Του Μάνου Ηλιάδη, Κόσμος του Επενδυτή Φ. 98

Οι πρόσφατες ανακοινώσεις περί συμφωνίας με την Τουρκία για περιορισμό αμφοτέρωθεν των ασκήσεων στο Αιγαίο στο πλαίσιο της ακολουθούμενης πολιτικής για περαιτέρω βελτίωση των σχέσεων των δύο χωρών, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την πραγματικότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται από την τουρκική πλευρά. Και τούτο διότι  ενώ οι δύο χώρες υποτίθεται ότι ακύρωσαν από τρεις ασκήσεις στο Αιγαίο και η χώρα μας δεσμεύθηκε να μην πραγματοποιήσει τις εν λόγω  ασκήσεις στο FIR  Αθηνών και Λευκωσίας, η Άγκυρα  όχι μόνο διατηρεί ακέραιο το δικαίωμα να πραγματοποιεί ασκήσεις στο FIR Κωνσταντινουπόλεως και Άγκυρας, αλλά επί πλέον δεσμεύει μεγάλες περιοχές του Αιγαίου,  σε σχεδόν μόνιμη βάση, για ασκήσεις μετά πυρών εντός του FIR Αθηνών.

Η «μεγάλη εικόνα» συντίθεται από το γεγονός ότι η Τουρκία, για πρώτη φορά στην ιστορία των γνωστών της προκλήσεων, δεσμεύει (με το πρόσχημα αεροναυτικών ασκήσεων)  για 9 ολόκληρους και συνεχόμενους  μήνες την ίδια περιοχή, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται καταστάσεις, η σημασία των οποίων προφανώς διαφεύγει  της προσοχής των υποτιθέμενων «ειδικών» του ΥΠΕΞ και της ΥΠΑ.

Η τελευταία δέσμευση περιοχών μάς γνωστοποιήθηκε με σήμα της τουρκικής ΥΠΑ της 21ης Σεπτεμβρίου (LTAAYEYX 211408Z SEP.2004). Οι περιοχές, σε απόσταση «αναπνοής» από την Λήμνο,  καθορίζονται σαφώς στο σήμα (βλ. αναγραφή  συντεταγμένων στο σήμα και συνιστώμενη εντόνως αποφυγή πτήσεων κάθε άλλου αεροσκάφους στα ύψη από 0-10.000 πόδια κατά τις ώρες 07:00-15:00) ενώ η διάρκεια  της αεροναυτικής ασκήσεως μετά πυρών καλύπτει την περίοδο  από 1ης Οκτωβρίου μέχρι 24ης Δεκεμβρίου 2004.

 Πριν από την επί τρίμηνο δέσμευση αυτή της  περιοχής, είχε προηγηθεί αντίστοιχη δέσμευση για το τρίμηνο Ιουλίου-Αυγούστου-Σεπτεμβρίου (σήμα τουρκικής ΥΠΑ LTAAYEX 21.1406 JUN.2004) και πριν από το τρίμηνο αυτό και άλλη μία δέσμευση της ίδιας περιοχής για το προηγούμενο τρίμηνο (Απριλίου-Μαΐου-Ιουνίου).

Με την τακτική αυτή, η οποία σημειωτέον εφαρμόζεται επί πρωθυπουργίας Ερντογάν και στο πλαίσιο του  «βελτιωμένου κλίματος» μεταξύ των δύο χωρών, η Τουρκία επιδιώκει ένα εύρος στόχων που προξενεί έκπληξη:

Πρώτον,  ανάληψη αρμοδιοτήτων εναέριας κυκλοφορίας μέσα στο FIR Αθηνών, με απλά λόγια συνδιαχείριση του Αιγαίου, δεδομένου ότι οι Τούρκοι, στο πλαίσιο μίας όντως περίτεχνης μεθοδεύσεως,  μας γνωστοποιούν ότι κατά την περίοδο αυτή  τα αεροσκάφη της ασκήσεως   θα ευρίσκονται  υπό τον «θετικό έλεγχο» των τουρκικών ραντάρ (βλ. παράγραφο 4 του σήματος), χωρίς να προσδιορίζεται εάν αυτά είναι ραντάρ της πολιτικής αεροπορίας ή στρατιωτικά και τούτο διότι εννοούν  και τα δύο.

Δεύτερον, ενώ με την χρήση των  ραντάρ της τουρκικής ΥΠΑ επιτυγχάνεται ο πολιτικός στόχος της αναλήψεως  καθηκόντων ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας εντός περιοχής του FIR Αθηνών, με  την χρήση των ραντάρ της πολεμικής αεροπορίας της Τουρκίας -εντός του FIR Αθηνών και πάλι- επιτυγχάνεται ο στρατιωτικός στόχος της αποσπάσεως περιοχών που ανήκουν στην ευθύνη του δικού μας Νατοϊκού στρατηγείου (CAOC-7) και η υπαγωγή τους στο αντίστοιχο Νατοϊκό στρατηγείο της Τουρκίας (CAOC-6). Ταύτιση, δηλαδή, πολιτικών και στρατιωτικών στόχων.

Η εικόνα της συνδιαχειρίσεως (σ.σ. ελπίζομε ότι αυτό προκύπτει πλέον καθαρά από τα ανωτέρω) ολοκληρώνεται από μία παραπόμενη και καλώς σχεδιασμένη συνέπεια των προηγουμένων ενεργειών. Βάσει των κανονισμών του ICAO, η χώρα που ασκεί καθήκοντα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας σε συγκεκριμένη περιοχή, έχει και την ευθύνη για την έρευνα και διάσωση!

Έτσι, με μία σειρά προσεκτικά σχεδιασμένων «σκακιστικών» κινήσεων, η Άγκυρα επιτυγχάνει, για 9 ολόκληρους μήνες, τον πολιτικό στόχο του ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας μεγάλων περιοχών εντός του FIR Αθηνών (ο οποίος μας έχει παραχωρηθεί με αποφάσεις του ICAO του 1950 και 1952), τον στρατιωτικό στόχο της ευθύνης για τις ίδιες περιοχές, οι οποίες  αποσπώνται αυθαιρέτως από το δικό μας Νατοϊκό στρατηγείο και προσαρτούνται στην περιοχή ευθύνης του τουρκικού Νατοϊκού στρατηγείου και, τέλος, αναλαμβάνει  την ευθύνη και για την έρευνα και διάσωση (η οποία μας παρεχωρήθη με τις αποφάσεις του ICAO του 1952, της Γενεύης, και του 1958, της Ρώμης).

Παράπλευρο όφελος των Τούρκων ήταν και η ακύρωση εκ μέρους μας, για μία ακόμη φορά -στο πλαίσιο πάντα του πνεύματος καλής θελήσεως- της ασκήσεως ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ-ΤΟΞΟΤΗΣ

η οποία υποστηρίζει το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, και ως εκ τούτου πάγιο στόχο τους. Αν εκείνοι ακύρωσαν την δική τους άσκηση -τον ΤΑΥΡΟ- αλλάζει τίποτε;

Όλα αυτά, χωρίς κανένας από την «εδώ» πλευρά, κανένας από τους αρμόδιους του ΥΠΕΞ και των υποτιθέμενων συμβούλων του, κανένας από τους υψηλά αμειβόμενους αρμόδιους «ειδικούς»  της ΥΠΑ να πάρει είδηση τι συνέβη! Γιατί ξέρετε πώς αντιμετώπισαν το τουρκικό αίτημα, για παραχώρηση της ανωτέρω περιοχής, το οποίο φυσικά  ενέκριναν; Με εφαρμογή παλαιότερης αποφάσεως της επιτροπής εναέριου χώρου (2ης/99 ΕΑΝΕΧ ), η οποία όμως δεν ισχύει στην συγκεκριμένη περίπτωση της νέας τουρκικής ασκήσεως στην Λήμνο, διότι οι Τούρκοι φρόντισαν να τροποποιήσουν το γεωγραφικό χώρο της περιοχής, καθιστώντας έτσι άκυρο  το προβαλλόμενο επιχείρημά μας  περί κυριαρχίας (sovereignty) και θέτοντάς μας σε πλήρη αμηχανία ως προς το δέον γενέσθαι.

Ούτε καν την ειρωνεία των Τούρκων που -ξέροντας ποιούς είχαν απέναντί τους και ότι μπορούσαν να τους πάρουν και τα εσώτερα των ενδυμάτων τους-  φρόντισαν να αναφέρουν στο σήμα τους για την άσκηση ότι αυτή θα διεκόπτετο στις 28 Οκτωβρίου (εθνική μας εορτή) και  στις 21 Νοεμβρίου (εορτή των Ενόπλων Δυνάμεων) και ότι θα τελείωνε την παραμονή των Χριστουγέννων (24.12.04).

Εκτός, φυσικά, αν δεν πρόκειται περί ειρωνείας αλλά περί κινήσεως αβρότητας του Τούρκου πρωθυπουργού κ. Ερντογάν, ο οποίος εφαρμόζει μέν χωρίς αποκλίσεις την πάγια τουρκική πολιτική σε όλα τα μονομερώς δημιουργηθέντα διμερή θέματα, αλλά φροντίζει να τηρεί και τα προσχήματα που επιβάλλει το βελτιωμένο (τρομάρα μας) κλίμα μεταξύ των δύο χωρών. Με απλά λόγια, αν μπορείς να τους τα πάρεις όλα με το χαμόγελο και μέσα σε καλό κλίμα, χωρίς εντάσεις και αερομαχίες, γιατί να τους ζορίζεις στις εθνικές και θρησκευτικές τους εορτές και να χαλάς και την εικόνα σου προς την Ε.Ε.;

Ο ΚτΕ με πλήθος δημοσιευμάτων έχει πλειστάκις επισημάνει και τεκμηριώσει  με επίσημα έγγραφα την αποδεδειγμένη, εκ του αναπόφευκτου πλέον τελικού αποτελέσματος, ανεπάρκεια των αρμοδίων και ειδικών της ΥΠΑ και των συμβούλων τους. Αυτών,  οι οποίοι, επί σειράν ετών, παγιδεύουν με τις άσχετες ενέργειές τους την πολιτική ηγεσία  (πρώτα του ΠΑΣΟΚ και τώρα της Ν.Δ.) του ΥΠΕΞ και του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών και βάζουν κυριολεκτικά στην γωνία το  υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το οποίο τρέχει εκ των υστέρων, ιδίως τώρα,  να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα και πληρώνει με αίμα και χρήμα τα λάθη και τις παραλείψεις των αρμοδίων και υποτιθέμενων ειδικών των δύο άλλων συναρμόδιων υπουργείων.

Ο γράφων, ασχολούμενος επί  επτά συναπτά έτη  με το θέμα και  έχοντας επισημάνει σε αμέτρητα πλέον δημοσιεύματα τα λάθη και παραλείψεις της ελληνικής πλευράς,  κατανοεί ότι τούτο έχει τόσες τεχνικές πτυχές, ώστε να εκφεύγει των δυνατοτήτων κατανοήσεως κάθε υπουργού Μεταφορών ή Εξωτερικών, οι οποίοι κατά κανόνα ανεξαίρετο αποτελούν εύκολα θύματα για τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες και τους συμβούλους τους. Αυτό που δεν κατανοεί, όμως, είναι το πώς οι ίδιοι παράγοντες παραμένουν πάντα στις θέσεις τους και ουδείς των αρμόδιων υπουργών, παρά τις πλείστες καταγγελίες του τύπου (όχι μόνο του ΚτΕ), δεν σκέφτηκε να προσφύγει σε έξωθεν βοήθεια ή να παραπέμψει την υπόθεση στον εισαγγελέα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s