του Μάνου Ηλιάδη, Εν Αμύνη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 30/1/2010

Με την άμυνα να πιέζεται ασφυκτικά από τον κυρίαρχο παράγοντα της οικονομίας, η προσπάθεια για διατήρηση της αμυντικής ισχύος της χώρας ωθείται εκ των πραγμάτων στην αναζήτηση νέων λύσεων. Κατά την άποψη της στήλης, η όποια νέα λύση θα πρέπει να περιστραφεί γύρω από μία βασική  γενεσιουργό αιτία του προβλήματος που δεν είναι άλλη από την -παρά πάσα λογική- μείωση της θητείας στα σημερινά επίπεδα. Με την παραδοχή ότι  η θητεία μόνο μειώνεται και ουδέποτε αυξάνει -για λόγους πολιτικού κόστους, φυσικά-  είναι προφανές ότι η λύση θα πρέπει να αναζητηθεί με την δημιουργία κινήτρων επωφελών τόσο για τους στρατευόμενους όσο και για την άμυνα και την οικονομία της χώρας.

Μία  λύση που θα μπορούσε να μελετηθεί είναι η καθιέρωση ενός μικτού συστήματος στρατεύσεως, με μικρό αριθμό των πανάκριβων, όπως απεδείχθη στην προηγούμενη σελίδα, ΕΠΟΠ σε συνδυασμό με  όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό  εφέδρων με μερικώς αμειβόμενη θητεία μεγαλύτερης διάρκειας. Η βάση του συστήματος θα είναι η εκ των πραγμάτων αναγκαστική διατήρηση της παρούσας  θητείας των 9 μηνών με το σημερινό κόστος των 8,5 ευρώ ανά στρατιώτη, συμπληρούμενη, κατ΄επιλογή των στρατευμένων, με μία παράταση της θητείας για άλλους  6 μήνες (3+3 ή απλώς 6 ακόμη)  μετά αποδοχών. Κλειδί για την επιτυχία του συστήματος θα είναι ο καθορισμός των αποδοχών αυτών σε επίπεδα ικανά να αποτελέσουν κίνητρο  για όσους στρατευμένους δεν έχουν ή δεν διαβλέπουν άμεση πρόσβαση στην αγορά εργασίας όπως, π.χ., στην περίπτωση των εργαζομένων μέχρι πρόσφατα σε προγράμματα μαθητείας (stage), σε συνδυασμό με άλλα παράλληλα κίνητρα.

Αν, υποθετικά, ο μηνιαίος μισθός για τους επιπλέον 6 μήνες θητείας καθορισθεί στο ύψος του μισθού ενός δοκίμου αξιωματικού που ανέρχεται σε 680 ευρώ, το ποσό αυτό στην περίπτωση των εφέδρων θα μπορούσε να είναι  500 ευρώ το μήνα ως καθαρή αμοιβή, συν άλλα 180 ευρώ  για την ασφάλισή τους στο ΙΚΑ. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο ο χρόνος αυτός θα αναγνωρίζεται ως χρόνος συντάξιμος, αλλά ο Έλληνας στρατιώτης, που μέχρι τώρα υπηρετεί ανασφάλιστος, θα έχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, ιδίως σε περίπτωση ατυχήματος κ.λπ.

Σε περίπτωση που μόνο το ήμισυ από τους 40.000 εφέδρους αποφασίσει να παραμείνει για άλλους 6 μήνες στο στράτευμα το κόστος τους θα ανερχόταν σε 81.600.000 ευρώ (20.000Χ680Χ6), έναντι 156.000.000 ευρώ του κόστους αντίστοιχου αριθμού ΕΠΟΠ (20.000Χ1300Χ6) για τον ίδιο χρόνο υπηρεσίας. Με τον τρόπο αυτό, ο Στρατός κερδίζει σχεδόν μία ολόκληρη ΕΣΣΟ, με αποτέλεσμα την άμεση βελτίωση της επανδρώσεως των μονάδων, η μαχητική ικανότης των στρατευμένων αναβαθμίζεται ουσιαστικά γιατί παρέχεται χρόνος για ολοκλήρωση όλων των κύκλων εκπαιδεύσεως, οι συνθήκες υπηρεσίας (σκοπιές κ.λπ.), που βασανίζουν τους εφέδρους κυρίως και ωθεί στην αποφυγή στρατεύσεως,  βελτιώνονται ουσιαστικά, ο χρόνος υπηρεσίας δεν είναι χαμένος γιατί υπολογίζεται στα συντάξιμα χρόνια και το ΙΚΑ εξασφαλίζει μία πρόσθετη πηγή εσόδων.

Το σύστημα μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω με την πρόσληψη, όσων από αυτούς  ολοκλήρωσαν την 15μηνη θητεία, μερικών χιλιάδων οπλιτών  ως ΟΒΑ (Οπλίτες Βραχείας Ανακατατάξεως), τριετούς θητείας, σε συγκεκριμένες ειδικότητες που απαιτούν μεγαλύτερο χρόνο εκπαιδεύσεως (Καταδρομείς, ολμιστές, χειριστές βαρέων όπλων εν γένει, τεχνικούς κ.λπ.), με τον ίδιο ή ελαφρώς μεγαλύτερο μισθό ή άλλα παράλληλα κίνητρα. Με τον συνδυασμό των δύο αυτών μέτρων εξασφαλίζεται ακόμη η ηλικιακή ανανέωση των οπλιτών, με δεδομένο ότι οι αρκετοί από τους πρώτους  ΕΠΟΠ, για παράδειγμα, οι οποίοι προσελήφθησαν το 2001 (με όριο ηλικίας τότε το 28ο έτος) είναι ήδη 37 ετών…..

Όπως και να δει κανείς αυτό το σύστημα, το κόστος του είναι ασύγκριτα μικρότερο σε σχέση με τους ΕΠΟΠ για τους οποίους, όπως πρανεφέρθη, το κόστος 17.000 ανδρών ανέρχεται σε 309.400.000 ευρώ (ή 364.000 για 20.000 που θα είναι σύντομα, ή 455.000.000 όταν προσληφθούν, όπως προβλέπεται, 25.000 ΕΠΟΠ).  Μία σειρά από απλές μαθηματικές πράξεις αποδεικνύει ότι η οικονομία που μπορεί να προκύψει από την εφαρμογή της προτεινόμενες λύσεως, είναι τεράστια διότι σε καμία περίπτωση δεν ξεπερνά το ήμισυ των 309.000.000 ευρώ που δαπανώνται σήμερα για την διατήρηση μόνο 17.000 ΕΠΟΠ.

Τούτο δε, με το βασικότερο για τον Στρατό όφελος ότι με τα μισά χρήματα θα μπορεί να διαθέτει μία  σημαντικά μεγαλύτερη δύναμη στρατιωτών σε σχέση με αυτήν που προκύπτει από το υφιστάμενο μέχρι τώρα σύστημα, ενώ με τα εξοικονομούμενα κονδύλια θα μπορεί να προβεί ευχερέστερα στην προμήθεια ανταλλακτικών κ.λπ. ώστε να αναβαθμισθεί σε έναν βαθμό η διαθεσιμότητα των μέσων του.

Με βάση την επιβάρυνση που προκαλεί ήδη ο αριθμός των ΕΠΟΠ, είναι προφανές ότι το σύστημα δεν μπορεί να εφαρμοσθεί παρά σταδιακά, με μία πιλοτική εφαρμογή του, αν αποδειχθεί επιτυχής, να επανακαθορίζει προς τα κάτω τον αριθμό των ΕΠΟΠ που έχουν προγραμματισθεί να προσληφθούν στο μέλλον.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s