Σοβαρά Διλήμματα για το Κράτος των Σκοπίων

Ένα θέμα που μοιάζει ξεχασμένο για πολλούς Έλληνες πολιτικούς και  πολίτες είναι εκείνο που αφορά τις σχέσεις με την ΠΓΔΜ. Συζητήσεις  άκαρπες διεξάγονται στο πλαίσιο του ΟΗΕ για το όνομα, ενώ οι  εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των Σκοπίων παραμένουν αδιάλλακτες στο  λεγόμενο συνταγματικό όνομα. Πέραν, όμως, του ονόματος τίθεται και ένα  άλλο ερώτημα που δεν αφορά μόνον την Ελλάδα, αλλά όλόκληρη την βαλκανική  γειτονιά μας και αφορά αυτή την ίδια την ύπαρξη και την βιωσιμότητα του  προβληματικού κράτους που βρίσκεται στα βόρεια σύνορά μας.

Ο αλβανικός  αλυτρωτισμός, μόλις επιτύχει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, είναι  έτοιμος να διεκδικήσει ένα σημαντικό εδαφικό κομμάτι από το κράτος των
Σκοπίων. Το φάσμα της εδαφικής διάλυσης εμφανίζεται απειλητικό και  φοβούμαι ότι στις αναλύσεις που γίνονται εντός Ελλάδος δεν λαμβάνεται  σοβαρά υπ όψιν.
Στον τομέα των σχέσεων Ελλάδος- Σκοπίων οι γείτονές μας τηρούν μία  περίεργη στάση εκμεταλλευόμενοι την ελληνική καλοπροαίρετη διάθεση, η οποία όμως δεν φέρνει πολιτικά αποτελέσματα.

Η Ενδιάμεση Συμφωνία έληγε τυπικά τον Σεπτέμβριο του 2002 και έκτοτε παρατείνεται σιωπηρά. Η Ελλάδα τήρησε όλες τις δεσμεύσεις της και βοήθησε οικονομικά και πολιτικά τα Σκόπια. Φθάσαμε μέχρι το σημείο να τους δώσουμε και στρατιωτική βοήθεια όταν κινδύνευε το 2001 η κεντρική κυβέρνηση από την ένοπλη ανταρσία των  Αλβανών.

Από την πλευρά τους τα Σκόπια παρεβίασαν σχεδόν όλες τις δεσμεύσεις τους. Μέσω του διαδικτύου τα υπουργεία και οι κρατικές  υπηρεσίες των Σκοπίων χρησιμοποιούν τον ήλιο της Βεργίνας, πράγμα που  έπρεπε να έχουν σταματήσει από τον Σεπτέμβριο του 1995. Με κάθε τρόπο  εντός και εκτός Σκοπίων προβάλλουν το αίτημα για αναγνώριση μακεδονικής  μειονότητος στην Ελλάδα, ενώ είναι ηλίου φαεινότερον ότι τέτοια  μειονότητα δεν υπάρχει και οι « μειονοτικοί» πολιτικοί σχηματισμοί  εξαφανίζονται πανηγυρικά σε όλους τους βορειοελλαδικούς Νομούς. Μάλιστα στις 30 Ιουλίου 2006 ο νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι μιλώντας σε συνάντηση Αποδήμων Σκοπιανών στο χωριό Τίρνοβο υποσχέθηκε ότι θα δυσκολέψει την Ελλάδα καταγγέλλοντας την …. καταπίεση των «  Μακεδόνων» στην χώρα μας.
Όσον αφορά στα διαλυτικά φαινόμενα εντός του σκοπιανού κρατιδίου  διαφαίνεται μία απαισιοδοξία εκ μέρους πολιτικών ηγετών και των δύο  εθνικών κοινοτήτων, Σλάβων- των λεγομένων Μακεδόνων- και Αλβανών. Στις  3-6-2005 ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος των Αλβανών, σημερινού  κυβερνητικού εταίρου του κ. Γκρούεφσκι, ο παλαίμαχος Aρμπεν Τζαφέρι,  υπεραμύνθηκε δημοσίως του σχεδίου για την διαίρεση του κράτους σε  αλβανικό και σλαβικό κομμάτι, διότι , όπως είπε, « η ΠΓΔΜ έτσι όπως  είναι σήμερα δεν έχει μέλλον» .

Εξ άλλου ο πρώην Πρωθυπουργός Λιούπτσο  Γκεοργκίεφσκι στις 27-6-2005 είχε δηλώσει ότι η ΠΓΔΜ βρίσκεται ενώπιον  διάλυσης λόγω της αλβανικής βίας, η οποία θα εκδηλωθεί και πάλι μόλις  ανεξαρτητοποιηθεί το Κοσσυφοπέδιο. Μετά τις πρόσφατες βουλευτικές  εκλογές και την ήττα των Σοσιαλδημοκρατών, το ισχυρό αλβανικό κόμμα της  Δημοκρατικής Ένταξης που δημιουργήθηκε από πρώην οπλαρχηγούς του 2001,  απειλεί να δυναμιτίσει την ατμόσφαιρα διότι έμεινε εκτός εξουσίας. Είναι φανερό ότι οι Αλβανοί ένοπλοι του 2001 έθεσαν το όπλο παρά πόδα μόνον προσωρινά και αναμένουν την εκπλήρωση των σχεδίων του αλβανικού
αλυτρωτισμού.
Ο φόβος της σλαβικής κοινότητος ενώπιον των αλβανικών διασπαστικών σχεδίων οδηγεί πολλούς πολίτες να αναζητούν στήριγμα στην γειτονική  Βουλγαρία. Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των υποτροφιών και των  υπηκοοτήτων που παραχωρούνται από την Σόφια σε πολίτες της ΠΓΔΜ. Η Βουλγαρία επισήμως θεωρεί ότι οι λεγόμενοι « Μακεδόνες» των Σκοπίων  είναι εθνολογικά Βούλγαροι και αρνείται να αναγνωρίσει μακεδονική γλώσσα και εθνότητα. Δ

εν αποκλείεται υπό την πίεση των Αλβανών και με δεδομένη  την αδυναμία της Σερβίας, η στροφή των Σκοπιανών προς την βουλγαρική ομπρέλλα να λάβει διαστάσεις ορμητικού ρεύματος. Οι ψύχραιμοι παρατηρητές των πραγμάτων προβλέπουν δύο εναλλακτικά σενάρια. Είτε να διαλυθεί το κράτος των Σκοπίων μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας είτε να λάβει καντονιακή μορφή, με ισχυρή επιρροή των Τιράνων και της Σόφιας στο  αλβανικό και σλαβικό καντόνι αντιστοίχως.

Μία άλλη πάντως μερίδα των Σλάβων των Σκοπίων, όχι ευκαταφρόνητη,  επιλέγει την στροφή και πάλι προς το Βελιγράδι, με το οποίο συνυπήρξαν  υπό διάφορα καθεστώτα από το 1913. Η τάση αυτή εκφράζεται κυρίως μέσα  από ένα εκκλησιαστικό σχήμα, την Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αχρίδος.  Πρόκειται για μία προσπάθεια Ορθοδόξων πιστών να απομακρυνθούν από την  κρατικοδίαιτη Εκκλησία της Μακεδονίας, η οποία θεωρείται σχισματική από  την Οικουμενική Ορθοδοξία, και να επανενταχθούν στο Πατριαρχείο Σερβίας  με μία σχετική αυτονομία. Η Σερβική Εκκλησία έχει ορίσει ως Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος τον Ιωάννη , νέο Επίσκοπο με άριστη μόρφωση και ελληνομάθεια.
Είναι δε χαρακτηριστικό ότι χρησιμοποιείται τίτλος Αχρίδος- που δεν  περιλαμβάνει τον όριο « Μακεδονία». Η συνεχής ροή πιστών από την κρατική  Εκκλησία προς την φιλοσερβική Αρχιεπισκοπή Αχρίδος έχει θορυβήσει τις  αρχές, οι οποίες επινοούν δικαστικά τεχνάσματα για να τον κρατούν επί  δύο χρόνια με διαλείμματα στην φυλακή Ιντρίζοβο. Αυτά γίνονται σε μία  χώρα, η οποία θέλει να είναι υποψήφια για την Ευρ. Ένωση!
Η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί ότι η ευρωπαϊκή πορεία της ΠΓΔΜ εξαρτάται από  την εξεύρεση λύσεως ζήτημα του ονόματος. Πιστεύω ότι πρέπει να ασκηθεί  μεγαλύτερη πίεση από μέρους μας με δεδομένη και την ανασφάλεια της  σκοπιανής ηγεσίας .

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

3η Νοεμβρίου 2006

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s