Οι Γερμανοί εκβιάζουν με τις τορπίλες των υποβρυχίων

του Μάνου Ηλιάδη, ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ 25/10/2003

Εκμεταλλευόμενοι την αξιοσημείωτη αναποφασιστικότητα του υπουργείου Εθνικής Αμύνης και με τον αέρα της  σκανδαλώδους μεταχειρίσεως της οποίας έτυχαν στο θέμα της συμβάσεως των υποβρυχίων τα οποία, ως γνωστόν,  αγοράσθηκαν σε υπέρογκες τιμές και  με απαράδεκτους όρους, οι Γερμανοί εκβιάζουν τώρα  ανοιχτά -μέσω τουλάχιστον απαράδεκτων προσφορών- για να επεκτείνουν την αποικιοκρατική αυτή σύμβαση  και στον τομέα των τορπιλλών των υποβρυχίων.

Το θέμα εν ολίγοις έχει ως εξής. Το Π.Ν. απεφάσισε να προμηθευθεί νέου τύπου τορπίλλες για τα νέα του υποβρύχια της HDW και στον διεθνή διαγωνισμό που προκηρύχθηκε επεκράτησε, από τον Ιούνιο του 2002, η ιταλική εταιρεία Whitehead Alenia (WASS) με την τορπίλλη Black Shark, η οποία επελέγη εις βάρος της γερμανικής DM2A4 της STN ATLAS ELEKTRONIK(STN). Τούτο διότι, πέραν του γεγονότος ότι η ιταλική τορπίλλη είναι προφανώς ανώτερη από τεχνολογικής και επιχειρησιακής απόψεως, οι Γερμανοί προσέφεραν για 51 τορπίλλες 98 εκατ. Ευρώ έναντι μόλις 58 εκατ. των Ιταλών, οι οποίοι επί πλέον αναθέτουν σε Έλληνες υποκατασκευαστές το 46% των εργασιών, έναντι 32% των Γερμανών.

Εν συνεχεία, το ΠΝ συγκρότησε επιτροπή η οποία εξέτασε το θέμα της προμήθειας των τορπιλλών και της ολοκληρώσεως/ενσωματώσεώς τους στα υποβρύχια. Η επιτροπή κατέληξε στο προφανώς ορθό  συμπέρασμα ότι αντί της προτεινόμενης από την WASS ολοκληρώσεως/ενσωματώσεως μόνο  της Black Shark στα υποβρύχια, να γίνει η ολοκλήρωση και των δύο τύπων τορπιλλών με βάση τα ακόλουθα εύλογα πλεονεκτήματα:

  • Η δυνατότητα βολής από το υποβρύχιο δύο τύπων τορπιλλών αντί μόνο ενός, αποτελεί σημαντικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα.
  • Η ολοκλήρωση από τις γερμανικές εταιρείες HDW/STN των τορπιλών προβλέπεται στις συμβάσεις των νέων υποβρυχίων Τύπου 214 και των υπό αναβάθμιση Τύπου ΠΟΣΕΙΔΩΝ στα πλαίσια του προγράμματος NEPTUNE II.
  • Η εγγύηση του οπλικού συστήματος και της ολοκληρώσεως των τορπιλών αναλαμβάνεται, ως  εκ της συμβάσεως, από την HDW.
  • Κυρίως, όμως, η δυνατότητα χρήσεως δύο τύπων τορπιλών, αντί ενός, εξασφαλίζει τον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο κατασκευαστών για τις βέβαιες μελλοντικά νέες προμήθειες τορπιλών.

Όπως θα περίμενε κανείς, κρίνοντας από την μέχρι τώρα συμπεριφορά των Γερμανών, το τελευταίο αυτό στοιχείο, της εξασφαλίσεως δηλαδή συνθηκών ανταγωνισμού μεταξύ δύο εταιρειών, απετέλεσε τον στόχο τους και αμέσως παρακάτω θα αναφερθεί πώς και πόσο ανενδοίαστα το επεχείρησαν.

Το πόρισμα της επιτροπής επικυρώθηκε από το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο και στην συνέχεια ο υπουργός Αμύνης απεφάσισε τον Μάρτιο του 2003 αφ’ενός μεν την προμήθεια της τορπίλης Black Shark, αφετέρου  δε την ολοκλήρωση/ενσωμάτωση και των δύο τύπων τορπιλών, όπως ακριβώς είχε αποφασίσει και προτείνει το Π.Ν.

Να σημειωθεί ότι σε ενημερωτικό σημείωμα προς τον ΥΕΘΑ τον περασμένο Φεβρουάριο, το ΠΝ είχε εκτιμήσει ότι με βάση τα υφιστάμενα οικονομικά στοιχεία, το συνολικό κόστος της προμήθειας (τορπιλών και ολοκληρώσεως) θα ήταν για την τορπίλη Black Shark 93.862.025 Eυρώ (σ.σ. : κατ’εκτίμηση, το μέγιστο, και με πιθανότητα μειώσεως κατά τις διαπραγματεύσεις, όπως αναφέρει το σχετικό έγγραφο), έναντι 97.745.000 Ευρώ για την γερμανική τορπίλη (μόνο  το κόστος των τορπιλών, διότι την ολοκλήρωση των γερμανικών τορπιλών η HDW την προσέφερε δωρεάν).

Να σημειωθεί ότι στο ίδιο ενημερωτικό σημείωμα το ΠΝ είχε επισημάνει ιδιαίτερα το γεγονός ότι η λύση της ολοκληρώσεως δύο τύπων τορπιλών θα καταργούσε την εξάρτηση από μονοπωλιακά συμφέροντα και θα υπήρχε στο μέλλον ανταγωνισμός, ο οποίος θα οδηγούσε στην μείωση του κόστους προμηθείας των μελλοντικών αγορών προμηθειών, οπότε θα επετυγχάνετο η απόσβεση του επί πλέον κόστους ολοκληρώσεως.

Όλα αυτά, αποφάσεις και πορίσματα της επιτροπής, απόφαση του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου και απόφαση του ίδιου του υπουργού, ήλθε να καταργήσει   μία τουλάχιστον εξοργιστική  προσφορά την Γερμανών, η οποία απαιτεί 72 εκατ. Ευρώ(!) -το κόστος 2-3 F-16 περίπου, ή το 1/6 περίπου της κανονικής τιμής ενός υποβρυχίου-  για να δεχθεί να ολοκληρώσει την ιταλική τορπίλη στα υποβρύχια κατασκευής της. Το τριπλάσιο, δηλαδή, της κατά μέγιστον εκτιμώμενης από το ΠΝ δαπάνης (με βάση τα υφιστάμενα οικονομικά στοιχεία, όπως επισημαίνει στο ενημερωτικό του σημείωμα προς τον υπουργό) και το τετραπλάσιο από την αρχικώς δοθείσα τιμή.

Με τον τρόπο αυτό, η τιμή της ιταλικής τορπίλης (μαζί με την ολοκλήρωση) ανήλθε από το ποσό των 58 εκατ. Ευρώ για 51 τορπίλες σε 130 εκατ., έναντι 98 εκατ. Ευρώ της γερμανικής, για την οποία δεν χρεώνεται κόστος ολοκληρώσεως. Επί πλέον, για να κάνουν ακόμη πιο απαγορευτική την επιθυμητή λύση της ολοκληρώσεως δύο τορπιλών, ώστε στο μέλλον να πωλούν τις γερμανικές τορπίλες όχι στην διπλάσια τιμή, όπως τώρα, από την ιταλική (58 έναντι 98 εκατ. Ευρώ) αλλά όσο θέλουν, επικαλούνται υπέρμετρες καθυστερήσεις στο πρόγραμμα, το οποίο -σημειωτέον- πάσχει ήδη από σημαντικές καθυστερήσεις υπαιτιότητα των ιδίων των Γερμανών.

Ακόμη, όμως, και με την εξωφρενική αυτή προσφορά, η γερμανική πρόταση των 98 εκατ. Ευρώ για 51 τορπίλες μόνο με μία κοντόφθαλμη θεώρηση μπορεί να χαρακτηρισθεί «χαμηλότερη»,  από την σκοπίμως και σκανδαλωδώς  υπερφουσκωμένη  (από τους Γερμανούς) προσφορά  των  130 εκατ. Ευρώ των Ιταλών. Και τούτο διότι εκτός των 51 τορπιλών για τα νέα υποβρύχια, υπάρχει δεδομένη από τώρα ανάγκη προμήθειας τορπιλών και για τα υπό εκσυγχρονισμό 3 υποβρύχια κλάσεως Ποσειδών, έκαστον των οποίων φέρει 14 τορπίλες, ήτοι συνολικώς 42 ακόμη τορπίλες. Έτσι, με μόνη την σημερινή διαφορά τιμής μεταξύ γερμανικής και ιταλικής τορπίλης (γιατί στο μέλλον, όταν αποκλεισθούν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί θα έχουν μονοπωλήσει την κατάσταση, ο καθείς μπορεί να φαντασθεί  τι τιμές θα ζητούν για τις τορπίλες τους) στην συνολική ποσότητα των 98 τορπιλών (7 υποβρύχια προς 14 τορπίλες έκαστον) οι Ιταλοί είναι και πάλι φθηνότεροι.

Ενώπιον αυτού του ανύπαρκτου διλήμματος το υπουργείο Αμύνης αποδεικνύεται ανίκανο να λάβει απόφαση και χρονοτριβεί, με αποτέλεσμα -με την πάροδο του χρόνου- να δίδονται ακόμη περισσότερα προσχήματα και αφορμές στους Γερμανούς να επικαλούνται καθυστερήσεις και επί πλέον κόστος. Με την αναβλητικότητα και τις καθυστερήσεις αυτές, η επικράτηση των Γερμανών καθίσταται με κάθε ημέρα που περνάει όλο και πιο βέβαιη, με αποτέλεσμα την  δημιουργία μίας τουλάχιστον  μειωτικής για την χώρα καταστάσεως -ως εκ  της αποδοχής τέτοιων προσφορών-  και με το  ΠΝ εσαεί όμηρο των απαράδεκτων απαιτήσεών τους όχι μόνο τώρα αλλά κυρίως στο μέλλον.

Το υπουργείο φέρει ακέραια την ευθύνη μέχρι τώρα, όχι μόνο διότι καθυστέρησε ή ανέχθηκε μεθοδευμένες καθυστερήσεις. Αλλά και διότι ξέχασε ότι, στην σημερινή αμυντική αγορά, όποιος έχει τα χρήματα και πληρώνει (και μάλιστα τις τιμές που απαίτησαν οι Γερμανοί για τα υποβρύχια) έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο, αλλά και διότι έσπευσε να τους δώσει προ μηνών παραγγελία  και για  τέταρτο υποβρύχιο, πριν επιλύσει το ορατό από τότε πρόβλημα των τορπιλών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s