του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ, 30/5/2009

Σε μία ατέρμονα διαδικασία αναζητήσεως λύσεων σε θέματα δομής δυνάμεων φαίνεται να έχει εμπλακεί  από το 2004 ο Ε.Σ. που, μετά την συνεχιζόμενη αναβολή εγκρίσεως από το ΚΥΣΕΑ της νέας του δομής, αναζητεί διέξοδο στο πρόβλημα προσφεύγοντας στις περίφημες ενδιάμεσες λύσεις.

Μετά το δημοσίευμα του ΚτΕ της 9.05.2009 σχετικά με τα προβλήματα της νέας δομής -που όπως προανεφέρθη δεν έχει εγκριθεί ακόμη από το ΚΥΣΕΑ- και τα προβλήματα της  προωθούμενης ενδιάμεσης λύσεως, είχαμε μία ακόμη σύγκληση, στις αρχές της εβδομάδας, του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου με σκοπό την συζήτηση επί μίας νέας ενδιάμεσης λύσεως. Η νέα υπό συζήτηση ενδιάμεση λύση λειτουργεί και αυτή ως προπρασκευαστική διαδικασία για την υλοποίηση της νέας οργανώσεως-δημής του Ε.Σ., σε περίπτωση που το ΚΥΣΕΑ την εγκρίνει.

Η νέα προσπάθεια για αναζήτηση άλλης ενδιάμεσης λύσεως μοιάζει με προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου ή, για να το πούμε με άλλους όρους, με αγώνα να κερδιθεί ο πόλεμος στο τακτικό επίπεδο όταν η όλη στρατηγική είναι λάθος. Και τούτο διότι το κεντρικό σημείο του προβλήματος είναι απλά η έλλειψη προσωπικού που προήλθε από την καταστροφική  προ ετών μείωση της θητείας στους δώδεκα μήνες, η οποία οδηγεί στην μικρή επάνδρωση και όλα τα προβλήματα που αυτή προκαλεί  σε σχέση με την εκπαίδευση, την ετοιμότητα των σχηματισμών και μονάδων κ.λπ.

Το πρόβλημα κατ’αρχήν και κατ’εξοχήν πολιτικό, διότι άπτεται της διάρκειας της θητείας, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να το επιλύσει ο Στρατός. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορούν να επικριθούν όλες οι ηγεσίες του από το 2004 και μετά, αυτό είναι ότι με τις εκάστοτε προτεινόμενες λύσεις δεν επέτυχαν να επιφέρουν ακόμη και τις οριακές βελτιώσεις που ήταν  σε θέση να  πραγματοποιήσουν. Και τούτο διότι αντί να γίνει μία συνεκτική προσπάθεια εξορθολογισμού της δομής του Στρατού, προτιμήθηκαν εμβαλωματικές λύσεις -γνωστές ως «ενδιάμεσες λύσεις»- οι οποίες ουσιαστικά  το μόνο που επέτυχαν ήταν να μειώσουν την ισχύ του Στρατού και να συντηρούν μία δύναμη στην οποία τα επίπεδα διοικήσεως (Σχηματισμοί) και οι εξ αυτών απορρέοντας στρατηγοί και εν γένει ανώτατοι  αξιωματικοί σε λίγο θα είναι πιο πολλοί από τους στρατιώτες.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η νέα ενδιάμεση λύση προβλέπει τα εξής:

-Υλοποίηση της 1ης φάσεως εισαγωγής του τετραγωνικού σχήματος στης Μηχανοκίνητες και Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες (π.χ., υπαγωγή της 34 ΕΜΑ της 34ης Μ/Κ ταξιαρχίας στην 33ης Μ/Κ ταξιαρχία, και του 526 Μ/Κ Τάγματος Πεζικού στην ΧΧΙΙΙ Τεθωρακισμένη ταξιαρχία. Σημ.: Αλλες αλλαγές παραλείπονται για ευνόητους λόγους).

-Σταδιακή μείωση των στρατηγικών εφεδρειών, με κατάργηση της 34ης Μ/Κ ταξιαρχίας και μίας ακόμη τεθωρακισμένης ταξιαρχίας, των οποίων το μέγιστο μέρος των δυνάμεών τους καθίσταται ανενεργό στη παρούσα φάση.

-Για την εξασφάλιση υψηλής επανδρώσεως (άνω του 80%) σε ορισμένες μονάδες, ώστε να δημιουργηθούν δυνατότητες αμέσως αντιδράσεως,  ένας σημαντικός αριθμός μονάδων σχηματισμών κρίσιμων τομέων, από βορρά προς νότο γίνονται ημιενεργές (μεταξύ αυτών αριθμός Μ/Κ ταγμάτων πεζικού, μοίρες αυτοκινούμενου πυροβολικού κ.λπ.).

Ορισμένα ερωτήματα επί των ανωτέρω:

α) Σε περίπτωση κρίσεως και ανάγκης για άμεση αντίδραση, εναντίον ενός αντιπάλου με επάνδρωση άνω του 100% και έχοντος την πρωτοβουλία της δημιουργίας κρίσεως, πότε θα υπάρχει χρονικά η εκ μέρους μας δυνατότητα αντιμετωπίσεως των επιθετικών ενεργειών του αντιπάλου;

β) Εχει υπολογισθεί ο απαιτούμενος χρόνος συμπληρώσεως και προετοιμασίας για επιχειρήσεις μίας μηχανοκίνητης ημιενεργού μονάδος;

γ) Εχουν ληφθεί υπ’όψιν οι απαιτήσεις συντηρήσεως του βαρέος υλικού των ημινεργών μονάδων; Ομοίως, έχουν μελετηθεί οι δουλείες και λοιπές υποχρεώσεις των μονάδων που θα γίνουν ημιενεργές και το γεγονός ότι το σύνολο αυτών των υποχρεώσεων θα χρεωθεί σε μονάδες με υψηλή επάνδρωση, με συνέπειες δυσμενείς για την εκπαίδευση και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των τελευταίων; Γιατί δεν κλείνουν τουλάχιστον 25 από τα υπάρχοντα 33 κέντρα εκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων; Γιατί δεν καλύφθηκαν τα σημαντικά κενά που υπάρχουν σε υπαλλήλους, (τεχνίτες, εργάτες, αποθηκάριοι κ.λπ.) με αποτέλεσμα αυτά να καλύπτονται τώρα από στρατιωτικό προσωπικό;

δ) Γιατί δεν έγινε καμία προσπάθεια εκσυγχρονισμού του εκτεταμένου  και προσανατολισμένου ακόμη στα πρότυπα και την νοοτροπία των αποστολών της περιόδου του ψυχρού πολέμου συστήματος Διοικητικής Μερίμνης, που απορροφά  σημαντικό προσωπικό εις βάρος των επιχειρησιακών μονάδων;

ε) Να προσθέσουμε στα παραπάνω και την παρατήρηση ότι μονάδες σχηματισμών που μετέχουν σε ειδικά σχέδια μετατρέπονται σε ημιενεργές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ικανότητά τους για άμεση αντίδραση.

Εν όψει της ευαίσθητης φύσεως του θέματος, η στήλη δεν βρίσκει σκόπιμο να αναφέρει περισσότερα παραδείγματα μονάδων ή να προβεί σε περαιτέρω σχόλια. Επανέρχεται, όμως, για μία ακόμη φορά στο θέμα της ανάγκης για την δημιουργία μίας απλής και «σφιχτής» δομής, την οποία είχε παρουσιάσει προ μηνών η στήλη, χωρίς του πολυάριθμους μείζονες σχηματισμούς και το πλήθος των στρατηγών που τις επανδρώνουν, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το τελευταίο την ΑΣΔΥΣ, που διέθετει σήμερα 1 αντιστράτηγο και 6 υποστρατήγους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s