Μαρξισμός και Χριστιανισμός

Πολλοί χριστιανοί κυρίως, προσπάθησαν να φτιάξουν ένα χριστιανικό μαρξισμο η ένα μαρξιστικό χριστιανισμό. Ομως,  ο συμβιβασμός του  πνευματισμού με τον υλισμό αποκρούστηκε από τον Μαρξ γιατί ήταν αντίθετος προς το δόγμα του μαρξισμού περί της ύλης ως μοναδικής πραγματικότητας.  Ο Μαρξ ως υλιστης ήταν αδιάλλακτος άθεος.  Ο Θεός γι αυτόν ήταν μια έννοια ανύπαρκτη,  επιπλέον δε και επικίνδυνη,  λόγω της αποξενώσεως την οποία η προς αυτόν πίστη προσάγεται. Θεωρείται ότι :

  • η θρησκεία εξευτελίζει και καταρρίπτει τον άνθρωπο.
  • Η θρησκευτική συνείδηση είναι προϊόν της πραγματικής κοινωνικής και οικονομικής ζωής.
  • Ο άνθρωπος κάνει τη θρησκεία και όχι η θρησκεία Τον άνθρωπο
  • Ο Αγώνας κατά της θρησκείας είναι αγώνας κατά της καπιταλιστικής κοινωνίας της οποίες ο χριστιανισμός αποτελεί το άρωμα.
  • Εφόσον η θρησκεία είναι προϊόν των Οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων,  έπεται ότι κάθε μορφή αυτών έχει τη δική τους θρησκεία

Μέσω της μαρξιστικής θεωρίας επιδιώκεται:

  • Ο άνθρωπος να γίνει το υπέρτατο ον για τον άνθρωπο.
  • Η ανθρωπότης να γίνει Θεός του ανθρώπου.
  • το προλεταριάτο να γίνει γήινος Θεός που θα αντικαταστήσει το χριστιανικό.

Ο χριστιανισμός,  λέει ο Μαρξ,  είναι η θρησκεία του κεφαλαίου και του Καπιταλισμού.  Οι κοινωνικές αρχές του χριστιανισμού τοποθετούν στον ουρανό την αμοιβή όλων των ατιμιών και διατηρούν με αυτό τον τρόπο την ύπαρξη αυτών στη γη.  Οι κοινωνικές αρχές του χριστιανισμού κηρύσσουν την ανανδρία την κατάπτωση,  τη δουλοπρέπεια,  την ταπεινότητα,  το προλεταριάτο δεν θα δεχθεί να το μεταχειριστούν έτσι.  Ο κομμουνισμός που αγωνίζεται ενάντια στον καπιταλισμό,  θα καταλύσει τον χριστιανισμό

Δεν δέχεται ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο,  δέχεται ότι ο άνθρωπος γεννά τον άνθρωπο.

Η γέννηση του ανθρώπου είναι κατά αυτόν οι «κυκλική» όπως είναι ταυτόχρονα και Προοδευτική όσο και εαν αυτά τα δύο είναι αντίθετα.

Το ον καθορίζει τη συνείδησή του όχι η συνείδηση το ον.

Ενώ ο χριστιανισμός προτείνει στον άνθρωπο,  πριν απ όλα να θεωρήσει το αμάρτημα μέσα του,  ο μαρξισμός βλέπει πάντα το αμάρτημα στον άλλο.

Ο Μαρξ ήταν αδιάφορος στη διάκριση ανάμεσα στο καλό και κακό, στο δίκαιο – άδικο, στην αλήθεια και το ψέμα.

Ο κομμουνισμός είναι κατά τη θεωρία,  μια εκδήλωση πνευματικής- θρησκευτικής τάξης.  Ενσαρκώνει τον πειρασμό να μεταβάλλει τους λίθους σε άρτο και να πραγματοποιήσει το ιδανικό βάσιλειο όλου του κόσμου.  Όμως πιστεύει στη διαλεκτική διαδικασία του καλού που θα επιβληθεί διά του Κακού.

Το προλεταριάτο είναι η μόνη τάξη που έχει απαλλαγεί από το προπατορικό αμάρτημα της εκμετάλλευσης, αυτό δημιουργεί όλες τις αξίες.

Αρνειται το χριστιανικο μύθο γιατί αρνείται τον άνθρωπο,  στον χριστιανισμό υπάρχει ο Θεάνθρωπος,  δηλαδή ο άνθρωπος δεν είναι η εικόνα του Θεού αλλά της κοινωνίας.

Κατα τους κομμουνιστές, η θρησκεία γενικά και ειδικά ο χριστιανισμός ειναι η άρνηση της ανθρώπινης δραστηριότητας.  Οι σχέσεις κομμουνιστών και θρησκείας ειναι ιδιωτικού χαρακτήρα στις αστικες χώρες, αλλά κομματικές στα μαρξιστικα κράτη.  Σύμφωνα με το άρθρο δεκατρία του σοβιετικού Συντάγματος,  κάθε κομμουνιστής πρέπει να είναι αθεος και να κάνει αντιθρησκευτική προπαγάνδα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s