του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 21/10/2006

Στην τελευταία φάση για την επί­λυση του, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, φαίνεται να ει­σέρχεται το περιβόητο πρό­γραμμα των 11 Κέντρων Ακρο­άσεως και 18 παρεμβολέων του ΕΣ., σύμφωνα με πληρο­φορίες της στήλης. Υπενθυ­μίζεται ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα εμφανίζει ήδη κα­θυστέρηση δύο και πλέον ε­τών, δεδομένου ότι η αρχική σύμβαση, η οποία υπεγράφη τον Οκτώβριο του 2001, είχε διάρκεια 18 μηνών και αργό­τερα παρετάθη κατά έξι ακό­μη μήνες. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, οι τελευταίες εξελίξεις του προγράμματος έχουν ως εξής:

Μετά την αποτυχία του συστή­ματος σης δοκιμές του 2004 και 2005 (σ.σ.: στις οποίες το σύστημα θα μπο­ρούσε κάλλιστα να είχε απορριφθεί), ακολούθησε μακρά περίοδος εντατι­κών επαφών, διαφωνιών, διαπραγ­ματεύσεων και ό,τι άλλο μπορεί να φα­ντασθεί κανείς (μέχρι και προσπά­θεια της εταιρείας να «περάσει» μό­νο το μισό σύστημα, το Κέντρο Ακρο­άσεως), χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ακο­λούθησε η δημιουργία μίας άτυπης ε­πιτροπής, με αποστολή να γεφυρώ­σει τις διαφωνίες μεταξύ της ΓΔΑΕ/χρήστη (Ε.Σ.) και της κατα­σκευάστριας εταιρείας SONAK. Η ε­πιτροπή διαλύθηκε -καλώς κατά την άποψή μας- στις 5 Σεπτεμβρίου, ύ­στερα από απόφαση του νέου γενι­κού διευθυντή της ΓΔΑΕ κ. Βασιλάκου, διότι είχε καταστεί σαφές ότι δεν ο­δηγούσε πλέον πουθενά.

Μία ευκαιρία

Μέχρι προ δύο εβδομάδων περίπου, μετά τη δεδηλωμένη απόφαση του ΓΕΣ να μην παραλάβει ένα σύστημα το οποίο δεν θα ανταπεκρίνετο στους συμφωνηθέντες όρους λειτουργίας του και τις ιδιαίτερα αρνητικές παρα­τηρήσεις των δύο υφυπουργών Άμυνας, η γενική εντύπωση ήταν ότι η σύμβαση οδηγείτο προς τη λύση της.

Τελευταίως, όμως, η άποψη του ΓΕΣ έτεινε προς την παροχή μίας α­κόμη ευκαιρίας, μέσω μίας τρίτης δο­κιμής, προκειμένου να διαπιστωθεί πέ­ραν πάσης αμφισβητήσεως αν το σύ­στημα λειτουργεί ή όχι. Οπότε, στην πρώτη περίπτωση ο Ε.Σ. το παρα­λαμβάνει και στη δεύτερη, οπωσδή­ποτε και ανυποχώρητα, όχι. Σημειώνεται, πάντως, ότι η τρίτη αυτή δο­κιμή ήταν να γίνει πέρυσι τον Οκτώ­βριο, αλλά οι διαφωνίες ως προς τον τρόπο διενέργειας των δοκιμών προ­κάλεσαν την αναβολή της. Κεντρικό στοιχείο της διαφωνίας, η οπωσδήποτε άστοχη εμμονή της επιτροπής (την ο­ποία είχαμε σχολιάσει και παλαιότε­ρα) να καθορίσει τη θέση του παρεμβολέα κάτω από καλώδια της ΔΕΗ (!), με αποτέλεσμα η εταιρεία να α­ποχωρήσει από το πεδίο και να μη γίνουν οι δοκιμές. Το περίεργο είναι, σύμφωνα τουλάχιστον με τις πληρο­φορίες που συλλέξαμε έκτοτε, ότι αν η επιτροπή δεν επέμενε τότε σε αυτήν την εξωπραγματική της απαίτη­ση, το σύστημα ήταν πολύ πιθανόν να είχε τότε απορριφθεί.

Οι τελευταίες πληροφορίες ανα­φέρουν ότι η SONAK πρόκειται, ε­ντός των προσεχών ημερών, να προ­βεί σε προκαταρκτικές δοκιμές του συ­στήματος, προφανώς εν όψει της επικείμενης νέας δοκιμής, ενώ ανά­λογες είναι οι πληροφο­ρίες (για τρίτη δοκιμή) με πηγή προελεύσεως τη ΓΔΑΕ. Σχετικά με τις εκτι­μήσεις και προβλέψεις για την απόδοση του συστή­ματος, ανεπιβεβαίωτες πλη­ροφορίες αναφέρουν ότι η εταιρεία προέβη σε ορι­σμένες, άγνωστης εκτάσε­ως, βελτιώσεις, με αποτέ­λεσμα η μέχρι πρόσφατα ακόμη θεωρούμενη ως λίαν πιθανή απόρριψή του στην προσεχή δοκιμή να αμφισβητείται.

Το θέμα της τελεσίδικης αποφά­σεως για το σύστημα μέσω της τρίτης αυτής δοκιμής δεν είναι, όμως, τόσο απλό όσο φαίνεται. Και τούτο διότι η σύμβαση κρίνεται σε ορισμένα ση­μεία της ατελής, γεγονός που δημι­ουργεί περιθώρια για διαφωνίες και δη σε περιοχές τόσο ρευστές, που α­κόμη και βασικοί εννοιολογικοί ορι­σμοί, όπως, π.χ η έννοια της πα­ρεμβολής, σηκώνουν πολύ νερό. Αν δεχθούμε, για παράδειγμα, τον ορι­σμό της παρεμβολής που δίνουν τα σχετικά εγχειρίδια του NATO ότι «πα­ρεμβολή είναι η πλήρης διακοπή ε­πικοινωνίας ή παρενόχληση ώστε να μη γίνεται κατανοητό το κείμενο», τίθεται θέμα ως προς το πότε ένα κεί­μενο είναι κατανοητό και πότε όχι, χω­ρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο ό­τι με το ίδιο ποσοτικό στοιχείο μίας παρεμβολής ένα σήμα να είναι άλ­λοτε κατανοητό και άλλοτε όχι.

Ρευστότητα υπάρχει ακόμη και στο θέμα της απαιτήσεως παρεμβολής σταθμών ασυρμάτου λειτουρ­γούντων στα HF, η οποία υπάρχει στη σύμβαση. Η δοκιμή του παρεμβολέα -ιδίως σε αποστάσεις 8-25 χλμ., όταν οι ασύρματοι αυτοί χρησιμοποιού­νται σε πολύ μεγαλύτερες αποστά­σεις (άνω των 150 χλμ.)- είναι τόσο ρευστή και μεταβαλλόμενη αναλό­γως των συνθηκών (υγρασία, βλά­στηση, καιρικοί παράγοντες, ηλια­κές κηλίδες, διαμόρφωση εδάφους κ.λπ.) που μπορεί άλλοτε να είναι επιτυχής και άλλοτε τελείως το α­ντίθετο. Εδώ βέβαια υπεισέρχεται ο παράγων της αβεβαιότητος, τον ο­ποίο κάθε επιχειρησιακή σχεδίαση επιδιώκει να περιορίσει στο ελάχι­στο, διότι είναι προφανές ότι κάθε στρατός θέλει να είναι βέβαιος αν έ­να του σύστημα έχει το αναμενόμε­νο -εκ των προδιαγραφών του- απο­τέλεσμα ή όχι. Σε σχέση με τις αργότερα εμφανισθείσες διαφωνίες και τα προβλή­ματα, μια αιτία είναι ότι κατά την σύμβαση, «το πρόγραμμα-διαδικασία εκτέλεσης των δοκιμών θα καθοριστεί από κοινού από τον ΑΓΟΡΑΣΤΗ (ΓΕΣ/ΔΔΒ) και τον ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ, μέχρι τον 10ο μήνα από την ενεργοποίηση της σύμβασης», γεγονός που ουδέποτε έγινε, με ευ­θύνη της τότε ΓΔΕ (σ.σ.: οι πληροφορίες μας εί­ναι ότι το θέμα αυτό δεν ετέθη ούτε από τη SONAK, ίσως διότι την περίοδο εκείνη δεν ήταν έτοιμη προς τούτο).

Στα προβλήματα του προγράμμα­τος θα πρέπει κανείς να συνεκτιμή­σει καλόπιστα και το γεγονός ότι την εποχή που έγιναν οι προδιαγραφές του συστήματος (πριν από τον πρώτο δια­γωνισμό που έγινε το 1999), δεν υ­πήρχε -παγκοσμίως- κανένα σύστη­μα παρεμβολής ασυρμάτων αναπηδήσεως συχνοτήτων και οι απαιτή­σεις να αναπτυχθεί κάτι τέτοιο από μία ελληνική εταιρεία (όταν δεν εί­χε αναπτυχθεί τότε ούτε στην Αμερική και μάλλον ούτε και μέχρι τώρα) ή­ταν τουλάχιστον υπερβολικές. .

Στις άστοχες απαιτήσεις των προ­διαγραφών, θα μπορούσε να αναφέ­ρει κανείς, για παράδειγμα, την α­παίτηση το σύστημα να τοποθετηθεί  σε Μ-113 και όχι σε κλωβό, γεγονός που κατέληξε σε ένα σύστημα που για να χωρέσει μέσα ο χειριστής του θα πρέπει να είναι ειδικών προδια­γραφών ύψους και βάρους. Και τού­το διότι μέσα στο ίδιο όχημα, εκτός από τον παρεμβολέα (ή μάλλον τους παρεμβολείς, γιατί στην ουσία δεν πρόκειται για έναν παρεμβολέα, αλ­λά για τρείς), υπήρχε και η υπερβο­λική απαίτηση για συμπερίληψη και της γεννήτριας, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να είναι εκτός του φορέα (ρυμουλκούμενη).

Η ευθύνη

Κατά την άποψή μας, σημαντική ευ­θύνη για τις μεταγενέστερες περιπέ­τειες του προγράμματος είχε η τότε ΓΔΕ, διότι, αν και τα προβλήματα εί­χαν ήδη αρχίσει να αναφύονται και ήταν γνωστά, η παρακολούθηση της συμβάσεως ήταν πλημμελής και δεν έγινε τροποποίησή της κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την επιτυχή κα­τάληξη του οπωσδήποτε δυσχερούς, αν όχι και τολμηρού, αυτού εγχει­ρήματος. Φυσικά, το γεγονός αυτό ουδό­λως απαλλάσσει την εταιρεία -η ο­ποία απεδέχθη τη σύμβαση και δη με τον τρόπο που αυτό έγινε- από την ευθύνη να παραδώσει το συμβατικό αντικείμενο που συνεφωνήθη.

Λαμβανομένων όλων των παρα­γόντων υπ’ όψιν, που φυσικά είναι αδύνατον να αναφερθούν στον πε­ριορισμένο χώρο του παρόντος, εί­ναι προφανές ότι η επικείμενη τρί­τη δοκιμή του συστήματος δεν πρέ­πει να γίνει στο, μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον, υφιστάμενο συγκρουσιακό πνεύμα. Αντί του τελευταίου, απαιτείται να επιδειχθεί ττνεύμα συ­νεργασίας, διότι η λογική της αντι­παραθέσεως επιβαρύνει ένα ήδη βεβαρημένο -από τις πραγματικές δυ­σκολίες του εγχειρήματος- πρό­γραμμα και τις όποιες παραλείψεις και λάθη του παρελθόντος. Κυρίως, όμως, διότι θα πρέπει να αποδειχθεί κάποτε αν το σύστημα αυτό πραγ­ματικά αξίζει -και τι ακριβώς κάνει- και αν πράγματι καλύπτει τις απαιτήσεις του Ε. Σ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s