Κοινοβουλευτική διαδικασία, Α. Χίτλερ

»Μια και μοναδική φροντίδα καθορίζει απαρέγκλιτα είτε την παρουσίαση ενός νέου προγράμματος είτε τις τροποποιήσεις που θα ακολουθήσουν: η φροντίδα για τα αποτελέσματα των προσεχών εκλογών. Μόλις αρχίζει να σχηματίζεται στο μυαλό αυτών των καλλιτεχνών της κοινοβουλευτικής πολιτικής η υποψία ότι ο απλός λαός θέλει να επαναστατήσει και να ξεφύγει από τα χαλινάρια του γέρικου άρματος των κομμάτων, αμέσως ξαναβάφουν το τιμόνι. Τότε καταφτάνουν οι παρατηρητές των άστρων και οι αστρολόγοι των κομμάτων, οι »αρμόδιοι» και οι »πεπειραμένοι», παλιοί κοινοβουλευτικοί, που η »πλούσια πολιτική τους μαθητεία» τους έχει εφοδιάσει με άφθονη εμπειρία. Αυτοί μπορούν να θυμηθούν ανάλογες περιπτώσεις όπου η υπομονή της μάζας έχει εξαντληθεί και αισθάνονται να πλησιάζει μια ανάλογη απειλή. Τότε προστρέχουν στις παλιές συνταγές, εγκαθιδρύουν μιαν »επιτροπή» που δέχεται και ακούει τα παράπονα του καλού μας λαού, οσφρίζονται τα άρθρα στις εφημερίδες και μοχθούν ώρες ολόκληρες για να ανακαλύψουν τι ευχαριστεί τον αγαπημένο τους λαό, τι τον δυσαρεστεί και σε τι ελπίζει.

Σπουδάζουν με μεγάλη φροντίδα κάθε επαγγελματική ομάδα, κάθε υπαλληλική τάξη κι εξετάζουν κατά βάθος και τους πιο κρυφούς τους πόθους… Έτσι οι επιτροπές συνέρχονται για να αναμορφώσουν το παλιό πρόγραμμα και να δημιουργήσουν ένα νέο…Μέσα από αυτό το νέο πρόγραμμα προσφέρουν στον καθένα ό,τι του ταιριάζει και ό,τι χρειάζεται. Στον αγρότη εξασφαλίζουν την προστασία της καλλιέργειας, στον παραγωγό την προστασία των προϊόντων του, στον καταναλωτή την προστασία της αγοραστικής του δύναμης… Όταν η μέρα των εκλογών περάσει …οι επιτροπές για το πρόγραμμα διαλύονται και ο αγώνας για την αναδιοργάνωση του κράτους παίρνει τη μορφή της μάχης για το καθημερινό ψωμί που για έναν πολιτικό σημαίνει τη βουλευτική αποζημίωση. Κάθε πρωί ο κύριος εκπρόσωπος του λαού πηγαίνει στο μεγάλο σπίτι, κι αν όχι μέχρι το εσωτερικό του, τουλάχιστον μέχρι τον προθάλαμο, όπου βρίσκονται οι κατάλογοι των παρουσιών…

Μετά από τέσσερα χρόνια ή αν στο μεταξύ υπάρξουν κάποιες κρίσιμες εβδομάδες κατά τις οποίες η διάλυση των κοινοβουλευτικών σωμάτων γίνεται όλο και πιο απειλητική…αυτές οι χρυσαλλίδες του Κοινοβουλίου εγκαταλείπουν το μεγάλο ομαδικό καταφύγιό τους κι απλώνουν τα φτερά τους πάνω από τον αγαθό λαό. Μιλούν ξανά στους εκλογείς τους, τους εξιστορούν το τεράστιο έργο τους και την ισχυρογνωμοσύνη που συνάντησαν εκ μέρους των άλλων, όταν θέλησαν να το εφαρμόσουν.

Συχνά η ακαλλιέργητη μάζα, αντί να αναγνωρίσει με κατανόηση την προσπάθεια αυτή, τους πετά καταπρόσωπο την απέχθειά της. Όταν αυτή η αχαριστία του λαού φτάσει μέχρις ενός ορισμένου βαθμού, ένα μόνο μέσο μπορεί να τη θεραπεύσει. Πρέπει να ξαναφρεσκαριστεί η υπόληψη του κόμματος, να καλυτερέψει το πρόγραμμά του…Κάτω από την καθοδήγηση του Τύπου και τυφλωμένο πάλι από την γοητευτική μορφή του νέου προγράμματος το κοπάδι των αστών και των προλετάριων ψηφοφόρων ξαναγυρίζει πρόθυμα, στην κοινή μάντρα, στην ίδια στάνη και ξαναεκλέγει αυτόν που παλιά τον είχε κοροϊδέψει…»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s