Στέλιος Καναβάκης, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ  ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009

Είναι κοινό μυστικό ότι σαν Έλληνες τα ξέρουμε όλα. Το εκπαιδευτικό σύστημα που χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες πτυχιούχους… μορ­φωμένους και μη, που έχουν αποκτήσει ειδικές γνώσεις για την αντιμετώπιση κάθε προβλήματος. Σε κάθε κρίση που αντιμετωπίζουμε, πέρα από τους πραγ­ματικά ειδικούς, υπάρχουν οι ειδικοί των ειδικών. Και στις φετινές καταστροφικές φωτιές δεν έλειψαν οι ειδικοί, πολίτες και δημοσιογράφοι, που ήξεραν τι ακριβώς έπρεπε να γίνει για να αντιμετωπιστεί η λαίλαπα.

Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα πρώτα μιλάμε και μετά σκεφτόμαστε ή δεν σκεφτόμαστε καθόλου. Πρώτα μιλάμε και μετά κάνουμε δουλειά ή δεν κάνουμε καθόλου δουλειά. Το χειρότερο είναι ότι, επειδή κάποιος είπε κάτι, τα λόγια του γίνονται ο πυρήνας του προβλήματος. Η παραπληροφόρηση στο μεγαλείο της. Ο καθένας λέει ό,τι θέλει.

Κάπως έτσι τα ρωσικά ελικόπτερα και τα ουδέποτε αφιχθέντα ρωσικά αεροσκά­φη έγιναν Boeing. Αν αυτό ήταν αλήθεια, ο Μεντβέντεφ θα πανηγύριζε γιατί Θα είχε κατορθώσει να ελέγχει όχι μόνο μία από τις κορυφαίες εταιρείες στον τομέα της αεροδιαστημικής.

Κάπως έτσι έφτασε σε μεγάλο ραδιόφωνο το ερώτημα από ακροατή και δημοσιογράφων, για το αν Θα έπρεπε τα πυροσβεστικά αεροσκάφη Canadair να επιχειρούν από το Ελ. Βενιζέλος αντί της Ελευσίνας.

Προφανώς, δεν γνωρίζουν ότι όταν ένα αεροσκάφος πηγαίνει για ανεφοδιασμό, δεν γεμίζει μόνο με καύσιμα, αλλά και με ειδικό αφρό, ο οποίος υπάρχει σε ειδικές εγκαταστάσεις στην Ελευσίνα.

Προφανώς, δεν γνωρίζουν ότι όταν ένα αεροσκάφος προσγειώνεται, πέρα από τον ανεφοδιασμό, ελέγχεται από τους τεχνικούς της Μοίρας, οι οποίοι ενώ μπορούν να μετακινηθούν εύκολα στο Ελ. Βενιζέλος, δεν μπορεί να γίνει το ίδιο εύκολα και με την τεχνική βάση. Είναι ασύμφορο να φτιάξεις μια επιπλέον εκτός βάσης τεχνική υποστήριξη στην Αθήνα.

Προφανώς, δεν γνωρίζουν ότι η όποια καθυστέρηση δεν οφείλεται στη διάρκεια πτήσης που είναι το πολύ 5 λεπτά, αλλά οφείλεται στη διάρκεια του ανεφοδιασμού.

Προφανώς, αυτές οι λεπτομέρειες δεν έχουν αξία όταν είναι να ασκηθεί κριτική.

Κάπως έτσι ακούσαμε με θλίψη, γνωστό δημοσιογράφο, μεγάλου ραδιο­τηλεοπτικού σταθμού, που πρωτοστατεί στην προστασία του περιβάλλοντος, να σχολιάζει την αναλογικά μεγάλη συμβολή του ιδιωτικού πυροσβεστικού ερπυστριοφόρου Leopard ως αρνητικό θέαμα. Ο εν λογω κύριος είχε πρόβλημα να βλέπει ερπυστριοφόρα στους δρόμους γιατί του θυμίζουν άλλες εποχές.

Προφανώς, δεν έχει σημασία αν το συγκεκριμένο όχημα σώζει ζωές, περιουσίες και δέντρα…τα οποία με πολύ κόπο φυτεύει ο κύριος και οι συνάδελφοί του από τον σταθμό.

Προφανώς, τον ενοχλεί το ότι πετούν τα πυροσβεστικά αεροσκάφη αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας που φορούν χακί στολές… και τα συντηρούν αξιωματι­κοί και υπαξιωματικοί τεχνικοί της ΠΑ.

Προφανώς, τον ενοχλεί που η ΕΜΑΚ διαθέτει ερπυστριοφόρο όχημα για τις αποστολές διάσωσης και το οποίο έχει σώσει δεκάδες ανθρώπους!

Μήπως τον ενοχλεί που οι Ένοπλες Δυνάμεις εκτελούν αποστολές έρευνας και διάσωσης, σώζοντας ζωές καθημερινά στα νησιά του Αιγαίου;

Να υποθέσουμε ότι αν -ο μη γένοιτο- κινδυνεύσει η οικία του εν λόγω κυρίου, δεν θα δεχτεί τη βοήθεια από το ερπυ­στριοφόρο;

Κι αν για τη σκέψη του «ερπύστρια ίσον στρατός, ίσον δικτατορία», τότε τι να πούμε για το διαδίκτυο που αποτέλεσε στρατιωτική εφαρμογή;

Μήπως τελικά αυτές οι «καμένες» ιδέες είναι που δεν μας αφήνουν να πάμε μπροστά; Τα σύνδρομα του παρελθόντος δεν ξεπερνιούνται με πνευματικές αγκυλώσεις και τέτοιοι αφορισμοί οδήγησαν ανθρώ­πους οε εξευτελισμούς.

Και μιας και ο εν λόγω κύριος αδυνατεί να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις της επο­χής, ζώντας στους ρυθμούς της εποχής εκείνης, να του θυμίσουμε ότι, όταν το 1974 η Ελλάδα καιγόταν κυριολεκτικά και μεταφορικά από τον τουρκικό φασισμό, κάποιοι φυλακισμένοι από το δικτατορικό καθεστώς ζητούσαν να τους αφήσουν να πάνε να πολεμήσουν για την Ελλάδα…

Η φωτιά που άναψε τότε δε θα έκαιγε μόνο τους δικτάτορες αλλά τους πάντες, και άπαντες έπρεπε να βοηθήσουν στην κατάσβεσή της. Αλλά αυτά είναι λεπτομέ­ρειες για τους εκάστοτε εργολάβους της Δημοκρατίας και του πολιτικώς ορθού.

Προφανώς, αυτά και άλλα πολλά είναι που μας οδήγησαν στις μεγάλες κατα­στροφές του 2007 και του περασμένου τετραημέρου. Αλλά εκτός από τους ερ­γολάβους που χτίζουν στα καμένα δάση, υπάρχουν οι εργολάβοι που έχτισαν μια σάπια, ανοργάνωτη και ανούσια κοινωνία στα καμένα της μεταπολίτευσης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s