο πί­σω), με το έτος-ρεκόρτων χαμηλό­τερων εξοπλιστικών δαπανών -τα 43,4 εκατ. ευρώ (!) του 2010- να συ­μπίπτειμε το πρώτο έτος της υ­πουργίας του ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλου. Και αυτά τα πραγματικά γελοίαποσά (ακόμη και για χώρα με τις οικονο­μικές δυνατότητες της Ελλάδας, αλ­λά καιτις υπαρκτές απειλές που α­ντιμετωπίζει), θεωρούνται από το σύνολο σχεδόν του πολιτικούφά­σματος της χώρας ότι είναι «υπέρο­γκες εξοπλιστικές δαπάνες», με τον αρμόδιουπουργό να αφήνει αυτό το επιζήμιο για την άμυνα της χώρας κλίμα να διαιωνίζεται,αντί να σπεύ­σει από την αρχή να ξεκαθαρίσει την πραγματική κατάσταση.
Πρόκειται για τους ίδιους πολιτι­κούς που, όταν είναι στην αντιπολί­τευση, κατηγορούν τους αντιπάλους τους ότι οι τουρκικές φρεγάτες έκα­ναν βόλτες στη Ραφήνα (χαμένος κό­πος, έτσι κι αλλιώς, γιατί ο προηγού­μενος πρωθυπουργός, απασχολημέ­νος με τα video games του, ούτε που έπαιρνε χαμπάρι) και όταν έρχονται στην κυβέρνηση κατηγορούνται από τους προηγούμενους ότι τα τουρκι­κά πολεμικά κάνουν βόλτες έξω από την Εύβοια, τόπο καταγωγής, αν θυ­μόμαστε καλά, του νυν ΥΕΘΑ. Ο τε­λευταίος, βέβαια, τα βλέπει, αλλά δια­τηρεί τη γνωστή «στρατηγική ψυ­χραιμία» του, αλλά μάλλον όχι και ο πρωθυπουργός του, γιατί ο μόνος τρό­πος να τα δει (λόγω του μικρού χρό­νου που παραμένει στην Ελλάδα) εί­ναι να… τρακάρει με το κανό του πά­νω σε καμιά τουρκική φρεγάτα. Για τον γνωστό φορέα της Αρι­στεράς, με τη δυσανάλογη -σε σχέ­ση με τα εκλογικά του ποσοστά- ι­δεολογική επιρροή σε όλο σχεδόν το πολιτικό φάσμα της χώρας, δεν μπορείνα γίνει λόγος, γιατί οι από­ψεις του περί εθνικής ασφάλειας και τρόπου αντιμετωπίσεως των ταπει­νωτικών πλέον τουρκικών προκλή­σεων περιλαμβάνουν από το να στεί­λουμεαπέναντι Έλληνες καλλιτέ­χνες για μερικές συναυλίες, ή και κανένα εξώδικο (όταν το παρακά­νουν οι Τούρκοι), μείωση της θητεί­ας μέχρι εκπληρώσεως της υποχρε­ώσεωςαυτής διά αλληλογραφίας και άλλα εξίσου σοβαρά.

«Ασύμφορη» σύγκριση

Το γεγονός, βέβαια, των συνεχώς κλιμακούμενων τουρκικών προκλή­σεων (που φυσικά δημιουργούν τε­τελεσμένα) δεν προκαλεί έκπληξη, αν αναλογισθεί κανείς ότι το ποσό των δικών μας εξοπλιστικών δαπανών (962 εκατ. ευρώ σε πέντε χρόνια) αντιστοιχεί ακριβώς με το 25% του ποσού που δαπανούν οι Τούρκοι για εξοπλισμούς όχι σε πέντε, αλλά σε έναν μόνο χρόνο! (άνω των 4 δισ. δολ. ετησίως, σύμφωνα με επανει­λημμένες δηλώσεις των αρμόδιων Τούρκων υπουργών). Σημ.: Για όσους βρίσκουν υπερβο­λικά υψηλό το ποσό των 381 εκατ. ευ­ρώ του 2008, υπενθυμίζεται ότι το έ­τος αυτό υπεγράφη η option για δύο α­κόμη ταχέα περιπολικά κατευθυνόμε­νων βλημάτων Super Vita, ύψους 299 εκατ. ευρώ, μία απόφαση που -κατά την άποψή μας- ελήφθη περισσότερο για να διασωθούν τα Ναυπηγεία Ελευ­σίνας και οι θέσεις εργασίας των εκεί ερ­γαζομένων (ορθώς βέβαια), παρά από ενδιαφέρον για την οπωσδήποτε ανα­γκαία ενίσχυση του Π.Ν. Θεωρούμενες από μία άλλη οπτική, αυτήν της γνωστής μεθόδου της Αρι­στεράς της ψυχροπολεμικής περιόδου να «μεταφράζει» το κόστος ενός F-16 σε 2-3 νοσοκομεία ή 15-20 σχολεία, θα μπορούσε να δώσει κανείς ως μέσο συ­γκρίσεως του ενδιαφέροντος που επι­δεικνύει το σύνολο της πολιτικής ηγε­σίας της χώρας για την άμυνα τα εξής ανάλογα παραδείγματα: Οι εξοπλισμοί μίας ολόκληρης πενταετίας αντιστοι­χούν με κάτι λιγότερο από το φέσι που μας φοράει -κάθε χρόνο- ο ΟΣΕ, λόγω της πλήρους αδιαφορίας όλων των τε­λευταίων κυβερνήσεων, ενώ οι εξοπλι­στικές δαπάνες, π.χ. του 2006 (206 ε­κατ. ευρώ), αντιστοιχούν με τα ελ­λείμματα που δημιουργούν οι δύο με­γάλες κρατικές αμυντικές βιομηχανίες ΕΑΣ και ΕΑΒ (που έχουν αφεθεί να βο­λοδέρνουν λόγω παντελούς ελλείψεως πολιτικής για την αμυντική βιομηχα­νία), ή με τις δανειακές ανάγκες για το 2010, π.χ., της ΕΘΕΛ (277 εκατ. ευ­ρώ) που αντιστοιχούν με τις αμέσως υ­ψηλότερες (μετά από αυτές του 2008) εξοπλιστικές δαπάνες του έτους 2007, που είναι 275 εκατ. ευρώ. Όσο για τα 56,7 εκατ. των εξοπλισμών του 2009 ή των 43,4 εκατ. του 2010, οι αντι­στοιχίες μάλλον να έπρεπε να αναζη­τηθούν στα κονδύλια που δίδονται σε μη κυβερνητικές οργανώσεις.Η αρχική πρόθεση της στήλης, ό­ταν ξεκίνησε το παρόν σημείωμα, ήταν να εξετάσει σοβαρά την κατάσταση στον τομέα των εξοπλισμών, γιατί υπάρχουν και άλλες αποκαλυπτικές απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσε η προανα­φερθείσα ερώτηση. Αλλά όταν άκουσε πρόσφατα τον υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου να δηλώνει από τηλεοράσεως ότι, αν δεν τακαταφέρει να συγκεντρώσει τα έσοδα που προσ­δοκά μέχρι το τέλος του 2010, θα α­ναγκασθεί να περικόψει κι άλλο τις… εξοπλιστικές δαπάνες, το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν αυτό που βλέ­πετε σήμερα.
Τα υπόλοιπα σύντομα, μόλις συ­νέλθουμε δηλαδή από τα γέλια που, σί­γουρα, είναι προτιμότερα από τα κλά­ματα. Θυμάστε εκείνη τη σαιξπηρική ρή­ση που έλεγε «Βιάζομαι να γελάσω για να μη με πιάσουν τα κλάματα;».
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s