Η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας ως γεωπολιτικό εργαλείο

του Χρήστου Μηνάγια, http://www.geostrategy.gr 15/7/2010

Μετά την πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας η Τουρκία για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια επιδεικνύει τόσο μεγάλη επεκτατική διάθεση προς τα βαλκάνια, τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Η γενική διαπίστωση είναι ότι η σημερινή πολιτική ηγεσία της Τουρκίας αντιλήφθηκε τα ιστορικά, ψυχολογικά, πολιτιστικά και θεσμικά προβλήματα που δημιούργησαν οι πολιτικές του παρελθόντος, επαναξιολόγησε το γεωπολιτικό ρόλο της χώρας, προσαρμόσθηκε στις νέες διεθνείς ισορροπίες, κρατώντας ίσες αποστάσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ρωσίας, και αποφάσισε να εφαρμόσει μία επιθετική πολιτική, της οποίας ο κύριος στόχος είναι η αναβάθμιση του περιφερειακού και εν μέρει του παγκόσμιου προφίλ της. Παράλληλα αποφάσισε να μην προσαρμόζει πλήρως την πολιτική της στη πολιτική των παγκόσμιων κέντρων ισχύος, διότι θεωρεί ότι αυτό θα της δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στη διαφύλαξη του υπάρχοντος δίδίυδ ςυο και στην ακεραιότητα-συνοχή της. Η ενεργειακή στρατηγική της Άγκυρας, της οποίας η σημασία έχει αναβαθμισθεί τα τελευταία χρόνια, καθιστά την τουρκική εξωτερική πολιτική περισσότερο ανεξάρτητη και αναδεικνύει την Τουρκία ως καθοριστικό παράγοντα στον τομέα της ενέργειας.

Η εκάστοτε πολιτική ηγεσία της Τουρκίας είναι υπεύθυνη για τον σχεδιασμό και την εξασφάλιση συνέχειας στις πολιτικές που εφαρμόζει σχετικά με την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα υλοποίησης των αρμοδιοτήτων αυτών αποτελεί η ύπαρξη του Milli Guvenlik Siyaset Belgesi (Έγγραφο Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας), το οποίο θεωρείται και ως ο «οδικός χάρτης» όλων των κυβερνήσεων. Το έγγραφο αυτό είναι απόρρητο, συντάσσεται από το Υπουργικό Συμβούλιο και εγκρίνεται από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Μετά την έγκρισή του διανέμεται σε όλα τα υπουργεία και τους αρμόδιους φορείς-οργανισμούς υπό μορφή πρωθυπουργικών κατευθυντήριων οδηγιών. Εν συνεχεία, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας προβαίνει στην αξιολόγηση όλων των εσωτερικών και εξωτερικών απειλών και στην ανάθεση συγκεκριμένων αποστολών σε όλους τους φορείς της Τουρκίας και του εξωτερικού που είναι επιφορτισμένοι με την ασφάλεια της χώρας.

Η σημασία του διαγράμματος είναι πρόδηλη, διότι δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης της εξουσίας που ασκεί το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας σε όλους τους κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς φορείς για θέματα ασφάλειας. Είναι αξιοσημείωτο πάντως ότι στους εν λόγω φορείς ασφαλείας συμπεριλαμβάνονται πολυεθνικές εταιρείες και διεθνείς οργανώσεις οι οποίες ελέγχονται και καθοδηγούνται από την Τουρκία. Ακολουθούν ενδεικτικά κάποια από τα κύρια στοιχεία του Εγγράφου Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας το οποίο αναθεωρήθηκε το 2006 και είναι γνωστό στην τουρκική κοινή γνώμη ως Kırmızı Kitap (Κόκκινη Βίβλος):

  • Η Τουρκία βασίζει τη θεμελιώδη πολιτική της στην αρχή του Ατατούρκ «ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο».
  • Η ακεραιότητα και η ενότητα της Τουρκίας διαφυλάττονται μέσω του εθνικισμού του Ατατούρκ.
  • Τα συστατικά στοιχεία της Τουρκικής Δημοκρατίας είναι: «ένα κράτος- ένα έθνος-μία σημαία-μία γλώσσα».
  • Στην Τουρκία δεν υπάρχει άλλη γλώσσα εκτός της Τουρκικής.
  • Οι κύριοι παράγοντες που απειλούν την ασφάλεια της Τουρκίας είναι η θρησκευτική οπισθοδρόμηση, οι διασπαστικές ενέργειες και τα ρεύματα της άκρας αριστεράς.
  • Οι σχέσεις της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες αφορούν στους τομείς πολιτικής, οικονομίας και ασφάλειας.
  • Οι σχέσεις της Τουρκίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όσον αφορά στην Κεντρική Ασία, στα Βαλκάνια, στο Νότιο Καύκασο και στη Μέση Ανατολή, είναι στρατηγικής σημασίας.
  • Πρέπει να διαφυλαχθεί ο ρόλος της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.
  • Η διαχείριση των υδάτων της Μέσης Ανατολής δημιουργεί προβλήματα ασφαλείας.
  • Η διεθνής τρομοκρατία, το εμπόριο ναρκωτικών, η λαθρομετανάστευση και η διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής αποτελούν ασύμμετρες απειλές.
  • Τα τουρκικά στρατεύματα δεν πρόκειται να αποχωρήσουν από την Κύπρο.
  • Επιθυμία της Τουρκίας είναι η ειρήνη στην Κύπρο.
  • Η επίλυση του κυπριακού προβλήματος θα γίνει αποκλειστικά στα πλαίσια του ΟΗΕ.
  • Ο πληθυσμός των Ελληνοκυπρίων στην Κύπρο είναι μεγαλύτερος των Τουρκοκυπρίων. Ως εκ τούτου θα πρέπει να ενδυναμωθεί το ηθικό του τουρκικού πληθυσμού στο νησί.
  • Ο θαλάσσιος χώρος που περιβάλλει την Κύπρο αποτελεί ένα ιδιαίτερο ζήτημα. Στον χώρο αυτό η Τουρκία και η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» (σ.σ. εννοεί το ψευδοκράτος) έχουν νόμιμα δικαιώματα.
  • Η Τουρκία αποσκοπεί στην ενδυνάμωση των σχέσεών της με την Ελλάδα εντός ενός ειρηνικού πλαισίου, ωστόσο υπάρχει μία σειρά προβλημάτων. Δεν πρέπει να επιτραπεί η μεταφορά των προβλημάτων αυτών από την Ελλάδα στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να θεωρηθούν ως προβλήματα Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Η θάλασσα του Αιγαίου είναι πολύ σημαντική για την ασφάλεια και την οικονομία της Τουρκίας. Δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πέραν των 6 ναυτικών μιλίων. Μία ενδεχόμενη ενέργεια της Ελλάδος προς την κατεύθυνση αυτή θα αποτελέσει αιτία πολέμου. Επίσης δεν πρέπει να επιτραπεί στην Ελλάδα να δημιουργήσει δεδομένες καταστάσεις στις νησίδες και βραχονησίδες του Αιγαίου.

Σημειώνεται επίσης, ότι σύμφωνα με δήλωση του πρωθυπουργού Ερντογάν στις 31-1-2010 και του προέδρου της Δημοκρατίας Γκιούλ στις 2-2­2010, το Milli Guvenlik Siyaset Belgesi(Έγγραφο Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας) πρόκειται να αναθεωρηθεί εντός του 2010, σχετικά με τον καθορισμό των εσωτερικών απειλών της χώρας.  Κατά την τουρκική αντίληψη, όπως αυτή παρουσιάζεται στο Έγγραφο Πολιτικής Εθνικής Ασφαλείας, οι απειλές που περιβάλλουν την Τουρκία χρονολογικά έχουν ως εξής: πριν το 1990 κατά βάση ήταν η Ελλάδα και η Συρία και ακολουθούσαν η Βουλγαρία και οι χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Από το 1990 μέχρι το 1999 ήταν η Ελλάδα, η Αρμενία και η Συρία, ενώ μετά το 1999 είναι η Ελλάδα, η Αρμενία και το «κουρδικό μόρφωμα» (σ.σ. όπως αποκαλεί το κουρδικό κίνημα). Η στρατιωτική στρατηγική στην Τουρκία αποτελεί ένα από τα πιο βασικά μαθήματα που διδάσκεται στις στρατιωτικές σχολές και ακαδημίες και οι αναλύσεις της οποίας περιλαμβάνονται σχεδόν σε όλες τις μελέτες τουρκικών Κέντρων Στρατηγικών Μελετών και ανωτάτων Τούρκων αξιωματικών. Παράλληλα όμως και η ακαδημαϊκή κοινότητα συνδράμει στη διαμόρφωση και προώθηση της στρατηγικής αυτής. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί ο Τούρκος καθηγητής Nurullah Aydın του πανεπιστημίου Gazi της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος στο βιβλίο του Türkiye´nin Milli Güvenlik Stratejisi (Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας) που εκδόθηκε το 2008 παρουσιάζει τις βασικές αρχές της στρατηγικής ασφαλείας της Τουρκίας:

  • Ενδυνάμωση της εθνικής οικονομίας ώστε η χώρα να μην είναι ευάλωτη από το εξωτερικό.
  • Δεν πρέπει να υπάρξει καμία συμφωνία και συνεργασία που δεν θα συνάδει με τα συμφέροντα της χώρας.
  • Εφαρμογή αποφασιστικών πολιτικών που θα στηρίζονται στην αποτροπή.
  • Ύπαρξη μίας αποτρεπτικής δύναμης για να διαφυλαχθούν τα εθνικά συμφέροντα και να υπάρξουν οι απαιτούμενες ισορροπίες έναντι των σύμμετρων απειλών στον περίγυρο της χώρας.
  • Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν πρέπει να παραμείνουν μία κλασσική στρατιωτική δύναμη, αλλά πρέπει να μετατραπούν σε μία πυρηνική δύναμη που θα εξοπλιστεί με πυρηνικά όπλα και θα αποκτήσει υψηλή τεχνολογία. Επιπρόσθετα, αυτές θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα διεξαγωγής αμυντικών και επιθετικών πληροφοριακών επιχειρήσεων, καθώς επίσης και ετοιμότητα διεξαγωγής στρατιωτικών επιχειρήσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα.
  • Αποτροπή των νέων διεθνών κινδύνων και ασύμμετρων απειλών που θα βλάψουν τα συμφέροντα της χώρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
  • Λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για διαφύλαξη της ακεραιότητας και συνοχής της χώρας.
  • Τήρηση αποφασιστικής στάσης έναντι των εξελίξεων στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο που απειλούν την ασφάλεια της Τουρκίας.
  • Διαφύλαξη των συμφερόντων της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Κύπρο τα οποία αποτελούν το θεμέλιο λίθο της τουρκικής ασφάλειας στη Μεσόγειο.

Για την Ελλάδα, οι συντελεστές της Τουρκίας που αποτελούν κίνδυνο είναι ο αυξημένος, ακόμη, ρόλος των ενόπλων δυνάμεων στα πολιτικά πράγματα και γενικότερα το έλλειμμα δημοκρατίας, ο εθνικισμός, το δημογραφικό δυναμικό της και η συνεχής άνοδος της στρατιωτικής της ισχύος μέσα από τα εξοπλιστικά προγράμματα, τα οποία υλοποιούνται ολοένα και περισσότερο από μία ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία.

Ένα άλλο στοιχείο που είναι επικίνδυνο και πρέπει να απασχολεί περισσότερο την Ελλάδα είναι η διείσδυση που επιχειρείται στη Θράκη, τόσο από τον επίσημο τουρκικό κρατικό μηχανισμό όσο και από διάφορες μουσουλμανικές οργανώσεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, οι οποίες ελέγχονται πλήρως από αυτόν (σ.σ. οι Τούρκοι τις αποκαλούν τουρκικές). Χαρακτηριστικό παράδειγμα προώθησης αυτών των περιφερειακών πρωτοβουλιών της Τουρκίας απεικονίζεται στην άποψη του Νταβούτογλου περί γεωγραφικών περιοχών που χαρακτηρίζονται άλλες ως πεδία γεωπολιτικού ενδιαφέροντος, αυτές στις οποίες μία χώρα σκοπεύει να επεκτείνει τα συμφέροντά της και άλλες ως πεδία γεωπολιτικής επιρροής, αυτές στις οποίες μία χώρα αποσκοπεί να διεισδύσει, να τις θέσει υπό την επιρροή της και να τις διαμορφώσει όπως αυτή επιθυμεί.

Υποστηρίζοντας την εξωτερική της πολιτική με τα αναγκαία μέσα, η Τουρκία αυξάνει τη μαχητική ισχύ των ενόπλων δυνάμεών της στην περιοχή της Θράκης, στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο-Κύπρο, με αποτέλεσμα, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να ανατραπεί σοβαρά η ισορροπία δυνάμεων υπέρ αυτής σε όλες τις διαστάσεις του μελλοντικού πεδίου αντιπαράθεσης. Οι τουρκικές χερσαίες δυνάμεις συνεχίζουν με σταθερούς ρυθμούς το πρόγραμμα αναδιοργάνωσής τους το οποίο περιλαμβάνει:

  1. Η οργάνωση κατά την ειρήνη να ταυτίζεται πλήρως με αυτή στον πόλεμο.
  2. Μείωση του αριθμού των ταξιαρχιών κατά 8% .
  3. Μείωση των μονάδων ελιγμού των ταξιαρχιών από 4 σε 3 με παράλληλη όμως αύξηση της ισχύος πυρός τους με σύγχρονα οπλικά συστήματα.
  4. Επαγγελματοποίηση των ταξιαρχιών καταδρομών (5 ταξιαρχίες του στρατού ξηράς και 1 ταξιαρχία στρατοχωροφυλακής).
  5. Δυνατότητα μεταφοράς μίας ταξιαρχίας με ελικόπτερα σε μία διαδρομή, ημέρα και νύκτα.
  6. Δυνατότητα άμεσης οδικής μεταφοράς μίας μηχανοκίνητης ή τεθωρακισμένης ταξιαρχίας από το ένα άκρο της Τουρκίας στο άλλο.
  7. Απόκτηση ισχύος πυρός με σύγχρονα οπλικά συστήματα τα οποία θα έχουν δυνατότητα προσβολής στόχων μέχρι την απόσταση των 150 χλμ.
  8. Απόκτηση συστημάτων επικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμου τα οποία θα υποστηρίζουν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις ενός σύγχρονου πεδίου επιχειρήσεων.
  9. Επαύξηση των δυνατοτήτων αναγνώρισης, επιτήρησης και εντοπισμού στόχων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
  10. Εκσυγχρονισμό του συστήματος διοικητικής μερίμνης και λογιστικής υποστήριξης.

Παράλληλα με την αναδιοργάνωση της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων από μεραρχία σε σώμα στρατού και την ολοκλήρωση της αναδιοργάνωσης των ταξιαρχιών καταδρομών των χερσαίων δυνάμεων και της στρατοχωροφυλακής μόνο με επαγγελματίες, η Τουρκία θα διαθέτει μία δύναμη με σημαντικές επαγγελματικές δυνατότητες, οι οποίες σε συνδυασμό με την επαύξηση των δυνατοτήτων της αεροπορίας στρατού και στρατοχωροφυλακής θα μειώσουν το χρόνο υλοποίησης επιθετικής ενέργειας εναντίον ενός ή περισσότερων χερσαίων στόχων στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας.

Η ανάπτυξη του τουρκικού ναυτικού είναι σύμμετρη με τις απόψεις του Αχμέτ Νταβούτογλου, ο οποίος τονίζει ότι η Τουρκία, προκειμένου να γίνει μια περιφερειακή δύναμη, επιβάλλεται να αυξήσει την πολιτική και οικονομική επιρροή της στις θαλάσσιες οδούς, οι οποίες επεκτείνονται μέχρι τον Περσικό Κόλπο, από το Αιγαίο μέχρι την Αδριατική και από το Σουέζ μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Στα πλαίσια υλοποίησης αυτού του οράματος, οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις έχουν σε εξέλιξη ένα φιλόδοξο μεσο-μακροπρόθεσμο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού τους, ώστε μέχρι το 2015 να διαθέτουν ένα νέο σε σύνθεση, δομή και μέσα πολεμικό ναυτικό, ικανό να διαδραματίσει κύριο ρόλο στην υλοποίηση των στρατηγικών στόχων της Τουρκίας και ικανό να διεξαγάγει αποτελεσματικά όλο το φάσμα των ναυτικών επιχειρήσεων στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό σε συνδυασμό με τη λειτουργία της Ναυτικής Βάσης ΑΚ53Ζ και τον εκσυγχρονισμό των ναυτικών βάσεων στα δυτικά παράλια και στη νότια Τουρκία αυξάνουν σημαντικά τη δυνατότητα διεξαγωγής επιχειρήσεων στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ θέτουν σε αμφισβήτηση την ικανότητα ενεργούς συμμετοχής της Ελλάδας στην ασφάλεια της Κύπρου.

Οι τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις με τη διάταξη, το δυναμικό, την υποδομή και τα μέσα που διαθέτουν μπορούν να εκτελέσουν όλες τις αποστολές ενός σύγχρονου αεροπορικού πολέμου. Ο μεγάλος αριθμός μαχητικών αεροσκαφών της τουρκικής αεροπορίας, σε συνδυασμό με τα αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού που διαθέτει, της παρέχει το πλεονέκτημα να επιχειρεί από μεγάλο αριθμό αεροδρομίων στο βάθος της τουρκικής ενδοχώρας (εκτός ακτίνας δράσεως των ελληνικών μαχητικών) και τη δυνατότητα διεξαγωγής παρατεταμένων επιχειρήσεων.

Περιέργως, η δύναμη της Γενικής Διοίκησης Στρατοχωροφυλακής, παρά τον εμφανή στρατιωτικό της προσανατολισμό (250.000 άτομα), αγνοείται από τα διεθνή κέντρα μελετών τα οποία δεν την συνυπολογίζουν στη στρατιωτική δύναμη της Τουρκίας. Οι σχηματισμοί συνόρων, καταδρομών και εκπαιδεύσεως της Στρατοχωροφυλακής έχουν καθαρά στρατιωτική δομή, ενώ το υλικό που διαθέτουν (εκατοντάδες τεθωρακισμένα οχήματα-60 ελικόπτερα- βαρύς οπλισμός) σε συνδυασμό με την πολεμική εμπειρία του προσωπικού, συνιστούν ένα σημαντικό παράγοντα στρατιωτικής ισχύος. Οι αξιωματικοί προέρχονται από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, η εκπαίδευσή τους είναι η ίδια με τους υπόλοιπους αξιωματικούς του στρατού ξηράς και ο αρχηγός της στρατοχωροφυλακής είναι πάντα αξιωματικός του στρατού ξηράς. Τονίζεται ιδιαίτερα ότι ο νυν αρχηγός της τουρκικής Διοίκησης Χερσαίων Δυνάμεων στρατηγός Ι§ιΚ Κο§3ιίθγ, ο οποίος από το 2010 έως το 2013 θα αναλάβει τα καθήκοντα του αρχηγού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, διετέλεσε αρχηγός στρατοχωροφυλακής από το 2006 έως το 2008. Το προφανές συμπέρασμα που προκύπτει από τα παραπάνω είναι ότι η Γενική Διοίκηση Στρατοχωροφυλακής, η οποία σε μία ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη έχει τη δυνατότητα να αντιπαραθέσει έναντι της Ελλάδος μία δύναμη ισοδύναμη με σώμα στρατού, θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού και ανησυχίας, διότι επηρεάζει άμεσα τις αναλογίες δυνάμεων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Σε μία ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση, σημαντικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσει επίσης η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών η οποία αποτελεί ένα σημαντικό «εργαλείο» της Τουρκίας, διότι ο τομέας των αρμοδιοτήτων της επικεντρώνεται σε δύο πολύ κρίσιμους τομείς, στην έρευνα-διάσωση και τη λαθρομετανάστευση, όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για δημιουργία θερμού επεισοδίου και γενίκευσης της κρίσης. Ως εκ τούτου η αναβάθμισή της τόσο με προσωπικό όσο και με μέσα, όπως πλοία έρευνας-διάσωσης ανοικτών θαλασσών, λοιπά σύγχρονα ναυτικά μέσα, ελικόπτερα, μέσα επικοινωνιών και μέσα θαλάσσιας επιτήρησης πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής.

Η συμμετοχή των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στις μακροχρόνιες επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ θεωρείται ως ένας από τους πιο βασικούς συντελεστές απόκτησης πολεμικής εμπειρίας όχι μόνο στο πεδίο της μάχης αλλά και σε επιτελικό επίπεδο, όπου σχεδιάζονται οι επιχειρήσεις στο πλαίσιο «πληροφορίες, σύνταξη σχεδίων, λογιστική υποστήριξη και συνεργασία χερσαίων δυνάμεων με τις αντίστοιχες αεροπορικές δυνάμεις και αυτές της στρατοχωροφυλακής».

Το «στρατιωτικό πρόβλημα» αποτελεί μία πραγματικότητα στην πολιτική ζωή της Τουρκίας. Το στρατιωτικό κατεστημένο θεωρείται ως ένα κράτος που υπάρχει εντός του κράτους διότι έτσι έχει γαλουχηθεί, διότι έχει αυτή τη νοοτροπία και διότι σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργεί. Όμως, οι τελευταίες εξελίξεις καταδεικνύουν ότι οι σχέσεις στρατού-πολιτικών εισέρχονται σε μία νέα περίοδο, της οποίας το ζητούμενο είναι μία νέα προσέγγιση των παραπάνω πόλων ισχύος της χώρας. Εάν η προσέγγιση αυτή δεν επιτευχθεί, η αποσταθεροποίηση της Τουρκίας βρίσκεται προ των πυλών και η εξαγωγή της κρίσης θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Οι σχεδιασμοί των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για αποσταθεροποίηση της ίδιας τους της χώρας θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο προβληματισμού, δεδομένου ότι η υλοποίησή τους σε άλλη χώρα-στόχο της Τουρκίας, σε συνδυασμό με τη χρησιμοποίηση μειονοτικών κύκλων και λοιπών αλλοδαπών, λαθρομεταναστών θα μπορούσε να αποτελέσει γι’ αυτήν ένα πλήθος ασύμμετρων απειλών με απρόβλεπτες συνέπειες. Επίσης πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα ότι οι σχεδιασμοί αυτοί, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν και την πρόκληση ελληνοτουρκικής κρίσης με θερμά επεισόδια και διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων περιορισμένης κλίμακας.

Η πολιτική που εφαρμόζει η Άγκυρα στους εξοπλισμούς στηρίζεται σε τρεις πυλώνες:

  • Στην απόκτηση τεχνογνωσίας ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο η εξάρτηση της από το εξωτερικό.
  • Στην ανάπτυξη υψηλής και καινοτόμου τεχνολογίας μέσω εθνικών (και όχι μόνο) ερευνητικών και αναπτυξιακών προγραμμάτων, προκειμένου να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.
  • Στη δημιουργία ενόπλων δυνάμεων οι οποίες θα έχουν τη δυνατότητα να παράγουν στρατιωτικές πληροφορίες μεγάλου βάθους και να διεξάγουν επιχειρήσεις, ημέρα και νύκτα, σε μεγάλες αποστάσεις και με την υποστήριξη οπλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, στηριζόμενες στην αρχή της διακλαδικότητας.

Η στρατηγική της Τουρκίας στους τομείς των επιστημών και της τεχνολογίας αποσκοπεί αφενός στην τελειοποίηση των επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων της χώρας, αφετέρου δε στην απεξάρτησή της από το εξωτερικό. Η σημασία της συγκεκριμένης στρατηγικής γίνεται άμεσα αντιληπτή, γι’ αυτό και όλες οι κυβερνήσεις της χώρας, ειδικά μετά το 1983, την κρατούν μακριά από τα κόμματα και τις εσωτερικές πολιτικές διενέξεις. Τεκμαίρεται λοιπόν ότι η πλήρης υλοποίηση της στρατηγικής αυτής θα εδραιώσει ακόμη περισσότερο την περιφερειακή ισχύ της Τουρκίας με δυνατότητα ανάληψης ρόλου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Είναι προφανές ότι όλα τα παραπάνω θα επιβαρύνουν περαιτέρω το ήδη δυσμενές για την Ελλάδα ισοζύγιο ισχύος, με αποτέλεσμα να καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για τη λήψη μέτρων προς αντιμετώπιση αυτής της σαφώς διαγραφόμενης επικίνδυνης κατάστασης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s