Νεοφιλελεύθερες θεωρίες

Σύμφωνα με διάφορες θεωρήσεις (K.Deutsch) τα πολιτικά συστήματα διακρίνονται σε «ανώτερα» και σε «κατώτερα» :

Οι λειτουργίες των πολιτικών συστημάτων είναι:

  • διατήρηση προτύπων
  • προσαρμογή στο περιβάλλον
  • επιδίωξη στόχων
  • ολοκλήρωσης
  • αλλαγή στόχων
  • αυτοδιοίκηση

Ένα σύστημα είναι ανώτερο όταν μπορεί μέσα από τις λειτουργίες του να αλλάξει τους στόχους του. Σημαντικό ρόλο παίζουν και ο βαθμός των πιέσεων που ασκούνται στο σύστημα καθώς και η δυνατότητα αξιολόγησης των πληροφοριών.

Καθοριστικός παράγοντας για να κριθεί η ικανότητα ενός συστήματος είναι ο χρόνος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

  Κατά τον Deutsch, ένα «ανοιχτό σύστημα» είναι «ανώτερο» γιατί μπορεί μέσα από την ύπαρξη αναπτυγμένης κοινωνίας πολιτών, δημοκρατικών θεσμών και διαύλων επικοινωνίας ανάμεσα στο σύστημα και στο περιβάλλον να ανταποκριθεί ικανοποιητικά στις πιέσεις του τελευταίου, να αναπροσαρμόσει τους στόχους του και τις λειτουργίες του για την επίτευξη νέων σκοπών και να ενσωματώσει τους κυριότερους φορείς των ασκουμένων πιέσεων. Το ζήτημα αφορά τόσο το πολιτικό σύστημα συνολικά όσο και τα επιμέρους κόμματα που επιδρούν το ένα επί του άλλου.

Σύμφωνα με τη νεοφιλελύθερη θεωρία είναι πλέον φανερό ότι το παλαιό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες μίας ραγδαία αναπτυσσόμενης πολύπλοκης κοινωνίας με συνέπεια να καθίσταται ακυβέρνητη (Μ.Olson, 1982).

Τα κόμματα συνέβαλαν στην αύξηση του δημόσιου τομέα σε βάρος της οικονομίας δημιουργώντας έτσι αξεπέραστα προβλήματα πληθωρισμού και ανεργίας και έτσι θεωρούνται υπεύθυνα για την κρίση αξιοπιστίας τόσο του κράτους όσο και του κομματικού συστήματος στο βαθμό που δεν είναι πλέον ικανά να προσφέρουν λύσεις.

Κόμματα με εσωτερικές δομές μη δημοκρατικές αφήνουν το στίγμα τους στη συγκρότηση του συνολικού πολιτικού συστήματος .

Συνεπώς δεν μπορούν να επιτελέσουν τις λειτουργίες της αντιπροσώπευσης και της ενσωμάτωσης οδηγώντας τα μέλη και τους ψηφοφόρους τους σε άλλες λύσεις : ιδιώτευση, νέα πολιτικά σχήματα, συμμετοχή σε μη πολιτικούς θεσμούς ενσωμάτωσης (πολιτιστικά/αθλητικά σωματεία, παραθρησκευτικές αιρετικές ομάδες κλπ.).

Η πρόταση διεξόδου της νεοφιλελεύρης θεώρησης μεταφέρει την ευθύνη για την υπέρβαση της κρίσης των οικονομικών στην αγορά, των κοινωνικο-πολιτιστικών στην κοινωνία, των πολιτικών στο κράτος (διοίκηση, κόμματα) για την ενίσχυση της «εποπτικής», «ελεγκτικής» και «πηδαλιουχικής» του ικανότητας με παράλληλη μείωση της οικονομικής του παρέμβασης υπέρ των δυνάμεων της αγοράς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s