Ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος άρχισε

Το βιβλίο αναφέρεται στη φτώχια που μαστίζει όλη την ανθρωπότητα τόσο στο Βορά όσο και στο Νότο. Ο αριθμός των φτωχών αυξάνει ετησίως  κατά 2% και αντιπροσωπεύει το 1/3 της ανθρωπότητας. Είναι κατά πλειονότητα νέοι, κάτοικοι των πόλεων και ανήμποροι.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και η δημιουργία οικονομικών κολλοσών (Ινδίας – Κίνας) οι οποίες προσπαθούν να επεκταθούν δημιουργούν ρωγμές και ασταθή ισορροπία σε παγκόσμια κλίμακα. Η μείωση μερικών φυσικών πόρων όπως το νερό και το πετρέλαιο θα προκαλέσουν εντάσεις. Οι ΗΠΑ βρίσκονται  στο αποκορύφωμα της δόξας τους και της ισχύος τους. Η Αφρική είναι σε λήθαργο, μερικές περιοχές της συγκλονίζονται από βίαια γεγονότα.

 Το οικονομικό υπόβαθρο δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό. Η ελεύθερη αγορά απέχει πολύ από την ολοκλήρωση της και είναι πολύ πιθανό να καταστρέψουμε τη δημοκρατία και τις κοινωνίες μας.

 Ο σκληρός ανταγωνισμός είχε ως αποτέλεσμα την αντικατάσταση της εργασίας από το κεφάλαιο, οπότε αυξάνεται η ανεργία και συμπιέζονται οι μισθοί. Στη Γερμανία επί 35.000.000 εργαζομένων, αν εφαρμόζονταν όλες οι δυνατότητες  της αυτοματοποίησης θα έμεναν άνεργοι τα 9.000.000 των εργαζομένων, δηλ. το 25%. Σήμερα είναι σχεδόν αδύνατο μία Ευρωπαϊκή χώρα μόνη της να μπορέσει να αντεπεξέλθει στον εξωτερικό ανταγωνισμό.

Οι θρησκείες, οι αιρέσεις, οι εθνότητες και η ιστορία έχουν παίξει σοβαρότατο ρόλο στη διαίρεση του κόσμου και από τη διαίρεση αυτή να έχουν διεξαχθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας πάμπολοι πόλεμοι μεταξύ λαών, με άπειρα θύματα και καταστροφές. Μερικά στοιχεία για υπενθύμιση:

  • Η σφαγή της Χίου (1822) από τους Τούρκους έχει σημαντική θέση στη μνήμη των Ελλήνων.
  • Η Γαλλία και η Γερμανία είναι κληρονομικοί εχθροί από το  1648 (Συνθήκη Βεστφαλίας). Κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο (1939-1945) ήταν αντίπαλοι. Πενήντα πέντε χρόνια μετά, τα δύο έθνη δημιουργούν την εντύπωση, ότι αποτελούν τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η δημοκρατία είναι πολιτική και κοινωνική αποδοχή της ποικιλίας, της συμπεριφοράς, των ηθών και της ελεύθερης γνώμης. Κυριαρχεί η ιδέα του κοινού καλού. Είναι κατεξοχήν το πολίτευμα της ανοχής και  των ιδιαιτεροτήτων. Στη δύση η βία – θεωρητικά – έχει απορριφθεί, από την ενέργεια που χρησιμοποιεί ο κάθε άνθρωπος να υπερβεί το επίπεδο ζωής του διπλανού του. Ο συγγραφέας για την  ομαλή και ειρηνική συμβίωση των διαφόρων τάξεων της κοινωνίας των ξένων μεταναστών και άλλων, προτείνει την «πολλαπλή συμμετοχή» η οποία δεν αποσκοπεί ούτε να απορροφήσει τον άλλον, ούτε να συγχωνευθεί μαζί του, αλλά να διατηρήσετε την ποικιλία (ιδιαιτερότητα τους χωρίς βίαιη αντίδραση).

Ο κόσμος μέχρι της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης, ήταν προσαρμοσμένος στο διπολισμό Ανατολής – Δύσης, που κράτησε πενήντα χρόνια. Μετά την κατάρρευση της υπάρχει ένα είδος πολιτικού κενού, το οποίο δεν μπορούν να καλύψουν οι ΗΠΑ. Σήμερα μπορούμε να διακρίνουμε πέντε γραμμές ρήξης ανάμεσα σε:

  • Φτωχές και πλούσιες κοινωνίες που οριοθετούνται στην αντιπαράθεση Βοράς-Νότος.
  • Μουσουλμανικές περιοχές και Δύση.
  • Κομφορμιστικές και μη κομφορμιστικές κοινωνίες.
  • Εξισωτικές και κοινωνίες που είναι σε μεγάλο βαθμό άνισες.
  • Κοσμικά κράτη και θρησκευτικά.
  • Κυρίαρχες δυνάμεις (G7 ή G8) (κυρίαρχες ή ανεπτυγμένες χώρες λέγονται G7=ΗΠΑ – Ιαπωνία – Γερμανία – Γαλλία – Μεγάλη Βρετανία –  Καναδάς και Ιταλία. Στην G8 είναι όλες οι παραπάνω συν η Ρωσία).

ΕΚΡΗΚΤΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ

  • Βαλκάνια-Πρωην ΕΣΣΔ: Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η Ανατολική Ευρώπη (πρώτη Γιουγκοσλαβία και Ανατολικά σύνορα της Σοβιετικής Ένωσης Τσετσενία, Αρμενία, Μαγκόρνο Καραμπάχ, Γεωργία κά.) μετατράπηκε σε μια εκρηκτική περιοχή που επεκτείνεται στην Τουρκία, τη Μέση Ανατολή, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και τη Ινδία, που έχουν διαμάχη για το Κασμίρ, η οποία σήμερα έχει αναζωπυρωθεί. Στην παραπάνω περιοχή έχει δημιουργηθεί μια εθνική και θρησκευτική σύγχυση, μια αστάθεια,  η οποία αυξάνεται από πιέσεις των γειτόνων τους, οι οποίοι έχουν εδαφικές βλέψεις ο ένας εναντίον του άλλου. Επί πλέον τις ίδιες περιοχές προσπαθούν να θέσουν υπό τον έλεγχο τους οι Ρώσοι και οι Τούρκοι.
  • Νησιά Μπαχρέϊν στον Περσικό κόλπο.
  • ΜΑΓΚΡΕΜΠ χώρες της Αφρικής  (ΜΑΡΟΚΟ – ΑΛΓΕΡΙΑ – ΤΥΝΗΣΙΑ), αποτελούν εστίες αναταραχής για πολλούς και διαφόρους λόγους (αμφισβητήσεις, διεκδικήσεις, γλωσσικό θέμα στην Αλγερία).
  • Τουρκία:Στην Τουρκία η επιρροή των Μουσουλμάνων είναι σημαντική. Το Ισλαμικό κόμμα κέρδισε τις εκλογές τον Ιούλιο του 1996. Είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Αποτελεί το στρατηγικό κλειδί της περιοχής. Επιθυμεί να αποκτήσει την παλιά της επιρροή, που ασκούσε στα Βαλκάνια, την Ανατολή και τον Καύκασο, όπου υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου. Οι Έλληνες έχουν πικρά πείρα της Τουρκίας, τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα που η εισβολή και κατοχή τμήματος του εδάφους της Κύπρου, οι διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και οι καθημερινές παραβιάσεις του εναερίου μας χώρου επιβάλουν υψηλή ετοιμότητα.
  • Ιράκ: Το Ιράκ είναι τέκνο της Μεγάλης Βρετανίας και ιδρύθηκε με απόφαση του 1920 (διάσκεψη του Σαν Ρέμο) σαν αντίβαρο στην ανερχόμενη τότε δύναμη της Σαουδικής Αραβίας. Γενικά η περιοχή του Περσικού κόλπου είναι μια εκρηκτική περιοχή, για πολλούς και ποικίλους λόγους.
  • Κίνα: Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η διατήρηση της  συνοχής της Κίνας είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς είναι προς όφελος του πλανήτη. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνει με οποιοδήποτε τίμημα.
  • Ρωσία: Το καθεστώς της Ρωσίας σήμερα τυπικά είναι ο δημοκρατικός πολυκομματισμός, ελευθερία τύπου κτλ. Χρειάζεται όμως πολύ χρόνο για να βρει μια καινούργια ισορροπία. Από γεωπολιτική άποψη η Ρωσία έχει θέσει σαν σκοπό την απόκτηση της αυτοκρατορίας, θα παρέλθει όμως μακρός χρόνος για να γίνει πάλι η Ρωσία μεγάλη δύναμη.
  • Ινδία:Το βιοτικό επίπεδο του λαού είναι από τα χαμηλότερα του κόσμου (μέσο ΑΕΠ είναι 350 δολάρια), έχει 600.000.000 κατοίκους, από τους οποίους οι μισοί είναι αναλφάβητοι. Η Ινδουιστική θρησκεία είναι καταπιεστική και καταδυναστεύει το λαό.

Μεγάλες δυνάμεις
Οι μεγάλες δυνάμεις διεκδικούν για τις χώρες του Νότου το δικαίωμα της «Δημοκρατικής ανάμειξης» και το δικαίωμα της «ανθρωπιστικής ανάμειξης» όμως εφαρμόζουν αυτά με επιλεκτικό και εν πολλοίς ηγεμονικό τρόπο, δηλαδή ενεργούν κατά τα συμφέροντα τους.  Οι κυβερνήσεις της Δύσης, εκείνες των Αφρικανικών χωρών και ο Οργανισμός Αφρικανικής Ενότητας παραμένουν αδιάφοροι για την κατάσταση στο ΜΠΟΥΡΟΥΝΤΙ που βρίσκεται στα πρόθυρα έκρηξης όμοιος με εκείνη της ΡΟΥΑΝΤΑ (500.000-1.000.000 απώλειες). Τον Οκτώβριο – Νοέμβριο 1996, όλη η περιοχή των Λιμνών (Βικτώριας- Τανγκανίκας της Ανατολικής Αφρικής) αναφλέχτηκε. Η αγριότητα και οι απώλειες στις περιοχές αυτές δεν περιγράφονται. Ανησύχησε μόνο τους Γάλλους. Ουδεμία ενέργεια των ΗΠΑ ή άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Αναφέρονται παρόμοιες περιπτώσεις για τη Βοσνία, Τανζανία και πολλές άλλες.

Οι χώρες της Δύσεις ιδιαίτερα οι Ευρωπαϊκές, δεν φαίνεται να έχουν την δυνατότητα να εκτιμήσουν στις σωστές τους διαστάσεις, τις προκλήσεις του νέου κόσμου που γεννιέται και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που είναι δίπλα τους πχ. ήταν αναγκαία η χρησιμοποίηση 20.000 ανδρών Αμερικανών για την εφαρμογή της συνθήκης  ΝΤΕΪΤΟΝ στη Βοσνία; Η ομάδα των 7 ανεπτυγμένων χωρών (G7) δεν κατόρθωσε να επιλύσει τα σημαντικά προβλήματα του πλανήτη, εκτός από μερικές συγκυρίες, όταν κινδύνευαν τα συμφέροντα τους.

Η Ιαπωνία μέχρι το 1990 είχε μια εξαιρετική οικονομική επιτυχία η οποία βασίστηκε σε ένα ανταγωνιστικό οικονομικό πρότυπο, στη λιτότητα και σε μια μεγάλη ικανότητα κατάκτησης των αγορών. Ήδη έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι πλήττεται από την οικονομική ύφεση. Οι Ιάπωνες είναι εγκλωβισμένοι σε ένα δίλημμα. Ενώ θέλουν να δείξουν στις ΗΠΑ, με έναν ενεργητικό τρόπο την αντίθεση τους, είναι παρ’ όλα αυτά υποχρεωμένοι να δείχνουν τη μεταμέλεια τους. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο οι Ιάπωνες έχουν την τάση να υποτάσσονται στις ΗΠΑ, είναι γιατί οι φιλοδοξίες τους έρχονται σε αντίθεση με εκείνες της Κίνας.

Η Γερμανία έχει πειστεί ότι στην Ευρώπη πρέπει να καθιερωθεί ενιαίο νόμισμα. Ήδη από 1-1-2002 έχει κυκλοφορήσει το ΕΥΡΩ.

ΗΠΑ
Οι οικονομολόγοι της σχολής του Σικάγου βλέπουν το μέλλον ρόδινο. Η αισιοδοξία τους δεν είναι αβάσιμη. Διάφοροι οικονομικοί δείκτες βελτιώθηκαν αρκετά, μόνο η ανεργία εξακολουθεί να είναι σημαντική, λίγο κάτω του 6%.Οι ανισότητες είναι τόσο μεγάλες και η ανάπτυξη των ΗΠΑ τόσο άνιση, που οι οικονομολόγοι Εντουάρ Λατουάκ και Λέστερ Θάρροου προβλέπουν δυσμενείς προοπτικές.

             Σήμερα υπάρχουν δύο οικονομικά πρότυπα  σε παγκόσμια κλίμακα:

α.         Το Αμερικανικό πρότυπο, που είναι πρότυπο του εξωστρεφούς καπιταλισμού ο οποίος βασίζεται στη μεγιστοποίηση του κέρδους, στην ελεύθερη αγορά και την ελαχιστοποίηση των κρατικών παρεμβάσεων. Δεν πρέπει να υπάρχουν νόμοι που να εγγυώνται τους μισθούς και την κοινωνική προστασία.

β.         Το σημερινό Ευρωπαϊκό πρότυπο το οποίο προσπαθεί να επωφεληθεί τα πλεονεκτήματα του Αμερικανικού προτύπου, χωρίς τα ελαττώματα του. Οι Ευρωπαίοι ήθελαν να διατηρήσουν υψηλούς μισθούς, κοινωνική προστασία και υψηλό ποσοστό απασχόλησης, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα το παιχνίδι του διεθνούς ανταγωνισμού.

Η τριάδα (ΗΠΑ – ΙΑΠΩΝΙΑ – ΓΕΡΜΑΝΙΑ) δεν είναι προς το παρόν διατεθειμένη να σταματήσει να ενδιαφέρεται για τα βραχυπρόθεσμα οφέλη της και να εξετάσει την κατάσταση στον πλανήτη από ένα λιγότερο περιοριστικό πρίσμα. Επειδή οι κυβερνήσεις ενδιαφέρονται για την επανεκλογή τους, δεν πραγματοποιούν φιλόδοξα σχέδια για τον κόσμο. Η πρόταση του συγγραφέα είναι να δημιουργηθεί μια «Παγκόσμια πολιτική κοινωνία».

Κατά τον συγγραφέα ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος άρχισε και αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα:

α.         Εσωτερικώς: διεξάγεται εντός των εθνών, αντιπαραθέτει τους φτωχούς με τους πλούσιους, τους απόκληρους της κοινωνίας με τους υπόλοιπους.
β.         Αυτός που αντιπαραθέτει τα νόμιμα κράτη με τη μαφία.

Ο Χουντιγκτόν πιστεύει στη σύγκρουση των πολιτισμών, που έκρυβε επί πενήντα χρόνια ο διπολισμός. Σύμφωνα με τις απόψεις τους «οι πολιτικοί» πόλοι είναι ταυτόχρονα και «γεωγραφικοί». Υπάρχουν οκτώ γεωπολιτικές ομαδοποιήσεις, οι εξής: Δυτική, Λατινοαμερικάνικη, Μουσουλμανική, Κινέζικη, Σλαβική, Ορθόδοξη, Βουδιστική, Ιαπωνική, Ινδουιστική. Δεν ταξινομεί πουθενά τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής που δεν είναι Μουσουλμανικές.

Έχει αρχίσει να διαγράφεται μια νέα γραμμή ρήξης, η οποία δεν οροθετεί πια τα σύνορα των εθνών αλλά περνάει μέσα από αυτά διαιρώντας το καθένα σε ένα Βορρά (πλούσιοι) και σε ένα Νότο (φτωχοί). Οι μεν πλούσιοι συμμετέχουν στο οικονομικό σύστημα και πλουτίζουν, οι δε φτωχοί περιορίζονται σε μια μόνιμη κατάσταση φτώχιας και αναζητούν διέξοδο.

Αναφέρει ότι οι συγκρούσεις του μέλλοντος θα είναι:

α.         Εκείνες που θα αφορούν τους σπάνιους φυσικούς πόρους.

β.         Εκείνες που θα ξεσπάσουν μέσα στα έθνη. Ο χαρακτήρας τους θα είναι ταυτόχρονα κοινωνικός, οικονομικός και πολιτισμικός.Οι φτωχοί δεν θα ενσωματώνονται πια στην κοινωνική πολιτική και οικονομική δυναμική και οι κοινωνίες θα αντιμετωπίζουν προβλήματα εγκληματικότητας, κοινωνικής αποξένωσης και φανατισμού. Την κατάσταση αυτή θα εκμεταλλευθούν οι επιτήδειοι και θα στρατολογήσουν τους εξαθλιωμένους φτωχούς και απόκληρους, με αποτέλεσμα η τρομοκρατία να γίνει η μεγαλύτερη απειλή για τον 21ο αιώνα.

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΣΠΑΝΙΖΟΝΤΕΣ ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ

Ίσως το πραγματικό πρόβλημα του 21ου αιώνα, -το οποίο δεν διακρίνουμε ακόμα – δεν θα είναι πολιτισμικό, αλλά περιβαντολλογικό. Το νερό, οι μη ανανεωμένοι φυσικοί πόροι και κυρίως το πετρέλαιο, θα αποτελέσουν πηγή γεωπολιτικών εντάσεων, την έκταση των οποίων δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Κατά την άποψη όμως του Νομπελίστα οικονομολόγου κ. Ρόμπερτ Σάλοου, οι φυσικοί πόροι δεν θα δημιουργήσουν προβλήματα, γιατί θα βρεθούν υποκατάστατα.

Πρόβλημα νερού
Σήμερα υπάρχει πρόβλημα νερού στις παρακάτω περιοχές:

α.  Μέση Ανατολή
(1)   Υποχρέωση του Ισραήλ να παρέχει 50.000.000 κμ. ετησίως στην Ιορδανία από τον ποταμό Ιορδάνη.
(2)   Το Γκολάν προμηθεύει το Ισραήλ με 30% του ποσίμου νερού που καταναλώνει και γι’ αυτόν το λόγο περισσότερο αντιδρά για την επιστροφή του στη Συρία.
β.   Αφρική (Μαυριτανία – Σενεγάλη)
Η κατασκευή του φράγματος Μανουντάλι  υπήρξε η αιτία για τις βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα στις παραπάνω χώρες. Επίσης υπάρχει ακόμη το πρόβλημα της κατανομής του νερού του Νείλου ποταμού ανάμεσα στην Αίγυπτο και το Σουδάν.
γ.  Ασία
Υπάρχει πρόβλημα κατανομής του νερού των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη ανάμεσα σε Τουρκία και Συρία και ανάμεσα σε Ινδία και Μπαγκλαντές για τα νερά του Γάγγη.
δ. Και η Ελλάδα πιστεύω ότι θα έχει προβλήματα με τους Βόρειους γείτονες, γιατί οι ποταμοί ΕΒΡΟΣ-ΝΕΣΤΟΣ- ΣΤΡΥΜΩΝΑΣ και ΑΞΙΟΣ ή πηγάζουν από αυτές ή διέρχονται δι’ αυτών, αν θελήσουν να περιορίσουν το νερό προς τη χώρα μας, οι συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες.

Κατά τον αντιπρόεδρο της παγκόσμιας Τράπεζας Ισμαήλ Σερακεντίν: «Πολλές από τις συγκρούσεις τον αιώνα αυτόν (20ου) , είχαν σαν αιτία το πετρέλαιο. Τον επόμενο αιώνα, οι πόλεμοι θα γίνονται για το νερό».

Θα πρέπει να τρώμε το 2010;
Κάθε χρόνο ο πληθυσμός της γης θα αυξάνει κατά 87.000.000, οι 9 στους 10 γεννιούνται στον Νότο (φτωχοί). Οι δημογράφοι προβλέπουν ότι ο πληθυσμός του πλανήτη θα σταθεροποιηθεί το 2150 στα 11,5 δισεκατομμύρια και η πλειονότητα θα κατοικεί σε πόλεις. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει μέχρι τότε, καθώς 700.000.000 άνθρωποι υποφέρουν από πείνα, από τους οποίους 180.000.000 παιδιά.
Οι Αφρικανοί, οι Λατινοαμερικάνοι και οι Ασιάτες διανοούμενοι, αμφισβητούν την «παγκόσμια τάξη» πραγμάτων, που εξακολουθεί να είναι Ευρωπαϊκό – Αμερικανική. Από το 1960 το κίνημα των αδεσμεύτων έχει την πλειοψηφία στον ΟΗΕ, σήμερα τα μέλη του έγιναν 77, καταγγέλλει περισσότερο έντονα την κυριαρχία της Δύσης και το άδικο χρέος των φτωχών χωρών προς τη Δύση. Οι διαφοροποιήσεις στο εισόδημα, κατά κεφαλήν εντυπωσιακές.

α. Αφρική: Μοζαμβίκη 60 δολ. – Γκάνα 450 δολ. – Μαρόκο 1030 δολ. – Υποσαχάρια Αφρική 430 δολ.
β. Ασία: Μαλαισία 2.790 δολ. – Νότια Κορέα 6.790 δολ. – Ανατολική Ασία 760 δολ.
γ.  Λατινική Αμερική 2.690 δολ. – χώρες Βορρά και Κόλπος 22.100 δολ.
δ. Ευρώπη: Από δεκαπενταετίας υπάρχει στο Βορρά και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, μια αύξηση της  φτώχειας που συνδέεται με την ανεργία.

Όλα δείχνουν ότι το άνοιγμα των οικονομιών των χωρών της Δύσης, είχε σαν αντίτιμο την αύξηση των ανισοτήτων στην κατανομή των εισοδημάτων. Οι απόπειρες των φτωχών να ανατρέψουν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων δεν οδηγεί παρά μόνο στην οργανωμένη εγκληματικότητα ή λαϊκές εξεγέρσεις οι οποίες είναι καταστρεπτικές. Οι πλούσιοι έχουν  τον τρόπο να προστατευτούν ή να φύγουν. Οι φτωχοί μπορούν να φυτοζωούν ή να αλληλοσκοτώνονται. Μερικά Κράτη, όπως η Κολομβία, βρίσκονται σε ανοιχτό πόλεμο με τη μαφία η οποία τα διαβρώνει. Μέσα σε δέκα χρόνια ένα εκατομμύριο άνθρωποι σκοτώθηκαν άμεσα ή έμμεσα από συγκρούσεις ή πράξεις βίας που προκάλεσαν λαθρέμποροι ναρκωτικών στη Λατινική Αμερική. Η Ιταλική μαφία έχει εισχωρήσει μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Σε μερικές περιπτώσεις τα κράτη γίνονται νάρκο – κράτη, με άμεση συνέπεια να βρεθούν κάτω από τον έλεγχο της μαφίας και των λαθρεμπόρων ναρκωτικών.
Θρησκείες
Το Ισλάμ παρουσιάζεται (τουλάχιστον στη Δύση), ως μια μισαλλόδοξη θρησκεία που βάζει σε κίνδυνο την παγκόσμια ειρήνη. Ο Βίλι Κλάες, όταν ήταν ακόμα γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, είχε δηλώσει ότι το Ισλάμ ήταν εχθρός της Δύσης. Η δήλωση αυτή έδωσε αφορμή στη συνδιάσκεψη των ισλαμικών χωρών στο Χαρτάμ (Απρίλιος 1995) να γίνει λόγος για μια συνομωσία κατά του Ισλάμ, ο δε μεγάλος Ιμάμης του Ταμένους Ελ Αζάρ δήλωσε ότι «το Ισλάμ απαγορεύει τη βίαιη ανατροπή ενός καθεστωτός ή μιας κυβέρνησης». Παρ’ όλα αυτά το ισλαμικό πανεπιστήμιο ΕΛ ΑΖΑΡ καταδίκασε μερικά φιλελεύθερα έργα και τους συγγραφείς των, με αποτέλεσμα φανατικοί ισλαμιστές να τους δολοφονήσουν. Η θρησκεία αποτελεί μια από τις απαντήσεις στις ανάγκες του ανθρωπίνου πνεύματος και των ανθρωπίνων συναισθημάτων. Η ανάγνωση των ιερών βιβλίων επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Οι μουσουλμάνοι δεν υπήρξαν πάντα στην ιστορία πρότυπα ανεκτικότητας. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1453, ακολούθησε μια βδομάδα λεηλασιών, βιασμών και σφαγών που σύμφωνα με μια φήμη, έκαναν ακόμα και τον σουλτάνο να κλάψει. Δεν αναφέρω άλλα παραδείγματα γιατί η συμπεριφορά τους, τέσσερις αιώνες δουλείας του έθνους μας, είναι γνωστή.Στη Δύση, προκαλεί αγανάκτηση η συγχώνευση στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες της θρησκείας με το κράτος, αντίθετα με τον χριστιανισμό που έχει χωρισθεί σύμφωνα με τη ρήση του Ευαγγελίου «Τα του Θεού τω Θεώ και τα του Καίσαρος τω Καίσαρα».

Οι Χριστιανοί δεν υπήρξαν ανεξίθρησκοι ή υποστηρικτές της ελευθερίας της συνείδησης, του σεβασμού του άλλου ή ακόμα και του ελεύθερου διαλόγου. Όταν ο χριστιανισμός μετατράπηκε, μέσω του Βατικανού, σε κρατική Θρησκεία, οι σφαγές των παγανιστών, οι πυρπολήσεις των ναών και των σπιτιών τους και οι κάθε μορφής εκφοβισμοί εκείνων που έμειναν πιστοί στις παλιές λατρείες, έγιναν καθημερινές πρακτικές. Στη Γαλλία με το νόμο της 23/12/1985 αναγνωρίστηκε  η πλήρης ισότητα της γυναίκας με τον άνδρα. Στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η χριστιανική Δύση έχει πραγματοποιήσει αξιοσημείωτες προόδους. Παρ’ όλα αυτά, σε μερικές πολιτείες των ΗΠΑ εξακολουθούν να εφαρμόζουν την ποινή του θανάτου και είναι ρατσιστικές.

Η Αμερική
Η κουλτούρα της Αμερικής και επομένως και η πολιτική της κουλτούρας, έχει βασιστεί σε μια θρησκευτική πίστη, την οποία ο Μερσέα Ελιάντε ορίζει ως αδαμική νοσταλγία.Η βία και η ξενοφοβία κάποιων (έστω αν αποτελούν μια μειοψηφία), η αδιαφορία άλλων και ο αυταρχισμός ενός κράτους, που δεν έχει πια κανένα πολιτικό περιεχόμενο, αποτελούν τους κυριότερους κινδύνους που υπονομεύουν τις δημοκρατίες.
Η εξέγερση της λευκής Αμερικής, είναι μια αντίδραση βίας που οφείλεται στην εγκληματικότητα και τη φτώχεια. Οι οπαδοί της αισθάνονται μια βίαιη οργή εναντίον της ομοσπονδιακής εξουσίας, είναι πουριτανική και αυταρχική. Οι οπαδοί πιστεύουν ότι πρέπει να προετοιμαστούν για να υπερασπίσουν το Αμερικανικό έθνος  από  τους Εβραίους, τους Μαύρους, την Κυβέρνηση και τους Κομμουνιστές του ΟΗΕ. Η πολιτεία της Καλιφόρνιας ζητάει να θεσπιστεί ένα νομικό πλαίσιο, που θα αποκλείει τους μετανάστες από κάθε μέτρο κοινωνικής πρόνοιας, σύμφωνα με πρόταση του οικονομολόγου Ρον Πρινς. Από μια δημοσκόπηση που έγινε το 1995 στις ΗΠΑ, το 52% των ερωτηθέντων πίστευε ότι οι μετανάστες αποτελούν ένα βάρος για τη χώρα, γιατί τους παρέχεται δουλειά, στέγη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το 40% πίστευε ότι ενισχύουν τις ΗΠΑ, χάρη στην εργασία και τις ιδιαίτερες ικανότητες τους. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι παρατηρείται πραγματική αδιαφορία της Αμερικάνικης κοινής γνώμης, απέναντι στην πολιτική και η μεγάλη πλειονότητα των Αμερικανών είναι ίσως έτοιμη να αποδεχθεί οποιαδήποτε κυβέρνηση αρκεί να εξασφαλίσει την τάξη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s