Ομιλία του ΥΕΘΑ Ε. Βενιζέλου (Τροπολογία για ένστολους)

Ελληνικό Κοινοβούλιο 15/7/2010

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Ζούμε σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολη, αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Λόγω της δημοσιονομικής και γενικότερης κρίσης που μαστίζει τη χώρα και την οποία στην πραγματικότητα αντιμετωπίζουμε με διαφορά φάσης σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον εαυτό μας. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον εαυτό μας ως κοινωνία, ως αγορά, ως πολιτικό σύστημα, αλλά και ως άτομα και ως οικογένειες. Δημιουργείται η άδικη εντύπωση ότι απλώς εφαρμόζουμε ένα αναγκαστικό σχέδιο που έχει επιβληθεί από τους εταίρους μας και πιστωτές μας. Και αυτό είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό αλήθεια. Απορώ, ακούγοντας τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, πώς δεν αντιλαμβάνεται ότι όταν βρίσκεσαι σε τόσο οριακές καταστάσεις, δεν διαμορφώνεις μόνος το σχέδιο εξόδου από την κρίση, ούτε θέτεις μόνος σου τις προϋποθέσεις του διεθνούς δανεισμού. Αναγκάζεσαι να εισέλθεις σε μία σκληρή και ετεροβαρή διαπραγμάτευση, στο τέλος της οποίας επιδιώκεις να έχεις υποστεί τις λιγότερες δυνατές μειώσεις.

Η αλήθεια είναι ότι η κρίση αυτή σήμαινε το τέλος όλων των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών αυτονοήτων, όχι μόνο της μεταπολιτευτικής περιόδου, αλλά ολόκληρης της μεταπολεμικής περιόδου. Διαμορφώνονται νέοι συσχετισμοί, νέες πρακτικές, νέοι θεσμοί. Υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν νέες ακραίες ανισότητες και αδικίες. Και άρα, έχουμε θεμελιώδη κοινωνική και πολιτική υποχρέωση να διασφαλίσουμε το κράτος δικαίου και το κοινωνικό κράτος, τους θεσμούς της κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, καθώς πάρα πολλά ιδεολογικά και θεσμικά αυτονόητα της μεταπολεμικής περιόδου στην Ευρώπη τίθενται υπό αμφισβήτηση. Το στοίχημα είναι πάρα πολύ μεγάλο και πάρα πολύ δύσκολο.

Εάν κάνετε μια απλή άσκηση και διαβάσετε το Μνημόνιο, σημειώνοντας δίπλα ποια είναι τα μεγάλα θέματα της χώρας που δεν τίθενται στο Μνημόνιο, θα καταλάβετε εύκολα πόσο σημαντικό είναι να συγκροτήσουμε –και αυτό κάνουμε ως Κυβέρνηση- το εθνικό σχέδιο ανόρθωσης, το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης για όλα τα θέματα, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που βρίσκονται στην καρδιά του κοινωνικού κράτους, δηλαδή των ζητημάτων του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όταν επωμίζεται κάποιος -όπως εμείς τώρα, όλοι συλλογικά, ως Κοινοβούλιο- την ευθύνη τόσο μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών, θα συμβούν και λάθη και αδικίες.  Γι’ αυτό είναι πάντα ανοικτός ο δρόμος της διόρθωσης, της επανόρθωσης, της βελτίωσης, ιδίως όταν υπάρχουν πολύ μεγάλα θέματα για τα οποία την τελευταία λέξη την έχουν όργανα που δεν ελέγχονται από την εκτελεστική ή τη νομοθετική εξουσία, όπως είναι για παράδειγμα το Ελεγκτικό Συνέδριο στα θέματα εφαρμογής του Κώδικα πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων. Και αυτό είναι ένα μήνυμα προς όλη την κοινωνία. Προφανώς, έχουμε ως Κυβέρνηση πλήρη συνείδηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν όλες οι οικογένειες, όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι συνταξιούχοι, όλοι οι άνεργοι, ιδίως η νέα γενιά, η οποία παρακολουθεί μια χώρα σε κρίση και η ίδια ζει τη δική της μελαγχολία και τη δική της απόγνωση. Και πρέπει να μιλήσουμε με άλλον τρόπο, πιο τρυφερό και πιο αξιόπιστο προς τα παιδιά της χώρας μας.

Όμως, το 2010 είναι ένα έτος μέσα στο οποίο δοκιμάζονται οι αντοχές μας. Πρέπει να επανακτήσουμε τη διεθνή αξιοπιστία μας. Πρέπει να διαμορφώσουμε ένα διαπραγματευτικό κεφάλαιο, προκειμένου να μπορέσουμε από το 2011 να επανατοποθετήσουμε τη συνολική συνεργασία μας με τους εταίρους μας και δανειστές μας, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προκειμένου να «ανάψει το φως» στο τέλος του τούνελ, προκειμένου να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε όλα τα χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας που είναι ταυτόχρονα και μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα. Και αυτό είναι -αν θέλετε- ο «πυρήνας» της ελληνικής περίπτωσης, για να μην πω του ελληνικού θαύματος, ότι πολλές διαρθρωτικές μειονεξίες, ακόμη και τώρα, τη στιγμή των μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών, λειτουργούν και ως πλεονεκτήματα, γιατί διευρύνουν την ικανότητα της οικονομίας να αντέξει σε αυτήν την πολύ μεγάλη δημοσιονομική πίεση. Πώς μπορεί κανείς να συμβιβάσει εύκολα τόσο φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους με εξίσου φιλόδοξους αναπτυξιακούς στόχους και ταυτόχρονα, να διασώσει την κοινωνική συνοχή; Το πρόβλημα είναι τεράστιο. Πρέπει να διαχειριστούμε τρεις εξίσου σημαντικές παραμέτρους και να πετύχουμε μια σύνθεση, η οποία είναι εξαιρετικά δύσκολη. Αυτό, όμως, καλούμαστε να πετύχουμε και είμαστε υποχρεωμένοι να το πετύχουμε, ιστορικά και πολιτικά και κυρίως ηθικά. Και όταν υπάρχει πια ηθική υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία, δεν υπάρχει δεύτερη κουβέντα, δεν υπάρχει άλλη λύση.

Φυσικά, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη -και το έχει δεχθεί η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός και είναι θέση μας- το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης θα παρουσιαστεί στην Έκθεση και ο Έλληνας πολίτης θα ξέρει ποιά είναι η αφήγηση που του λέμε, πώς τον βγάζουμε από την κρίση. Γιατί πρέπει να «ανάψει» ξανά η ελπίδα και η προοπτική στον τόπο μας. Η ψυχολογία και ιδίως η οικονομική ψυχολογία δεν είναι αέρας. Είναι πραγματικό μέγεθος. Παράγει πλούτο, υπεραξία, θέσεις εργασίας. Και έτσι θα είμαστε σε θέση να διαμορφώσουμε και έναν προϋπολογισμό για το 2011 που θα εμπεριέχει τα στοιχεία αυτά και όχι τα αντίστροφα, γιατί οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 είναι κολοσσιαίοι. Κι έτσι πρέπει τώρα, το 2010, να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις εισόδου στην επόμενη φάση.

Σε σχέση τώρα με την ειδικότερη κατηγορία του στρατιωτικού προσωπικού, των ένστολων πολιτών -και όταν λέω «στρατιωτικού προσωπικού» εννοώ τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας και του πυροσβεστικού σώματος- οι ρυθμίσεις που εμπεριέχει το νομοσχέδιο έχουν τα εξής χαρακτηριστικά: Εναρμονίζονται με τις γενικές αρχές του νέου ασφαλιστικού συστήματος, εναρμονίζονται με τις επιλογές του νομοσχεδίου για τους πολιτικούς υπαλλήλους και ταυτοχρόνως, λαμβάνουν πλήρως υπ’ όψιν με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο τις προφανείς ιδιομορφίες του στρατιωτικού επαγγέλματος, δηλαδή την ειδική νομική κατάσταση του στρατιωτικού, το ειδικό καθεστώς πειθαρχίας, το γεγονός ότι ο στρατιωτικός δεν περιβάλλεται από τις συνταγματικές εγγυήσεις του δημοσίου υπαλλήλου, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Συντάγματος, το γεγονός ότι δεν υπάρχει η έννοια του ωραρίου, της υπερωρίας, της πενθήμερης απασχόλησης, δεν υπάρχει το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθε, δεν υπάρχει η δυνατότητα της συλλογικής διαπραγμάτευσης για τους στρατιωτικούς και κυρίως, λαμβάνει υπ’ όψιν το γεγονός ότι ο στρατιωτικός είναι στρατιωτικός, δηλαδή δεν είναι απλά εργαζόμενος, αλλά υπηρετεί το Έθνος και την πατρίδα.

Είναι μια ευκαιρία για τη Βουλή να τιμήσει τον Έλληνα αξιωματικό και υπαξιωματικό, να τιμήσει το στρατό, το ναυτικό και την αεροπορία, την αστυνομία, το λιμενικό και το πυροσβεστικό σώμα, να στείλει ένα χαιρετισμό αναγνώρισης του έργου. Και αυτό κάνει.

Όπως έχει τονίσει στις σχετικές γνωμοδοτήσεις της η ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η νομοθετική δέσμευση πως συνταξιοδοτικά δικαιώματα θεμελιωμένα μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2010 δεν θίγονται, όποια νομοθετική μεταβολή και αν επέλθει, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία και γι’ αυτό έχει ανακοπεί το κύμα παραιτήσεων και αντιστρέφεται τώρα. Αλλά, δεν επαναλαμβάνουμε μόνο αυτή τη διάταξη, η οποία είχε περιληφθεί και στο βασικό νομοσχέδιο της 6ης Μαΐου του 2010. Η εγγύηση αυτή που είναι μία εγγύηση νομοθετική, συνταγματική, μία εγγύηση διεθνής, κατά την Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του ανθρώπου, επεκτείνεται και για όσους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης και σε σχέση με τον χρόνο καταβολής της σύνταξης και για όσους το θεμελιώνουν το δικαίωμα αυτό μέχρι 31 Δεκεμβρίου του 2014, με μία πάρα πολύ ήπια κλιμάκωση του χρόνου παραμονής στην πραγματική στρατιωτική υπηρεσία. Ενάμισι χρόνο το ’11, τρία χρόνια το ’12, τεσσεράμισι χρόνια το ’13, έξι χρόνια το 2014. Έτσι, το σύστημα αποκτά μία μεταβατική δίοδο, που είναι καλά οργανωμένη, δίκαιη και αναλογική.

Έχοντας λοιπόν διασφαλίσει τη μεταβατική περίοδο, διαμορφώνουμε το νέο πάγιο καθεστώς, για όσους θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα από την 1η Ιανουαρίου του 2015. Αποδεχόμεθα ένα βασικό κανόνα που είναι κοινός και ενιαίος για όλους του Έλληνες εργαζόμενους, στο δημόσιο, στον ευρύτερο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Χρειάζονται σαράντα έτη ασφάλισης, τριάντα πέντε χρόνια πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας συν πέντε πλασματικά χρόνια, ενώ διασφαλίζονται και όλα όσα συσχετίζονται με τη διαδοχική ασφάλιση και στο χώρο του στενού δημοσίου και στο χώρο των στρατιωτικών.

Άρα, κανείς δεν μπορεί να αποκλίνει απ’ αυτόν τον κανόνα, ο οποίος βεβαίως λαμβάνει υπ’ όψιν τις ιδιαίτερες δυσκολίες της στρατιωτικής υπηρεσίας. Γι’ αυτό αποκτά κάποιος τη δυνατότητα να ασφαλίζεται και πέντε έτη πλασματικά, τα οποία όμως προκύπτουν μέσα από την υπηρεσία του, σε μονάδες που προσδιορίζει ο νόμος και θα προσδιορίσει αρτιότερα και ειδικότερος νόμος που θα ακολουθήσει. Ενώ, για ειδικές κατηγορίες προσωπικού, όπως είναι οι ιπτάμενοι μας, το υποβρύχιο προσωπικό, οι αλεξιπτωτιστές των ειδικών δυνάμεων, η ελάχιστη πραγματική στρατιωτική υπηρεσία αυξάνεται στα είκοσι πέντε έτη. Άρα, μπορεί έτσι να καλύπτεται φυσιολογικά πλασματική υπηρεσία δεκαπέντε ετών, όπως προβλέπει ούτως ή άλλως ο νόμος, αλλά με πραγματική υπηρεσία δεκαοχτώ ετών τώρα.

Νομίζω, ότι αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε, για ανθρώπους που εκτίθενται καθημερινά σε αυξημένο κίνδυνο ζωής και οι οποίοι πληρώνουν τα επιπλέον χρόνια από το μισθό τους.

Ταυτόχρονα, με το νομοσχέδιο επιλύονται μία σειρά από χρονίζοντα, ειδικότερα προβλήματα για κατηγορίες προσωπικού που περιμένει και περιμένει επί δεκαετίες τώρα μία λύση και η λύση αυτή έρχεται. Για τους εθελοντές μακράς θητείας, για τους έφεδρους αξιωματικούς μακράς διάρκειας και ανακατάταξης, για τους έφεδρους εξ εφέδρων, για τους αξιωματικούς, που ταυτόχρονα έχουν τη δυνατότητα ως επιστήμονες να έχουν και περαιτέρω απασχόληση, όπως είναι οι γιατροί ή οι μηχανικοί και ούτω καθ’ εξής.

Κοιτάξτε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές το πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος δεν είναι πρωτίστως πρόβλημα δαπάνης, είναι πρωτίστως πρόβλημα εσόδων. Αυτό όμως ισχύει για το εργαζομένους στον ιδιωτικό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Και βεβαίως, πρέπει να μιλήσουμε συνολικά για τα ποσοστά αναπλήρωσης, λαμβανομένων υπ’ όψιν όλων των στοιχείων, της κύριας, της επικουρικής σύνταξης, της τυχόν επαγγελματικής σύνταξης του Β’ Πυλώνα, για να ξέρει ο άλλος ποιο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται συνολικά ως προσδοκία ζωής. Ο εργαζόμενος όμως στο στενό δημόσιο, ο πολιτικός υπάλληλος και ο στρατιωτικός δεν θέτει πρόβλημα δαπάνης, δεν μπορεί να δουλεύει ανασφάλιστος, δεν υπάρχει κίνδυνος εισφοροδιαφυγής. Ο εργαζόμενος υπόκειται στις νόμιμες κρατήσεις και εργοδότης του είναι το ίδιο το κράτος. Άρα, υπάρχει αυτό το πλεονέκτημα, όταν συζητούμε για το συνταξιοδοτικό των δημοσίων υπαλλήλων και των στρατιωτικών.

Άρα έτσι έχουμε μία δυνατότητα να κινηθούμε με πιο ορθολογικό και θαρραλέο τρόπο τώρα και στο πεδίο των επικουρικών συντάξεων, τώρα που λύνουμε το πρόβλημα της κύριας σύνταξης, με τον καλύτερο και δικαιότερο τρόπο για τους στρατιωτικούς. Τώρα, θα συζητήσουμε και με τους στρατιωτικούς και με τα στελέχη των σωμάτων ασφαλείας, για το μέλλον των επικουρικών ταμείων που στο στρατό είναι τα τρία μετοχικά ταμεία, του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας. Όπως είπε και προηγουμένως ο συνάδελφος, κ. Σαχινίδης, αναγκαζόμαστε συνεχώς να καλύπτουμε τα κενά του προϋπολογισμού, του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Και υπεγράφη και για το τρίμηνο αυτό, η απόφαση του αρμοδίου Υφυπουργού, κυρίου Σαχινίδη, η οποία λόγω προβλημάτων λειτουργίας του κτιρίου, λόγω καταλήψεων, δεν έχει φτάσει ακόμη στο αρμόδιο ταμείο για να εκταμιευτεί. Όμως, αυτές είναι μεταβατικές λύσεις σημειακού χαρακτήρα. Τώρα, με διάλογο, με όσο γίνεται μεγαλύτερη ευελιξία και αποφασιστικότητα, θα δώσουμε την οριστική λύση και για τα μετοχικά ταμεία, σεβόμενοι και την παράδοση αλλά και την ανάγκη να είμαστε δίκαιοι έναντι όλων. Και αυτό θα το πετύχουμε πιστεύω, σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχουν στιγμές στις οποίες όλοι καλούμαστε να σηκώσουμε βάρος μεγαλύτερο απ’ αυτό που είχαμε υποθέσει ή ελπίσει ότι θα μας τύχει. Είναι η περίπτωση. Και πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη αυτή, έχοντας συνείδηση του βάρους, των κινδύνων που υφίσταται η χώρα και βεβαίως της υποχρέωσής μας, να δώσουμε ξανά τη δυνατότητα στην Έλληνα πολίτη, να νιώσει υπερήφανος, αισιόδοξος, παραγωγικός και ισότιμος μέσα στη διεθνή κοινωνία.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Και εμείς ευχαριστούμε. Έχει ζητήσει το λόγο ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΛΑΟΣ. Ορίστε κύριε Πρόεδρε, έχετε το λόγο.

Γ. Καρατζαφέρης: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, δεν είναι θέμα βάρους, είναι θέμα θάρρους και το θάρρος δεν το έχετε να πείτε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Ομολογώ όμως, ως άνθρωπος της επικοινωνίας ότι είστε εκπληκτικός πωλητής. Θα μπορούσατε να πουλήσετε ψυγεία σε Εσκιμώους, μέχρι που θα καταλαβαίνανε ότι τους δώσατε ηλεκτρική κουζίνα.

Μα αυτά που μας είπατε δεν αντέχουν σε μία λογική, κύριε Υπουργέ. Είπατε όλα αυτά τα ωραία για τους στρατιωτικούς, τους ένστολους και όλα αυτά βέβαια. Πρέπει να σας θυμίσω ότι αυτό δεν είναι επάγγελμα, είναι αξίωμα εξού και οι αξιωματικοί. Αυτό είναι το ένα θέμα. Ενώ λέτε όλα αυτά όμως, λέτε ότι πρέπει να πάνε όλοι μαζί, το οποίο είναι σχήμα οξύμωρο και αντιφατικό. Φέρατε αυτόν το νόμο και φεύγει ο ένας πίσω από τον άλλο. Εσείς μας είπατε, ότι έχει σταματήσει το κύμα φυγής. Οι ενώσεις όμως συνταξιούχων, οι οποίες είναι πάνω στο γραφείο τώρα, μας λένε ότι είναι κύματα και ότι θα φτάσουν μέχρι το τέλος του χρόνου τους οχτώ χιλιάδες, εκπληκτικός αριθμός. Του χρόνου δεν θα έχετε διοικητές. Θα ψάχνετε να βρείτε διοικητές για κάποιο σύνταγμα ή κάποιο τάγμα. Θα το δείτε αυτό, εκτός αν μπορούσατε να κάνετε δουλειά με εκείνο το οποίο είναι το καλύτερο και το οποίο διαθέτει σήμερα το στράτευμα. Εκείνοι οι οποίοι αισθάνονται δυνατοί και ικανοί, φεύγουν κύριε Υπουργέ.

Θα κάνω το εξής ερώτημα. Πριν φέρετε αυτό το νομοσχέδιο, δεν φέρατε ένα νέο νομοσχέδιο για την επετηρίδα. Το έχετε στο μυαλό σας, το συζητάτε, το έχετε στο συρτάρι σας; Γιατί δεν το φέρατε; Δηλαδή, θέλετε να κάνετε έναν ταξίαρχο –το είπα και το πρωί- αρχηγό ενόπλων δυνάμεων; Κάντε τον, γιατί όμως πρέπει να φύγουν οι από πάνω; Γιατί πρέπει να φύγουν στα 48, 49 και στα 50; Είδατε τις αποστρατείες πέρσι επί Νέας Δημοκρατίας; Έφυγαν άνθρωποι ηλικίας 47 και 48 ετών. Τους αναγκάζει το σύστημα να φύγουν στην αποστρατεία και τους αναγκάζει να μην πάρουν την πλήρη σύνταξη τους.

Και ακούστηκε και το σχήμα το οξύμωρο και το αντιφατικό, που φέρνει ο παρακείμενος Υπουργός. Κάποιος λοιπόν, ο οποίος αναγκάζεται από την πολιτεία, φεύγει στην πιο παραγωγική του ηλικία, γιατί δεν είναι ημέτερος και πάει και ανοίγει μία επιχείρηση. Ανοίγει ένα σουβλατζίδικο για παράδειγμα, ένα βιβλίο για να κρατάει λογιστικά ο οικονομικός και του παίρνετε τη σύνταξη.            Για ποιο λόγο, γιατί; Δεν δούλεψε όλα αυτά τα χρόνια; Δεν δικαιούται μία σύνταξη; Από εκεί και πέρα γιατί πρέπει να καθίσει στο καφενείο και να παίζει πρέφα; Γιατί δεν έχει το δικαίωμα να δραστηριοποιηθεί, να αναπτύξει μία οικονομική δράση επ’ ωφελεία του έθνους, γιατί το έθνος θα φορολογηθεί απ’ αυτήν την ύλη, την οποία θα πραγματοποιήσει και από τον ΦΠΑ. Γιατί είναι καταδιωκόμενος εκείνος ο οποίος δεν θέλει να πάει να παίξει κολιτσίνα; Εξηγήστε μου, ποιά είναι η λογική.

Όλα αυτά λοιπόν, δείχνουν ότι δεν είστε καλά μελετημένοι. Δεν περπατάτε σωστά. Και εν πάση περιπτώσει κύριε Υπουργέ, δεν νομίζω ότι μπορεί σε μάκρος να πείσετε με τη λεξιλαγνεία σας και τη λεξιμαγεία, την οποία χρησιμοποιείτε και η οποία πράγματι είναι πλουσιοτάτη. Κάποια στιγμή ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι αυτό το οποίο υπηρετείτε, δεν είναι η αλήθεια και δεν είναι η προοπτική για το αύριο. Σας καλούμε, λοιπόν, τουλάχιστον, αν μη τι άλλο, όταν μιλάμε για την ελληνική ζωή, για τη ζωή του Έλληνα πολίτη, να είστε πιο υπεύθυνοι και πιο σοβαροί.

Ευ. Βενιζέλος: Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα το λόγο για ένα λεπτό.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Έχετε δύο λεπτά, κύριε Υπουργέ, για να απαντήσετε.

Ευ. Βενιζέλος: Ο κύριος Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού είναι οξύτατος στο ύφος, αλλά φιλικότατος στην ουσία των παρεμβάσεών του, ίσως γιατί μας συνδέει μακρά φιλία μέσα στην Αίθουσα αυτή. Ο καθένας μιλάει, όπως σκέπτεται. Εάν εκφράζεσαι με έναν τρόπο, πάει να πει ότι σκέφτεσαι με έναν τρόπο και κάτι έχεις να πεις, αν το λες.

Παραιτήσεις: Τα στοιχεία σας δεν είναι ακριβή, κύριε Πρόεδρε. Παρά την πίεση και την τρομοκρατία που έχει ασκηθεί, μήνες τώρα, σε σχέση με το ασφαλιστικό ή το συνταξιοδοτικό των δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών, οι παραιτήσεις στις ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν φτάσει στην οροφή του 2008, που ήταν το ακραίο φαινόμενο αποχωρήσεων, επειδή είχε γίνει μία λανθασμένη συζήτηση για το νόμο περί ιεραρχίας και προαγωγών. Επίσης, οι παραιτούμενοι δεν είναι οι προερχόμενοι από τις παραγωγικές σχολές, που στελεχώνουν τα ηγετικά κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων. Είναι κυρίως στελέχη που δεν έχουν καμία προοπτική. Δηλαδή, το υπηρεσιακό καθεστώς τους δεν τους δελεάζει να παραμείνουν. Δεν έχουν λόγο να παραμείνουν. Δεν προσδοκούν τίποτα ούτε υπηρεσιακά ούτε ηθικά ούτε συνταξιοδοτικά. Τώρα έχουμε πρώτα φαινόμενα ανάκλησης παραιτήσεων, μόλις ανακοινώθηκε η τροπολογία, η οποία ενσωματώθηκε στο συζητούμενο νομοσχέδιο για τους στρατιωτικούς. Και πιστεύω ότι θα πολλαπλασιαστούν οι ανακλήσεις, διότι έχει αλλάξει και η αγορά εργασίας. Να βγει κάποιος με μειωμένη σύνταξη, για να κάνει τι, σε ποια αγορά, με ποιες οικονομικές συνθήκες, με ποιες εγγυήσεις σε σχέση με το εισόδημά του; Είναι ασφαλέστερο να παραμείνει κανείς μέσα στους κόλπους των Ενόπλων Δυνάμεων, υπό την αιγίδα της ελληνικής Πολιτείας. Εάν η κυρία Πρόεδρος, που είναι αυστηρή, με είχε ανεχθεί λίγο περισσότερο, θα συνέδεα το συνταξιοδοτικό με το νόμο περί ιεραρχίας και προαγωγών.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Μα διπλασιάζετε το χρόνο σας, κύριε Υπουργέ, κάθε φορά.

Ευ. Βενιζέλος: Πράγματι, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, το νέο συνταξιοδοτικό των στρατιωτικών πρέπει να εναρμονιστεί με το νόμο περί ιεραρχίας και προαγωγών. Γιατί, εφόσον τους ζητάς τριάντα πέντε χρόνια πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να τους διασφαλίσεις το δικαίωμα παραμονής επί τριάντα πέντε χρόνια στο στρατό. Και αυτό θα γίνει με το νόμο που θα έρθει σε λίγες εβδομάδες στη Βουλή. Άρα, όποιοι δεν προάγονται ή όποιοι δεν έχουν σε πλήρη βαθμό τα προσόντα, θα παραμένουν σε παράλληλη επετηρίδα εκτός οργανικών θέσεων και θα προσφέρουν υπηρεσία πολύτιμη. Δεν θα είναι η πρωτεύουσα υπηρεσία, αλλά πάντως θα είναι πολύ σημαντική στις Ένοπλες Δυνάμεις. Κανείς δεν θα φεύγει, παρά μόνο για σοβαρούς πειθαρχικούς λόγους, όπως προβλέπεται παντού. Επίσης, στον κορμό του νομοσχεδίου, σε σχέση με το περιβόητο ζήτημα του περιορισμού της καταβαλλόμενης σύνταξης εάν συντρέχει περίπτωση απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, υπάρχει ειδικό εδάφιο για τους στρατιωτικούς, ώστε να εναρμονίζονται οι ηλικίες. Και πάντως υπάρχουν τα κατοχυρωμένα περιουσιακά δικαιώματα επί της σύνταξης, για τα οποία έχει εκφραστεί και το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αυτά τα ξέρουμε και τα έχουμε συνεκτιμήσει στην κατάρτιση του νομοσχεδίου αυτού, σε συνεργασία με τον Υπουργό και τον Υφυπουργό των Οικονομικών.

Άρα, να στείλουμε όλοι μαζί ως Βουλή ένα χαιρετισμό –όπως είπα και προηγουμένως- τιμής και αναγνώρισης στους στρατιωτικούς, τους αστυνομικούς, τους λιμενικούς και τους πυροσβέστες και να τους δείξουμε την εμπιστοσύνη μας. Και επαναλαμβάνω, εάν έχει παρεισφρήσει λάθος, αβλεψία ή αν προκύψει πρόβλημα από την εφαρμογή των διατάξεων στο επίπεδο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εδώ είναι και η Κυβέρνηση και η Βουλή για να δούμε ακόμη και περιπτώσεις μικρών ομάδων ή και ατομικές περιπτώσεις. Κανείς δεν πρέπει να έχει το αίσθημα της αδικίας και δεν θα το έχει.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Και δεν θα πρέπει να έχετε παράπονα, διότι διπλασιάζετε μονίμως το χρόνο.

Κύριε Καρατζαφέρη, θέλετε να απαντήσετε;

Γ. Καρατζαφέρης: Θέλω μόνο ένα λεπτό

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Έχετε ακριβώς ένα λεπτό, παρακαλώ, γιατί περιμένουν αρκετοί ομιλητές.

Γ. Καρατζαφέρης: Κύριε Υπουργέ, προσπαθώ να καταλάβω: Συμφωνούμε διαφωνούντες ή διαφωνούμε συμφωνούντες;

Ευ. Βενιζέλος: Συμφωνούμε.

Γ. Καρατζαφέρης: Γιατί αυτά που είπα, είπατε. Χαίρομαι που τα είπατε εις τη δευτερολογία.

Ευ. Βενιζέλος: Ναι, αλλά εγώ είχα μιλήσει πρώτος.

Γ. Καρατζαφέρης: Στην πρωτολογία δεν τα είπατε. Στη δευτερολογία τα είπατε.  Και επιτέλους, θέλω να δω τι θα κάνουν οι παρακείμενοι Υπουργοί Οικονομικών με το θέμα των συνταξιούχων, οι οποίοι έχουν μία δουλειά. Δεν είναι δυνατόν να τους παίρνουμε τη σύνταξη πίσω, γι’ αυτό το λόγο. Και βεβαίως, από την άλλη πλευρά, μας είπατε ότι δεν φεύγουν πλέον αξιωματικοί, γιατί δεν έχουν πού να πάνε.

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, όχι.

Γ. Καρατζαφέρης: Αυτό μοιάζει με ομηρία. Είναι τέτοιο το περιβάλλον της αγοράς, που δεν τους επιτρέπει να κάνουν όνειρα. Άρα, λοιπόν, αυτό λέγεται ομηρία.

Ευ. Βενιζέλος: Υπάρχει μεγαλύτερο όνειρο από το στρατό και την πατρίδα;

Γ. Καρατζαφέρης: Είναι αξίωμα –και το επαναλαμβάνω αυτό- και τιμή σε αυτόν που το φέρει.

Κύριε Υπουργέ, θέλω μία ενημέρωση –και νομίζω όλο το Σώμα- από εσάς πολύ σοβαρή. Τι συμβαίνει, σας παρακαλώ στο Καστελόριζο; Στα πόσα μίλια σήμερα οι Τούρκοι διεξαγάγουν έρευνες; Είναι μέσα στην ΑΟΖ και τι θα κάνετε, προκειμένου να μη βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων;

Ευ. Βενιζέλος: Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να απαντήσω.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ να ολοκληρώσετε σε δύο λεπτά. Περιμένουν Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και μεγάλος αριθμός, ακόμα, συναδέλφων.

Ευ. Βενιζέλος: Όπως γνωρίζει η Βουλή, χθες εξεδόθη μία αγγελία προς τους ναυτιλλόμενους, μία NAVTEX, σύμφωνα με την οποία ένα τουρκικό ερευνητικό σκάφος, το Piri Reis, θα διενεργήσει και διενεργεί, ήδη, από σήμερα και μέχρι τις 20 Αυγούστου, έρευνες επιστημονικού -όπως ανακοινώθηκε- χαρακτήρα, σε μία περιοχή που έχει δεσμεύσει, η οποία περιλαμβάνει τμήματα και της ελληνικής και της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Και εφόσον θέλετε να μιλήσουμε με όρους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, βεβαίως περιλαμβάνει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και των δύο χωρών, καθώς λίγο πολύ, με κάποιες κρίσιμες αποχρώσεις, η έκταση των δύο ζωνών, υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, συμπίπτει. Ήδη, έχει προβεί από χθες η Πρεσβεία μας στην Άγκυρα, στα προβλεπόμενα διπλωματικά διαβήματα, τα οποία, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Εξωτερικών, δεν έγιναν φυσικά δεκτά. Το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας σε συνεργασία με το Λιμενικό Σώμα παρακολουθεί συνεχώς και αδιαλείπτως και με τεταμένη προσοχή την κατάσταση.

Όμως, μέχρι και τη στιγμή που ήρθα στη Βουλή, μέχρι δηλαδή πριν από δύο ώρες που είχαμε τη συνεδρίαση της αρμόδιας Υποεπιτροπής Εξοπλισμών, το Piri Reis βρισκόταν επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και δεν είχε εισέλθει σε θαλάσσια περιοχή υπερκείμενη της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Παρακολουθούμε την κατάσταση με πολύ μεγάλη προσοχή. Δεν έχουμε καμία διάθεση ούτε να υποβαθμίσουμε τα πράγματα, αλλά ούτε και να υπερτιμήσουμε τα πράγματα βιαστικά. Οι θέσεις μας είναι κρυστάλλινες, δεδομένες και το εθνικό μέτωπο αρραγές. Δεν πρόκειται να καμφθούμε ως προς την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας, των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και των διοικητικών αρμοδιοτήτων που ανήκουν στη χώρα μας, σύμφωνα με Διεθνείς Συμβάσεις ή αποφάσεις Διεθνών Οργανισμών.

Είπα και το πρωί, μιλώντας στους δημοσιογράφους, ότι στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική ασφάλειας και άμυνας, στην πραγματικότητα, μέσα σε ένα πολύπλοκο και επικίνδυνο κόσμο όπως ο σημερινός, το περιθώριο κινήσεων που έχει μία χώρα βρίσκεται μεταξύ της λέξης «αισιοδοξία» και της λέξης «ψευδαίσθηση». Εμείς είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον, αλλά δεν έχουμε καμία ψευδαίσθηση. Θέλουμε να αλλάξει το κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και υπάρχουν οι δυνατότητες και οι προοπτικές. Πιστεύουμε ότι υπάρχει και η πολιτική βούληση. Πρέπει, όμως, να υπάρχει πρακτική, η οποία να αποδεικνύει τις δηλώσεις. Γιατί σημασία έχουν, εν τέλει, οι πράξεις. Είμαστε απολύτως ψύχραιμοι, αλλά και απολύτως σαφείς σε αυτό που λέμε και ελπίζω ότι το μήνυμα το έχουν καταλάβει όλοι, γιατί είναι πάρα πολύ απλό.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Το λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Χρήστος Παπουτσής. Κύριε Παπουτσή, έχετε το λόγο για έξι λεπτά.

Χρ. Παπουτσής: Θα χρησιμοποιήσω πολύ λιγότερο, κυρία Πρόεδρε, δεδομένου ότι παίρνω το λόγο μόνο για μία πολύ μικρή παρέμβαση, προκειμένου να εκφράσω την πλήρη συμφωνία μου στην παρέμβαση του κυρίου Υπουργού, του κ. Βενιζέλου, όσον αφορά το συνταξιοδοτικό των στελεχών και των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, του Πυροσβεστικού Σώματος και του Λιμενικού Σώματος.

Και θα σταθώ σε ένα πολιτικό σχόλιο το οποίο έκανε, ότι αυτού του είδους οι αλλαγές, που είναι μεγάλες και δύσκολες αλλαγές σε μία εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, είναι οι αλλαγές που ενδεχομένως να έχουν και κάποιο περιθώριο αδικιών, αλλά που, όμως, πολύ σωστά τόσο ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος όσο και ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Παπακωνσταντίνου, επανειλημμένως έχουν σταθεί σ’ αυτό και έχουν εκδηλώσει την προθυμία της Κυβέρνησης για την αποκατάσταση των οποιωνδήποτε αδικιών, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν βρισκόμαστε στην εξέλιξη της νομοθετικής διαδικασίας και όταν εντοπίζουμε τέτοιου είδους αδικίες, ενδεχομένως πάντοτε υπάρχει ο χρόνος πριν την ψήφιση για τις περαιτέρω διορθώσεις και αλλαγές.

Γι’ αυτό, λοιπόν, κυρία Πρόεδρε, θέλω να επανέλθω σε μία πρόταση, την οποία έχουν υποβάλει τόσο ο εισηγητής μας, ο κ. Σπύρος Μαργέλης, όσο και οι αρμόδιοι συνάδελφοι επί του θέματος, ο κ. Δημήτρης Καρύδης και η κυρία Αφροδίτη Παπαθανάση, η οποία πρόταση αφορά έναν αριθμό στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, όχι τόσο των Ενόπλων Δυνάμεων, κυρίως της Αστυνομίας, του Λιμενικού και του Πυροσβεστικού Σώματος και αφορά εκείνους, οι οποίοι προσελήφθησαν μέχρι την ηλικία των τριάντα δύο ετών, πριν από τις 31-12-1995, και οι οποίοι θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης μετά το 2015, σύμφωνα με το νόμο. Πρόκειται ουσιαστικά για δυόμιση σειρές στην Αστυνομία, στο Λιμενικό και στην Πυροσβεστική. Αυτοί χάνουν τη δυνατότητα να κατοχυρώσουν πλήρες δικαίωμα σύνταξης και γι’ αυτόν το λόγο έχουμε προτείνει μία προσθήκη-τροπολογία, σύμφωνα με την οποία ο συντάξιμος χρόνος του ένστολου προσωπικού που έχει καταταγεί μέχρι τις 31-12-1995 και θεμελιώνει δικαίωμα σύνταξης από 1-1-2015 και μετά προσαυξάνεται κατά τρία έτη, με την καταβολή της προβλεπόμενης από τις διατάξεις του άρθρου 59 του Προεδρικού Διατάγματος 169/2007 εισφοράς για τη συμπλήρωση σαράντα ετών συντάξιμης υπηρεσίας. Αυτή η τροπολογία έχει μηδενικό κόστος για τον Προϋπολογισμό, έχει πλήρη αποκατάσταση της δικαιοσύνης για δυόμιση σειρές ουσιαστικά, επαναλαμβάνω, και αφορά μόνο την Αστυνομία, το Λιμενικό και το Πυροσβεστικό Σώμα. Θα ήθελα, λοιπόν, να παρακαλέσω τον κύριο Υπουργό Οικονομικών και εσάς, εφόσον βρίσκεσθε στην Αίθουσα, να συναινέσετε και να κάνετε αποδεκτή την πρόταση των συναδέλφων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι επανειλημμένως και σε πολλές περιπτώσεις έχουν σταθεί με πολύ δημιουργικό τρόπο σε αυτήν την προσπάθεια για ένα νομοσχέδιο δύσκολο από όλες τις απόψεις, αλλά απολύτως απαραίτητο στην παρούσα φάση.

Ευ. Βενιζέλος: Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ το λόγο.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Θα απαντήσετε τώρα στην τροπολογία; Μπορείτε να πάρετε το λόγο, κύριε Υπουργέ, όταν συζητηθούν οι τροπολογίες.

Ευ. Βενιζέλος: Επιτρέψτε μου, γιατί μπορεί εγώ να μην είμαι παρών την ώρα εκείνη, κυρία Πρόεδρε.

Προεδρεύουσα (Β.Νικολαΐδου): Το λόγο έχει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Βενιζέλος.

Ευ. Βενιζέλος: Η παρατήρηση του κ. Παπουτσή έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί πράγματι μπορεί να υπάρχουν τέτοιες ολιγομελείς ομάδες και τέτοιες οριακές περιπτώσεις. Μπορεί αυτό να προκύπτει και στις Ένοπλες Δυνάμεις με ορισμένες κατηγορίες αξιωματικών που δεν προέρχονται από παραγωγικές σχολές, αλλά προσελήφθησαν κατόπιν διαγωνισμού ως πτυχιούχοι ανωτάτων σχολών και εκπαιδεύτηκαν για ένα χρόνο σε στρατιωτικές σχολές. Όμως, βεβαίως, μπορεί να υπάρχει και στην Αστυνομία και στο Λιμενικό και στο Πυροσβεστικό.

Για να συμβεί αυτό που είπε ο κ. Παπουτσής, πρέπει αυτοί οι στρατιωτικοί να μην έχουν και μέσα από το μηχανισμό της διαδοχικής ασφάλισης τον αναγκαίο χρόνο. Δηλαδή, μέχρι τα τριάντα δύο χρόνια τους πρέπει να μην έχουν δουλέψει καθόλου. Μπορεί, λοιπόν, να έχει συμβεί και αυτό και δεν πρέπει να αδικηθεί κανείς, γιατί μπορεί πράγματι η ανεργία ή η κακοτυχία να οδήγησαν κάποιον άνθρωπο σε αυτήν την κατάσταση.

Θα μετρήσουμε σε συνεργασία με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και με τη συναίνεση του Υπουργείου Οικονομικών τα δεδομένα, θα δούμε πόσοι είναι, θα διαμορφώσουμε μία λύση και θα εισαχθεί αυτή η λύση προς ψήφιση. Μόνο που δεν θα μπορεί να γίνει δεκτή η τροπολογία, δυστυχώς, για συνταγματικούς λόγους, διότι απαιτείται οπωσδήποτε να έχει προηγηθεί η γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Είναι συνταξιοδοτικό θέμα. Η απουσία αυτής της γνώμης δημιουργεί, όπως ερμηνεύει τη διάταξη το Ελεγκτικό Συνέδριο, πρόβλημα εξωτερικής τυπικής συνταγματικότητας, δηλαδή πρόβλημα υπόστασης του νόμου. Δεν είναι ζητήματα εσωτερικής κοινοβουλευτικής διαδικασίας που θεραπεύονται.

Άρα, το μήνυμα προς αυτούς είναι να μην ανησυχούν. Εάν προκύπτει τέτοιο θέμα, θα δούμε τις ασφαλιστικές τους μερίδες και θα το λύσουμε νομοθετικά δια του Ελεγκτικού Συνεδρίου με τροπολογία που θα εισαχθεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s